Het HondenForum

Geen idee waar ik dit moet plaatsen, maar dit leek me de meest geschikte plek

Zoals bekend heeft Mitch artrose en daar geef ik hem al ruim een half jaar medicijnen voor.
Metacam voor zijn volledige gewicht en daarnaast Doils joint visolie en Glucosamine.

Met deze medicijnen gaat het best goed!!
Mitch kan weer lange wandelingen meelopen en hij heeft weer lol
Na een lange wandeling staat hij s'avonds zelfs netjes op van zijn kussen, soms een beetje stijfjes maar nooit mank!

Het enige waar we tegen aan lopen is dat hij snel mank loopt of een beetje trekt met een van zijn pootjes als hij zich verstapt heeft..
Tijdens de losloopwandelingen wil hij wel eens helemaal uit zijn dak gaan waardoor hij even vergeet dat hij al 6,5 is en het met zijn artrose iets rustiger aan zou moeten doen
Ik houd op die momenten mijn hart vast want hij verstapt zich regelmatig waardoor hij weer even mank loopt.
Ik kan hem natuurlijk aan de lijn houden, maar hij geniet zo van deze momenten dat ik het hem ook niet wil ontnemen.

Hoe zouden jullie dit aanpakken?

Een andere vraag is hoe ik zijn beweging het beste kan aanpakken..
De dierenarts zei dat we hem vooral gedoseerd beweging moesten geven, dus vaker een korte wandeling is beter.
Zijn er nog andere dingen die ik zou kunnen doen?
Ik weet dat het naarmate Mitch ouder wordt, alleen maar slechter gaat worden en wil er alles aan doen om dit in goede banen te leiden.

Waar heeft hij artrose dan?
Nilo heeft artrose in zijn voorvoet, opgelopen na een blessure en het heeft even geduurd maar we hebben nu wel door welke activiteit hij wel kan en wat niet. Lange wandelingen bijvoorbeeld gaat probleemloos, jachttraining ook. Naast de fiets lopen kan dan weer niet, zelfs niet als hij los mee loopt. Dan forceert hij kennelijk toch weer te veel waardoor hij een paar uur later mank loopt. Balletjes apporteren kan met mate, niet uren achter elkaar zeg maar.

Persoonlijk zou ik dus zorgen dat je niks forceert. Daar zijn ze toch gevoelig voor en dan gaan ze over hun grenzen. Verder zou ik hem gewoon zijn gang laten gaan eigenlijk. Hier gaat het heel af en toe nog mis hoor, als hij zich heeft verstapt of toch iets te fanatiek was met apporteren. Maar als ik hem dat allemaal moet ontnemen wordt het leven wel heel saai..dus ik lok het niet uit maar gebeurt het sporadisch toch dan krijgt hij eventueel een rymadil en doen we dan even rustig aan.

Mitch heeft het vooral in zijn elleboog en schouder rechtsvoor, maar eigenlijk zijn al zijn poten slecht..
Ik heb destijds foto's laten maken van zijn elleboog, schouders, heupen en een knie.
In al deze foto's was (lichte) slijtage te zien, maar op de ene plek erger dan op de andere.
Voorbenen zijn er erger aan toe dan zijn achterbenen..

Eigenlijk waren deze foto's niet eens nodig geweest want Mitch snauwde de dierenarts flink af toen hij wat bewegingen maakte met zijn gewrichten.

Zo zou ik dolgraag willen gaan hardlopen met Mitch, maar ben ik bang dat de belasting (ook voor korte stukken) te groot is.
Hij komt dan natuurlijk iedere stap aardig hard op de grond terecht..
Aan de andere kant is het misschien wel goed om te werken aan zijn spieropbouw, maar hoe pak je dat aan?
Zwemmen heeft meneer nog nooit gedaan

Wat ik niet meer doe met mijn oudste hond, is jachttrainen op te belastende ondergronden en fietsen. Maar voor de rest gewoon 'gedoseerde beweging', waarbij hij zelf zijn tempo bepaalt. De ronde 's middags kan gerust een uur duren met rust tussendoor. Hardlopen op harde ondergrond met de hond zou ik zelf zeker niet doen. Heuvelachtig gebied opzoeken dan weer wel en veel zwemmen. Als de hond dan zelf zijn tempo kan bepalen, is dat redelijk goede spieropbouw, zonder dat verzuring snel intreedt.

