Ik ben bij het begin begonnen en het is een heel lang verhaal geworden
. Als je geen zin hebt om de aanloop te lezen dan moet je even doorscrollen naar '3) Zaterdag'. Maar ook als je alles al hebt gevolgd staan er nog wel wat nieuwe dingen in die leuk zijn om te lezen.Over pieps naam: we willen haar niet Shadow noemen, maar ook geen piep haha. We zijn rustig aan het nadenken welke naam bij haar past. Hopelijk zijn we er met een paar dagen over uit.
1) Hoe het allemaal gekomen is
Omdat we nogal afgelegen wonen en ik veel alleen thuis ben wilde ik graag een hond om me een wat veiliger gevoel te geven
. Toen ik het gevoel had dat ik er echt klaar voor was om een hond te kunnen bieden wat hij/zij nodig zou hebben ben ik op zoek gegaan naar een leuk en goed informatief hondenforum. Zo ben ik hier uitgkomen. En ik ben maar wát blij dat ik dit mooie forum gevonden heb met zoveel goede informatie die gedeeld wordt door ervaren en kundige hondenhouders! 
Na mijn voorsteltopic heb ik een topic geopend om advies te vragen welke rassen goed bij ons zouden passen (dit meedenk-topic. Ik heb hier ontzettend fijne adviezen gekregen en het heeft me goed op weg geholpen. Ondertussen keek ik elke dag op ikzoekbaas.nl en hield ik de herplaatshoek op deze site in de gaten.
Bij de herplaatsers kwam ik vooral staffords en herders (duits/mechels) tegen, wat ik niet bij ons vond passen. Was het dan toch een geschikt ras (of geschikte kruising) dan kon de hond niet met katten (of was onbekend) of had een hele actieve baas nodig of kon helemaal niet alleen thuis blijven of had een gedragsprobleem of was te oud (ik wilde niet ouder dan 4 à 5 jaar). Pfff, ik dacht dat het 'm echt niet ging worden om ooit een herplaatser te vinden die bij ons zou passen. Ik begon dat idee eigenlijk al een beetje op te geven
. Onderwijl ging ik door met informatie opzoeken over de aanbevolen rassen. 2) De oproep van Shadow en het tergende wachten, en wachten, en wachten....
Tótdat ik afgelopen maandag de oproep voor Shadow zag hier in de herplaatshoek... Toen ik het verhaal over haar las, zag wat voor kruising ze was en haar foto's had gezien wist ik het: Ik heb haar gevonden!!! Ik heb de hond gevonden waar ik naar op zoek was
. Het waren eigenlijk maar een paar zinntejes en foto's, maar mijn gevoel was overduidelijk. 
Niet te versmaden
En toen begon de spanning en het wachten! Ik moest eerst wachten tot mijn man thuis was om te overleggen natuurlijk. Ondertussen had ik het mailtje waarin ik mijn interesse kenbaar maakte (en aangaf wat we Shadow konden bieden) al lang en breed klaarstaan
. Helaas moest mijn man toch nog even aan het idee wennen (ondanks dat we erover uit waren dat we echt klaar waren voor een hond) en kon ik de mail dus nog niet verzenden 
. Oh, ik werd echt gek en ben maar even de wei in gelopen om af te koelen! Gelukkig hebben we daarna goed kunnen overleggen en kon om half acht dan éindelijk het mailtje de deur uit, pfff. Ja, en toen begon de spanning nog verder op te lopen. Ik had enkel een mail-adres en er kwam maandagavond geen reactie meer. Okee, dat kan, maar dinsdagochtend zal er toch vast snel reactie komen?!
Dinsdag: eindelijk reactie?
5u
Wakker: gelijk mail checken. Nee, nog geen reactie
. Nou ja, dat zal voor een uur of negen toch wel komen? Ondertussen maar eens verder verdiepen in de CC en de RR, doe ik toch wat nuttigs. 7u
Ik híeld het niet meer. Ik werd gek van de zenuwen en ik was zo bang dat ze misschien al vergeven zou zijn. Die onzekerheid was bijna ondraaglijk. Toen heb ik een topic aangemaakt om mijn verhaal en spanning met jullie te kunnen delen: Sorry, maar ik hou het niet meer. Haha, wie had gedacht dat er zó massaal meegeleefd zou worden met deze hyperdepiepe zenuwlijer. Ik niet in ieder geval!
Ik wilde de oproep voor Shadow niet in het topic zetten, want ik wilde Shadow niet nóg meer in the picture brengen en zo anderen op het idee brengen om interesse te tonen voor deze geweldige hond. Dat leidde ertoe dat ik haar in het topic *piep* noemde en dat ik continu bezig was met het sturen van pb's met haar linkje (ahum, uiteraard pas nádat de betreffende personen bewezen hadden haar niet te zullen dogsnatchen
). Het gaf lekker veel afleiding in ieder geval. 
