Het HondenForum

Tja, verbaasd mij natuurlijk niks. Caleb wordt in augustus 6 en ik maak me heel veel en vaak zorgen over hem. Tot nu toe heeft hij alleen wel eens last gehad van zijn voorpoten. Daar krijgt hij alweer een aantal jaar glucosamine voor en hij heeft er sindsdien geen last meer van. Verder is hij lichamelijk helemaal gezond, gelukkig (voor zover ik weet dan natuurlijk). Maar wat ik bij anderen heb gezien, daar werd ik niet bepaald vrolijk van Ik vind de gezondheid van de DD om te huilen... Honden die spontaan dood neervallen, wat sowieso natuurlijk al niet best is maar ook nog op hele jonge leeftijd, het gros van de DD die ik gekend heb zaten aan de pijnstillers voor hun gewrichten, allerlei hartklachten, oogproblemen etc etc etc. Ook ken ik verscheidene mensen die ooit DDen hebben gehad, maar het niet meer willen omdat je bijna al blij moet zijn als ze de 6 halen. En ik kan me dat goed voorstellen, voor mijn gevoel is hij nog zo jong!
Wat mij betreft is de DD echt een voorbeeld van een ras dat gewoon finaal vernield is

Wij hebben toen ik heel jong was 2 DD gehad. Ze zijn 8 en 9 geworden geloof ik.
En dan praat ik over 25 jaar geleden. Als ik tegenwoordig mensen spreek over hun dog, brr.
Ik zou er niet aan durven beginnen hoor. Doodzonde.

Wat ik trouwens bijna nog erger vind, is hoe makkelijk er vaak over wordt gedacht door mensen met n dog. "Heeft hij last van zijn gewrichten? Ach, dan geef je hem toch "gewoon" pijnstillers? Dan hebben ze nergens meer last van hoor" Net of het de normaalste zaak vd wereld is dat je een hond constant op pijnstllers moet hebben omdat hij anders niet meer kan wandelen

Een hamster wordt gemiddeld ook maar 2 jaar. Dus misschien vinden sommige mensen het wel fijn om een hond te nemen voor bv 5 jaar? Want dat is wat ik altijd las van mensen die dit soort honden nemen. Dat ze er rekening mee houden.

Als je nl de gemiddelde rashond afzet tegen een poedeltje dan scheelt dat ook haast 8-10 jaar. Dus dan zouden alleen poedeltjes goed zijn en de rest eigenlijk niet.