Het HondenForum

Onze hond Bara, Duitse Herder van bijna 11 jaar heeft sinds februari wat aanvallen gehad en ik ben benieuwd of andere mensen dit herkennen.

Het begon met tijdens een wandeling heel af en toe wankel te worden en ze leunt dan soms voor steun. Maar één keer had ze na een wandeling dat ze niet meer op haar poten kon staan en steeds met haar poten weggleed. Ze was aardig in paniek en wilde niet gaan liggen. Uiteindelijk met wat steun werd ze weer rustiger. Meteen naar de dierenarts gegaan, maar toen was ze alleen nog wat slapjes op haar achterpoten.
De dierenarts dacht aan een TIA of een hernia, ze reageerde wat gevoelig op haar rug. Ze heeft toen prednison meegekregen.
Het ging toen even goed, maar de laatste tijd is ze weer zo af en toe wankel met een wandeling, net of ze een beetje dronken is.

Woensdag hadden de honden opeens ruzie. Pebbles was ontzettend fel en heb ik echt bij Bara weg moeten halen. Bara ging heel raar in haar mand graven (doet ze nooit), hapte om zich heen en was weer net dronken en kon niet goed meer blijven staan. Het leek net of ze op haar kop wilde staan en was weer helemaal de kluts kwijt. Haar ogen stonden wat wazig.
Meteen de spoeddierenarts gebeld, maar omdat ze na een paar minuten toch weer rustiger werd de afspraak gemaakt om de volgende dag langs te komen voor een uitgebreid bloedonderzoek.
Haar bloed is opgestuurd en onderzocht en haar glucose was te laag. Er was nog iets waaraan ze konden zien dat de glucose al zeker 3 weken te laag was, verder was wel alles goed.
De DA dacht aan een alvleeskliertumor, gisteren is er weer bloed afgenomen om de insuline na te kijken, de uitslag krijg ik volgende week.

Ik ben al heel wat aan het googelen geweest, en de DA is er ook druk mee bezig. Ze hebben er wel ervaring mee bij fretten, daar blijkt het regelmatig bij voor te komen.
Wat ik over het algemeen lees en wat de DA ook vertelde is dat een operatie nogal risicovol is, ze kan er slechter uitkomen dan ze nu is. Wat ik ook lees is dat zonder operatie met medicijnen de levensverwachting een paar maanden is, met operatie als die goed gaat ongeveer een jaar.
Bara krijgt al jaren Carnibest eend & rijst voor haar allergie, voor de rest is het nog een fitte en gezonde hond voor haar leeftijd.

Ze krijgt nu sinds gisteren progliclem 2x dgs, en krijgt nu haar eten in 4 tot 6 porties verdeeld over de dag. Lange wandelingen of teveel inspanning mag ook niet.
Ipv deze meds konden we ook prednison geven worden wat een stuk goedkoper is, maar dit heeft veel meer bijwerkingen, dus dat geven we dan liever niet.

Net kreeg ze echter weer een aanval. Ik weet niet of de medicijnen meteen horen te werken of dat dat even kan duren. Na een aanval is ze erg moe.
Als ik filmpjes bekijk van honden met partiële epileptie zie ik veel overeenkomsten.

Ervaringen en tips zijn welkom.

Gezien haar leeftijd is het in ieder geval geen primaire epilepsie, maar als het al zoiets zou zijn zou dat secundaire epilepsie zijn.
Dus aanvallen met een fysieke of neurologische oorzaak.

Eerlijk gezegd herken ik het niet als epilepsie, maar ik ben geen specialist (ben ook geen DA maar de meeste DA's weten niet zo veel van epilepsie).
Ik zou de bloedonderzoeken nog maar even afwachten.
Wat is er tot nu toe onderzocht in het bloed?

Een Geriatrisch Vestibulair Syndroom zou ook kunnen, maar daar herstellen hond doorgaans langzamer van en onrustig heen en weer bewegende ogen is daarbij een van de verschijnselen.

Het is daarnaast ook mogelijk dat er een "ruimte innemend proces" in de hersenen gaande is.
Dat wil zeggen een tumor.
Of die kwaadaardig is of niet maakt voor de verschijnselen op dit moment niet uit.

Is (was) Bara de "leider" van je twee honden?
In dat geval is Bara mogelijk slechter in orde (zieker) dan je denkt, als Pebbles zich zo gedraagt.

Voor epilepsie zou je informatie kunnen vinden op www.epilepsiebijhonden.nl
Je kunt ook vragen stellen op het bijbehorende forum.

