Het HondenForum

vanmorgen werd ik niet wakker gemaakt met een rita-kus op mijn neus maar door een galspugende rita.
niet mijn favo manier van wakker worden moet ik zeggen, maar gelukkig heeft ze het netjes in een hoekje op het laminaat gedaan en niet op haar of mijn bed, dus het was ook nogal gauw weer opgeruimd.

gewapend met kaas in kleine stukjes zijn we naar het grote veld gegaan, daar is het altijd nogal rustig en dat leek me wel prettig voor het 'belonen met kaas' experiment.
het duurde even voordat ze doorhad dat er nogal wat lekkers bij me te halen was, maar toen het dubbeltje eenmaal viel ging het eigenlijk wel goed.
ze komt in elk geval, al gaat dat nog steeds niet echt van harte.
maar ze heeft me wel verrast, want wat bleek.... ze kan wel zitten en ze kan wel af, als er maar wat mee te verdienen valt en dan meer dan alleen een blij vrouwtje
we hebben zeker een half uur samen op de grond zitten oefenen met aandacht en kaas en dat is zeker voor herhaling vatbaar.
denk dat we met die combinatie een heel eind zullen komen tot het fluitje er is.

verder heb ik nog wat nieuwtjes te horen gekregen, onder andere dat ze in 2009 ook al een rescue hondje was en ze dus niet, zoals ik dacht en me ook gezegd is, 8 jaar lang bij dezelfde eigenaar heeft gewoond.
die man heeft haar in 2009 via de dh rescue gekregen en van voor die tijd is er eigenlijk niks bekend van haar.
geen wonder dat ze zo de kluts kwijt was, die arme meid heeft echt al heel wat achter de kiezen.
nou ja, ze heeft haar eindbestemming nu dan toch gevonden, want reken er maar niet op dat ze hier ooit nog weggaat

vandaag weer geen poep, maar ze heeft net wel gekotst.
ik heb haar maar wat okugest gegeven, hoop dat het helpt.

wat foto's van het grote veld, om jullie een indruk te geven en eentje van haar achterkant, met de nadruk op de gespierde billen die ze van al dat wandelen krijgt

als je het veld op komt lopen: linksboven is de plek waar we het meest bezig zijn:


van de andere kant:


en de lekkere billen :

Lekker kontje heeft ze

Op die manier wakker worden is niet fijn Renee. Ik hoop dat ze weer wat herstelt van het spugen.

Ik ben echt onwijs blij, dat ze nu bij jullie is komen wonen en dat je vastberaden bent, dat ze nooit meer weggaat. Heerlijk om te lezen, want als Rita bij iemand al een kans krijgt, volop, dan is het bij jullie.

De kaas-beloning is dus wel de moeite waard, als ik dat zo lees. Zie jullie al helemaal op dat veld bezig. En die billen zijn mjammie.

Lekkere billen en een mooi veld! Fijn om dat in de buurt te hebben.

Ik geniet weer van je update

Geen wonder dat ze het vertrouwen in de mensheid een beetje kwijt is
Maar aangezien ze na een match from heaven nu een permanente mand heeft gaat dat weer helemaal goed komen
Hopelijk komen haar ingewanden straks ook weer tot rust . Ze krijgt toch voor het slapen gaan ook nog wat lekkers te eten ?

ja een boterham met pate

renee-uk schreef:ja een boterham met pate

Moet glimlachen.............. Ben zo blij voor jullie en Rita.

ik zal blij zijn als de maag eens tot rust komt en ze niet meer spuugt en gewoon regelmatig poept.
maar ook dat zal wel even tijd nodig hebben.

Wat een heerlijk veld om te trainen en spelen zeg!
Super fijn dat het goed gaat met Rita!

renee-uk schreef:ik zal blij zijn als de maag eens tot rust komt en ze niet meer spuugt en gewoon regelmatig poept.
maar ook dat zal wel even tijd nodig hebben.

Ik heb het idee dat dat bij hondjes, net als bij mensen, nogal eens een stresskwestie is.
Dat zou zich dus vanzelf moeten oplossen als ze meer tot rust komt bij jou.

Cayuga vond overigens het laminaat géén geschikte plek om te kotsen. Die verkoos mijn dekbed tot drie keer toe.
Willen we ruilen?

Miranda schreef:

renee-uk schreef:ik zal blij zijn als de maag eens tot rust komt en ze niet meer spuugt en gewoon regelmatig poept.
maar ook dat zal wel even tijd nodig hebben.

Ik heb het idee dat dat bij hondjes, net als bij mensen, nogal eens een stresskwestie is.
Dat zou zich dus vanzelf moeten oplossen als ze meer tot rust komt bij jou.

