Aan de andere kant, mijn schoonmoeder daar wordt met respect mee omgegaan, schoonmoeder staat niet zo stabiel. Mijn schoonvader kan haar prima uitlaten zonder dat Kira trekt of wat dan ook.
Mensen in een rolstoel, daar ben je voorzichtig mee. En kinderen die zijn leuk, maar alle rust, voorzichtig met apporteren als buurjongetje op het plein met Kira wil spelen.
Nu was vandaag mijn zus er met 3 kids, de kleinste begon al snel te gillen doodsbang voor Kira. De oudste vond Kira spannend, was band dat Kira druk ging doen. Na een paar uur stapte ze zonder problemen over Kira heen, die eindelijk aan mijn voeten mocht liggen.
De jongste begon te ontdooien toen Kira in slaap viel, toen moesten wij opeens stil zijn want Kira slaapt (en snurkte) even later gooide ik een paar toastjes naar Kira en moest mijn nichtje meedoen (net 2 jaar kan niet gooien) Kira is voor haar nog spannend, maar niet meer doodeng.
De middelste was helemaal niet bang, die heeft op het laatst een snoepje mogen geven, Kira keek mij even aan of ze het echt mocht pakken, na toestemming pakte ze het voorzichtig aan.
Wat een verschil met de HH Ayke van mijn moeder, daar moet je altijd mee alert zijn.
Soms kan ik echt heel gelukkig worden van het karakter van mijn hond, toch niet gek voor een tweedehandsje
