Het HondenForum

gister geen update gedaan, ik had hoofdpijn en was het forum een beetje zat eerlijk gezegd.
maar we zijn naar het bos geweest en daar werd één en ander wel duidelijk:
het bos is van rita en als we honden tegenkomen moeten die op een vreselijke manier uitgekafferd worden, we markeren als een gek, poepen er ook en de kaas mag vrouwtje ergens steken waar de zon niet schijnt.
conclusie van mij: het bos is leuk op zondagmorgen als het er stil is en ook om aan bepaald wangedrag te werken, maar ontspannen lopen als het er wat drukker is gaat hem -voorlopig- niet worden.

positief was dat ze 's avonds haar kluif uit een van de verstopplekken haalde en heerlijk heeft liggen kluiven.
ze voelt zich eindelijk een beetje thuis!

vanmorgen naar het kanaal geweest en dat ging wel geweldig.
alle honden die we tegengekomen zijn werden genegeerd en mensen, al dan niet telefonerend of mij gedagzeggend, ook.
het water is vooral in het begin van de wandeling nog steeds een beetje eng, al wordt dat snel beter naarmate we er langer lopen.

we hebben samen zitten kijken naar een boot die langs kwam varen, maar die vond ze absoluut niet interessant, dus het was niet toevallig dat ze er de vorige keer ook nauwelijks aandacht aan schonk.
ze heeft weer een heel stuk losgelopen en het terugkomen gaat, hoewel nog steeds niet enthousiast, wel een stuk beter.

op het laatst zag ze wat eenden op het pad zitten en nam ze de kuierlatten.
ze kan er niet echt weg, wel rechtdoor lopen totdat ze ,denk ik, uiteindelijk in birmingham uitkomt, maar omdat ik geen zin had er een spelletje pak-me-dan-als-je-kan van te maken ben ik, met het hart in mijn keel weliswaar, na een keer hard haar naam geroepen te hebben omgekeerd en zonder verder om te kijken van haar af de andere kant heen gelopen.
en dat werkte, zoals ik ook verwacht had, al weet je het nooit, perfect: ik hoorde een soort van galopperende hondenvoetjes achter me en ja hoor, daar was ze.
nog even verder los laten lopen en toen aangelijnd, waarbij ik zoals ik altijd doe het commando 'aanlijnen' geef en ook de lijn laat zien zodat ze weet wat er gaat gebeuren.
we werden later nog ingehaald door een jogger en een fietser en dat ging ook prima, daar besteedt ze totaal geen aandacht aan. maar ik weet natuurlijk nog niet wat er gebeurt als ze ze tegenkomt als ze los is, al verwacht ik daar eigenlijk geen problemen mee.

foto's:

best eng hoor dat water:


ik vertrouw het niks:


echt niet!!:


zo komt ze nu terug:


en hier neemt ze de benen:


en de laatste twee omdat het zo'n mooie meid is:

Zo wat een pracht beest zeg!!

Ah zoals ze reageert op het water. Zo leuk om die lichaamstaal te zien.
Het is een mooie meid!

Wat is ze toch leuk hé! Een bijdehandje en al zo op je gericht. Het zal je goed doen om met haar bezig te zijn. Ik vind haar ook zo mooi om te zien.

Wat een prachtige dame is het Renee

Hoi Rita
Gaat goed hoor

ja hoor, ze is gek op kaas, maar het bos is is blijbaar té spannend en daar hoeft ze geen kaas.
zal volgende keer knakworst of zo menemen, kijken of dat beter gaat, maar ik schat zo in dat ze voorlopig helemaal niks hoeft daar

Ik zit weer te genieten van je verslag en de foto's

Leuk om te zien dat het zo goed gaat, en het bos gaat zonder meer op den duur ook wel lukken nog even te veel nieuwe indrukken. Een prachtige hond.

Wat een mooie foto's van Rita en wat een prachtige omgeving, is dat vlak bij jullie huis?

Wat heeft ze een lange staart zeg!
Of hoort dat zo bij herders?

Wel heel leuk om te zien

Leuk weer om te lezen

renee-uk schreef:ja hoor, ze is gek op kaas, maar het bos is is blijbaar té spannend en daar hoeft ze geen kaas.
zal volgende keer knakworst of zo menemen, kijken of dat beter gaat, maar ik schat zo in dat ze voorlopig helemaal niks hoeft daar

Wat hier altijd een grote hit is gedroogde long,dat stinkt ook lekker dus ze weten altijd dat het er is
Leuk weer om te lezen

op het laatst zag ze wat eenden op het pad zitten en nam ze de kuierlatten.
ze kan er niet echt weg, wel rechtdoor lopen totdat ze ,denk ik, uiteindelijk in birmingham uitkomt, maar omdat ik geen zin had er een spelletje pak-me-dan-als-je-kan van te maken ben ik, met het hart in mijn keel weliswaar, na een keer hard haar naam geroepen te hebben omgekeerd en zonder verder om te kijken van haar af de andere kant heen gelopen.
en dat werkte, zoals ik ook verwacht had, al weet je het nooit, perfect: ik hoorde een soort van galopperende hondenvoetjes achter me en ja hoor, daar was ze.