Dank je wel voor je berichtje.
Nee, Bara is in huis iig niet de leider, maar Pebbles reageerde naar mijn idee vooral fel omdat Bara 'raar' deed. Vanavond deed ze dat weer voor de aanval.
Geriatisch Vestibulair Syndroom was ik met googelen ook al tegen gekomen na de eerste aanval. Maar dat komt toch niet echt overeen, haar ogen staan ook gewoon stil met een aanval. Een aanval duurt ongeveer een paar minuten, die van vandaag heb ik opgenomen dat was 4 minuten.
Een tumor in haar koppie is ook iets waar we aan denken.
Wat er precies is onderzocht in haar bloed weet ik niet eigenlijk, maar de DA wilde een uitgebreid onderzoek. Voor de insulinewaarde moest het bloed bevroren aangeleverd worden, vandaar dat dit nu apart nog gedaan wordt.

Ze kan naast een alvleeskliertumor ook nog wel een hersentumor hebben wat die klachten zou kunnen veroorzaken.
Ik herken een deel van de klachten omdat wij 2 jaar geleden onze kat hebben laten inslapen die had een alvleesklier tumor en meerdere tumoren in de buikstreek maar daarnaast ook een hersentumor die veroorzaakte evenwichtsstoornissen.

Ik hoop niet dat dit het is en wens je veel sterkte

Wij zitten nu even met een hond in precies dezelfde medische mallemolen.

Ook begonnen met een soort van "aanval", DA dacht hier eerst hersenbloeding, maar uit de eerste bloedtesten bleek dat dat het niet geweest kon zijn.
Zijn oogreflexen waren helemaal niet goed, ook wankel lopen de rest van de dag.
Hij heeft minstens 2 dagen nodig gehad om weer een beetje bij te komen.
Ook de glucose te laag, de laatste meting op 1,3 (niet nuchter) we dachten toen nog niet in richting insulinoom, dus geen insuline meegemeten. Achteraf ben je altijd slimmer.

Dan deze week voor een second opinion naar een grotere kliniek met meer mogelijkheden, die een eigen labo hebben en ze de meeste bloedtesten zelf meteen onderzoeken.
Nu van de week de glucose daar gemeten weer een heel pak hoger, nuchter op 6,5
Echt alles in de bloedwaarden nog eens meegenomen, de insuline kun je blijkbaar enkel meetesten als de glucose laag is.

Addison mee laten testen, daar krijg ik volgende week de uitslag nog van.
Zowat het enige wat afwijkend was waren de schildklierwaarden, maar niet dusdanig dat dit volgens de DA in Eindhoven de conditie van de hond verklaren kon.
Echo van de buik laten maken, ivm lever e.d. dat was gelukkig allemaal goed.

Maar echt veel wijzer zijn we nu nog steeds niet, iets is er niet goed.
Denk nog steeds richting hormonen/bloedsuikers, we zullen dan de komende weken nog regelmatig laten testen. Ik wil niet wachten tot er op een echo iets te zien is...dan ben je denk ik te laat.
Ik heb nu overigens wel druivensuiker in huis gehaald, mocht ie weer een soort van hypo krijgen dat ik er dan tijdig bij ben...

TS, jij veel sterkte met je hond, ik begrijp heel goed wat jij doormaakt met je hond nu.

Mijn al oude hond had vergelijkbare symptomen, hij had uitzaaiingen van de tumoren in zijn bek in zijn hersenen. Hij zal en moest tijdens het plassen zijn pootje optillen, maar viel dan om. Door hem tegen mijn been te laten leunen was dit probleem opgelost en verder ondersteunde ik hem als dit nodig was. Vooral inspanning kon een aanval veroorzaken, na een aanval was hij erg moe.

Was hij dan continue wankel? Want dat heeft Bara niet, alleen heel af en toe.

@Sassy: Het niet weten is ook moeilijk. Vervelend dat jouw hond er nog twee dagen last van heeft. Bara gaat daarna wel diep liggen slapen, maar daarna is het eigenlijk wel weer over.
Jij ook sterkte ermee, hopelijk komt er iets uit wat te behandelen is.

Wat het ook is, wij houden er rekening mee dat het iets is wat niet meer weggaat, maar willen het wel zo prettig mogelijk voor haar maken zolang ze er nog niet al te veel last van heeft.

Wat ik me nog bedacht is dat de aanvallen tot nu toe steeds na een wandeling zijn geweest, dat zou wel passen bij een alvleeskliertumor.

Ik maak me ook een beetje zorgen om mijn andere hond. Pebbles is maar een klein hondje van 5 kilo, 3 jaar geleden heeft ze wrs een hernia gehad en is ze tijdelijk aan de achterkant verlamd geweest. Met veel rust en prednison is dat uiteindelijk weer helemaal goed gekomen. We zijn dus altijd wat voorzichtig met haar rug.
De aanvallen van Bara duren maar een paar minuten, het kan best zijn dat ze het vaker heeft gehad, en ik denk ook dat Pebbles zo fel reageert omdat ze misschien toch al pijn is gedaan door Bara. Ze liggen vaak samen in de grote mand en met zo'n aanval weet Bara niet waar ze haar poten neerzet en valt ook steeds om.
Ik denk dat ik een hekje tussen de keuken en de huiskamer ga maken zodat ze apart kunnen als we er niet bij zijn, maar toch niet helemaal bij elkaar vandaan zijn.

