Ik had vandaag een begeleider en vier jongens van een zorgboerderij over de vloer. Al voor de kerst waren ze eens geweest om hier achter wat coniferen weg te halen om in hun dorp te gebruiken als decor voor een kerstwandeling. Er bleven wat stompjes staan en de begeleider had gezegd dat ze dat nog wel een keer wilden weghalen en de klus afmaken.
Dat gebeurde dus vandaag. Vanmorgen zijn ze begonnen en heb ik Mies er lekker bij laten banjeren. En wat Mies ook is gelukt met mijn buurjongetje van 7 lukte haar bij een van deze jongens ook: een beetje bang van honden. En wat doet Mies dan, die gaat er lekker bij zitten, laat zich zeer gewillig aanhalen en de angst verdwijnt een beetje.
Toen de klus vanmiddag was geklaard en we aan de koffie en thee gingen, heb ik ze alle drie even buiten gelaten. Ze vonden Otto eigenlijk het leukste. De jongens waren onder de indruk van zijn kracht en probeerden te raden wat voor kruising hij is. 'Hij lijkt heel erg op mijn oom, met die baard', zei een van die jongens

