Het HondenForum

Wat nu ?
Luka word sinds vorige week snachts altijd wakker. Hij heeft zo vorig jaar ook al een periode gekend.
Ondertussen is zijn urine volledig onderzocht en enkel zijn nieren gaan een beetje achteruit maar niet
alarmerend.
We hebben Selgian verhoogd 's avonds omdat DA denkt dat het onrust is, dat heeft een nacht gewerkt.
Deze nacht zijn we er vijf keer uitgeweest, waarvan hij vier keer zeker geplast heeft.
Je zou kunnen zeggen negeren, maar hij moet dus echt plassen.
Ik zou denken als je dement word dan je dan gewoon alles laat lopen en niet zoals Luka nog je baasjes roept.
DA had al voorgesteld van iets anders voor te schrijven, maar bestaat er wel iets voor honden die dement worden ?
Sanneke

Is er niemand die al met dementie te maken heeft gehad ?
Vanavond gaan we terug met Luka naar DA, toch effe laten checken of ie weer niet meer rugproblemen heeft (neemt daar Meloxivet voor)
Hij heeft het zo ingeprent dat er iemand moet zeggen dat ie op zijn zetel mag.
Herhaalde keren moet we uit ons bed, soms wil hij buiten maar meestal staat ie voor de zetel te staren.
Als je dan zegt ga op de zetel liggen is ie gerust.
Vanochtend stond hij in de keuken achter de stoelen te janken.
Ik denk toch dat ie weer erg bang is, de Selgian is ondertussen verhoogd en ik geef zijn Gardenal nu ook 's avonds omdat dat wat rust brengt, althans dacht ik. Er is echter niets veranderd de laatste weken in huis of zo.
Soms slaapt hij twee dagen door, dan weer niet etc...
We doen smorgends nog een goeie boswandeling en savonds gaat hij nog een korte wandeling. Hij speelt nog met de zijn speelgoed, hij eet heel goed, zoals een paard maar komt niets meer bij.
Hij zit kwa gewicht op 6kg900, toch nog altijd te weinig.
Zijn urinestaal was in orde, alleen denk ik ook aan zijn hart, zijn klep functioneerd niet meer optimaal, zou hij daardoor angst kunnen hebben ?
Lukaman is net 10 jaar oud geworden.
Iemand nog wat raad ?

Das toch dat hondje met vreselijk veel andere problemen.?
Zou er een eind aan breien .

bouvierpoedel schreef:Das toch dat hondje met vreselijk veel andere problemen.?
Zou er een eind aan breien .

Ja, hij heeft epileptie en een aangeboren angststoornis.
Maar hij is nog zo lief en alert.

Ja begrijp ik maar is het voor de hond nog wel leuk ipv alleen voor jullie.?

Dat naar buiten toe willen, is wel een teken dat de hond zich wil afzonderen..
Buddy, die we afgelopen donderdag moesten laten inslapen, deed dat ook de laatste nachten.. veel onrust, veel plassen (ook bijwerking van de medicatie) en voortdurend weg willen, vooral 's nachts...

Ik denk ook, net als "bouvierpoedel", dat je je moet afvragen of hij het zelf nog wel leuk vindt of dat hij er vrede mee heeft... afscheid nemen voor ons als mensen, komt altijd te vroeg... maar uit liefde voor je beestje moet je vaak de beslissing nemen.

Sterkte...

Ingrid

bouvierpoedel schreef:Ja begrijp ik maar is het voor de hond nog wel leuk ipv alleen voor jullie.?

Hij geniet nog van het spelen, hij gaat nog graag in de tuin zijn vriendinnetje beloeren en wandelen doet hij ook nog graag.
T'is zo dubbel allemaal, langs de ene kant kan hij nog genieten, en langs de andere kant is hij een grote stresskip met angst.
Dat zal natuurlijk onderdrukt worden door de Selgian.

Buddy had ook nog momenten dat hij kon genieten, alleen die werden steeds korter en minder...

