Sandy
Geplaatst: 01 jun 2013 17:59
Sandy is in maart 14 jaar geworden en altijd een supergezonde, blije spring-in-'t-veld geweest. Iets meer dan een maand geleden merkte ik dat ze meer ging snurken (ook als ze wakker is, als ze blaft lijkt het net een varken) en vooral 's avonds kreeg ze het behoorlijk benauwd. De dierenarts constateerde een hartruis, en dus krijgt ze nu tabletten om vocht af te drijven en haar bloeddruk te verlagen. Ze heeft het daardoor inderdaad een stuk minder benauwd. Als dit niet voldoende zou helpen, zou ik met haar naar de dierenkliniek moeten om een echo te laten maken.
Nou is mijn standpunt, dat Sandy een mooi, gezond leven heeft gehad en ik haar nu ze oud is, niet aan allerlei doktersonderzoeken en/of behandelingen wil blootstellen. Als het genoeg is, is het genoeg. Hoe erg ik haar ook zal missen.
De vraag is alleen, wanneer is het genoeg. Eergisteren lag ze 's avonds ineens heel erg te hijgen en haar hart ging als een razende tekeer. Dan vraag ik me toch af of ze hijgt omdat ze het benauwd heeft, of zou ze toch pijn hebben?
Overdag is ze wel rustiger, dan toen ze jonger was, maar dat lijkt me normaal. Maar kom ik met eten aanzetten, dan staat ze nog net zo te dansen en te springen als altijd. D'r bak gaat ook altijd met smaak leeg. Ik merk alleen, dat ze het nu vervelender begint te vinden als ik weg ga. Dan krijgen ze altijd een wortel en tegenwoordig eet Sandy die niet meer op. Geef ik hem echter als ik thuis kom, dan eet ze hem wel. Ik wil daar ook wel enigszins rekening mee houden, maar ja, er moeten toch boodschappen gedaan worden.
Ze springt meestal nog zelf op de bank. Soms heeft ze daar een beetje hulp bij nodig.
Ze is nog even enthousiast als er visite komt en is dan ook weer de vrolijke stuiterbal, die ze altijd was.
Kortom, als ik kijk naar hoe ze overdag is, dan denk ik, ze kan nog wel een tijdje mee. Kijk ik naar hoe ze 's avonds is, dan denk ik, dat het einde nabij is. Ik weet dat het moeilijk is, om in dit soort dingen te adviseren, maar wat zouden jullie doen als het jullie hond was?
Nou is mijn standpunt, dat Sandy een mooi, gezond leven heeft gehad en ik haar nu ze oud is, niet aan allerlei doktersonderzoeken en/of behandelingen wil blootstellen. Als het genoeg is, is het genoeg. Hoe erg ik haar ook zal missen.
De vraag is alleen, wanneer is het genoeg. Eergisteren lag ze 's avonds ineens heel erg te hijgen en haar hart ging als een razende tekeer. Dan vraag ik me toch af of ze hijgt omdat ze het benauwd heeft, of zou ze toch pijn hebben?
Overdag is ze wel rustiger, dan toen ze jonger was, maar dat lijkt me normaal. Maar kom ik met eten aanzetten, dan staat ze nog net zo te dansen en te springen als altijd. D'r bak gaat ook altijd met smaak leeg. Ik merk alleen, dat ze het nu vervelender begint te vinden als ik weg ga. Dan krijgen ze altijd een wortel en tegenwoordig eet Sandy die niet meer op. Geef ik hem echter als ik thuis kom, dan eet ze hem wel. Ik wil daar ook wel enigszins rekening mee houden, maar ja, er moeten toch boodschappen gedaan worden.
Ze springt meestal nog zelf op de bank. Soms heeft ze daar een beetje hulp bij nodig.
Ze is nog even enthousiast als er visite komt en is dan ook weer de vrolijke stuiterbal, die ze altijd was.
Kortom, als ik kijk naar hoe ze overdag is, dan denk ik, ze kan nog wel een tijdje mee. Kijk ik naar hoe ze 's avonds is, dan denk ik, dat het einde nabij is. Ik weet dat het moeilijk is, om in dit soort dingen te adviseren, maar wat zouden jullie doen als het jullie hond was?