Heeft iemand verstand van voeding bij een alvleeskliertumor? Ik heb begrepen dat je het beste voeding kan geven met veel eiwitten en weinig koolhydraten, op zich voldoet haar voeding hier wel aan. Nu moet ik deze week nieuwe carnibest bestellen, maar ze hebben ook eend & rijst diabetes, daar zit nog minder koolhydraten in.

Een laag glucosegehalte gecombineerd met deze 'aanvallen' kunnen diverse oorzaken hebben, waaronder een slechte leverfunctie, ontregelde schildklier of 'gewoon' diabetes mellitus, waarbij glucosewaardes enorm kunnen schommelen. Ik hoop dus dat dit bloedonderzoek niets op gaat leveren, want op een pancreastumor zit niemand te wachten. Verder zou ik kijken of de voeding die je al jaren verstrekt niet te eenzijdig voor deze hond is. Variëren in diersoorten is naar mijn mening beter, ook bij een complete voeding juist om tekorten in aminozuren, mineralen en vitamine B te voorkomen.
Was dit mijn hond, dan keek ik in eerste instantie toch naar de voeding. Carnibest Eend is van tam eend en vrij vet in verhouding tot andere diersoorten. Mocht het een pancreasprobleem zijn, dan is eend niet geschikt als hoofdvoeding en zal je daarop moeten anticiperen door nog magerder te gaan voeren en o.a. groentes en kruiden bij te geven. Wil je KVV blijven voeren, dan zijn er buiten de CB om kwalitatief redelijke KVV's zonder premixen en andere toevoegingen, die aan een eliminatiedieet kunnen voldoen. Mijn ervaring leert dat ik met zelf samengestelde voeding enorm caloriearm kan voeren en zeer voedingsrijk.
Een plantaardig vitamine B complex ondersteunt de stofwisseling (waaronder vet- en koolhydraatstofwisseling) en aanvallen worden daardoor verminderd. Verder kan het zijn dat mineralentekorten zoals mangaan, magnesium en zink, die samenwerken met vitamine B ontstaan door een te eenzijdige voeding of een defect in het lichaam. Mijn jongste hond (bijna 10) heeft zeer lichte symptomen van wat jij beschrijft over jouw hond. Het gehele bloedpanel is onderzocht, inclusief de pancreas. B12 en andere functies zijn heel netjes. Hij heeft een iets verminderde schildklierfunctie en erg veel baat bij dagelijks jodium en andere mineralen uit kelp en andere algen en vitamine B complex. Verder kreeg hij acupunctuur, dat is nu niet meer nodig. Ook zoetwateralgen zoals Chlorella helpen bij de vetverbranding en uit diverse studies is gebleken dat ze een herstellende functie hebben bij ontstekingen van o.a. de pancreas, lever en nieren.
Er zijn naast regulier diverse mogelijkheden om je hond verantwoord te ondersteunen. Een goed holistisch dierenarts kan je hierbij helpen.

Sterkte met je hond. Duim dat de uitslag meevalt.

Voeding is bij ons idd ook een van de eerste dingen waar ik naar gekeken heb.

Hier krijgen ze hoofdzakelijk barf, en een heel klein deel lotgering (als ontbijt) en sinds 2 weken de enkelvoudige mixen van best4dogs (van dezelfde leverancier als degomeat)
Ik heb altijd wel lam/geit/eend erbij gevoerd omdat mijn honden dat normaal gezien wel goed verbranden in de training.
In mijn geval gaat het om een werkhond van nog geen 5 jaar in een goeie conditie verder.
Is me wel opgevallen dat ie een paar kilo erbij heeft, waar ie vroeger altijd te mager was.
Ga ik bij hem in ieder geval aanpassen in zijn menu.

Hoogwaardige eiwitten (gekookt ei, kwark, yoghurt), en niet te veel koolhydraten idd.
Nu kregen ze dat hier toch al, maar bij deze let ik nu nog even wat stricter op zijn eten.
Men zegt ook niet te veel rood vlees, dus wel kip, kalkoen, parelhoen e.d.
Heb ik nog een bijkomend probleem dat ik er weinig vleesbot in krijg, helaas enkel kip en tamme eend...groente ook niet altijd gemakkelijk.
Die eet dus echt geen fazant, parelhoen, haas of konijn bijv. Of hij eet het en spuugt het weer uit!