Ook zijn epilepsie, wat hem uiteindelijk fataal bleek, maakte dat hij heel onzeker werd... Hij klampte zich helemaal aan mij vast.. ik kon de huiskamer niet verlaten, ook al waren de anderen er wel, hij raakte helemaal gestresst..
De da zei ook dat die plotselinge aanvallen voor een hond funest zijn, ze worden er heel bang voor...

Gebruik je ook medicijnen tegen de epilepsie?
Hier gaan ze nl ook veel van plassen ivm vochtafdrijving van hersenvocht, zodat de druk in de kop minder wordt..

Ingrid

Buddyboy schreef:Buddy had ook nog momenten dat hij kon genieten, alleen die werden steeds korter en minder...

Ook zijn epilepsie, wat hem uiteindelijk fataal bleek, maakte dat hij heel onzeker werd... Hij klampte zich helemaal aan mij vast.. ik kon de huiskamer niet verlaten, ook al waren de anderen er wel, hij raakte helemaal gestresst..
De da zei ook dat die plotselinge aanvallen voor een hond funest zijn, ze worden er heel bang voor...

Gebruik je ook medicijnen tegen de epilepsie?
Hier gaan ze nl ook veel van plassen ivm vochtafdrijving van hersenvocht, zodat de druk in de kop minder wordt..

Ingrid

Gardenal (epilepsie)neemt hij al+ 9 jaar
Hij moet niet altijd plassen buiten, soms gaat hij gewoon polshoogte nemen.
Hij heeft eigenlijk maar weinig aanvallen, ééntje om de twee maand of zo.
Ja, hij houdt mij ook altijd in het oog, nu ligt hij naast mij in zijn mand, maar als ik me rechtzet dan loopt ie achter me aan.
Maar hij gaat ook vaak slapen op de zetel overdag zonder dat hij achter me loopt.
Verlatingsangst overdag heeft hij nooit gehad ondanks zijn angsten.
Dat staren had hij voor de Selgian ook, voor de afwasmachine gaan staan met zijn kop naar beneden zo.

Nachtelijke onrust kan ook op het hart duiden, en ziet hij nog wel alles?

Melanie 74 schreef:Nachtelijke onrust kan ook op het hart duiden, en ziet hij nog wel alles?

Straks aan DA vragen, daar zat ik ook al aan te denken, zijn hart of zijn ogen.
Maar tijdens de ochtendwandeling (donker) heeft hij daar blijkbaar nog geen last van.
hij verslikt zich wel gemakkelijk, dat is ook weer iets nieuws.
En tanden zat ik ook aan te denken.

Mijn vorige hond is ook zwaar dement geworden....hij snapte niks meer van de wereld om hem heen, staarde in het niets, ging blaffen om eten 's morgens vroeg, terwijl hij zijn hele leven lang 's middags zijn eten kreeg.Het is al weer een poos geleden, dus ik weet niet alles meer.
Hij was lichamelijk nog aardig gezond op zijn 15e, maar ik heb hem toen toch in laten slapen, omdat een hond een goed hondenleven moet hebben en dat had hij absoluut niet meer.

Zijn hart is heel erg achteruit gegaan, veel meer ruis en dat hoesten is daarvan.
Hij krijgt nu Vetmedin
Dat snachts niet meer op de zetel willen/kunnen is omdat hij geen dieptezicht meer heeft in het donker.
ik ben er vanacht drie keer uitgeweest en de laatste keer heb ik een stoel op de zetel gelegd en zijn deken ervoor.
Daar is hij dan eindelijk op gaan slapen.
Nu afwachten wat de Vetmedin doet, dit is voor mij echter het allerlaatste wat we doen.

Ik hoop dat de Vetmedin aanslaat voor jullie. Moeilijk alles hoor.

Kun je dan 's nachts niet een lampje aandoen, zodat hij de stoel wel kan zien?

Nel schreef:Kun je dan 's nachts niet een lampje aandoen, zodat hij de stoel wel kan zien?

Dat maakt niets uit met dieptezicht.
Er brand altijd een lampje.

Nel schreef:Kun je dan 's nachts niet een lampje aandoen, zodat hij de stoel wel kan zien?

Dat maakt niets uit met dieptezicht.
Er brand altijd een lampje.