Haha, dat ken ik. In theorie hoort dat te werken, maar is dat ook zo
Zelfs toen ik mijn herplaats-Eeb net had werkte het. Het duurde wel even en ik durfde niet om te kijken en mijn hart was al aan het verzakken, maar uiteindelijk stond ze naast me

Wat is het daar trouwens prachtig (het pad èn de hond)!

In het bos zullen dan wel genoeg afleidingen zijn neem ik zomaar aan, wel gaaf dat ze uiteindelijk jou snel achterna kwam toen je je omdraaide, toch een teken van vertrouwen
Knappe meid

Wat kun je mooi lopen daar! En die laatste foto van Rita

Ze heeft zulke mooie grote oren En wat fijn dat je zulke leuke wandelingen kan maken met haar

Wow zeg, wat een prachtig stuk om te lopen daar langs het water! *Jaloers*
Leuke foto's van knappe Rita, knap van je dat je toen ze de kuierlatten nam bent omgedraaid en knap van haar dat ze daarop zo goed reageerde en weer bij je terugkwam. Gaat volgens mij op den duur gewoon helemaal goedkomen met Rita!

Wat is het toch een mooie meid, en zoals ik zie (+lees) leren jullie elkaar iedere dag een beetje beter kennen.

het is inderdaad een mooi stuk zo langs het coventry canal en het fijne ervan is dat ik er zo heen kan lopen.
het ligt als het ware achter dat grote veld waar ik de vorige keer foto's van had, alleen moet je wel over de weg om er te komen.
ik kan ook de andere kant heen maar daar gaat het voor een deel langs huizen en loopt het niet zo lekker.

het water is nog steeds viezig, maar een jaar of wat geleden hebben ze gedregd en het kanaal op een of andere manier schoongemaakt, voor die tijd was het echt smerig en dreven er kilo's dooie vissen aan de oppervlakte.
jan en gina zijn er een keer ingesprongen en die heb ik meteen toen we thuiskwamen gewassen, gadver wat stonken die honden

Prachtig heerlijke Rita



Ik had in het begin toen ik buster los liet van die blikjes leverpastei bij mij . Die met zo'n ring die je zo opentrekt
Als hij direct kwam had hij de hoofdprijs lekker het blikje leeg. Kwam hij wat langzamer dan kreeg hij een andere beloning


Bij buster duurde het ook heel lang --- maanden --- voor hij normale poep had. Ik gaf hem lappen pens voor de schoonmaak

het probleem is hem niet zo dat ze die kaas niet lekker vindt, ze is er gek op en krijgt het ook alleen als beloning.
het probleem is meer dat het niet een hondje is dat makkelijk is om te kopen met een speeltje of met lekkers en ik denk dat het bos gewoon té spannend is om een beloning aan te nemen.
ik ken dat wel van jan, die hoefde ook geen lekkers als het erg spannend was, maar die had later natuurlijk zijn bal die al het spannende overtrof.

dus ik laat het bos gewoon even zitten, ga daar zondagmorgen vroeg wel weer heen, dan is het er stil en gaat het allemaal wat ontspannender.
later, als alles beter gaat, kan ik het mooi gebruiken om dat idiote uitvallen af te leren.
nergens voor nodig en ze doet het ook alleen maar daar, de rest van de tijd negeert ze andere honden.

edit: morgen krijgt ze weer pens, geen lappen want dat durf ik niet aan, maar gemalen gaat tot nu toe wel goed.
heb ook probiotica besteld, dus maar eens kijken of we haar aan de normale poep kunnen helpen

Kruimel53 schreef:Klinkt goed allemaal ze ziet er al veel meer ontspannen uit op de komen-foto!
En Rita is echt een hele mooie dame (ik hou een zwak voor Duitse Herders )

ik ook en ik kom er ook niet meer vanaf zo is me gebleken

wat heerlijk, jullie avonturen zijn fijn te lezen. Wat een super hond Die Rita. Ik vind haar uitstraling zachter geworden op de foto's. Klopt dit met de werkelijkheid Renee?

ze kijkt niet meer zo verwilderd, snapt beter wat er gebeurt denk ik en ik ben geen vreemde meer dat zal ook schelen.
ik hou met opzet een behoorlijke regelmaat aan, doe vaste dingen op vaste tijden en dat pakt goed uit bij haar, ze is wel een hondje dat daar rust en zekerheid uit haalt.

zachter zou ik niet willen zeggen, niet meer zo op haar hoede wel.

En toch al genoeg binding om met een noodgang achter je aan te komen, super

Het terugkomen ziet er toch al redelijk neutraal uit wat fijn! En wat goed van jullie samen dat het "kuierlatten" nemen zo is gelopen!

Ik vind het nog steeds erg leuk en leerzaam om je updates te lezen. En wat een mooi plekje om te wandelen!

Wat fijn om weer bij te lezen over Rita. Ik denk dat het waar is, dat als de spanning te hoog wordt, voedselbeloningen vaak niet meer werken. Groot gelijk dat je het bos dan even laat voor wat het is en daar op een rustig moment weer naar toe gaat.

Vandaag twee weken geleden nog maar, maakte je kennis met Rita. Nu ben je al zover.......

leuk verslag!!! Het gaat blijkbaar iedere dag beter!
Wat is Rita een mooie dame