Het HondenForum

Ik zit momenteel heel hardnekkig mijn pup te negeren Die momenteel rondjes aan het rennen is in de kamer en af en toe op een speeltje duikt, die via de bank, onder de eettafel door, onder het bed door weer via de bank, een rondje meesleept. Dan wordt het speeltje in kwestie al rennend gelost, en in dezelfde route worden nieuwe speeltjes opgepikt. Na zo'n 10 rondjes gaat ze even drinken, neemt even de tijd om bij me aan te dringen dat ik mee moet doen, en gaat weer met hernieuwde energie bezig

Je zou denken dat ze zich de hele dag heeft moeten vervelen. Madamme is vanmorgen vroeg meegenomen naar het bos, heeft daar met andere honden gespeeld, heeft vanmiddag met me rond de stad gewandeld langs de grachten en een stuk door het park, is vanavond bij kennissen over de vloer geweest. Verder kleine uitlaatrondjes natuurlijk, en een rondje commando's oefenen en speurspelletjes tussendoor. En ze slaapt tussendoor ook goed, maar vooral in de avond gaat ze helemaal los.
Het lijkt net als met kinderen als ze moe zijn, worden ze het drukst. Als het te erg wordt, doe ik haar in de bench en dan slaapt ze binnen enkele minuten. Maar dan begin ik me wel zorgen te maken wat voor een ravage deze kleine tasmaanse duivel gaat achterlaten wanneer ze een volwassen hond is van 20 kg
Wanneer beginnen ze een beetje op te houden met die onstuimige speelsigheid? Heeft iemand troostende woorden voor me? Een aai over mijn bolletje? Iemand die me kan zeggen dat het allemaal goed komt?
Van de pups die we bij mijn ouders thuis hadden vroeger, kan ik me dit soort toestanden helemaal niet herinneren. (rottweiler, border collie, yorkshire terrier)

Csiva doet dat ook en ik vind het zo leuk

Nanna schreef:
Nou, dan doe je toch mee? Waarom zou je dat gaan zitten negeren? Ze zijn maar zo kort pup....
Er is toch niks leuker dan met je puppy spelen. En ze worden snel genoeg moe.

Omdat ze dan zo wild is, dat ze gaat bijten en grommen en op die manier wil ik niet met dr spelen. Dan ben ik alleen maar aan het corrigeren.
Ja die puppy-tijd heeft wel zn charmes maar ik kan niet wachten tot ze een volwassen hond is hoor

*Kijkt om me heen* Totaaaaaaaaal niet herkenbaar
En mijn "puppy" is 9 maanden en niet de allerkleinste meer. En het ergste, die andere van 4,5 jaar doet vrolijk mee

Dus "sterkte" en geniet er vooral ook van :

Nanna schreef: Waarom? Dat woeste gegrom en gegrauw is alleen maar spel. Je kunt ook teveel willen corrigeren hoor

Nou, omdat ik niet zo graag gebeten wordt. Daar wordt ik boos van, omdat het pijn doet. Die puppytanden zijn scherp en ze is mijn inziens gewoon veel te wild en heeft me ook op deze manier een keer in mijn gezicht gebeten. Op een gewone speelse manier kan ik best wat hebben, maar ze draait soms echt totaal door

Ze hing me net ook in mijn broek, dus ik heb haar de bench in gebonjourd. Ligt nu K.O.

Daar geef ik echt niets om, als een pup of hond wild wil spelen. Beetje grommen en bijten hoort er gewoon bij. Dat is de manier waarop een hond speelt. Ik vind het ook niet nodig om dat te corrigeren. Heb ik ook nooit gedaan.

Veronique & Kyra schreef:*Kijkt om me heen* Totaaaaaaaaal niet herkenbaar
En mijn "puppy" is 9 maanden en niet de allerkleinste meer. En het ergste, die andere van 4,5 jaar doet vrolijk mee

Dus "sterkte" en geniet er vooral ook van :

Zorgwekkend Is de stafford of de weimaraner hier de tasmaanse duivel?

Paisley schreef:

Veronique & Kyra schreef:*Kijkt om me heen* Totaaaaaaaaal niet herkenbaar
En mijn "puppy" is 9 maanden en niet de allerkleinste meer. En het ergste, die andere van 4,5 jaar doet vrolijk mee

Dus "sterkte" en geniet er vooral ook van :

Zorgwekkend Is de stafford of de weimaraner hier de tasmaanse duivel?

Haha, over het algemeen is de Weim de aanstichtster
Ik vind het altijd leuk om te zien, het is soms alleen jammer dat het met zoveel herrie gaat, tenminste als je net een film aan het kijken bent oid.

