Het HondenForum

Dat vroeg ik mij vanmorgen af op een grote parkronde.

Vertrek vanaf huis om ongeveer half tien het is een graad of 18, we gaan even naar het park om te wandelen. Dat is 10 minuten lopen en dan gaan met die banaan. Snuffelen, racen, kennis maken met andere honden, nog meer racen, 10000 x heen en weer naar de baas lopen, weer racen en tot slot een onvrijwillige zwempartij omdat je wat water wil drinken en de wallekant wat steil is en jij topzwaar er wordt gelopen over bospaadjes, grasvelden, schelpen en asfalt. Heuvels (oke wel 1 ) en vlak.
Op het laatste stuk komen we nog een groot veld tegen en daar besluit je nog even te racen met een BC die achter een bal aanzit. Met het racen haal je de snelle jongens nooit in maar de afstand tot je voorganger blijft hetzelfde.
Al die tijd blijft je tong prachtig roze en weiger je aan de voet te lopen.
Inmiddels is het 10 over elf en we zijn net thuis. Samen met Sliert slobber je water en gaan jullie slapen. Niet buiten adem en gewoon weer gewoon.

Bovenstaande gaat dus over Bommel die het predikaat 'benauwd' heeft. Ik vraag me dus af of dat wel zo is. Ik moet er wel bij zeggen dat je hem wel hoort hijgen (maar dat doen die langsnuiten ook op een gegeven moment) en soms raspen maar hij heeft altijd zo weer in een normale ademhaling.
Wat ik mij voorstel bij een benauwde hond/platsnuit is dat ze niet/nauwelijks kunnen rennen, aan je voet blijven lopen omdat ze eigenlijk niet verder kunnen.

Steek ik nu mijn kop in het zand en wil ik het niet zien of valt het idd wel mee met de benauwdheid van Bommel?

Klinkt niet erg benauwd anders zou hij het vast niet zo lang volhouden.

De hele benauwde platsnuiten, snurken heel erg, meestal de godsganselijk tijd, gaan slijm spugen bij teveel inspanning en zie je echt naar adem snakken.

Dat heb ik bij Tirsa ook nooit meegemaakt. Je merkt het echt wel als je hond het echt niet meer trekt. Maar er zijn meer dan genoeg platsnuiten die er weinig last van hebben.

Neeltje schreef:De hele benauwde platsnuiten, snurken heel erg, meestal de godsganselijk tijd, gaan slijm spugen bij teveel inspanning en zie je echt naar adem snakken.
.

Daar herken ik Bommel dus helemaal niet in. Snurken doet hij alleen als hij ontspannen ligt maar wakker is. Als hij slaapt snurkt hij nooit. Slijm spugen heb ik hem ook nog nooit zien doen.
Hij wil meestal zelfs nog wel een extra rondje racen al klinkt hij dan wel als een stoomtrein.

Tja, zo'n stoomtrein had ik ook, een witte engelse bulldog. Ja, hij kon behoorlijk hijgen, maar hij bleef gaan. Op zo'n zelfde dag met een redelijk koele wind maar wel veel zon liep hij een dobermann er uit. Die had het maar slecht, met zijn zwarte jas. Deze witte haalde een GG-diploma en werd in goede gezondheid 11 jaar.
Natuurlijk zijn er bullen die bij het minste omvallen, flauw vallen, en geen poot verzetten, maar de bulk heeft een prima leven. De bazen zitten er vaak meer mee dan de hond zelf. Natuurlijk ben je voorzichtig met een kortsnuit - flesje water mee, auto met airco (ideaal!), niet op het heetst van de dag uitvoerig aan de wandel, maar in een land als nederland kunnen ze een goed leven hebben. De twee die ik nu heb, vertrouw ik veel minder met warm weer - maar dat komt omdat ze veel minder hijgen.

ZorroMax schreef:De bazen zitten er vaak meer mee dan de hond zelf.

Helaas zie ik erg vaak het omgekeerde