Het HondenForum

Afgelopen zondag maakte Zomer een beweging naar links (helemaal niet al te wild), waarna ze zich ineens gillend op haar zij en rug stortte en haar linkerachterpoot optrok. We hebben haar gekalmeerd en goed tussen de tenen gekeken of er niks zat. Daar was niks te vinden. Toen ze weer opstond liep ze weer normaal. Omdat we het bos nog uit moesten komen, zijn we maar doorgelopen. Even later gebeurde hetzelfde. Ook daarna stond ze uiteindelijk weer op en liep normaal. Mijn vriend heeft haar toen wel een heel stuk gedragen.

Omdat ze er thuis geen last meer van leek te hebben en het al laat op de dag was, besloten we het een nachtje aan te kijken. De volgende ochtend liep ze in de wandeling normaal mee, maar in de tuin maakte ze weer een verkeerde beweging en gilde ze het weer uit. Ik heb toen meteen de dierenarts gebeld. Ook met het optillen in de auto jankte ze, toen ze op haar achterpoten leunde. Zomer is overigens een hond die nog niet jankt als je per ongeluk flink op haar poten staat, dus het was voor mij echt een indicatie dat ze veel pijn had. Het verwarrende was dat ze daarna steeds weer normaal liep en er geen last van had.

Bij de dierenarts konden ze niks vinden. Ze hebben haar poot en rug onderzocht, maar Zomer gaf geen kik. Volgens de dierenarts zou het waarschijnlijk iets bij de rug zijn. Iets verrekt of verschoven. Op mijn vraag of het niet gescheurde kruisbanden (of uitgerekte kruisbanden) konden zijn, zei ze heel stellig dat dat niet kon. Dan zou Zomer namelijk helemaal niet op haar poot moeten kunnen staan. Is dat wel zo?

We hebben inmiddels pijnstillers gekregen en ze is op lijnrust, maar ik heb niet het idee dat er enorm veel verbetering in zit. Af en toe begint ze weer ineens te piepen (en we doen het echt heel rustig aan) en trekt ze haar poot weer omhoog. Wanneer we het niet konden voorkomen en ze rechtop ging staan (dus op achterpoten), gaat ze ook piepen en trekt ze even met haar poot. Ze piept wel een stuk minder erg dan zondag en maandag, maar dat kan ook door de pijnstillers komen.

Wat denken jullie. Moet ik nu afwachten tot volgende week (maar dan wel pijnstilling erbij halen, want die is bijna op), terug naar de dierenarts gaan of me meteen laten doorverwijzen naar een specialist? Of wil ik gewoon te veel verbetering zien in te korte tijd? Dit laatste kan hoor. Dat komt wellicht omdat mijn vertrouwen in diagnoses van dierenartsen in het algemeen de laatste tijd wat op de proef is gesteld door verschillende verkeerde diagnoses (over een ander medisch iets) die vrij veel ellende hebben opgeleverd.

Ik zou zelf toch wel foto's willen laten maken bij de specialist, maar ik ben nogal overbezorgd wat dat betreft.

ZomerStorm schreef:Afgelopen zondag maakte Zomer een beweging naar links (helemaal niet al te wild), waarna ze zich ineens gillend op haar zij en rug stortte en haar linkerachterpoot optrok. We hebben haar gekalmeerd en goed tussen de tenen gekeken of er niks zat. Daar was niks te vinden. Toen ze weer opstond liep ze weer normaal. Omdat we het bos nog uit moesten komen, zijn we maar doorgelopen. Even later gebeurde hetzelfde. Ook daarna stond ze uiteindelijk weer op en liep normaal. Mijn vriend heeft haar toen wel een heel stuk gedragen.

Omdat ze er thuis geen last meer van leek te hebben en het al laat op de dag was, besloten we het een nachtje aan te kijken. De volgende ochtend liep ze in de wandeling normaal mee, maar in de tuin maakte ze weer een verkeerde beweging en gilde ze het weer uit. Ik heb toen meteen de dierenarts gebeld. Ook met het optillen in de auto jankte ze, toen ze op haar achterpoten leunde. Zomer is overigens een hond die nog niet jankt als je per ongeluk flink op haar poten staat, dus het was voor mij echt een indicatie dat ze veel pijn had. Het verwarrende was dat ze daarna steeds weer normaal liep en er geen last van had.

