Het HondenForum

Ik moet even iets van me af schrijven, en ben ook benieuwd hoe jullie deze situatie hadden opgelost.

Ik loop met pup Mayke (inmiddels 12wk) door het bos, over van die echte blubber paden. Ze kon lekker los lopen. We komen allerlei honden tegen, stuk voor stuk erg lief voor Mayke en ze heeft met menig hond even kunnen spelen. Ze gedraagt zich erg goed tegenover oudere honden, waar ik erg blij mee ben want ze is slecht gesocialiseerd bij de fokker. Eerst wat onderdanig, en als de hond vriendelijk toenadering zoekt, daagt ze uit om te spelen.

Als je het bos uit loopt, moest ik over een klein stuk betonpad wat door een soort parkje loopt, aangrenzend aan een woonwijk met flats. Je ziet het type hond ook gelijk veranderen Naarmate ik verder de bewoonde wereld in liep, werden de honden om me heen steeds kleiner.

Ik kwam op den duur een bejaarde vrouw tegen met een chihuahua en die ging totaal door het lint. Ze kefte agressief naar Mayke en deze schrok zich het leplazerus In hondentaal leek er iets uit te komen als: "IK VERMOORD JE!!"
Ik vind dat ik best een stoer hondje heb maar voor de Chihuahua was ze doodsbang. Ze begon te piepen, het haar op haar rug ging overeind staan, en op den duur stond ze te janken als een wolf. De eigenaresse van de Chihuahua bracht nog meer opwinding door te jengelen: "Zie je wel, ZIJ is ook bang! Zie je wel!! Ze is bang!!" Wat waarschijnlijk als een soort excuus moest worden op gevat vanwege het wangedrag van haar aangelijnde cavia.

Tot daar aan toe, de Chihuahua zat gelukkig aangelijnd en het in bedwang houden van een hond van 1 kg vertrouw ik ook nog wel aan een vrouw met rollator toe, maar sinds dien was Mayke van slag. Ze liep enorm te trekken naar het beginpunt (daar stond mijn fiets), en schrok even later ook enorm toen man een dekzeil stond uit te slaan. Ik wilde eigenlijk blijven tot ze weer kalm en rustig was, maar het was al een lange wandeling en ik heb ervoor gekozen om gewoon naar huis te gaan.

Wat zouden jullie doen in zo'n situatie? Ik wil mijn pup zo sociaal mogelijk op laten groeien, maar op de vlucht slaan voor een agressieve aangelijnde hond, vind ik niet oke. Of is het slechts een kwestie van dat ze wat ouder en zelfverzekerder wordt, en dat ze dan vanzelf dit soort situaties het hoofd kan bieden? Kan ik hier bewust mee oefenen?

In de gevallen dat er niets gebeurt zou ik reageren alsof er niets gebeurt. Gewoon reageren alsof je iedere dag een wapperend dekzeil en een ontploffende Chihuahua tegenkomt.

sirene schreef:In de gevallen dat er niets gebeurt zou ik reageren alsof er niets gebeurt. Gewoon reageren alsof je iedere dag een wapperend dekzeil en een ontploffende Chihuahua tegenkomt.

Hier ben ik het helemaal mee eens, negeren.

Had jij jouw hond aan de lijn bij die chihuahua of liep ze los?

Antonetta schreef:

sirene schreef:In de gevallen dat er niets gebeurt zou ik reageren alsof er niets gebeurt. Gewoon reageren alsof je iedere dag een wapperend dekzeil en een ontploffende Chihuahua tegenkomt.

Hier ben ik het helemaal mee eens, negeren.

als je de aandacht hier op vestigd, heb je kans dat bij ieder wapperend zeil je hond gaat piepen.
En dat wil je ook niet.
Dus negeren. gewoon doorlopen.

Ja zo heb ik het ook gedaan. Maar ik had daar eigenlijk liever wat met haar rond gehangen, tot ze ontspannen was, en daarna 'plaats des onheils' verlaten.

Sanner schreef:Had jij jouw hond aan de lijn bij die chihuahua of liep ze los?

