Het HondenForum

Helaas is bij de CC van een vriend van ons Kaakmyositis geconstateerd.
In eerste instantie herkende de DA de ziekte niet en heeft de hond met pijnstillers naar huis gestuurd.
De hond had een warm hoofd, moeite met openen bek en voelde zich niet lekker.
3 weken later was hun eigen arts terug van vakantie en die constateerde de ziekte meteen.
Hij zit nu al 2 weken aan de pretnison, kan zijn plas niet meer ophouden, is zielig, tandenknarst etc.
Zijn spieren op het hoofd zijn weg.... maar het zit ook verder in het lichaam.
Zijn rugspieren verdwijnen, zijn schouders zijn weg, en hij staat ook al minder goed op zijn achter benen.

Ik had zelf nog nooit van deze ziekte gehoord, het is een autoimuum ziekte die kan ontstaan zegt de een door vaccineren, de andere zegt dat het erfelijk is.
De hond heeft een stamboom maar is gefokt door een gelegenheids fokker vermoed ik.
Is het verstandig deze persoon op de hoogte te stellen... of iig een kennel die verder in de stamboom voor komt?

Hebben fokkers deze ziekte wel eens vaker gezien..... of ken je iemand die een hond heeft die deze ziekte heeft.
Wat was de prognose van de hond....
het schijnt te kunnen genezen na 6 mnd pretnison.... maar zeker is dat niet.
maar dat is ook niet goed voor een hond, want dat breekt bot af.
Nu na 3 weken pretnison is er zowiezo al meer spierweefsel verloren gegaan.
1e 2 weken 100mg pretnisol (echt een hoge dosis)
daarna nu een week 50 mg

Dan is het nog de vraag of het spierweefsel terug komt.

De hond is pas 4 jaar oud.

Duidelijk zichtbaar dat de spieren op het hoofd weg zijn.


Zielig hoopje grote hond. Geen schouder bespiering meer.


En de rug. zijn rugwervels beginnen uit te steken. De rugspieren worden afgebroken.

Wat vreselijk. Ik ken wel een mens met myositis, haar vorm heet dermatomyositis. Zij kreeg heel veel prednison en ook immuran, om de weerstand plat te leggen. Na jaren, ik denk wel meer dan tien jaar, gaat het nu beter met haar, hoorde ik via via. Ze zeiden tegen haar dat meer bewegen niet helpt en de spierafbraak zelfs kan versnellen maar ik weet niet of dat zo is. En bij honden zal het vast weer anders werken. Moeilijk dat zo'n grote beer zo weinig spieren heeft, vooral de kop is erg goed te zien. Sterkte ermee want het zal wel niet veel voorkomen en zo moeilijk die aftakeling aan te zien. Ik hoop voor jullie dat jullie een goede behandeling vinden.

Wat je bedoelt is kaakspiermyositis denk ik.
De hond ziet er slecht uit zo

http://www.dierenziekenhuis.nl/Biblioth ... ermyositis
Ik hoop dat de diagnose duidelijk is gesteld?
Met het nemen van een biopt bijvoorbeeld.

Hoge doseringen prednison kunnen trouwens bij mensen voor osteoporose zorgen. Die vriendin van mij veranderde fysiek enorm, door de spierafbraak, het aankomen door de prednison en daarna het skelet wat inzakte door de osteoporose. Ze zeiden tegen haar dat ze het skelet had van een 80 jarig vrouwtje. Ik weet niet of dat bij honden ook zo is maar in dat geval zou ik vragen om iets om dat tegen te gaan. Misschien extra kalk bijvoorbeeld.

hoe krijgt de hond nu te eten? dwangvoeding of gewoon nat/vloeibaar voer?

Ik herken het helaas maar al te goed. Mijn sharpei heeft het ook gehad. Dit begon met het niet open krijgen van zijn kaken en na allerlei onderzoeken en foto's uiteindelijk in Utrecht terecht gekomen waar de diagnose kaakspiermyositis gesteld werd.

Hij kreeg ook idd hoge doseringen van prednison en na ongeveer een week kreeg hij zijn kaken al verder open.
Er zijn later ook nog biopten genomen en is de diagnose officieel bevestigd.

De diagnose werd gesteld toen hij 2 jaar was en hij is overleden aan een harstilstand in 2011 toen hij net een week 5 was.

Op de dagen dat zijn kaken totaal niet van elkaar gingen heb ik hem vloeibaar eten gegeven door middel van een injectiespuit met vleespap in zijn bek te spuiten.

De foto's roepen veel herinneringen op en zo zag mijn hond er ook uit na de hoge doseringen prednison. Mocht je nog vragen hebben stel je ze gerust

Volgens mij was er goed mee te leven voor Levi als hij een tijdlang stabiel was?

ik ken het niet maar oh wat ziet het er rot uit die missende bespiering ken ik van sam als het héél slecht ging, maar als eigen ziekte is wel heel sneu

yuki schreef:Volgens mij was er goed mee te leven voor Levi als hij een tijdlang stabiel was?

Ja voor Levi was er goed mee te leven als hij stabiel was. Hij kreeg het vaak in een soort aanvallen.

Hij heeft altijd prednison moeten blijven gebruiken, als hij stabiel was kreeg hij een onderhoudsdosering en als het niet goed ging werd de dosering verhoogd.

De bespiering was tijdens hoge doseringen prednison gebruik zoals in de foto's. Als hij stabiel was en de dosering verminderd mocht worden dan zag je wel weer verbetering.

dus de vooruitzichten zijn redelijk?
ik heb gelezen dat ook de hart en andere spieren aangetast kunnen worden.
Ik hoop dat de hond stabiel wordt...

hoe lang duurde dat voordat die v jou stabiel was?

hij kan eten. sinds de hoge dosereing pretnison kan hij weer eten.
hij heeft zelfs heel veel honger.

sandrav schreef:dus de vooruitzichten zijn redelijk?
ik heb gelezen dat ook de hart en andere spieren aangetast kunnen worden.
Ik hoop dat de hond stabiel wordt...

hoe lang duurde dat voordat die v jou stabiel was?

hij kan eten. sinds de hoge dosereing pretnison kan hij weer eten.
hij heeft zelfs heel veel honger.

ja van cortico's (prednison) krijgen ze veel honger.

Voor mijn hond waren de vooruitzichten redelijk maar iedere hond is anders.

Bij Levi heeft het de eerste keer ongeveer 6 weken geduurd voor er een flinke verbetering in zat. De prednison werd langzaam afgebouwd, volgens het schema van de behandeld arts in Utrecht. Dit gebeurde echter pas nadat hij zijn kaken weer kon gaan bewegen. Deze zaten namelijk helemaal op slot. Je zag toen per dag de kaken iets verder open gaan.

De andere spieren kunnen ook worden aangetast en idd ook de hartspier. Dit is waarschijnlijk ook de oorzaak van de hartstilstand van mijn hond op jonge leeftijd.

Van de prednison krijgen ze honger en dorst en moeten ze vaak veel plassen. Ik kreeg het advies om gewoon te blijven voeren dus niet extra omdat als hij te zwaar zou worden dit een belasting was voor zijn spieren.