Het HondenForum

Ik weet dat het mensen emoties zijn, dat het zielig is, 1 hond mee en 1 thuis laten, en ik moet me er ook niets van aantrekken, maar god wat is het moeilijk als je oude dibbes het tempo en duur van een boswandeling niet meer aan kan.
Maar ja, je hebt ook nog een hond van 7 die denkt dat ze 2 is, geen renner is en het liefst samen met jou spannende bospaadjes verkent en na een uur nog naar je opkijkt met een blik vol genot "spannend hé baas"
Neem je die ouwe wel mee, dan sjokt ze na een klein half uur achter je aan, aan een flexi want ze word doof en heeft niet alles meer door, en is supertraag
Dus kort je de wandeling in, waardoor je bij de auto en kapotte oude taart de auto in moet tillen, en dat andere ding staat te stuiteren voor nog een rondje

PPfff het "het oudje blijft thuis" tijdperk is aangebroken, samen de kleine blokjes om, maar de echte wandeling, voor haar hoeft het niet meer, lekker in de tuin, in de zon, beetje knuffelen en heeeeel veeeel slapen met luid gesnurk
Een heel traag rondje wei, op je gemak aan elk grassprietje en konijnenspoor snuiven en een beetje op je rug rollen......ook fijn......tuurlijk, voor haar.......maar ik dan
jullie hebben er niets aan, maar ik mis haar nu al

Herkenning!

Ik voel me niet schuldig. Ik heb met haar gewandeld tot het niet meer ging. Ze geniet nu nog steeds van "rondjes" van nou... 500 meter? Maar het is anders en dat is ook goed. Als het meezit gaat het ouwetje mee naar Texel, daar mag ze heerlijk door de tuin lopen en doen zoveel ze wil. We gaan (alleen met haar) nog een keertje naar het strand en evt het bos. 100 meter het bos en en weer terug Laat ze maar betijen en doen.

Probeer je niet schuldig te voelen, doe wat voor allebei goed is: met de 1 een korte wandeling en met de ander een lange. Samen gaat gewoon niet meer... en dat is goed zoals het is.

Suzanne

tja, toen ik Baco en Ducain had, liet ik ze altijd apart uit, gewoon omdat baco niet zo ver kon, de mannen wisten niet beter, en zo kregen ze ook hun 1 op 1 tijd sterkte met je ouder wordende hond, ze gaan langzaam van je af en dat is zo hard

Dat zou ik best kunnen doen, alleen ben ik weer zo'n tuthola dat ik bang ben dat iemand haar uit de auto haalt, of iets dergelijks.
Ik parkeer mijn auto op een terrein dat ook als carpool parkeerplaats gebruikt word.
Nou kom ik daar bijna nooit iemand tegen, maar ben als de dood dat ze in de auto zit, ik weg, en iemand tikt een raampje in
Ze is een oude grijze labrador, en is niet bepaalt angstaanjagend, dus ik durf het niet....

hier voelt het als een kadootje! sammy, blijf jij maar lekker op het bankje liggen moppie!

Koop een doggyride meid, daar kun je een wandelwagen van maken.

Dat zou ik best willen doen, denk alleen niet dat ik twee grote honden en een doggyride in de achterbak van een clio krijg....
Heb de bank er wel uit, maar echt enorm is die auto niet......

Beer word erg opgewonden (op zijn bejaarde dames dan) en blij als ik de riemen pak, en wil graag mee.
Daarom vind ik het zo rot om haar thuis te laten.
Maar ben ik eenmaal weg hoor ik van mijn man dat ze languit op haar rug op de bank heeft gelegen

Neem ik haar wel mee, dan loopt ze na 5 minuten met een bek van "waarom doe ik dit toch steeds" chagrijnig mee te sjokken......

Stom beest

Ik snap dat je dat moeilijk vindt....
vriendin van mij had een oude bolderkar mee in dit geval.
Maar die had inderdaad ruimte in de auto.

En zo'n hond staat toch blij te zijn bij het pakken van de riemen.
Sterkte ermee.

Ik zou die riemen uit het zicht hangen, zó dat ze het niet kan zien.