Toen liep ze aangelijnd. Anders kan ze niet trekken

Paisley schreef:

Sanner schreef:Had jij jouw hond aan de lijn bij die chihuahua of liep ze los?

Toen liep ze aangelijnd. Anders kan ze niet trekken

O, daar had ik overheen gelezen blijkbaar.

Ik denk niet dat je zo makkelijk kunt zeggen dat je het maar moet negeren. De ene bange hond is de ander niet.
Jamie mijn 'aangelijnde cavia' heeft behoefde aan steun als ze ergens van geschrokken is, als ik haar maar negeer blijft ze bang.

Wat is het probleem?
Ze schrok, wilde dus weg.
Logische reactie, het is een kleuter.
Als jij gewoon negeert is er niets aan de hand.

Ik zie je aldoor roepen dat die hond niet gesocialiseerd is maar als ik het allemaal zo lees zie ik daar niets van terug.
Maak je niet zo druk, joh.
Ze kopieert jouw gedrag en als jij gaat stressen doet zij het ook. Als jij relaxt bent is zij het ook. Echt.

Paisley schreef:Ik moet even iets van me af schrijven, en ben ook benieuwd hoe jullie deze situatie hadden opgelost.

Ik loop met pup Mayke (inmiddels 12wk) door het bos, over van die echte blubber paden. Ze kon lekker los lopen. We komen allerlei honden tegen, stuk voor stuk erg lief voor Mayke en ze heeft met menig hond even kunnen spelen. Ze gedraagt zich erg goed tegenover oudere honden, waar ik erg blij mee ben want ze is slecht gesocialiseerd bij de fokker. Eerst wat onderdanig, en als de hond vriendelijk toenadering zoekt, daagt ze uit om te spelen.

Als je het bos uit loopt, moest ik over een klein stuk betonpad wat door een soort parkje loopt, aangrenzend aan een woonwijk met flats. Je ziet het type hond ook gelijk veranderen Naarmate ik verder de bewoonde wereld in liep, werden de honden om me heen steeds kleiner.

Ik kwam op den duur een bejaarde vrouw tegen met een chihuahua en die ging totaal door het lint. Ze kefte agressief naar Mayke en deze schrok zich het leplazerus In hondentaal leek er iets uit te komen als: "IK VERMOORD JE!!"
Ik vind dat ik best een stoer hondje heb maar voor de Chihuahua was ze doodsbang. Ze begon te piepen, het haar op haar rug ging overeind staan, en op den duur stond ze te janken als een wolf. De eigenaresse van de Chihuahua bracht nog meer opwinding door te jengelen: "Zie je wel, ZIJ is ook bang! Zie je wel!! Ze is bang!!" Wat waarschijnlijk als een soort excuus moest worden op gevat vanwege het wangedrag van haar aangelijnde cavia.

Tot daar aan toe, de Chihuahua zat gelukkig aangelijnd en het in bedwang houden van een hond van 1 kg vertrouw ik ook nog wel aan een vrouw met rollator toe, maar sinds dien was Mayke van slag. Ze liep enorm te trekken naar het beginpunt (daar stond mijn fiets), en schrok even later ook enorm toen man een dekzeil stond uit te slaan. Ik wilde eigenlijk blijven tot ze weer kalm en rustig was, maar het was al een lange wandeling en ik heb ervoor gekozen om gewoon naar huis te gaan.

Wat zouden jullie doen in zo'n situatie? Ik wil mijn pup zo sociaal mogelijk op laten groeien, maar op de vlucht slaan voor een agressieve aangelijnde hond, vind ik niet oke. Of is het slechts een kwestie van dat ze wat ouder en zelfverzekerder wordt, en dat ze dan vanzelf dit soort situaties het hoofd kan bieden? Kan ik hier bewust mee oefenen?

volgens mij is dat voor een pup normaal en kan dat lijfsbehoud zijn?
ik zag hier pas een hondje dat blij aan het kwispelen en heel vrolijk enthousiast deed tegen een aggressieve hond waardoor ik het idee had dat die hond niet goed honds kon. ik weet ook niet in hoeverre je een pup gesocialiseerd mee kan nemen uit een nest.