11u30
De ochtend verstreek langzaam en door mijn zenuwen kreeg ik geen hap door mijn keel, zat ik met klotsende oksels en werd ik met de minuut warriger
. Na een tip heb ik toch maar een tweede mailtje eruit gestuurd met de vraag of de eerste wel aangekomen was (en dat ik toch ook wel heel nieuwsgierig was of we in aanmerking kwamen).Ondertussen had ik hier een hoop mensen net zo ongeduldig gekregen als ik en werd er steeds maar gevraagd of er nog geen reactie was op de mail. Nee dus
.16u50
Pff, na een zenuwslopende middag dan eindelijk reactie
! Mijn mail was ontvangen en ze waren enthousiast. Er zou zo snel mogelijk contact met mij opgenomen worden.Vanaf dat moment was ik vergroeid met mijn mobiel en de huistelefoon. Waar ik ging, gingen zij. Uren verstreken en de telefoons gingen maar niet over
. Uiteindelijk teleurgesteld en gespannen naar bed gegaan...Woensdag: Zou er vandaag verder contact gelegd worden?
3u30
Wakker.... Zouden ze al bellen
? Nou, dat zal vast nog niet, maar toch vast wel ergens vanaf 8u ofzo? Ondertussen maar eens lezen op het forum en wat berichtjes achterlaten.De uren verstreken en de spanning was voelbaar in mijn berichten. Iedereen werd plaatsvervangend ongeduldig en boos haha. Wat hebben jullie ongelofelijk fijn meegeleefd
.12u30
Linx (degene die piep aangemeld had bij Cloris) liet een berichtje achter in mijn topic. Die kans greep ik direct aan om haar te pb'en!!!
Van haar krijg ik te horen dat zij en de eigenaren heel enthousiast waren over mijn mail, yeah! Nadat ze mijn topic gelezen had heeft ze direct contact opgenomen met hen om te vertellen over mijn enorme enthousiasme
en om hen een zetje te geven om echt contact op te gaan nemen. Ze vertelde ook dat ze eigenlijk al met iemand anders bezig waren, maar dat diegene geen reactie meer gaf. Ze wisten nu dus eigenlijk niet zo goed of ze daar nog langer op moesten wachten of dat ze contact op konden gaan nemen met mij. Daarom hadden ze nog niet gebeld. Ergens na 14u zou ik een telefoontje mogen verwachten! Tja en dan kruipen de minuten weer voorbij hè
. En nog steeds niet kunnen eten van de spanning, pff. En die zweethandjes en klotsende oksels... 
*Later kwam ik erachter dat de eerdere gegadigde zeer waarschijnlijk een medeforummer is geweest
! Zeker weten doe ik het niet, maar volgens mij heeft diegene zijn/haar interesse niet doorgezet naar aanleiding van het topic waarin ik aangaf dat ik zo enthousiast over piep was* **mijn grote dank!** [ik noem hier geen naam, omdat ik niet weet of diegene dat wil]15u
Hey, een mailtje!! Oh, van de eigenaar!!!! Spannend!!!!
Er staat nog wat meer info over piep (dat ze ook wel wat 'stoute' dingen doet). Verder dat iedereen nog enthousiaster geworden was nadat Linx een samenvatting had gegeven van mijn 'ik hou het niet meer'-topic
. Dat ze het erg leuk zouden vinden als het met ons zou matchen . Dat ik mag bellen voor een afspraak 'als we nog steeds willen'. *Dewatte??? Áls we nog steeds willen??? Nou, zie me maar eens tegen te houden!!!* 
Dus gelijk gebeld, oh wat was ik blij dat ik eindelijk mocht bellen voor een afspraak!!! Het was een leuk en fijn gesprek en de afspraak werd gemaakt voor zaterdag, rond 10u. Als het zou klikken mochten we haar gelijk meenemen
.16u
Na het telefoontje viel vrijwel alle spanning van me af
! De afspraak was een feit en dat was waar ik me het meest druk over had gemaakt. Ik was het meest bang dat we niet mochten komen omdat ze al weg zou zijn. Per direct waren de zweethandjes weer droog en de klotsende oksels verleden tijd. Nu was het goed. Alleen het eten wilde nog steeds niet, maar ach ik kan het lijen dus dat was niet erg haha 
.Donderdag: Voorbereidingen
Vrijdag moet ik bijna de hele dag weg en zaterdag gaan we al voor half negen rijden, dus alle voorbereidingen voor de mogelijke komst van piep moeten vandaag getroffen worden. Het hele huis lekker aan kant gemaakt en een plekje voor piep gemaakt met een provisorisch hondenbed. Verder nog allerlei andere voorbereidingen getroffen die ik nu al niet meer weet haha. Natuurlijk wel de hele dag aan piep gedacht en haar foto staarde me tussendoor steeds aan als ik weer even op de laptop zat
.Einde van de dag was ik helemaal op en blij dat ik naar bed kon
.Vrijdag: Zó voorbij
Vroeg op (toch nog even lekker alle berichtjes van de nachtbrakers lezen en zelf een berichtje achterlaten) en op pad. Iedereen wilde graag een foto zien van piep en gelukkig had Linx me een paar foto's gemaild dus kon ik die lekker laten zien op mijn mobiel. Verder zelf veel verteld over piep en veel aan haar gedacht.