Niet te veel orgaanvlees, zou ook niet goed zijn.
Nu gaf ik al geen rund- of kippelever ivm belastingen, maar eerder haaslever (die ik er dan wel in krijg), lamslever, iets van een dier zo min mogelijk uit de bio-industrie.
Waarbij ik zit te denken voor deze hond de kvv gewoon helemaal te skippen, en voor hem apart dan maar barfpaketjes per dag te gaan maken en invriezen, dat je voor een paar weken vooruitkan.
De kvv krijgen ze hier enkel als "ontbijt" ivm tijdgebrek in de ochtend.

Lamavlees, hert en rundspiervlees bijv. lukt wel naast kip.
En ik heb het idee dat af en toe een beetje gekookte rijst (ja toch koolhydraten dus) hem wel goed doen, maar je weet niet wat dat op langere termijn doet.

Geef daar idd ook een algenpreparaat bij, en voedingsupplementen voor zijn gewrichten.

In ons geval dacht onze vaste DA in tweede instantie idd aan een niet optimaal werkende lever, maar dan hadden de bloedtesten of echo toch iets moeten opleveren in die richting.
Fokker van mijn hondjes dacht aan diabetes.
En we zijn er nog mee bezig meer boven water te krijgen.

Dus TS, het hoeft bij jouw hond idd niet meteen een insulinoom/alvleesklierkanker te zijn.

Dat hoop je idd ook niet, want die prognoses zijn blijkbaar bar slecht ook...

De ervaring die ik heb met een hond met alvleeskliertumor/kanker is slecht. Onze hond had destijds of een ontsteking of een tumor. Viel flink af. Bleef ineens achter bij de wandelingen omdat hij het niet meer kon bijbenen. Voelde zich duidelijk beroerd.
Omdat uit het bloed kwam dat het of een ontsteking of een tumor was, is hij behandeld voor die ontsteking. Op de medicijnen reageerde hij erg goed. Maar zodra die op waren viel hij enorm terug.
Weer langs de d.a. die schrok en concludeerde dat het helaas geen ontsteking was. Nog wel medicijnen meegekregen voor verlichting en helaas ook het bericht dat we waarschijnlijk binnen 1 a 2 weken moesten besluiten om hem in te laten slapen. Omdat hij heel snel slechter werd besloten we om dat al een dag erna te doen, zo ver kwam het niet eens. 's Avonds is hij overleden 10 minuten voordat de d.a. kwam. Die hadden we gebeld omdat hij enorm hard achteruit ging en we hem zo niet de nacht door konden laten gaan.

Tjee, dat is dan wel heel snel gegaan zeg. Dank je voor het delen van je verhaal, ik houd er ook rekening mee dat het ook opeens slechter kan gaan.

Goldendelicious schreef:Wil je KVV blijven voeren, dan zijn er buiten de CB om kwalitatief redelijke KVV's zonder premixen en andere toevoegingen, die aan een eliminatiedieet kunnen voldoen.

Ik ben wel eens op zoek geweest naar andere KVV's met eend of andere eiwitbron maar heb ze niet kunnen vinden. Heb je een naam waar ik op kan googelen?
Helemaal zelf samenstellen durf ik niet aan, daar weet ik te weinig van. Vitamine B, zou ik dat in de vorm van een vitamine B complex voor mensen kunnen geven?
De waarden voor lever en nieren waren iig helemaal goed, ik zal nog eens navragen wat er precies allemaal bekeken is.
Dank je wel voor je uitgebreide berichtje.

Bijv. Tinlo heeft een redelijke versie eend Premium (11,42% vet). De normale versie met groentes is 9,34% In elk geval magerder dan CB eend lam/rijst 14% en Diabetes zelfs 15%.
http://www.tinlo.nl/site/wp-content/upl ... u_v3.0.pdf

Maar nogmaals, een te eenzijdige voeding kan zijn hele weerga hebben op het metabolisme van een individu en van daaruit ook problemen veroorzaken. Het hoeft dus niet altijd een lichamelijk desfunctioneren te zijn. Ik zou dan ook niet adviseren enkel eend te voeren, maar tijdens het elimineren minstens een volwaardige diersoort bij te geven die je hond nog niet eerder heeft gehad en dit langzam uitbreiden naar zo'n 3 tot 4 diersoorten die hun eigen unieke samenstelling hebben en een aanvulling zijn op het geheel. Waar over het algemeen goed op gereageerd wordt, is konijn. De supplementen algen die ik noemde, zitten boordenvol belangrijke aminozuren en bevatten o.a. vitamine E en B die belangrijk zijn voor de werking van antioxidante processen en het reguleren van de stofwisseling. De Chlorella en Spirulina krijgen mijn honden van dit merk:
http://www.botanischinbalans.nl/c-2012134/superfoods/
http://www.allesoverchlorella.nl/

Deze Tinlo versie bevat geen premixen, dus is niet compleet zoals CB. Maar premixen zijn niet altijd even gezond en geschikt voor elk type hond. Het is enkel bedoeld om een betreffende voeding als elke dag voeding te mogen verkopen. Honden met orgaanziektes kunnen daar beter van verstoten blijven, is mijn bescheiden mening.