Ik denk dat ik gewoon stiekem door de achterdeur weg ga sluipen.....beest is toch doof

sonja schreef:Dat zou ik best kunnen doen, alleen ben ik weer zo'n tuthola dat ik bang ben dat iemand haar uit de auto haalt, of iets dergelijks.
Ik parkeer mijn auto op een terrein dat ook als carpool parkeerplaats gebruikt word.
Nou kom ik daar bijna nooit iemand tegen, maar ben als de dood dat ze in de auto zit, ik weg, en iemand tikt een raampje in
Ze is een oude grijze labrador, en is niet bepaalt angstaanjagend, dus ik durf het niet....

Ik zou hier wat aan gaan doen, dat gevoel...
Wat het is echt doodzonde als je het daarom laat.

sonja schreef:Beer word erg opgewonden (op zijn bejaarde dames dan) en blij als ik de riemen pak, en wil graag mee.

Ja. Maar dat is conditionering. Die hond weet niet dat ie het na een half uur al niet meer trekt. Zo te lezen is de hond tevreden met wat hij wel kan. Daar zou ik me dan maar bij neer leggen. Vals schuldgevoel brengt je niks.

en wat als je je ouwetje eerst meeneemt voor een blokje om en daarna pas met je andere hond weggaat?
waarschijnlijk is ze dan zo moe dat ze blij is dat ze niet weer mee moet

Ik heb het wel andersom meegemaakt. Toen mijn reutje nog in volle glorie was, liep ik tegen een aandoenlijk sharpeiteefje van 9,5 aan dat afgedankt in een asiel zat. Na de kennismaking was ik verloren en nam haar mee naar huis, wel met de gedachte dat ik haar hooguit 12 of 6 maanden zou hebben. In de eerste dagen bleek ze ook nog heel slecht ter been te zijn (stijf en kreupel) en tja mijn reu ging er nog graag op uit. De enige keer dat ik me echt schuldig heb gevoeld is toen ik haar in een van de eerste dagen mee naar het strand had genomen en tot de ontdekking kwam dat dit veel te hoog gegrepen was voor haar.
Als ik er voortaan met mijn reu op uit ging draaide zij zich nog ff lekker om in haar biabed

Ik herken het, Sacha is ruim 13 en gaat ook niet meer zo snel. Ik laat haar nu weleens thuis, als ik 's middags voor een tweede keer naar het bos ga. Dat is voor haar eigenlijk te veel. Maar toen ik dat laatst dus een keer of 2 had gedaan, had mevrouw me door, pontificaal ging ze voor de deur zitten, ze wilde mee. Dus nu gaat ze mee, dan loop ik maar wat langzamer. Eventueel heb ik een buggy, als ze echt te oud wordt dan neem ik haar in de buggy mee. Maar ik laat haar het nu zelf aangeven, wil ze mee, dan mag ze en anders mag ze lekker blijven slapen. Maar als ik haar thuis laat, voel ik me inderdaad best rot.

wat als je gewoon met ze samen de deur uit gaat, gewoon rondje blok. Je ouwetje weer naar huisbrengt en de jongste in de auto zet? Ouwetje is voldaan heeft haar plasje gedaan en de jongste kan toch nog lekker met jou naar het bos.

of zijn er bij jou in het bos geen bankjes dan ga je als ze mee is daar lekker zitten. Een balletje mee voor de jongste of je verstopt voor haar rond het bankje vanalles. even lekker zitten daar en je hondjes lekker laten struinen ieder op zijn eigen tempo.

Ik heb ook een doggyride, ideaal zo'n ding
Luna heeft erin gezeten na haar heupoperaties, Doran en Zinzi als pup, konden ze toch lekker mee naar het bos, af en toe even lekker rennen en daarna weer in de kar om te rusten

Het gevoel van zielig heb ik in het begin ook gehad, ik doe met 3 van de 4 sport (Max is met pensioen) Als je dan een hele dag weg moet voor een wedstrijd met één hond, is het niet handig ze alle vier mee te nemen, dus blijft de rest thuis, vond ik in het begin ook echt sneu, maar ze vermaken zich prima en hebben nergens last van, dus dat gevoel moet je gewoon van je af zetten!
Laat het oudje eerst een rondje, geef haar dan wat lekkers en ga op pad met de jongste, die ouwe gaat dan lekker moe en voldaan slapen, niks aan de hand

renee-uk schreef:en wat als je je ouwetje eerst meeneemt voor een blokje om en daarna pas met je andere hond weggaat?
waarschijnlijk is ze dan zo moe dat ze blij is dat ze niet weer mee moet

Zo doe ik het idd ook; bij thuiskomst eerst de dame, dan de kerels.
En dat werkt prima.
Natuurlijk vind ik het wel 's jammer dat ze niet meer meekan, maar het kan gewoon echt niet meer; dan zou ik de jongens tekort doen met die inmens kleine rondjes van haar Dat zou mij een groter schuldgevoel opleveren.