Cayuga vond overigens het laminaat géén geschikte plek om te kotsen. Die verkoos mijn dekbed tot drie keer toe.
Willen we ruilen?

nee

Hij is verder héél knuffelig, hoor

Miranda schreef: Hij is verder héél knuffelig, hoor

dat is rita ook en die kotst niet op mijn dekbed

edit: ik klop nu wel ontzettend hard op ongeverfd hout

renee-uk schreef:edit: ik klop nu wel ontzettend hard op ongeverfd hout

Ik geef in het vervolg zaken die ik dénk dat heel misschien wel een probleem op kunnen leveren maar in de ochtend. Ik heb nul behoefte om het pens-experiment te herhalen

Miranda schreef:

renee-uk schreef:edit: ik klop nu wel ontzettend hard op ongeverfd hout

Ik geef in het vervolg zaken die ik dénk dat heel misschien wel een probleem op kunnen leveren maar in de ochtend. Ik heb nul behoefte om het pens-experiment te herhalen

en dat kan ik me dan weer heel goed voorstellen, bahdiebah

Ach arme meid, kon je haar maar vertellen dat het geleur nu over is en ze eindelijk thuis is he, nouja ze heeft ongetwijfeld snel door dat ze met haar mooie gespierde billen in de boter is gevallen nu

Mooi zo, Renee.
Lekker overzichtig veldje, kan je goed oefenen.
Duimen, dat het met haar buik ook in orde komt.

Waar zijn de foto's van het op de grond nu?

Mooi dat ze het hierkomen al wat beter deed!

Fijn dat het goed gaat.

Ze ziet er prachtig uit (ook van achteren ) en haar blik is al veel rustiger!
Jammer dat die dieren soms zo van hot naar her gesleept worden hè, maar ongelofelijk wat een herstelvermogen ze hebben . Uiteraard wel bij de juiste aanpak, maar dat is aan jullie wel besteed .
Wow, wat een lekker groot veld om haar in los te kunnen laten zeg!

Wat een gaaf veld zo, je kunt er voldoende ruimte geven en ze is toch veilig. (heb trouwens hier ook wat gevonden )
Je hebt gelijk hoor, ze heeft prachtige billen maar ja wat wil je, ze is helemaal een beauty (precies hoe ik een duitser mooi kan vinden).
Haar uitstraling is ontzettend verbeterd en heel erg fijn dat jullie al flink vooruitgang boeken met hierkomen.
Dat gaat helemaal goed komen, daar ben ik van overtuigd, jullie hebben al ontzettend veel met elkaar bereikt,

Je boekt echt grote vooruitgang in die korte tijd dat ze bij je is! Het gaat helemaal goedkomen met jou en Rita.
Ben wel lichtelijk jaloers op zo'n groot grasveld, Kira zou dat geweldig vinden.

Wat een lekker ruim veld, en ze heeft een mooi kontje

en dat niet poepen, zou dat ook niet een beetje stress gerelateerd kunnen zijn?

Ze ziet er goed uit Renée wat doen jullie het goed met z'n 2en

Jammer dat er zo met haar geleurd is, arme meid. Maar gelukkig is ze met gespierde billen en al in de boter gevallen nu

nee, ik denk nog steeds dat ze haar maag en darmen aardig verkloot hebben met die onderhoudsdosis ab en wat ze verder nog gedaan hebben aan die flubberpoep, maar wat stress zal er zeker wel bijkomen hoor.

ze klit niet meer op een ongezonde manier, dat heeft ze maar een dag of wat gedaan.
ze is wel graag bij me en dat mag, maar ze claimt niet.
ik kan gewoon naar boven gaan en weet ik veel..... bed verschonen, slaapkamers stofzuigen of een lang bad nemen, dan ligt ze heel rustig op de mat in de achterkamer te wachten tot ik weer beneden kom en ik denk dat ze tussendoor ook wel een slaapje doet.
ik blijf me verbazen dat honden toch na zoveel narigheid en zo vaak in de steek gelaten worden, dat vertrouwen in mensen blijven houden en het keer op keer toch weer geven.

alleen thuis zijn heb ik nog niet geoefend, denk eerlijk gezegd dat dat wel goed zal gaan als het niet te lang duurt.
ze zal alleen wel blaffen op alles wat ze hoort op straat, want waaks is ze wel.

Sneu dat haar maag en darmen nog van streek zijn, maar dat zal ongetwijfeld inderdaad gewoon nog wat tijd nodig hebben.
Ze ziet er goed uit Renée, en doet het ook heel erg goed zo te lezen. Wat een heerlijk veld hebben jullie daar om lekker samen bezig te zijn.

Wat een superveld! Hier kan ze lekker struinen en kranten lezen. Ze ziet er goed uit, lekker billen en een blij bekkie

Hoi Rita

Wat ik nu ga zeggen zal wel heel gek klinken....
Cas had 4 doorgestreepte adressen in zijn paspoort.
Laatste twee jaar voor hij op zijn zesde bij ons kwam
met een onderbreking van een maand in het asiel gezeten.
Durfde zich moeilijk te geven, was heel onrustig.
Probeerde ook steeds weg te lopen.
DAP, bachbloesem geprobeerd.
Tot we als laatste optie bij een hondenfluistetaar terecht kwamen.
En het is dat ik erbij was anders had ik het nooit geloofd.
Toen de dame hem vertelde dat hij niet weghoefde, dat hij
bij ons mocht blijven, zag ik hem ontspannen.
Ook nooit meer weggelopen.
Denk dat je er niks mee kan maar kwam ineens weer boven.

arme cas