Wil je plantaardige vitamine B complex geven, dan zijn geschikt:
http://www.gardenoflife.nl/ontdek-raw/v ... b-complex/
https://www.essentialorganics.nl/nl/super-b-50-complex

Voor hoeveelheden kun je mij PB'en of als je advies wilt hebben over de totale voeding dan kun je een pro rauw holistisch dierenarts (met reguliere dierenartsachtergrond) benaderen, waarvan ik je ook adressen kan geven.

Vraag ook eens of ze naar de T4 waarde hebben gekeken. Als die afwijkt, is doortesten een optie. Bij mijn hond lag de glucosewaarde aan de ondergrens, was de T4 ietwat verlaagd, plus vrije T4 en TSH iets verlaagd en acute witte bloedcellen sterk verhoogd. Hij is op zich kankergevoelig, maar heeft ook atopie dat redelijk goed in de hand te houden is, waaronder door mijn manier van voeren en vooral chemische belasting te vermijden die extra triggeren.

*mirjam* schreef:Was hij dan continue wankel? Want dat heeft Bara niet, alleen heel af en toe.

@Sassy: Het niet weten is ook moeilijk. Vervelend dat jouw hond er nog twee dagen last van heeft. Bara gaat daarna wel diep liggen slapen, maar daarna is het eigenlijk wel weer over.
Jij ook sterkte ermee, hopelijk komt er iets uit wat te behandelen is.

Wat het ook is, wij houden er rekening mee dat het iets is wat niet meer weggaat, maar willen het wel zo prettig mogelijk voor haar maken zolang ze er nog niet al te veel last van heeft.

Wat ik me nog bedacht is dat de aanvallen tot nu toe steeds na een wandeling zijn geweest, dat zou wel passen bij een alvleeskliertumor.

Ik maak me ook een beetje zorgen om mijn andere hond. Pebbles is maar een klein hondje van 5 kilo, 3 jaar geleden heeft ze wrs een hernia gehad en is ze tijdelijk aan de achterkant verlamd geweest. Met veel rust en prednison is dat uiteindelijk weer helemaal goed gekomen. We zijn dus altijd wat voorzichtig met haar rug.
De aanvallen van Bara duren maar een paar minuten, het kan best zijn dat ze het vaker heeft gehad, en ik denk ook dat Pebbles zo fel reageert omdat ze misschien toch al pijn is gedaan door Bara. Ze liggen vaak samen in de grote mand en met zo'n aanval weet Bara niet waar ze haar poten neerzet en valt ook steeds om.
Ik denk dat ik een hekje tussen de keuken en de huiskamer ga maken zodat ze apart kunnen als we er niet bij zijn, maar toch niet helemaal bij elkaar vandaan zijn.

Heeft iemand verstand van voeding bij een alvleeskliertumor? Ik heb begrepen dat je het beste voeding kan geven met veel eiwitten en weinig koolhydraten, op zich voldoet haar voeding hier wel aan. Nu moet ik deze week nieuwe carnibest bestellen, maar ze hebben ook eend & rijst diabetes, daar zit nog minder koolhydraten in.

Nee, hij kon alleen zijn evenwicht niet meer bewaren als hij zijn poot omhoog deed. Zolang hij op vier poten stond ging het prima. Maar het kleine eigenwijze terriërtje zal en moest met zijn poot omhoog plassen.

Agossie. Bara is buiten haar aanvallen en wankele momenten die ze af en toe heeft gewoon stabiel. Dat zo'n beestje dan toch perse zijn pootje omhoog wilt doen hè.

@Goldendelicious: Bedankt weer voor je uitgebreide antwoord.
Ik ga voor nu even de uitslag afwachten en wil niet meteen haar voer helemaal veranderen, als ze maar een paar maanden levensverwachting heeft is het de moeite niet waard denk ik. Maar mocht de insulinewaarde goed zijn wil ik toch kijken of het voeren anders kan. Tinlo heeft ook ander opties zie ik, konijn en paard, al is de konijnversie wel weer ietsje vetter.
Chlorella en vitamine B is sowieso dan misschien niet verkeerd om al te gaan geven.

Mijn kat met diabetes krijgt partiële epileptische insulten als zijn suiker heel laag is. Dan gaat ie in rondjes lopen en miauwen, rusteloos gedrag wat ie niet kan stoppen een tijdje. Als ie dan eten krijgt, zakt het weg. Hij is dan nog wel moe maar geen dagenlang. Dus misschien worden de insulten veroorzaakt door het lage suiker? Mijn kat heeft trouwens ook pancreatitis, wat ervoor zorgt dat hij hele onregelmatige en onvoorspelbare suikers heeft. Als de zon schijnt moet ie wat minder eenheden bijvoorbeeld. Maar het is elke dag weer een verrassing wat de meter zegt. Soms moet ie een eenheid extra tussendoor of krijgt ie een vette hypo. Hij komt altijd bij me als zijn suiker niet goed is. Ik voer hem wat hij altijd heeft gegeten, blikvoer, omdat hij oud is en niet te porren voor wat nieuws. Maar ik las hier laatst over carnibest diabetes en die ga ik toch eens proberen. Daar zit geen rijst in en zonder koolhydraten is toch beter.