Suzanne

Lunatic schreef:Ik heb ook een doggyride, ideaal zo'n ding
Luna heeft erin gezeten na haar heupoperaties, Doran en Zinzi als pup, konden ze toch lekker mee naar het bos, af en toe even lekker rennen en daarna weer in de kar om te rusten

Het gevoel van zielig heb ik in het begin ook gehad, ik doe met 3 van de 4 sport (Max is met pensioen) Als je dan een hele dag weg moet voor een wedstrijd met één hond, is het niet handig ze alle vier mee te nemen, dus blijft de rest thuis, vond ik in het begin ook echt sneu, maar ze vermaken zich prima en hebben nergens last van, dus dat gevoel moet je gewoon van je af zetten!
Laat het oudje eerst een rondje, geef haar dan wat lekkers en ga op pad met de jongste, die ouwe gaat dan lekker moe en voldaan slapen, niks aan de hand

Ik ken een vrouw die zo loopt met haar oude Berner erin. Haar twee andere Berners erbij. Dus dat met twee grote honden in de auto krijgen moet niet zo'n probleem zijn.

Ik herken het wel een beetje ... maar ik weet ook dat als ik het niet doet ik met een hele ongelukkige Bowie zit en dat is nu ook weer niet de bedoeling...
Vaak wacht ik tot Essie slaapt en dan doe ik Bowie snel in de hal en gaan we weg maar dan is mijn lief thuis.
Doordeweeks moet ik het alleen doen dan zorg ik wel dat ze wakker is als ik wegga, ben anders bang voor paniek als ze merkt dat ze alleen is... en dan krijgt ze iets lekkers en maakt het eigenlijk niet meer uit, als ik dan terug kom ligt ze lekker te pitten en heeft vaak niet eens door dat we weer binnenkomen...

ik heb voor mijn oude hondje van 14 jaar ook een karretje, ze wandeld een half uurtje en dan in het karretje loop ik nog een uurtje verder. Nu gaat het helaas weer regenen, en laat ik haar apart uit, deed ik met het koude weer ook. het is niet anders

~Suzanne~ schreef:

renee-uk schreef:en wat als je je ouwetje eerst meeneemt voor een blokje om en daarna pas met je andere hond weggaat?
waarschijnlijk is ze dan zo moe dat ze blij is dat ze niet weer mee moet

Zo doe ik het idd ook; bij thuiskomst eerst de dame, dan de kerels.
En dat werkt prima.
Natuurlijk vind ik het wel 's jammer dat ze niet meer meekan, maar het kan gewoon echt niet meer; dan zou ik de jongens tekort doen met die inmens kleine rondjes van haar Dat zou mij een groter schuldgevoel opleveren.

Suzanne

ik doe het zelf ook zo, gina redt lange rondes gewoon niet meer en hoewel ze ook best een hekel heeft aan alleen thuisblijven vindt ze dat niet erg als ze eerst zelf is uitgeweest.
dan gaat ze lekker voldaan slapen zelfs.

Heel herkenbaar. Ik vond dat ook vreselijke moeilijk met ouwe Bill, die altijd mee wilde. Dus hij ging mee. En dan ging ik onderweg ergens zitten, Bill een beetje klooien bij het water en deed ik met Silka wat speur-spelletjes of andere oefeningetjes. Waren ze allebei blij.
Een paar keer in de week ging Sil met een hondenwandelgroep mee. Kwam ze toch aan haar beweging en was Bill niet alleen thuis.

Toen Devlin er nog was ging ik met de auto naar het bos en dan parkeerde ik zo dicht mogelijk bij het ven.
Wel dat we nog een paar honderd meter moesten lopen en dan kon Devlin keutelen in en om het water.
En Vinou die liet ik er zwemmen en die kwam sowieso wel aan haar beweging aldaar
Nou ja, eigenlijk dus wat Irmelin ook al zei

Moet wel zeggen dat ik die tip van de Doggyride heel goed vind.

sonja schreef:

Koop een doggyride meid, daar kun je een wandelwagen van maken.

Dat zou ik best willen doen, denk alleen niet dat ik twee grote honden en een doggyride in de achterbak van een clio krijg....
Heb de bank er wel uit, maar echt enorm is die auto niet......