Ik ben bang dat hardlopen hetzelfde effect heeft als fietsen, toch forceren en overbelasten. Maar je kunt het proberen natuurlijk, elke hond is anders. Het zal voor zijn spieropbouw wel goed zijn en het is ook regelmatige beweging, minder kans op verstappen dan wanneer hij gewoon uit z'n dak gaat zeg maar.

Mijn hond heeft eigenlijk precies hetzelfde, ED gehad, nu artrose en HD en artrose. Ook al zijn poten zijn k*t dus.
Hij krijgt loxicom, doils joint en glucosamine, ook hetzelfde als jouw hond dus.
Qua beweging zou het inderdaad beter zijn om bijvoorbeeld 5 x per dag een half uur te lopen.
Maar ik zeg eerlijk dat dit hier niet zo gebeurd, vaak is er toch één lange wandeling per dag en de rest korter. Het is ook lastig om 5 x een half uur te gaan, als je met de andere hond gewoon lekker 2 uur in het bos wil struinen.
Dus qua beweging heb ik het niet heel erg aangepast. Ook gaan we regelmatig fietsen/hardlopen.
We proberen dan op het tempo te letten, dat hij gewoon rustig draaft. De fietsrondes zijn vaak een kilometer of 8.
Hij kan dit prima en het lijkt me goed voor zijn spieren. Hij loopt ook niet mank hierna en zeker sinds de medicatie loopt hij dan ook savonds laat niet meer als een manke bejaarde opa.

Ik ontzeg hem verder niet veel, hij mag van mij best af en toe crossen en spelen, ookal zullen deze korte draaien, sprinten en remmen niet goed voor zijn gewrichten zijn, ik wil hem niet vanalles gaan ontzeggen en als kasplant behandelen. Gelukkig heeft hij deze dolle 5 minuten misschien 1 x per dag dus dat valt ook nog mee. Verder probeer ik hem vaak te laten zwemmen, maar ja met 10x de bal halen, is allemaal wel leuk en niet belastend, maar echt veel toevoeging heeft het denk ik ook niet, daarvoor is het te weinig. En ballen gooien doe ik eigenlijk vrijwel nooit, en mocht ik het eens doen, dan gooi ik heel hoog ipv ver, zodat hij de bal na 1 x stuiteren kan vangen en niet keihard hoeft te remmen om een rollende bal te pakken.

Ik heb nog gekeken voor hydrotherapie maar dat vind ik wel erg prijzig

Het gedoseerd bewegen gaat bij ons ook niet geweldig hoor.. Ik werk overdag en dan zijn de honden thuis, mijn moeder en zusje werken part-time dus ze zijn hooguit een paar uurtjes per dag alleen. Overdag kunnen ze doen wat ze willen in de flinke omheinde tuin of ze liggen te slapen. Mitch is het gewend om rond 17.00 uur pas actief te worden want s'avonds doen we altijd de grote ronde.
Ik red het dus niet om meerdere korte wandelingen op een dag te doen..

Ook hier wordt vaak gespeelt buiten waarbij ik Mitch nogal eens zie wenden en lomp doen, maar hij geniet daar zo van dat het niet eerlijk zou zijn om hem dit te onthouden. In dat geval heb ik liever dat hij een volwaardig leuk leven heeft met wat meer pijnstilling dan een saai leven waardoor hij misschien iets ouder wordt met minder pijnstilling.

Misschien ga ik het hardlopen gewoon proberen.. het zou voor zijn spieropbouw echt niet verkeerd zijn inderdaad.
Hydrotherapie zou ook een optie kunnen zijn, maar Mitch houdt echt helemaal niet van water.

Hardlopen inderdaad rustig opbouwen. Of fietsen. Denk alleen dat je me hardlopen minder snel te hard/snel gaat dan met fietsen. Omdat het voor jezelf ook zwaarder is.