Bij alvleesklierproblemen is het vooral belangrijk het vet in het dieet te beperken. Je hebt enzymen die je aan het eten kunt toevoegen waardoor dat minder pijnlijk is om te verteren. Maar ik snap niet dat je hond op zulke lage suikers terecht komt, dat heb je normaal gesproken alleen als je al insuline geeft. Dan werkt de pancreas af en toe wel en af en toe niet, dus soms duikt ie ineens heel laag omdat de pancreas besluit weer eens mee te doen. Maar dan heeft ie al insuline gehad. Als de pancreas helemaal niet meer werkt, is je hond volledig diabeet maar dan zou ie juist hoge suikers moeten hebben nu, omdat ie nog niet wordt behandeld met insuline. Dat wordt uitzoeken met de dierenarts samen, denk ik, en ik hoop dat je redelijk snel resultaat zult hebben. Kan ook best duur worden al die onderzoeken.

Ik heb wel eens gehoord dat van sommige voeding de alvleesklier op hol slaat. Dus ik zou nog niet meteen denken aan een tumor, er zijn meer mogelijkheden dan dat. Ik ken iemand die een kat heeft die te hoge waardes had voor de alvleesklier, 300 euro en 3 maanden verder kwam er niks uit het verdere onderzoek. Ze denken nu dat het de voeding is. En die gaat ook kvv voeren. Sterkte, ik hoop dat de diagnose mee zal vallen.

Dank je wel.

Mijn kat met diabetes krijgt partiële epileptische insulten als zijn suiker heel laag is.

De DA denkt ook dat die aanvallen dan door het lage suiker is idd. Bara is ook vlak erna wel moe, maar daarna ook niet meer.

Maar ik snap niet dat je hond op zulke lage suikers terecht komt, dat heb je normaal gesproken alleen als je al insuline geeft.

Als het goed is maakt de alvleesklier door een tumor juist te veel insuline aan en krijgt je daardoor een te laag suikergehalte in het bloed. Een beetje het omgekeerde van suikerziekte dus.


Ik ben nog eens even aan het zoeken geweest naar andere soorten KVV, maar daar is nu heel wat meer van te krijgen dan een aantal jaren terug.

Ik had natuurlijk over mijn hond al contact met de fokker ervan in duitsland, die mensen staan ons altijd met raad en daad terzijde.
Hij heeft nagevraagd bij iemand die op de Tiho Hannover werkt, dat is vergelijkbaar met Utrecht.

Volgens die arts waren de mogelijke oorzaken van Hypoglycemie (te weinig bloedsuiker):

- Insulinoom (Tumor van de Insuline-producerenden cellen van de Pancreas, met als gevolg dat er teveel Insuline geproduceerd wordt)
Daarom kun je daar alleen maar op testen als de glucose laag is in het bloed, dit moet ook in een speciaal buisje naar het labo, anders krijg je geen exact juiste uitslagen.

- Tumor van bijv. lever of een lever-shunt, wat een verminderde Gluconeogenese (vorming van Glucose door andere Substraten) und Glykogenolyse (oplossing en bruikbaarheid van de glucose) als gevolg heeft.

- Hypokortisolisme (te weinig Glucocorticoide- nevennier hormoon)

- Morbus Addison

- Niereninsufficientie, Sepsis

(wellicht dat ik bij de vertaling ergens iets fout geschreven heb, maar denk dat het wel duidelijk is in grote lijnen)

Maar het is wel duidelijk dat je er met een enkele bloedtest niet bent, wij hebben nu al een aantal malen bloed laten testen, en een echo laten doen.
Mocht het nodig zijn gaat mijn hond ook onder de Ct-scan.

Alleen al voor de addison test moet men eerst bloed afnemen, dan iets inspuiten en anderhalf uur later weer bloed afnemen,(ACTH-stimulatietest) uit de hormonen moet je dan kunnen afleiden of de hond deze afwijking heeft ja of nee...schijnt btw nog iets erfelijks te zijn ook.
Maar het goeie hieraan is dan weer dat je de hond goed kunt instellen op medicatie.
Kijk hier: http://www.hondenpage.com/honden-encycl ... ddison.php

Ook niet uitgesloten dat je naar diabetes moet kijken, dan kan de hond immers ook zulke "hypo's" krijgen.
Tja, dat het veel geld gaat kosten is een ding, maar met een zieke hond zitten en niet weten waarop je kan of moet behandelen is nog erger

Ik zal deze opties ook even opschrijven en met de DA overleggen, en navragen wat er allemaal met het bloedonderzoek is getest.
Het is niet simpel iig, maar het zou wel fijn zijn om te weten wat het is.
Jouw hond is nog vrij jong ook.