Zo had Kyra (de stafford) toen ze jong was altijd een vast parcours als ze haar dolle minuten had. Hilarisch was dat altijd om te zien, die kop op standje onnozel en gaan

Onze Polleke als pup (is nu inmiddels ook weer jaren dood), was nogal een felle donder. Maar ik had hele dikke goedkope wanten aan, en daar schraapte ik mee over de grond. En die viel zij dan aan. Prachtig vond ik dat. Want die wanten grepen haar natuurlijk ook terug.

Zo konden we heel mooi spelen.

O, dat doet die bruine dikkop ook en die is bijna twee
Lekker ding, ik vind het heerlijk, hoop dat ze nog lang zo maf blijft

Jion schreef:Daarom doe ik niet aan pups (of kittens, of kinderen). Jong zijn is alleen leuk voor de jeugdigen zelf.

De kunst is om zelf ook jeugdig te blijven en niet snel oud te worden....

Nanna schreef: Zorgen dat je wat in je handen hebt. Ouwe handdoek of zo. En als ze dan tóch een keer onhandig overpakt en je per ongeluk beet heeft dan geef je een ijselijk hoge piepkrijs gelijk een speenvarken. Moet jij zien hoe snel ze dat snapt

Ja dit tip lees ik vaker maar ik merk dat het een averechts effect geeft Het brengt alleen maar meer opwinding in het spel en ze lijkt daardoor juist aangemoedigd. Gaat blaffen en gericht bijten.
Als ze onhandig mijn hand bijt, dan negeer ik dat of stop met spelen.

Maar als ze in een bui is waarin ze alleen maar haar tanden in mij kwijt wil zodra ik me met haar ga bemoeien, speel ik niet

iones schreef:Onze Polleke als pup (is nu inmiddels ook weer jaren dood), was nogal een felle donder. Maar ik had hele dikke goedkope wanten aan, en daar schraapte ik mee over de grond. En die viel zij dan aan. Prachtig vond ik dat. Want die wanten grepen haar natuurlijk ook terug.

Zo konden we heel mooi spelen.

Klinkt als een leuk spelletje Ze kan hier ook dingen 'aanvallen' als een kat - met beide poten en bolle rug ergens op springen. Heel leuk om te zien.

Jion schreef:Daarom doe ik niet aan pups (of kittens, of kinderen). Jong zijn is alleen leuk voor de jeugdigen zelf.

Whahaha goed punt.

Paisley schreef:

Nanna schreef: Zorgen dat je wat in je handen hebt. Ouwe handdoek of zo. En als ze dan tóch een keer onhandig overpakt en je per ongeluk beet heeft dan geef je een ijselijk hoge piepkrijs gelijk een speenvarken. Moet jij zien hoe snel ze dat snapt

Ja dit tip lees ik vaker maar ik merk dat het een averechts effect geeft Het brengt alleen maar meer opwinding in het spel en ze lijkt daardoor juist aangemoedigd. Gaat blaffen en gericht bijten.
Als ze onhandig mijn hand bijt, dan negeer ik dat of stop met spelen.

Maar als ze in een bui is waarin ze alleen maar haar tanden in mij kwijt wil zodra ik me met haar ga bemoeien, speel ik niet

Maar hoe denk je dan dat honden onderling met elkaar spelen? Het is des honds.
Je kunt ook eens proberen met een balletje te spelen.

Die gekkigheid heeft Bo nog steeds. En die weegt inmiddels 30 kg haha

Vind dat juist de leukste momentjes.

Jion schreef: Ik blijf eeuwig jong. Daarom ben ik ook zo'n pain in the ass voor mijn omgeving.

Dat geldt zeer zeker voor mij.

Alleen met je pup ben je dus oud. Ik ben jong in het geheel. Ook met pups.

iones schreef: Maar hoe denk je dan dat honden onderling met elkaar spelen? Het is des honds.
Je kunt ook eens proberen met een balletje te spelen.

Als ze zo wild op een volwassen hond springt, wordt ze tot nu toe altijd afgesnauwd hoor
Nee, gericht bijten en naar mijn gezicht happen in een doorgedraaide bui accepteer ik echt niet. Het is 'des honds' om grenzen op te zoeken en ze tegen te komen, dat doen ze bij elkaar ook.

Dat is niet des pups. Om niets met andere puppen te hebben.
Gewoonlijk spelen puppen heel graag met andere puppen. Aard van het beestje.

Maar nu word ik een beetje flauw.

Nah, hebben we nóg iets gemeen.....

Veronique & Kyra schreef:

Zo had Kyra (de stafford) toen ze jong was altijd een vast parcours als ze haar dolle minuten had. Hilarisch was dat altijd om te zien, die kop op standje onnozel en gaan

Hahaha ja zo gaat het hier ook. En altijd rechtsom door de kamer. Misschien maar eens wat obstakels neerzetten - dan stelen we straks de show bij agility voor jonge honden
Alhoewel, die 'obstakels' haalt ze zelf wel tevoorschijn. Ze kwam vanmiddag aanzetten met een fietspomp die ik al tijden kwijt was.

