Het HondenForum

Als ik ze niet strak regisseer loopt het op zoiets uit.

Daarom neem ik nooit meer dan twee tegelijk mee. Alleen het laatste rondje 's avonds, een stukje door het dorp, als het zo uitkomt, met z'n drieën tegelijk. Mies loopt dan vaak voor spek en bonen mee, want ze doet zelden wat aan de lijn. Laat ik haar thuis dan ligt er bij terugkomst wel eens een cadeautje op de keukenvloer, laat ik haar eerst uit dan doet ze ook niet altijd wat. En ze loopt altijd achter me langs, dus ik ben dan ook altijd bezig met achter mijn rug om haar lijn om te gooien van mijn ene naar mijn andere hand en weer terug.
Links heb ik Jet aan de flex en rechts heb ik Otto aan de flex. En ik wil onderweg ook altijd even een peukje roken, dus dan heb ze alle drie in één hand. Met Otto en Jet ben ik daar al aardig in geoefend, ook als de een vijf meter naar voor trekt en de ander vijf meter naar achter, zodat mijn hand bijkans uit elkaar wordt getrokken, maar je moet wat over hebben voor je verslaving.
Ik heb dan ook een zeer sterke rechterhand
Jet is, loslopend met Mies, gewend om honderd meter voorop te lopen en ze denkt dat dat aan de flex ook kan. Dus is het elke keer: 'Jet, wachten', want Otto moet even snuffelen en zijn poot optillen of hij ruikt ineens een geurtje vijf meter terug. Ondertussen gooi ik, sigaret achteloos in mijn mondhoek hangend, de lijn van Mies weer achter mijn rug van mijn ene in mijn andere hand, waar dus ook al flexlijnen in zitten. Mies doet niet aan flex, ze neemt de ruimte gewoon niet, dus gaat zij mee aan zo'n hip jachtlijntje van Marjoleine.
En dan lopen Ot en Jet ook nog eens door elkaar heen, zodat ik om de zoveel meter een brul 'Wachten!' geef omdat ik stil moet staan om de flexlijnen te ont-wikkelen. Ondertussen loopt Mies deze keer vóór me langs en is het alsnog 'Wachten!' omdat mijn hele systeem van achterlangs de lijn overgooien in de war is geschopt.
Poept er een.
Omdat ik denk dat ik hier in het dorp de enige ben die dat opruimt laat ik dat 's avonds achterwege.
Moet ik ook nog met een zaklamp in mijn hand gaan lopen, want kippig als ik ben zie ik die hele drol niet meer liggen tenzij ze het recht onder een lantaarnpaal doen maar dat doen ze nooit.
Terwijl we staan te wachten, doorgaans even op Otto, maar die legt kattendrolletjes dus is het minder erg, flupt Mies weer achter me langs van rechts naar links en als Otto klaar is vliegt hij onder Jet door naar het volgende snuffelplekje.
'Wachten!'
Ineens Mies die met één poot over de lijn is gestapt en in paniek stil blijft staan.
'Wachten!'
Wat ik nog niet heb genoemd is dat er ergens onderweg een punt komt waarop ik mijn neus heel erg moet snuiten.

Ik mag toch hopen dat het bij u niet zo gaat.

hahahaahha herkenbaar. De 2 bassetNormand Artésien lopen aan een koppellijntje. immers ze zijn even groot en hebben dezelfde manieren... tssss wie heeft dat bedacht? hahahha met wat respect en inlopen is dat goed ingeschat maar het feit dat ik dat bepaal geeft wat weerstand haahaa
dan Sproet die aan de flex wat heen en weer sjeest
pfffff
doe mij maar losloop wandelingen

Nee heb er 5 aan de lijn in 1 linker hand ,waarvan 3 poedels achter mij lopen en boef en Laekense links naast mij.
Hier mogen ze niet los ,maar doe het toch om de beurt want ze schijten en zeiken bij mij ook niet aan de lijn .
Hebben ze nooit gemogen en zijn het ook gewend om het los te doen.
Geen gemacramee , want daar heb ik een scheithekel aan.

Mies blijft los ook gewoon bij je lopen hoor en bij vrij gaat ze haar ding wel doen.

