Het HondenForum

Dat is makkelijk!

Dat heb ik nog nooit gezien of gehoord zelfs, laat staan meegemaakt

Ik denk dat bij Jänta wel eens
vanaf dat ze los gaat, loopt madam strak achter mijn voeten en soms op mijn hielen, ze gaat wel eens snuffelen en plassen en poepen, maar verder loopt ze echt strak achter mij, ik word daar soms onnozel van, want je ziet haar niet en ze trapt dus mijn schoenen uit
doe ik haar vast, gaat ze voorop lopen en trekken

Oh nee hoor, zodra Paco ziet dat de lijn weer tevoorschijn ziet komen, gaat hij met z'n kontje lopen draaien zo van.... ehh echt niet, ik wil eerst nog even wat meer spelen!!

Wat schattig!! Haha, ik zie het helemaal voor me.

Soms komt die van mij ook zo vrolijk aanhuppelen als ik de lijn uit mijn jas pak. Snap niet helemaal waarom.

vania schreef:Ik denk dat bij Jänta wel eens
vanaf dat ze los gaat, loopt madam strak achter mijn voeten en soms op mijn hielen, ze gaat wel eens snuffelen en plassen en poepen, maar verder loopt ze echt strak achter mij, ik word daar soms onnozel van, want je ziet haar niet en ze trapt dus mijn schoenen uit
doe ik haar vast, gaat ze voorop lopen en trekken

Herkenbaar, op sommige momenten, behalve het trekken en het schoenen uittrappen.
Maar Skadi doet dat dus ook af en toe. Vooral in nieuwe gebieden, en met name als daar ook nog eens veel wild zit. Bij bekende gebieden waar het wild extra actief is of beter te ruiken dan normaal (sneeuw net gesmolten of zo), ook.

Ze komt dan, vaak aan het eind van de wandeling, héél dicht bij me lopen. Pál naast of achter me.
Ik dacht daar niet zoveel van, tot ik eens iemand tegenkwam met een aangelijnde hond en ik haar aan de riem deed. Daar werd ze helemaal opgewekt en een stuk vrijer van. Okeeeee
Tegenwoordig lijn ik haar dus regelmatig aan op dat soort momenten. Mijn persoonlijke theorie is dat haar zelfbeheersing zowat uitgeput is, maar ze wil wél graag braaf zijn. Aan de lijn is dat gemakkelijker.

Santha doet dat ook sinds een half jaar ofzo en dan vooral ook als het wat schemerig is. Ze is pas 12 geworden dus ik denk dat ze dit veiliger vindt ofzo.

Coda doet dat ook Nouja, niet zeuren om aangelijnd te worden, loslopen vindt ze ook leuk. Maar zodra ik haar roep en ik pak de riem dan kwispelt ze met haar hele lichaam en moet ik haar zeggen dat ze haar bek dicht moet doen, anders past de riem niet over haar hoofd

Maeve schreef:en moet ik haar zeggen dat ze haar bek dicht moet doen, anders past de riem niet over haar hoofd

Lillith doet het als er teveel honden om haar heen zijn, best leuke honden of puppen.
Dan wil ze niet snauwen maar wegwezen, te druk.
Gaat ze als maar voor me zitten met een zielig hoofd, lijn om en weglopen

Youri doet dat ook. Ik maakte hem vroeger bij bepaalde punten (onoverzichtelijke bochten, weg oversteken) altijd even vast en dan kreeg hij een koekje. Nu kan hij netjes volgen dus hoeft hij niet meer aan de riem, maar als hij los mag blijven loopt hij de hele tijd naast van 'aaah vrouwtje normaal ga ik hier aan de riem, er klopt iets niet'. Hij wordt dan zenuwachtig. Het gaat hem ook niet om het koekje, want zodra ik hem vastmaak kwispelt hij en loopt hij vrolijk weer vooruit. Als ik hem los laat volgen blijft hij de rest van de wandeling naast me lopen. Of achter me, of voor me. Echt plakken. Maar niet meer ontspannend vrij uit zoals de bedoeling is en zoals ik graag zie. Dus nu gooi ik er altijd even een lijntje om heen, om hem een plezier te doen

Mijn Manou loopt het liefst aan de lijn. ze is erg onzeker en aan de lijn voelt ze zich veiliger.
Onze Ginger loopt het liefst aan de lijn omdat ze doof is en bijna niet ziet.
ze vindt het fijn om mij te "voelen" aan een lijn.
en onze luni loopt het liefst los, die haat de lijn haha

Ik herken het helemaal niet, wat grappig joh

IngeK schreef:Santha doet dat ook sinds een half jaar ofzo en dan vooral ook als het wat schemerig is. Ze is pas 12 geworden dus ik denk dat ze dit veiliger vindt ofzo.

hier ook met bobby. die is 13 en ik denk dat hij slechter gaat zien.
die vind het ook fijner om aan de lijn te lopen.
dan wel een tuigje en 8 meter hoor.

Het is vaak rustig op het losloopveld als we naar buiten gaan maar Mickey loopt maar te trutten en te doen, snuffeldesnuffel, elk grassprietje moet besnuffeld worden,
het schiet niet op. Na een tijdje lijn ik hem dan aan en dan huppelt hij vrolijk voor me uit en kan ik eindelijk wat doorlopen. We komen anders nergens

Draak is soms zo geprikkeld door alle wildgeuren dat ze een grote ronde maakt en daarna komt ze zich bij me melden. Wij lijnen haar dan aan en zij lijkt dat heerlijk te vinden. lekker rustig verder lopen en tot rust komen aan de flex...

Ik heb bij jet wel eens de indruk dat het haar een gevoel van 'veiligheid' geeft, als we andere honden tegenkomen en ik lijn haar aan. Otto is niet anders gewend. Ik geef hem tegenwoordig wel eens een slappe lijn door de flex op de rem te zetten. Dat gaat in sommige situaties boven verwachting goed (wachten bij het oversteken).
Mies hoeft eigenlijk niet aan de lijn, maar als ik hem na een ronde in het bos tevoorschijn haal, staat ze wel uitbundig te kwispelen. Naar huis=koekie, namelijk