Mirjam, veel sterkte met je hond, ik weet niks van zijn afwijking af, maar zou je niet een filmpje kunnen maken als hij een aanval heeft en dat aan de da laten zien...misschien brengt dat wat extra duidelijkheid over de ziekte...

Sassy schreef:


- Insulinoom (Tumor van de Insuline-producerenden cellen van de Pancreas, met als gevolg dat er teveel Insuline geproduceerd wordt)
Daarom kun je daar alleen maar op testen als de glucose laag is in het bloed, dit moet ook in een speciaal buisje naar het labo, anders krijg je geen exact juiste uitslagen.

En zelfs met de juiste test (via Mandigers) is het er bij Ace tot 3x toe niet uitgekomen. Pas de 4de test gaf duidelijkheid. Helaas had hij 2 dagen na die uitslag zo'n zware hypo dat ik hem heb moeten laten gaan....

Overigens was die laatste bloedafname die wel de juiste uitslag gaf tijdens een hypo (om 0100 tijdens een aanval afgenomen voor de glucose toegediend werd)

De eerdere 3 testen waren tijdens een symptoomloos moment.

Je hebt het over een insulinetest toch? Dat is balen dat het zo slecht te testen is dan. Naar dat de uitslag voor jouw hond te laat kwam.

Bedankt Nel. Ja, we willen ook een filmpje maken als het weer gebeurd, omschrijven is toch niet altijd helemaal duidelijk denk ik.

De DA heeft de uitslag van het vorige bloedonderzoek doorgestuurd.
De waarden voor de nieren vallen binnen de normen, voor de lever ook. De glucose was 2.2 mmol/l, de rest van de waarden voor de alvleesklier binnen de norm.
Fructosamine 195 umol/l, dit is ook iets te laag en geeft als het goed is aan dat de glucose al een paar weken laag is.
Muscle, alles goed, Haemogram de HB iets te laag 14.3 g/dl en MCH iets te hoog 24 pg.
Monocytes ook wat te hoog, 7%, monocytes absolute 609 /ul.

Wat ik lees in het stuk over Addison is dat de natrium en kaliumwaarde meestal niet kloppen, die zijn bij Bara goed.
De DA denkt ook dat het wrs een alvleeskliertumor is omdat ze buiten de aanvallen nergens last van lijkt te hebben, en bij andere opties toch wel andere symptomen zou moeten hebben zoals bv veel drinken of niet lekker zijn.

Ik zou toch ook testen op tekenziektes, na bijna 4 (!) jaar zijn wij er met heel veel dokteren erachter gekomen dat onze hond Anaplasmose heeft.
Deze bacterie zit ook (maar ook in de longen, lever, milt enz.) in haar hersenvlies en veroorzaakt daar kleine bloedingen. Wat dus aanvallen geeft. Deze aanvallen zijn door vele artsen altijd bestempeld als epilepsie, wat het dus niet is!
Wij hopen dat de AB nu zijn werk gaat doen.

Wij hebben ook heel veel onderzoeken achter de rug, alles was negatief. Deze rottige tekenziekte wordt overgedragen door de tekensoort die vooral in midden-europa voorkomt, dezelfde die ook de ziekte van Lyme veroorzaakt.

Succes met je hond Ik weet hoe erg het is als niets uit de onderzoeken komt maar je wel een zieke hond hebt.

Dank je wel. Fijn dat ze er bij jouw hond eindelijk achter zijn gekomen wat ze heeft. Hopelijk slaat de AB goed aan.
Wel iets om aan te denken als er niks uit de onderzoeken komt, ik had er ook nog nooit van gehoord.

Ik zou het meetesten, hadden wij dat gelijk gedaan in tergelijk met het groot bloedbeeld hadden wij zekers duizend euro kunnen besparen en Dolina meerdere narcoses en nare onderzoeken .....

Eindelijk de uitslag van het tweede bloedonderzoek van Bara binnen. Haar insuline was idd aan de hoge kant. Niet zo hoog dat het zeker is dat ze een alvleeskliertumor heeft maar wel dat het er op wijst. Met de symptomen die ze heeft is dat ook wel het meest waarschijnlijk.
Dus gaan we door met de meds die ze nu krijgt, en volgende week haar bloed weer laten testen of haar suiker weer wat hoger is.
Sinds we minimaal 4x per dag een kleine portie voer geven, de wandelingen kort houden en ze progliclem krijgt heeft ze de laatste twee weken geen aanval meer gehad en is ook niet meer wankel geweest tijdens de wandeling.
Terwijl ze vroeger echt wel elke dag een lange wandeling nodig had lijkt het haar nu niet te boeien, ze heeft dus duidelijk niet meer dezelfde energie. Hopelijk blijft ze het zo nog een tijdje goed doen.