En hydrotherapie en een RR, kan me voorstellen dat hij dat niet wil, hier nog een RR met watervrees

De dierenarts zou ook het liefst zien dat Teddy alleen nog korte, beheerste rondjes aan de lijn maakt. (wel veel rondes, maar elke ronde zelf liefst kort)
En dat bij een border collie mix van 6 jaar... dusss... dat gaat natuurlijk niet.

Naast Glucosamine en visolie krijgt Teddy trouwens ook Cetyl M, dat doet meer voor hem dan de glucosamine.
Verder zoals anderen ook al zeggen, kijk wat hij wel of niet kan, niets bewust forceren.
Je kan best proberen met hem hard te lopen, vaak is regelmatige en vooral rechtlijnige beweging wel heel goed voor de diverse gewrichten. Maar de hond moet het leuk vinden en je moet dan inderdaad even zien welk tempo en afstand hij kan hebben.

Teddy gaat verder gewoon overal met ons mee naar toe, ik loop ook minstens 1x per week een lange ronde door het Franeker bos en die ronde loopt hij 3kwart van de tijd los. En dan doet ie alles wat de dierenarts ongetwijfeld niet goedkeurd maar hij heeft dan wel ontzettend veel lol. Je ziet hem genieten.
En dus laat ik hem lekker.
Ballen gooien doe ik dan weer niet, tenminste niet op het land. Als echte ballengek EN watergekke hond ga ik wel (als het weer het toelaat) bewust even naar de zwemvijver en dan met een werpstok tennisballen zo ver mogelijk het water in mikken. Trekt ie hele mooie lange banen, is hij helemaal gelukkig want hij mocht weer met ballen spelen en nog zwemmen ook, en voor zijn bespiering is het heel goed.

Zaterdag hebben we een kromfohrlander wandeling georganiseerd en dan gaat Teddy ook gewoon mee.
Wel neem ik op dit soort bijzondere wandelingen ook extra pijnstillers mee, mocht ik zien dat hij echt veels te gek gedaan heeft en last hebben van zijn heupen dan krijgt hij na afloop gewoon wat extra pijnstillers.

Maar goed, ik vind de kwaliteit van zijn leven dan ook belangrijker dan de lengte van dat leven. Ik ga hem de lol van dergelijke dagen en wandelingen niet ontzeggen.

Hardlopen is belastend voor zijn schouders en zou ik zelf alleen doen op zachte ondergrond.
Ik heb met onze Fynn hardgelopen en die kreeg echt last van zijn schouders en polsgewrichten.
Asani heeft artrose in zijn knieen en die word deze maand 6 jaar .
Hij krijgt 3 wandelingen per dag s'morgens een kort rondje van 20 minuten aangelijnd tussen de middag een uur waarbij hij los loopt en gewoon lekker snuffelt en rondscharrelt .
En s'avonds lopen we meestal nog 45 minuten en dan loopt hij grotendeels aangelijnd.
Af en toe gaan we naar het strand en dan mag hij lekker los en de duinen in daarna is hij wel stijf maar dat is meestal na een dag weer weg.
Ik wil hem niet alles ontzeggen maar we houden er wel rekening mee.

Groetjes Rian,Ijuba,Fynn en Asani

Mowgli heeft artrose in haar heupen, ik laat haar gedoseerd aan de lijn uit. Dit gaat prima ze heeft geen last is niet kreupel als we terug komen, ook kan ze gewoon opstaan.
Mijn dochter (baasje van Mowgli) neemt haar af en toe los mee het bos in. Mowgli geniet hier echt van, er is niets wat ze leuker vind dan af en toe lekker uitrennen. Helaas heeft ze hierna wel pijn en kan ze erg moeilijk overeind komen. Ik geef haar voor en na de wandeling metacam, maar het kan soms wel een tijdje duren voor de pijn is gezakt. Het is duidelijk dat gedoseerd bewegen beter voor Mowgli is, maar wat heeft ze nog voor lol in haar leven als ze nooit meer lekker even hond kan zijn. Ze mag nu 1/2X per week lekker uitrennen, hoelang dit nog door kan gaan weet ik niet, wel dat het loslopen ophoud als de pijn erna te lang gaat aanhouden.