Eeuwig jong zijn en flauw zijn....
En volgens mij heb jij toch ook een hond?

Oh ja herkenbaar. En gelukkig wordt het wel minder. Het echte ongecontroleerd bijten in een dolle bui gaat er wel af met je jaren (even voor de mensen die roepen dat hun al lang volwassen hond het ook doet. no way dus, die hebben jullie echt wel wat manier in dat spel bijgebracht), al bereik je dat niet echt met negeren natuurlijk. Mee spelen tot ze mishapt is niks mis mee natuurlijk? Als ze mishapt even au gillen en weer verder gaan met hierin mag je wel happen. Wordt het dan echt te gek, kan je haar altijd nog even weg zetten met een lekker kauwbotje. Het te fanatiek worden herken ik overigens wel. Heb er hier eentje die dat op volwassen leeftijd nog niet helemaal geleerd heeft (en misschien dus juist wel genegeerd werd om het maar te voorkomen?)

Ik herken het wilder worden als ze moe zijn, dit heeft mijn jonge hond ook. Ik leg hem dan bij mij op de bank met een bot, dan is hij zo weer rustig. Ik heb er hier ook nog eentje van acht jaar die net als mijn jonge hond van tien maanden, nog regelmatig de kolder in de kop krijgt en het liefste dan met mij wil spelen. Dus sommigen raken de puppykolder nooit helemaal kwijt.

haha herkenbaar, in al mijn spijkerbroeken uit de puppytijd zitten gaten van de tandjes en nagels
Gol ging ook altijd als een idioot door de kamer als ze moe was. Inmiddels is ze 6 en rustig, heeeel af en toe krijgt ze nog de kolder en draait ze rondjes rond haar as terwijl ze keihard blaft, heerlijk!

Het als een debiel rondjes rennen door de kamer herken ik ook. En die van mij wordt bijna 4. Grommen en bijten doet ze ook nog steeds, alleen niet raak, ze hapt in de rondte. Dus overgaan? Hier niet... Alleen is klaar wel klaar ondertussen. En ik vind het geweldig en doe gezellig met haar mee en zit dan vol met blauwe plekken, want ik ben toch iets lomper en bots wel eens ergens tegenaan.

Hahaha, hoe herkenbaar. Aiko kwam als pup volgens mij regelrecht uit de hel.
Alhoewel hij nooit gegromd heeft, kon die zijn tandjes aardig aan het werk zetten. Ik dacht echt dat hij nooit normaal zou worden. Nu is hij ongeveer anderhalf jaar, en echt een heel stuk rustiger. Wild spelen kunnen wij als de beste en voor buitenstaanders kan dat er heel eng uitzien, maar hij raakt me nooit en het belangrijkste: Aiko weet nu wanneer het genoeg is, en stopt dan ook. Meestal geeft ie me een lik over mijn hand als het spel is afgelopen.

Carel en Oscar waren best makkelijk als pup, rondjes rennen deden ze wel maar dat vond ik alleen maar leuk. Carel speelt binnen niet zo (buiten is ie dan weer zo gek als een deur). Oscar is juist binnen gek en buiten serieuzer.

En mijn kater van bijna 12 doet net zo hard mee.

Paisley schreef:

iones schreef: Maar hoe denk je dan dat honden onderling met elkaar spelen? Het is des honds.
Je kunt ook eens proberen met een balletje te spelen.

Als ze zo wild op een volwassen hond springt, wordt ze tot nu toe altijd afgesnauwd hoor
Nee, gericht bijten en naar mijn gezicht happen in een doorgedraaide bui accepteer ik echt niet. Het is 'des honds' om grenzen op te zoeken en ze tegen te komen, dat doen ze bij elkaar ook.

Je kunt dat ook helemaal niet vergelijken met honden/mensen die bij de roedel horen.
Die van mij is jonger dan dat ik dacht 7.5 maand nu.
Die mag echt wel wild spelen binnen de roedel, ook met degene die erg strikt is.

Jion schreef:Ik heb er 2. Jij hebt er 0 (volgens je profiel).

Dat is dus 2-0 voor mij.

Volgens mij heb ik mijn profiel niet ingevuld. Ik heb er vier. Volgens mij weten de meeste mensen dat wel.

Bemoedigende woordjes: Je doet het goed hoor!
Spelen met je pup is natuurlijk geweldig leuk, maar als het te gek word is het spelletje afgelopen.
Volhouden en veel geduld hebben. En niet te vergeten om ondertussen veel te genieten

Hier gaat het met de honden onderling precies zo. Als onze oudste teef vind dat het gedaan is met het feest dan is het ook echt klaar!