De dag vloog voorbij door alle drukte en al gauw was het bedtijd
. Op naar zaterdag!!!3) Zaterdag: Dé dag
Oh, vandaag gaat het gebeuren!!! Wat een onwerkelijke situatie: als het straks klikt dan hebben we 'ineens' een hond in huis
!!! Wow!Onderweg nog even langs de dierenwinkel gereden voor een flinke zak frolic, want die kunnen we dan vast lekker gebruiken als hondensnoepjes :mjammie: .
10u30 De ontmoeting en de beslissing
We zeggen de mensen gedag en lopen de tuin in. Piep rent als een dolle heen en weer en ik weet het zeker: we nemen haar straks mee
. Na een minuut of wat zak ik door mijn kniëen en neemt ze heel even de tijd om aan me te ruiken. Ik wacht geduldig af tot ze steeds weer even komt tussen het rennen door. Op een gegeven moment heeft ze iets langer geduld om bij me te blijven waardoor ik haar kan aaien. Wát een lieve hond en wát een lieve blik!!!!
We gaan zitten om wat dingen te bepraten. Er komen leuke anekdotes naar boven over piep (en nog wat stoute dingen) en we stellen nog wat vragen (sommige uit nieuwsgierigheid, andere handig om te weten). Na een tijdje wordt piep wat rustiger en komt ze af en toe langs en laat ze zich lekker aanhalen. Later gaat ze ook onder de tafel liggen. Ik kan mijn ogen bijna niet van haar afhouden en ik straal helemaal
.Het wordt wel meteen duidelijk dat we nog wat met haar te stellen gaan krijgen: ze is LEO, en niet zo'n klein beetje ook
! Ze zou gerust op de tafel klimmen, terwijl ze toch echt geen schoothondje is. Laat je je koffie of iets anders op tafel (of aanrecht) staan (laag of hoog) en let je één tel niet op, dan is het weg! Oh, wat een portret 
. Werk aan de winkel voor straks haha.Dan is het tijd voor afscheid en een nieuw begin. De mensen nemen afscheid van piep
en we krijgen een ton met voer mee, haar hondenbed, riem met halsband, tekentangetje, shampoo, zalmolie en een mooie grote nieuwe kluif.Ik loop met piep naar de auto en oh my god: wat trekt ze
!!! Dát wordt nog wat haha.Volgens mij kun je op deze foto zien dat ze een enorm gespierde nek heeft van al dat trekken?
11u30 Rit naar huis
Eigenlijk zou ik terug rijden, want ik word snel misselijk achterin. Maar ja, je denkt toch niet dat ik zo ver van haar af kan zitten hè
! Dus manlief rijdt en ik settle me lekker met piep op de achterbank . Piep liep trouwens zó de auto in, no problemo. Doordat ik de hoofdsteun van de voorstoel eraf had gehaald kon ik toch mooi door de voorruit kijken en had ik geen last van misselijkheid.In het begin zwabbert piep van links naar rechts in de vele bochten die we nemen voordat we op de snelweg zijn. Eenmaal rechtuit op de snelweg gaat ze lekker liggen.
Ondertussen masseer ik haar zachtjes. Na een tijdje draait ze een rondje en laat ze zich tegen me aan vallen
.Ondertussen beraad ik me op de wandeling die we straks gaan maken. Hoe ga ik om met dat trekken
? Want dat is voor beide partijen niet lekker... Ik zag het niet zitten om te gaan werken met rukjes, of met heen en weer lopen of met steeds terug roepen oid. Dat zou én geen zoden aan de dijk zetten nu én veel te stressvol zijn voor beide partijen. Maar hoe dan wel?Ik kwam op het idee om haar geen mogelijkheid te geven tot trekken
! Hoe we dat gedaan hebben lees je in het volgende stukje. 13u Eindelijk thuis!!! En een heerlijke wandeling maken
We hadden een waterbak klaarstaan buiten en daar heeft ze even van gedronken. Vervolgens zijn we direct het bos in gegaan om lekker een rondje van anderhalf uur te maken want ze had teveel energie om direct naar binnen te gaan en de katten te ontmoeten.