Nou, niet waar je op hoopte natuurlijk. Ik hoop dat jullie haar goed/comfortabel kunnen houden zo lang mogelijk. Veel sterkte met de komende tijd iig.

Laten jullie haar bloedsuiker ook meten door de dierenarts? Dus met een prikpen en een druppeltje bloed? Dat kun je ook zelf doen, dat kun je aan je dierenarts vragen om het je te leren. Ik meet het glucosegehalte van mijn suikerkat zelf met een prikpen voor mensen. Ze heeft af en toe erg lage suikers, toch? Als je zelf zou kunnen meten, kun je dat misschien wat beter in de hand houden. Ik meet mijn kat soms wel vier keer per dag, als ie weer erg aan het schommelen is, hij heeft pancreatitis waardoor hij hele onvoorspelbare suikers heeft. Soms werkt de alvleesklier wel, soms niet. Dus ik ga soms in een week tijd van 5 naar 2 eenheden insuline, of andersom. Ik moet dus wel vaak meten. Maar dat is met een prikpen met een heel dun naaldje in de oorrand en hij vindt het niet erg. Hij krijgt namelijk meestal een kattensnoepje oid erna en als ie een hypo heeft, krijgt hij natuurlijk eten. Dus hij komt uit zichzelf naar me toe als ie niet zo lekker is. Soms is zijn suiker wel goed maar krijgt hij toch een snoepje (eentje maar hoor, maar dat is toch een stimulans). Dus echt heel erg zal hij dat prikje niet vinden, dat heeft hij er wel voor over. Dus misschien is dat een idee voor jullie, om zelf haar glucose te kunnen controleren. Het is iig echt heel simpel om te doen, je hebt het in een paar minuten aangeleerd. Ik weet een link naar een glucosemeetpen speciaal voor dieren, als je wilt.

Oh, dat is wel iets om aan de DA te vragen. Ik weet eerlijk gezegd niet of het erg schommelt of standaard laag is, maar het klinkt wel handig om zelf te kunnen doen.
Wat ik met google vind is deze, ik weet niet of jij dezelfde bedoelt?

Wel fijn dat je kat zo meewerkt, maar het lijkt me wel moeilijk als het glucosegehalte zo erg schommelt. Je bent er toch dagelijks dan regelmatig mee bezig.

Ja! Die bedoel ik inderdaad, daarvan zijn de naaldjes nog dunner dan die voor mensen. Ik prik in de oorrand, het is niet moeilijk en je hebt maar een piepklein druppeltje bloed nodig. Als ze erg laag zakt, kun je dan iig wat eten aanbieden.

Ik hou zelf 5 aan als ondergrens maar dat zou je even moeten overleggen, het kan zijn dat de dierenarts zegt dat je 3 of 4 als ondergrens moet aanhouden omdat ze een apart geval is zeg maar. Dus daaronder geef ik eten aan Sam, onder de 5. Hangt er ook een beetje vanaf op welk moment hij zo laag zit omdat hij insuline krijgt maar dat is bij jullie niet zo dus zou dat even overleggen.

Het glucosegehalte in het bloed is nooit de hele tijd hetzelfde, bij een normaal werkende alvleesklier heb je na het eten een suiker van 8-11 ongeveer en dat daalt dan langzaam naar 5-4 en dan krijg je honger en moet je weer eten. Maar als je wat vaker meet, krijg je een idee over hoe het met die suiker gaat. Ongeveer drie-vier uur na het eten is de suiker weer laag, dat is ook het moment waarop ik Sam vaak meet, want zijn alvleesklier doet wat ie wil en soms komt ie dan goed uit, bij hem is dat tussen de 5 en 10, en soms te laag en dan geef ik hem dus wat eten. Maar jullie geven meerdere porties eten natuurlijk.

Je zou ook alleen kunnen meten als je denkt dat ze wat laag zit, bij Sam kan ik ook zijn suiker zowat voorspellen aan hoe ie eruit ziet. Zijn ogen worden dan wat glaziger en zijn adem ruikt dan anders. En een beloning na het meten helpt, alleen moet je wel uitkijken dat ze op een gegeven moment niet alleen vanwege die beloning gemeten willen worden, haha, want dat doet Sam soms ook. Dan heeft ie gewoon zin in een snackie. Maar ik zou het dus wel even doornemen met je dierenarts want hoe dat werkt met een tumor die voor extra insuline zorgt, weet ik niet precies. Misschien dat het meten helpt om haar comfortabel te houden. Sterkte ermee de komende tijd iig.

Ik wist niet dat het suikergehalte zo kon schelen in een paar uur, goed om te weten.
Bedankt voor je uitleg.