Ik twijfel nog een beetje over het hardlopen met Mitch.. lees zowel positieve als negatieve reacties
Gisteravond hebben we een lange wandeling aan de lijn gedaan van zo'n 6 km.
Als we thuis vertrekken is hij dolblij en wil hij alleen maar vooruit, maar als we een km of 4 gelopen hebben wordt hij langzamer en gaat hij meer achter me lopen.
Zijn oortjes gaan hangen en ik moet hem dan echt motiveren om weer een beetje door te lopen..
Er zijn stukken dat hij langs me komt draven maar meteen daarna loopt hij weer te sjokken.

Wordt hij nou echt al zo slecht of verbeeld ik me nu dingen......

Moeilijk is dat hé?
Hier een keeshond van 11 jaar met artrose in één van zijn knieën door een operatie en ik merk ook dat als we wat langer lopen dat hij begint te sjokken en niet meer graag wilt lopen. Ik probeer toch 3 kortere wandelingen overdag te lopen en één wat langere. Ik zit er ook al even aan te denken om voor hem een fietskar te kopen die ik ook als wandelwagen kan gebruiken zodat hij op de langere stukken niet hoeft te lopen en toch mee kan.

joline schreef:Moeilijk is dat hé?
....

Ontzettend moeilijk...
Je weet gewoon niet wanneer je het goed doet..
Eigenlijk kan je alleen maar heel goed naar je hond kijken en bedenken wat het fijnste zou zijn voor hem, zeker weten doe je het echter nooit.

Heel moeilijk inderdaad!

Bij Teddy hou ik voor ogen dat zijn kwaliteit van leven, en dus ook de lol die hij in de dingen die we doen heeft, voorop staat.

Als Mitch na 4 km meelopen duidelijk minder lol heeft zou ik het denk ik beperken tot die 4 km.
Zodat het voor jullie beiden aan het eind bij thuiskomst nog steeds leuk is.

Kijk goed naar je hond en volg je gevoel. Meer kan je niet doen.

Karen

Gewoon goed naar hem kijken en heeft hij genoeg aan 4 km dan gewoon niet verder gaan.
Dat doen wij ook met Asani .
Die namen we toen hij 2 jaar was nog een stukje mee naast de fiets maar al na een jaar was de snelheid waarmee hij liep zo teruggelopen dat we daarna alleen nog met hem wandelen.

Groetjes Rian,Ijuba,Fynn en Asani

Ja zo gaan wij het ook maar aanpakken nu.. ik moet vooral onder ogen zien dat Mitch geen jong ventje meer is.. eerder een senior.
Voor mijn gevoel is het gewoon enorm snel gegaan, maar in werkelijkheid valt dat waarschijnlijk wel mee.
Aangepaste wandelingen dus en extra goed op Mitch letten..

@ Rian: Geef jij Asani medicijnen voor zijn artrose?

soms is het moeilijk en aftasten.
hier heb ik ook minder moeten doen, en dat is niet gemakkelijk.
maar kleine stukjes gaat gewoon beter dan lange wandelingen.
ook het fietsen heb ik gestopt, gewoon omdat het hem zonder beter afgaat.
hij mag nu lekker zijn ding doen op het tempo dat hij wil, zolang hij wil.
niet makkelijk maar de mijn is 10 geweest, dus ik mag niet klagen.
ik kijk gewoon naar hem, slechte dag is minder doen.
maar stil zet ik hem niet hoor, ik verdeel gewoon anders en beter voor hem.

Hij heeft op dit moment geen medicatie maar ik heb het wel altijd in huis.
Merk ik dat hij veel pijn heeft en ongemak dan krijgt hij weer een tijdje pijnstilling.
Hij heeft al heel veel pijnstillers gehad zoals previcox en trocoxil.
We hebben vorig jaar bloed laten prikken om te kijken of zijn organen slechter funtioneerden door de vele medicatie maar gelukkig was dat niet het geval.
Hij word vandaag 6 jaar

Groetjes Rian,Ijuba,Fynn en Asani