In eerste instantie herkende de DA de ziekte niet en heeft de hond met pijnstillers naar huis gestuurd.
De hond had een warm hoofd, moeite met openen bek en voelde zich niet lekker.
3 weken later was hun eigen arts terug van vakantie en die constateerde de ziekte meteen.
Hij zit nu al 2 weken aan de pretnison, kan zijn plas niet meer ophouden, is zielig, tandenknarst etc.
Zijn spieren op het hoofd zijn weg.... maar het zit ook verder in het lichaam.
Zijn rugspieren verdwijnen, zijn schouders zijn weg, en hij staat ook al minder goed op zijn achter benen.
Ik had zelf nog nooit van deze ziekte gehoord, het is een autoimuum ziekte die kan ontstaan zegt de een door vaccineren, de andere zegt dat het erfelijk is.
De hond heeft een stamboom maar is gefokt door een gelegenheids fokker vermoed ik.
Is het verstandig deze persoon op de hoogte te stellen... of iig een kennel die verder in de stamboom voor komt?
Hebben fokkers deze ziekte wel eens vaker gezien..... of ken je iemand die een hond heeft die deze ziekte heeft.
Wat was de prognose van de hond....
het schijnt te kunnen genezen na 6 mnd pretnison.... maar zeker is dat niet.
maar dat is ook niet goed voor een hond, want dat breekt bot af.
Nu na 3 weken pretnison is er zowiezo al meer spierweefsel verloren gegaan.
1e 2 weken 100mg pretnisol (echt een hoge dosis)
daarna nu een week 50 mg
Dan is het nog de vraag of het spierweefsel terug komt.
De hond is pas 4 jaar oud.
Duidelijk zichtbaar dat de spieren op het hoofd weg zijn.
Zielig hoopje grote hond. Geen schouder bespiering meer.
En de rug. zijn rugwervels beginnen uit te steken. De rugspieren worden afgebroken.
die missende bespiering ken ik van sam als het héél slecht ging, maar als eigen ziekte is wel heel sneu