Het HondenForum

en dan bedoel ik niet het grapje slecht luisteren.

Wij hebben het idee dat Pebbles haar gehoor slecht is, en steeds minder wordt (Pebbles is 9 mnd. boxer).
We gaan van de week naar de DA om i.i.g. verstopping door oorsmeer oid te laten nakijken.
Ze reageerde altijd wel op handen klappen, of op de clicker maar dat wordt steeds minder.
Nu probeer ik mij wat in te lezen op het onderwerp 'hardhorende honden', maar wil graag juliie reacties, adviezen, ervaringen ook weten.
Dank.

Slecht horend of doof?

Hier kan je misschien ook nog wat info lezen
http://sierra.messageboard.nl/9278/index.php

Er zijn artsen waar je een Bear test kan laten doen.
Dat is een gehoortest waar kan worden bekeken hoeveel je hond hoort.

He, dat zijn geen fijne berichten. Is het de witte hond in je onderschrift? Ik weet dat bij bepaalde rassen (boxers ook volgens mij) meer kans is op slechthorendheid / doofheid bij veel wit, met name veel wit op de kop.

Qua ervaringen, bij ons op de club heeft een poos een herplaats-bordercollie getraind (vrijwel volledig wit overigens) . Het dier was volkomen doof, en aan 1 oog blind. Die kende heel veel handgebaren.
Voorbeeld: Hier komen als hij los liep: Met de riem boven het baasje zijn hoofd rond zwaaien.
Alle basis commando's als volgen, zit, af etc. kende hij.
Dat was een erg leuke hond, en fiks gehoorzaam ook. Alleen had het geen enkel nut om commando's te geven als het dier niet richting de baas keek, die mistte hij natuurlijk volkomen.

Qua gedrag: het was geen zenuwachtig type gelukkig. Als iemand hem wilde aanhalen, dan was wel het advies om hem van zijn goede, niet blinde kant te benaderen. En duidelijk te maken dat je wil gaan aaien. Want hij hoort je natuurlijk niet aankomen.


Als je hond nu nog wel wat kan horen, dan zou ik de echt belangrijke commando's nu koppelen aan een handsignaal.
In principe hoeft de hond er zelf niet erg onder te lijden. Ik heb ook nog een -oude- hond gekend die volledig doof was. (Door ouderdom) ook dat dier vermaakte zich uitstekend. Alleen die moest wel echt weten dat je er aan kwam, niet vanuit het niets aaien. Dan kon hij happen. Wist hij dat je eraan kwam, dan was er niets aan de hand.


Zeker als het om een jonge hond gaat, lijkt het mij verstandig om nu langzaamaan al meer dingen visueel te gaan doen. Rammelen met het voer zodat hij weet dat hij eten krijgt heeft geen nut meer. Ongemerkt doe je heel veel met geluidssignalen.

Ik hoop uiteraard dat het een tijdelijk probleem is. Slechts een oorontsteking of zoiets. Mocht het echt slechthorendheid zijn: erg vervelend, maar zeker mee te leven, ook op een leuke manier.

Tara schreef: Reageert ze ook niet meer op *fluistert* "Eten!!!"?
Want zo viel die ouwe hond van ons door de mand, die werd steeds Oost-Indischer doof, maar dát hoorde hij toch ineens op miraculeuze wijze wel.

Lastig wel, als Pebbles inderdaad doof aan het worden is, dan zou ik zelf denk ik gaan trainen met een TT, daar zit een trilfunctie op, en daarmee kun je op afstand de aandacht van je hond vragen. Als je haar kunt leren op handgebaren te reageren, dan kun je haar nog een boel vrijheid geven.

Fluiteren hebben we ook geprobeerd, maar dat werkt niet. Het merkwaardige is dat ze wel opmerkt als mevr. Cee met de auto de oprit oprijdt, maar wellicht reageert ze dan op de trillingen.
Een TT hebben we het ook al een paar keer over gehad, en als uit onderzoek blijkt dat er inderdaad iets mankeert aan haar gehoor gaan we op zoek naar een trainer die ons met het gebruik daarvan kan helpen.

Ze reageert inderdaad beter op gebaren dan op commando's: met een beloning weet ze automatisch al dat ze moet zitten, daar zijn geen woorden voor nodig. Maar als ik dan zeg "poot" of "hifive" dan gaat ze af. Tenzij ik het met een gebaar aangeef.

