We waren er net een minuut of tien toen ineens uit de verte twee herders heel hard op ons af kwamen stormen. Cee Lo is nog erg onzeker naar vreemde honden en dit ging zo snel dat ik hem niet op tijd aan kon lijnen. Hij ging er als een haas vandoor en ging een eindje verderop in de bosjes zitten kijken of de enge honden al weg waren.
Ik vroeg de mevrouw van de herders of zij de honden even bij zich kon houden, omdat mijn bange gup zich nu in de bosjes zat te verschuilen, en ik voorzag een jaagspelletje als de herders Cee Lo in de smiezen zouden krijgen. De mevrouw vond dat niet nodig en antwoordde dat ze 'meestal wel bij haar bleven', waarop we de herders vervolgens heel hard op twee andere loslopende honden af zagen vliegen.
Cee Lo probeerde ondertussen weer naar mij toe te komen, maar de herders kregen hem in de gaten en waar ik al bang voor was gebeurde: ze gingen 'm met z'n tweeën achterna
Vervolgens zijn we maar weer een paar keer het pad en de paden erlangs op en neer gelopen waar hij de bosjes in geschoten was - ondertussen had de mevrouw met de herders het losloopbosje gelukkig verlaten. Het duurde wel een minuut of tien voordat Cee Lo weer tevoorschijn durfde te komen. Toen was hij wel héél blij en opgelucht om Mila en mij weer te zien, en ook Lucia en Peer werden hartelijk begroet.
Eind goed al goed dus.
En weer een goede les voor mij om hem alleen los te laten op heel overzichtelijke plekken, want dan kun je dit soort honden (en baasjes) vermijden met zo'n bangig hondje, of ze op z'n minst aan zien komen. Ik laat Cee Lo nu ieder dag in contact komen met stabiele, vriendelijke honden, en ik zie ook al echt vooruitgang in zijn gedrag, maar dit soort situaties zijn helaas niet altijd te voorkomen.
Uiteindelijk werd het toch nog een fijne wandeling (aan de lijn uiteraard) en was er voor hem genoeg afleiding om het voorval snel weer te vergeten.
dus daar gaan we over een tijdje maar eens mee oefenen.
Maar die dingen gebeuren nou eenmaal, dus om Cee Lo nog zo'n ervaring te besparen, ga ik wel beter opletten waar ik hem los laat lopen. Dit was gelukkig een omheind bosje waar hij niet weg kon, ik moet er niet aan denken dat zoiets in een gewoon, niet-omheind bos zou gebeuren.
Superzonde, want Beau is juist altijd zo fijn voor een beetje onzekere hondjes.. En ook superzonde want ik had Peer graag weer gezien!
