Het HondenForum

Psychisch lijden is een moeilijk thema.
Ik heb genoeg ervaring van de mensen rondom mij.
Luka inbegrepen.
Vannacht ben ik drie uur op geweest, Rolf en Steven zijn ook bij hem geweest.
Hij lijkt wel een pup.
De slaappil heeft het omgekeerde effect.
Hij loopt naar buiten en komt daarna weer terug.
Je mag streng zijn, boos zijn, lief zijn, het haalt niets uit.
Voor mij is het genoeg, maar mijn man wil er nog niet van weten.
Twee jaar geleden toen zijn angst schrikwekkend toenam heb ik gezegd, het is alles of niets.
Toen is hij erdoor geholpen.
Nu zie ik het niet meer zitten voor hem.
Zou er nog een strohalm zijn ?

Ach gossie Sterkte ermee. Ik denk persoonlijk ook als ik je verhalen lees dat het genoeg is, maar dat moet je echt zelf bepalen. Ik heb ooit eens gehoord: liever een week te vroeg dan een dag te laat. Daar heb ik heel veel aan gehad bij het laten inslapen van mijn ratten. Ik wilde ze liever lijden besparen dan het uitrekken tot ze écht last van alles krijgen.

3 uur opzitten maakt het voor jullie en de hond ook niet beter op.
Hoe triest ook je hebt al lang genoeg dat honndje door de ellende heen gesleept.
Geloof dat het tijd word voor afscheid nemen.
Geef hem en jullie de rust dat het goed geweest is zo.

Ik heb nou al zi vaak gelezen dat je medelinde hebt met Luka. En ook al van lang geleden..

Ik denk da je best weet wat je te doen staat

Als het leven zo duidelijk lijden wordt, zou het voor mij genoeg zijn.
Heel veel sterkte!

Ik denk dat je het eigenlijk best wel weet maar gewoon een beetje steun en bevestiging zoekt, mag best
Ik persoonlijk denk ook wel dat ik hem zou laten gaan maar jij hebt ook nog gezinsleden die er niet aan willen.
Misschien is het handig om eens rustig rond de tafel te gaan zitten en te bespreken of het nog wel leuk is voor Luka en niet denken van als persoon vind ik het niet leuk.
Natuurlijk is het hartverscheurend zo'n beslissing te moeten nemen omdat jullie allemaal van Luka houden maar juist omdát jullie van hem houden zullen jullie toch iets moeten doen, wát dan ook.
Sterkte met beslissen

Heel veel sterkte met deze moeilijke beslissing.

En inderdaad,samen om tafel is misschien een goed idee.

tja, ik zou ook gewoon even goed om de tafel gaan en even t hart uitstortten, niet willen weten is uitstel, en t uitstellen doet niemand een lol, soms moet je even door die zure appel heen, - uit liefde - loslaten en daar mag je best voor gaan staan hoor

Ik zou het mijn hond niet langer aan doen. (maar ik was er waarschijnlijk al veel eerder mee gestopt)
Goed voor je dieren zijn is ook de laatste beslissing durven nemen.

Sterkte hoor.

Mama Sanneke schreef:Psychisch lijden is een moeilijk thema.
Ik heb genoeg ervaring van de mensen rondom mij.
Luka inbegrepen.
Vannacht ben ik drie uur op geweest, Rolf en Steven zijn ook bij hem geweest.
Hij lijkt wel een pup.
De slaappil heeft het omgekeerde effect.
Hij loopt naar buiten en komt daarna weer terug.
Je mag streng zijn, boos zijn, lief zijn, het haalt niets uit.
Voor mij is het genoeg, maar mijn man wil er nog niet van weten.
Twee jaar geleden toen zijn angst schrikwekkend toenam heb ik gezegd, het is alles of niets.
Toen is hij erdoor geholpen.
Nu zie ik het niet meer zitten voor hem.
Zou er nog een strohalm zijn ?

Neem je man mee als je met de DA gaat praten.
Misschien helpt dat.
Dan kan je daarna om tafel gaan zitten en misschien bespreken wat voor je hond de enige juiste oplossing is?

Sterkte.
Moeilijk als je nog niet op één lijn zit

Luka is al ingeslapen. Zie In Memoriam.

De dierenarts weet ook niet meer wat te doen??