Bij de dierenarts konden ze niks vinden. Ze hebben haar poot en rug onderzocht, maar Zomer gaf geen kik. Volgens de dierenarts zou het waarschijnlijk iets bij de rug zijn. Iets verrekt of verschoven. Op mijn vraag of het niet gescheurde kruisbanden (of uitgerekte kruisbanden) konden zijn, zei ze heel stellig dat dat niet kon. Dan zou Zomer namelijk helemaal niet op haar poot moeten kunnen staan. Is dat wel zo?

We hebben inmiddels pijnstillers gekregen en ze is op lijnrust, maar ik heb niet het idee dat er enorm veel verbetering in zit. Af en toe begint ze weer ineens te piepen (en we doen het echt heel rustig aan) en trekt ze haar poot weer omhoog. Wanneer we het niet konden voorkomen en ze rechtop ging staan (dus op achterpoten), gaat ze ook piepen en trekt ze even met haar poot. Ze piept wel een stuk minder erg dan zondag en maandag, maar dat kan ook door de pijnstillers komen.

Wat denken jullie. Moet ik nu afwachten tot volgende week (maar dan wel pijnstilling erbij halen, want die is bijna op), terug naar de dierenarts gaan of me meteen laten doorverwijzen naar een specialist? Of wil ik gewoon te veel verbetering zien in te korte tijd? Dit laatste kan hoor. Dat komt wellicht omdat mijn vertrouwen in diagnoses van dierenartsen in het algemeen de laatste tijd wat op de proef is gesteld door verschillende verkeerde diagnoses (over een ander medisch iets) die vrij veel ellende hebben opgeleverd.

Een poot omhoog trekken (en dus hinkend lopen met een achterpoot), is nu niet bepaald een symptoom van rugproblemen. Ik zou verder onderzoeken, maar dan bij een goed orthopeed. Mijn eerste hond had 1 gescheurde kruisband en een half afgescheurde binnenband, waarbij ook de meniscus schade had opgelopen. Stond nog redelijk prima op zijn achterpoot. Dus dat kan wel degelijk.

Goldendelicious schreef: Een poot omhoog trekken (en dus hinkend lopen met een achterpoot), is nu niet bepaald een symptoom van rugproblemen. Ik zou verder onderzoeken, maar dan bij een goed orthopeed. Mijn eerste hond had 1 gescheurde kruisband en een half afgescheurde binnenband, waarbij ook de meniscus schade had opgelopen. Stond nog redelijk prima op zijn achterpoot. Dus dat kan wel degelijk.

Ze trekt haar achterpoot alleen op het moment dat ze pijn heeft omhoog, dus daarna loopt ze er wel gewoon op. Loopt ook vrij normaal. Maar ik dacht dus ook dat het wel kon en heb de dierenarts 4 keer gevraagd of ze zeker wist dat dat het niet was. Ze zei dat ze het 100% zeker wist.

Artrose in de hak kan ook zo'n reactie geven. Een flinke artrose moet je daar kunnen voelen. Als ze toch foto's maken, dan pakte ik de onderpoot ook mee om wat zekerheid te hebben. Persoonlijk liet ik dat door een orthopeed doen, want een gemiddelde dierenarts weet foto's niet goed te interpreteren.

Goldendelicious schreef:Artrose in de hak kan ook zo'n reactie geven. Een flinke artrose moet je daar kunnen voelen. Als ze toch foto's maken, dan pakte ik de onderpoot ook mee om wat zekerheid te hebben. Persoonlijk liet ik dat door een orthopeed doen, want een gemiddelde dierenarts weet foto's niet goed te interpreteren.

Ja, dat lijkt me ook verstandiger. Ze is overigens pas 9 maanden. Is dat niet wat jong voor artrose?

Bij (af) gescheurde kniebanden kunnen honden er nog best op staan. Dit kenmerkt zich wel door op de tenen te staan in rust en het meestal stijf wegsteken van de poot. Lopen gaat redelijk normaal, zeker na een dag of wat.
Het is geen accuut iets lijkt me, maar als het niet snel beter gaat zou ik een goede dierenarts opzoeken.

Ik vergeet te zeggen dat de knie wel altijd wat dikker en warmer is net na het scheuren. Dit kun je zelf wel voelen door achter de hond te gaan staan en beide handen als kommetjes om de knieen te leggen.