Ze is er ons niet minder lief om, hoor. Maar in haar en ons belang moeten we wel fatsoenlijk kunnen communiceren. Dus dat moet opgelost worden.

ranetje schreef:Slecht horend of doof?

Hier kan je misschien ook nog wat info lezen
http://sierra.messageboard.nl/9278/index.php

Er zijn artsen waar je een Bear test kan laten doen.
Dat is een gehoortest waar kan worden bekeken hoeveel je hond hoort.

Slecht horend. En steeds slechter horend naar ons idee.
Dank voor de link, ga ik lezen.

Heeft ze bij de fokker geen beartest gehad? Wordt vaak gedaan bij voornamelijk witte honden.
Mijn oudje is ook aardig doof maar gelukkig reageert hij nog wel op de fluit.
Ik stamp altijd op de vloer zodat hij niet schrikt als ik bij hem in de buurt ben.

Habibi schreef:He, dat zijn geen fijne berichten. Is het de witte hond in je onderschrift? Ik weet dat bij bepaalde rassen (boxers ook volgens mij) meer kans is op slechthorendheid / doofheid bij veel wit, met name veel wit op de kop.

Ze is wit, met bruine oren, en veel bruine pigmentvlekken over d'r lijf. Voor de erfelijke doofheid zou dit kans verminderend zijn. Maar ja, kans en kans is twee.
Oerigens hebben wij ook jaren een doof geboren kat gehad, en dat was geen groot probleem. Had zelfs voordelen, nooit last met Oud & Nieuw, reed mee op de stofzuiger enzo.
Het is maar dat het belangrijk is om het te weten om inderdaad de manier van communiceren optimaal te houden.

Pemba schreef:Heeft ze bij de fokker geen beartest gehad? Wordt vaak gedaan bij voornamelijk witte honden.
Mijn oudje is ook aardig doof maar gelukkig reageert hij nog wel op de fluit.
Ik stamp altijd op de vloer zodat hij niet schrikt als ik bij hem in de buurt ben.

Nee, geen beartest gehad. Bij de fokker, en bij ons, reageerde ze goed op in de handen klappen enzo. Achteraf misschien dom, maar toen zag niemand, incl. de DA, problemen.

Ik vind het eigenlijk slecht van de fokker dat die het niet heeft laten doen op eigen initiatief. Mag toch aannemen dat ze zelf ook wel weten dat het in het ras voorkomt bij witte honden

Jeannettebo schreef:Ik vind het eigenlijk slecht van de fokker dat die het niet heeft laten doen op eigen initiatief. Mag toch aannemen dat ze zelf ook wel weten dat het in het ras voorkomt bij witte honden

Wat ik begrepen had (wellicht verkeerd hoor) is dat erfelijke doofheid complete doofheid is. Dus niet slechthorend.

TomCee schreef:

Jeannettebo schreef:Ik vind het eigenlijk slecht van de fokker dat die het niet heeft laten doen op eigen initiatief. Mag toch aannemen dat ze zelf ook wel weten dat het in het ras voorkomt bij witte honden

Wat ik begrepen had (wellicht verkeerd hoor) is dat erfelijke doofheid complete doofheid is. Dus niet slechthorend.

Erfelijke doofheid kan aan beide oren zijn of eenzijdig (dus aan een oor doof).

je kunt heel ver komen met gebaren en met een trainingshalsband met trilfunctie kan je hem "roepen".
Die trilfunctie leer je dan aan zoals je zijn naam leert aan je hond met daarbij de aandachtoefening.
Puur positief.
Trilling = opkijken/contact zoeken met de baas, en wat lekkers krijgen

ranetje schreef:

TomCee schreef:

Jeannettebo schreef:Ik vind het eigenlijk slecht van de fokker dat die het niet heeft laten doen op eigen initiatief. Mag toch aannemen dat ze zelf ook wel weten dat het in het ras voorkomt bij witte honden

Wat ik begrepen had (wellicht verkeerd hoor) is dat erfelijke doofheid complete doofheid is. Dus niet slechthorend.

Erfelijke doofheid kan aan beide oren zijn of eenzijdig (dus aan een oor doof).

je kunt heel ver komen met gebaren en met een trainingshalsband met trilfunctie kan je hem "roepen".
Die trilfunctie leer je dan aan zoals je zijn naam leert aan je hond met daarbij de aandachtoefening.
Puur positief.
Trilling = opkijken/contact zoeken met de baas, en wat lekkers krijgen

Even een andere vraag Ranetje: zijn er ook een TT's die op een andere plaats bevestigd kunnen worden? Ik vind een halsband niet fijn (maar als het moet dan moet het).