Wat een genot was die wandeling
.Dan het voorkomen van het trekken: we hadden een lange riem meegekregen (2m?) dus dat gaf al wat ruimte. Maar het belangrijkste was: de riem mocht niet strak gaan staan. Dus hebben we gewoon lekker haar tempo aangehouden: ging zij harder, dan gingen wij dat ook. Stopte ze om te snuffelen, dan wij ook. Zo bleef de lijn dus altijd met een boogje hangen
! We hebben haar wel gestuurd qua richting natuurlijk, maar zo hebben we heerlijk ontspannen kunnen lopen. Nouja, lopen... Het was vrijwel continu wel joggen/hardlopen hoor . Maar heerlijk dat ze het vond! Het plezier straalde ervanaf. Op het laatst zaten er stukjes tussen waarbij we eventjes konden wandelen. 
Onderweg nog wel wat leuks meegemaakt, gna gna, maar dat vertel ik later nog wel eens. Anders wordt het zo'n lang verhaal
.Op deze manier was het een heerlijke wandeling, we hebben er alledrie enorm van genoten! En het trekken aan de riem 'aanpakken' dat komt later wel. We blijven het eerst lekker zo doen.
14u30 Kennismaken met de bewoners: de katten
Toen het huis in en kennis maken met de katten. Ze heeft er zelf niets van (is katten gewend), maar onze katten vonden het zelf wel wat minder, dat grote lompe mormel in huis. We hebben haar heel rustig geïntroduceerd en voorkomen dat ze te opdringerig werd. Eén kat maakte duidelijk dat hij hier de baas was en zij vooral afstand moest houden
. De andere ging maar even naar buiten en hoopte dat het mormel weer zou verdwijnen . Nummer drie bekeek alles vanonder de bank.So far so good. Piep heeft lekker een rondje door de kamer en keuken gelopen en kwam haar bed tegen die we ondertussen al op ons hondenbed hadden gelegd.
Daar ben ik met haar gaan zitten en toen ging ze lekker liggen. Ik zag dat ze moe was (van alle indrukken, de reis en de wandeling). Ondanks dat kwam er geen rust in haar: ze wilde elke beweging volgen, liefst door ernaartoe te gaan. Omdat ik bij haar zat bleef ze wel bij mij, maar wel met moeite en er kwam geen rust in haar koppie.
Toen besloten om de bench neer te zetten
. We wisten dat ze van huis uit een bench gewend was en ze daar 's nachts en als er niemand thuis was, in zat. Het leek me dat het voor haar meer duidelijkheid zou geven dat het de bedoeling was dat ze ging rusten en dat ze door de associatie van de bench ook het willen volgen los zou kunnen laten. En zo geschiedde! Eenmaal in de bench was het direct goed! Deurtje pas dicht gedaan toen ze zelf ging zitten en liggen en toen zag je de rust erin komen. Ze keek wel steeds op bij geluiden, maar was er duidelijk rustiger onder. Wel af en toe piepen en slaan met de staart als manlief voorbij kwam lopen, maar dat hebben we gewoon genegeerd. Binnen een halve minuut lag ze dan weer plat. Ik merkte dat ze wel héél graag iemand bij zich had dus ik heb er direct lekker een stoel naastgezet en memet de laptop bij haar gesettled. Oh, wat een genot
.17u
Eindelijk mag ik haar dan horen snurken, wat een heerlijk gehoor
. Af en toe ligt ze ook te dromen en trekt ze wat met een pootje of oortje. Lekker dier. Wat een genot weer, om naast je slapende hond te mogen zitten 
.17u10
Het gesnurk wordt steeds harder. *Vraagt zich af of het nog wel zo leuk is, wat een herrie zeg*
17u15
Het begint nu oorverdovende vormen aan te nemen
. *zoekt verwoed naar oordoppen*Af en toe draait ze zich lekker om. De ene keer ligt ze helemaal uitgestrekt en lijkt de bench (is de grootste maat geloof ik) maar netaan te passen:
dan weer ligt ze op een drolletje en verzuipt ze zowat in de bench:
19u30
Zo, het is wel weer eens tijd voor een wandeling
. Eerst even de katten voeren en dan gaan we lekker een rondje hardlopen met piep.Later volgt er nog meer, want ik raak niet over haar uitgepraat. Sorry
Ik wil jullie nogmaals bedanken voor het meeleven in dit proces. Van mezelf voorstellen, naar het zoeken naar een geschikt ras, naar de spanning over de hond die ik gezien had... tot dan uiteindelijk de komst van piep. Bedankt voor de vele informatieve, leuke, grappige, lieve en bloed-onder-de-nagels-halende berichten
!!!!!
je hou het wel spannend zo he
.
!