Je hebt tegenwoordig ook opvouwbare bolderkaren, die nemen echt niet veel ruimte in.

Verder herken ik het gevoel nog al te goed...
Het ouwetje wat staat te "springen" om mee te mogen, al je de rest aan het optuigen bent..
Wat ik ook wel deed is het ouwetje gewoon meenemen alsof het de grote ronde was. Met zijn alle dat rondje lopen, en dan het reeds vermoeide ouwetje thuis afleveren, een handje brokken door het huis uit strooien en hij was weer helemaal blij.

Het voelde als het begin van het einde..
Gr mirjam

Frederique schreef: Nou ja, eigenlijk dus wat Irmelin ook al zei

We hebben gewoon lekker hetzelfde gedaan!

Frederique schreef: Moet wel zeggen dat ik die tip van de Doggyride heel goed vind.

Ja, ik ook. Maar... ik had een Doggyride voor Bill (aangeschaft na zijn knie-operatie) en hij vond het helemaal niks. Constant draaien, bewegen, er uit willen. Dus je hond moet daar wel het 'type' voor zijn.

renee-uk schreef:en wat als je je ouwetje eerst meeneemt voor een blokje om en daarna pas met je andere hond weggaat?
waarschijnlijk is ze dan zo moe dat ze blij is dat ze niet weer mee moet

Zo deed ik het ook.
Ik ging bij de vorige combinatie eerst even in de buurt met beide honden lopen.
Dan kwam ik weer thuis, zette de spring-in-het-veld in de auto en zette de oude hond binnen.
Die ging zelf al bij de voordeur staan zo van "zo heb mijn rondje weer gehad"
En dan kon ik rustig met de jongste nog een uurtje of zo weg.
Ging prima

Zo hadden wij voor de franse bulldog van een vriendin een "lazy bully wagon" gemaakt. Een leuk blauw karretje op wieltjes met een bordje met bovenstaande tekst erop.
Ze wilde altijd zo graag mee, maar met warme dagen kon ze niet mee komen, moest ze afzien. Maar in het karretje hield ze het heel goed uit.

Let wel op de bandjes: dit moeten stevige luchtbanden zijn, aangezien je ermee over zandpaden moet kunnen.

Mijn ouwtje gaat ook zeker niets te kort komen hoor.
Ze wandelt 3 keer per dag mee over stukken land voor mijn huis, en als ik naar het strandje hier in de buurt rij, gaat ze gewoon mee en poedelt heerlijk aan het randje.
Maar voor mij en mijn andere hond is het anderhalf uur doorstappen in het bos gewoon iets wat we niet kunnen missen, en oma heeft er gewoon geen lol in.
Ze voelt zich duidelijk kwetsbaar bij andere, voor haar vreemde, honden en kan alle kruipdoor sluipdoor paadjes niet meer waarderen.
Ze doet zelf ook niet echt moeilijk als ik haar thuis laat, dus het is prima te doen hoor.

Het voelt alleen voor mij echt als het begin van het afscheid....
en dat vind ik toch best moeilijk om te accepteren.

Onze opa gaat ook geen lange stukken meer mee, heb doe je juist een plezier met een heerlijke snuffelronde
in slowmotion

Ik ga altijd na de jongelui ronde, als ik als eerste met opa ga, breken de jongelui de tent af
en andersom niet, soms kijkt opa eens zielig maar meestal ligt hij nog te maffen op de bank in zijn slaapzak

Zoooo herkenbaar! Mijn oudste hondje is nog niet heel oud (wordt 8 dit jaar), maar met lange wandelingen doe ik haar gewoon geen plezier mee en dan sjokt ze altijd maar een beetje achter me aan, maar thuis laten vind ik zielig. De echte lange wandelingen (+10 km) houdt ze ook niet meer vol, vooral met hoogteverschil. Maar de jongste (Border Collie van twee) kan het niet lang en ver genoeg. En dan is het een geluk dat de oudste zo klein is, na het nodige uitproberen bleek een goede backpack de beste oplossing. Mevrouw vindt het heerlijk, ze kijkt parmantig neer op het rondhollende plebs.

En als je voor de doggy ride gaat is fietsen dan een idee? De een naast de fiets en heeft lekker zijn beweging en het ouwetje achter de fiets? Fiets je naar een losloopplek in de buurt om een rondje te maken en dan op de fiets weer terug. Hebben ze allebei beweging gehad en is het ouwtje er toch de hele tijd bij.