Jeannettebo schreef:Ik vind het eigenlijk slecht van de fokker dat die het niet heeft laten doen op eigen initiatief. Mag toch aannemen dat ze zelf ook wel weten dat het in het ras voorkomt bij witte honden

Ze is bont.

wat vervelend! en ook een hele uitdaging!
Hier een dove hond die beter "luistert" dan de andere 2.
Ik heb haar geleerd om elke paar meter om te kijken naar me, ze loopt gewoon los.
dit heb ik getraind aan de riem eerst door een klein rukje aan haar tuigje te geven
als ze een paar meter bij me vandaan was. Nu kijkt ze altijd waar ik blijf.
als ze kijkt, weet ze dat als ik op mijn hurken ga dat ze dan moet komen.
en dat doet ze.
en dan krijgt ze natuurlijk een aai over haar bolletje.
we hebben allerlei verschillende gebaren samen.
Het is niet leuk als je hond doof wordt/is, maar ik vind het wel een hele
uitdaging. de samenwerking wordt heel close.
Veel succes met Pebbles. wat een lief koppie heeft ze.

Jacq schreef:..

Dank je wel voor je reaktie Jacq.
Wij beschouwen het ook niet als iets dramatisch, maar wel goed om er zekerheid over te hebben. Dan begrijpen we ook bepaalde dingen beter, en kunnen er rekening mee houden.

Ja dat begrijp ik. En ze is nog zo jong he? dat maakt het ook zo moeilijk.
kan dit getest worden eigenlijk met een onderzoek of is het gewoon iets waar je zelf achter moet komen?
Mijn hond hoorde eerst nog wel hele hoge tonen, zoals een fluitje.
je kan eventueel kijken hoe ze reageert op een hoge toon?
en ginger kon ook mijn moeder nog horen want die heeft een stem die ze in china nog horen.
nu hoort ze niks meer want er kwam een dag dat ik kon fluiten tot ik een ons woog,
maar ze reageerde niet meer.
wat wel opvalt in zo'n geval is het enorme reukvermogen als er een ander zintuig wegvalt.

Jacq schreef:Ja dat begrijp ik. En ze is nog zo jong he? dat maakt het ook zo moeilijk.
kan dit getest worden eigenlijk met een onderzoek of is het gewoon iets waar je zelf achter moet komen?
Mijn hond hoorde eerst nog wel hele hoge tonen, zoals een fluitje.
je kan eventueel kijken hoe ze reageert op een hoge toon?
en ginger kon ook mijn moeder nog horen want die heeft een stem die ze in china nog horen.
nu hoort ze niks meer want er kwam een dag dat ik kon fluiten tot ik een ons woog,
maar ze reageerde niet meer.
wat wel opvalt in zo'n geval is het enorme reukvermogen als er een ander zintuig wegvalt.

Vandaar dat ze zo'n platte neus heeft, daar schuift ze de hele weg mee over de grond
We hebben een jachtfluit, maar ook daarvan heb ik het idee dat ze dat steeds minder hoort.

heel herkenbaar dat schuifelen met de neus over de grond de hele dag.

Ze zou natuurlijk eenzijdig doof kunnen zijn.
Ik had als fokker geen risico genomen eerlijk gezegd, maar goed, dat is napraten. En ze is bont, de kans is niet heel groot.

Onze eerste hond was doof. Merkte dat ze steeds minder ging horen toen ze iets van 6 jaar was.
Uiteindelijk compleet doof. Was al een hond die ons goed in de gaten hield als ze losliep
en omdat we (eigenlijk toevallig) al veel handgebaren gebruikte bij de commando's
ook een soort van "voor" hadden, kon ze gewoon los blijven.
Om haar aandacht te trekken in huis stampte we gewoon ff hard op de grond
(denk dat de buren daar minder blij mee waren )
Ze werd wel heel aanhankelijk en van vreemde moest ze niets hebben.
Het enige nadeel was, dat ze erg schrok als ze je niet zag aankomen en haar ging aaien.
(ook dat loste we weer op door eerst zachtjes tegen de mand etc aan te tikken)
Verder heb ik nooit het idee gehad, dat ze er heel veel last van had.

Hazel heb ik dus ook heel bewust gelijk alle commando's met gebaren erbij geleerd,
want je weet maar nooit

Marjoleine schreef:Ze zou natuurlijk eenzijdig doof kunnen zijn.
Ik had als fokker geen risico genomen eerlijk gezegd, maar goed, dat is napraten. En ze is bont, de kans is niet heel groot.