Eens met de meeste mensen, negeren.
Als je er aandacht aan besteedt aai je voor je het weet de angst erin.
En ja, dat schrijft makkelijker dan het is.
Suske is een keer gebeten met een maand of zes geloof ik.
Gillen, janken, noem maar op.
En toch.
Even pootje kijken, klein gaatje, doorlopen, normaal doen.
De schrik komt dan thuis wel.

Je hebt een ontzettend jonge hond, die daarbij passend gedrag vertoond. Helemaal niks mis met die hond. Een hond mag ook best een keer angstig zijn. En bij angst hoort willen vluchten. Inderdaad: lijdbehoud. Overlevers zijn niet de honden die het gevecht aan gaan, maar hun lijf weten te redden en vluchten schijnen meer esentieel in te zijn dan gedacht wordt.

Die hond mag schrikken en zal nog moeten leren hoe snel je daar van kan herstellen. Dus dat het nu wat langer duurt, is een kwestie van de leeftijd en ervaring tot nu toe. Als jij er goed mee om blijft gaan, dan zal de pup zich in de toekomst sneller gaan herstellen. Wat je kan proberen is de situaties zo in de hand te krijgen dat ze zich op jou leert te focussen in plaat van weg willen rennen. Dus daar waar mogelijk maak ik er gewoon wat leuks van, maar ik ga niet eindeloos wachten tot ze helemaal kalmeren. Dat is een kwestie van wat ze wel leren in de regel.

Marjoleine schreef:Wat is het probleem?
Ze schrok, wilde dus weg.
Logische reactie, het is een kleuter.
Als jij gewoon negeert is er niets aan de hand.

Ik zie je aldoor roepen dat die hond niet gesocialiseerd is maar als ik het allemaal zo lees zie ik daar niets van terug.
Maak je niet zo druk, joh.
Ze kopieert jouw gedrag en als jij gaat stressen doet zij het ook. Als jij relaxt bent is zij het ook. Echt.

Ik ben geen stresskip en er is ook niet echt een probleem - ik was gewoon benieuwd wat jullie zouden doen.
Als dit forum alleen wordt gebruikt bij problemen, wordt er een stuk minder gepost, nietwaar?

Er zullen nog wel vaker agressieve honden langskomen, en niet alleen van cavia formaat.
En ook klepperende dekzeilen.
Ik zie vaker bij opgroeiende pups dat ze een beetje aan het zoeken zijn naar hun plek in de wereld, en daarbij tijdelijk (erg) onzeker kunnen zijn. Ook honden die op latere leeftijd heel moedig zullen worden.
Eenmaal volwassen, en juist begeleid, gaat dit eigenlijk bijna altijd over.
Mijn pup Chili 3 maakte een zodanige start, dat ik bezorgd was dat ze niet evenwichtig was. Ter vergelijking, ik had nog nestgenoten van haar, die veel onverstoorbaarder waren.
Mijn reactie hierop was, dat ik haar als pup extra vaak meenam naar kermissen, drukke evenementen, etc. begeleid door een rustige ervaren hond, of een hond die dit soort dagen heel leuk vond en dat ook uitstraalde in enthousiasme, en nu is het helemaal over en is Chili een hond die normaal op alles, ook nieuwe dingen, reageert.

Ah zo'n leerhond als mentor lijkt me onwijs waardevol!

Paisley schreef:Ja zo heb ik het ook gedaan. Maar ik had daar eigenlijk liever wat met haar rond gehangen, tot ze ontspannen was, en daarna 'plaats des onheils' verlaten.

Er is geen plek des onheils, je bent gewoon een vervelende keffer tegengekomen, gewoon normaal doen en doorstappen en al die flauwekul negeren

Ben je je bewust dat je pup in een fase zit, waarin het normaal is dat ze met meer angst reageren dan toen ze 8 weken is. Dat is een periode waar je zo goed mogelijk door heen moet komen. Die periode hoeft dus niet als voorbeeld te staan voor wat je later voor gedrag van je hond kan verwachten.