Dat komt toch niet vaak voor bij goed gepigmenteerde oren?

Marjoleine schreef:Ze zou natuurlijk eenzijdig doof kunnen zijn.
Ik had als fokker geen risico genomen eerlijk gezegd, maar goed, dat is napraten. En ze is bont, de kans is niet heel groot.

Inderdaad, dat veranderd niet veel meer aan de zaak, behalve dan als mocht blijken dat het erfelijke doofheid is (als dat al vastgesteld kan worden nu nog) de fokker daarvan door ons op de hoogte gebracht zal worden en dat dat mogelijk consequenties heeft voor als ze nogmaals een nestje willen.

Maar kan bij erfelijke doofheid het gehoor in de loop der tijd nog verder achteruit gaan?

dagmar88 schreef:

Marjoleine schreef:Ze zou natuurlijk eenzijdig doof kunnen zijn.
Ik had als fokker geen risico genomen eerlijk gezegd, maar goed, dat is napraten. En ze is bont, de kans is niet heel groot.

Dat komt toch niet vaak voor bij goed gepigmenteerde oren?

Niet vaak, maar het kan wel.
Het gaat erom dat er op de plaatsen van de zenuwbanen pigmentatie aanwezig is en die kans is groter als de oren gepigmenteerd zijn.
Maar dat zegt niet dat het per definitie zo is.

TomCee schreef: Maar kan bij erfelijke doofheid het gehoor in de loop der tijd nog verder achteruit gaan?

Niet bij dit type doofheid in elk geval.
Althans, dan gaat dat gehoor wel van 100 naar 0 maar dat gebeurt in de eerste paar weken. En dat merk je niet omdat het in de periode is dat het gehoor zich ontwikkelt.
Ik zou dus eerder aan een andere oorzaak denken. Al weet ik zo snel niet wat.

Eerst maar eens horen wat de DA te vertellen heeft. Daarna zien we verder.

Dank allemaal voor de reakties.

Bonnie is in zeer korte tijd bijna helemaal doof geworden..
Wat ik gedaan heb is haar steeds beloond als ze oogcontact met me maakt. En steeds beloond als ik stilsta en ze komt naar me toe. Daar heb ik meteen een handgebaar aan verbonden.
Nu kan ze weer lekker los lopen en komt ze om de zoveel meter even een koekje of knuffel halen. ( wel heel goed opletten dat ze ziet waar je heen gaat natuurlijk!! )

TomCee schreef: Even een andere vraag Ranetje: zijn er ook een TT's die op een andere plaats bevestigd kunnen worden? Ik vind een halsband niet fijn (maar als het moet dan moet het).

Bij mijn beste weten niet.
Ik ken ze alleen als halsband.
De contactpunten moeten ook wel in aaanraking komen en blijven met de huid anders is de trilling af en toe minder waarneembaar en dat zou lastig kunnen zijn.

Hopelijk is het iets dat nog opgelost kan worden en niet blijvend is.

Ook ik heb ervaring met een dove hond. Deze hond hebben we handsignalen geleerd en geleerd heel goed op de baas te letten bij het loslopen.

Ik heb Bo ook alle handsignalen geleerd (komen, zit, af, aan de voet, los, blijf) ondanks dat ze gewoon goed hoort.

Het is nog even niet zo ver, eerst maar eens goed laten onderzoeken. Wat ik het 'enge' aan een halsband vind is de kans dat ze zichzelf er aan op kan hangen. Niet dat ze suïcidaal is ( ), maar een ongeluk zit in een klein hoekje.
Wellicht zijn ze er met een 'breekpunt' erin, of kan ik dat zelf maken.

Die halsband hoeft ze alleen buiten om.

Een slechthorende hond is buiten altijd in je gezichtsveld. Gewoon altijd.
Dus dan ben je er toch altijd zelf bij? Kans op ophanging lijkt me dan minder gevaarlijk dan niet te kunnen communiceren met je hond als die de andere kant opkijkt.

Oei dat is balen, Mocht het toch geen oorsmeer o.i.d. zijn, zou ik een bear test doen. Ze zou eenzijdig doof kunnen zijn, waardoor ze dus wel aan 1 kant hoort.

Bij de dalmaten moet er altijd een beartest gedaan worden, en wat ik van een aantal weet, waren die prachtig gepigmenteerd. Maar toch doof (of enerzijdsdoof)