Hier begint het al met aanlijnen. Eerst Rakker, die schuif ik zijn halsband zo over zijn kop. Dan, zittend op de grond, doe ik bij Bommel zijn tuig om. Ondertussen krijgt Sliert de kriebels en begint aan de riem van 1 van de anderen te sjorren. Op mijn 'nee' begint hij als een dolle door de kamer te racen en wacht ik tot hij klaar is. Duurt het mij te lang dan brul ik 'Timotheus Zebedeus' En dan komt hij braaf aanlopen want als ik dat roep Vervolgens begeven wij ons naar het halletje om de deur uit te gaan. Ik als eerste bij de deur, riemen in 1 hand, ik doe met rechts de deur open, laat de honden achter me langs lopen en met een prachtige draai staan we allemaal buiten en kan ik in 1 soepele beweging de deur achter me dichttrekken. Eenmaal buiten zitten de riemen al in een vlecht iedere keer weer. Dus stilstaan en uit de knoop halen. Rakker en Bommel links, Sliert rechts. Dit gaat even goed tot Bommel besluit dat hij liever aan de andere kant wil lopen en achterlangs bij Sliert gaat lopen. Nu is Bommel net een zak aardappels aan een riempje en net zo flexibel, dus dat voel ik altijd maar ik trek hem terug. Minstens drie keer op het kleine stukje naar de uitlaatstrook.
Eenmaal daar aangekomen mag Bommel los, wissel ik de riem van Sliert voor een flex (die heb ik sinds hij het nodig vond om ruzie te maken met een ander hondje dus hij mag in de wijk niet meer los) zodat hij wat ruimte heeft en blijft Rakker gewoon aan zijn riem totdat we de meeste drollen voorbij zijn want hij is net een stofzuiger en vreet ze allemaal op. Bommel verlies ik ook niet uit het oog want die doet het ook en hij mag dus alleen voor me lopen. Terwijl ik dit dus allemaal in de gaten probeer te houden krijgt Sliert het voor elkaar om minstens twee keer zich te verstrikken in een bosje of boom. Rakker loopt het liefst vlak voor je voeten op het pad want hij zal toch eens grassprietjes aan zijn pootjes krijgen. eenmaal voorbij de mesthopen gaat Rakker ook los en gaat even zijn ding doen. Zo'n beetje op dat punt moet ik heel goed kijken waar ik loop want er zit precies 1 gat in het veldje en dat weet ik in het donker feilloos te vinden (knap he, ik stap er iedere keer weer in en zwik mijn enkel ) dus dat probeer ik tevergeefs Iedere avond te vermijden.
We hebben nu zo'n 500 meter gelopen en ik begin ietwat uitgeput te raken maar de terugweg komt er nog aan. Op dit punt ga ik stilstaan en mogen de honden even scharrelen en snuffelen. Als ik genoeg moed heb verzameld en de honden klaar zijn kunnen we aan de terugweg beginnen. In ganzenpas achter elkaar over het paadje want ineens is iedere hond bang voor grassprietjes behalve waar het struikje staat want daar slingert Sliert zich nog een keer omheen. Zo'n tien meter voor het eind van het veldje lijn in Rakker en Bommel weer aan. Verwissel de flex van Sliert weer voor een gewone riem en wil geen van de honden naast mij komen lopen. Ik hang die laatste meters ook altijd half over de honden heen omdat mijn armen te kort zijn voor de afstand van de riem en de voorste hond.
Nu het kleine stukje nog naar huis. Dat betekend weer de zak aardappels naar de andere kant slingeren en weer minstens twee keer. Ze krijgen altijd iets lekkers na het laatste rondje dus hebben ze wel haast op de terugweg.

Ik wil zooooooo graag een huis met een bos in mijn achtertuin

hier gaat het altijd goed met 2 flexlijnen, wel regelmatig overpakken maar dat maakt niet uit...

gisteren ging het een beetje mis... sam moest poepen en die sukkel liep OM een lantaarnpaal het veldje op om er eens goed voor te gaan zitten... hij moest nog meters lijn hebben maar ineens was het op.. zat de lijn vast in het afdekklepje van de lantaarnpaal.. meneer moest dus even wachten met poepen tot ik het weer los gefrommeld had...

Met m'n eigen honden geen probleem, maar vandaag met de buurvrouw er bij en samen 5 vrolijke hondjes waarvan 4 aan de flex was het wel even acrobatiek.

Hier geen last maar ik geniet wel mee van jullie verhalen

Nee, zo gaat het hier niet, maar ben dan ook vreselijk streng

Argos loopt rechts van mij en Floor en Rufus links. Ik hou de lijntjes kort zodat er niet gemiert kan worden. Godzijdank hoef ik niet lang zo te lopen dan zijn we op het zandpad en kunnen ze los. Heb dus makkelijk praten

Kunnen ze bij jou achter huis niet loslopen, sandra? Dan zou ik het laatste rondje daar doen.

Geen last ervan (nee hehe ik heb 1 hond) maar als ik de hond van schoonouders tegenkom zitten ze in 1 seconde in de knoop. Je ziet niet eens hoe ze het doen, maar ze wurmen zich zo dat geen van beide meer kan bewegen.........

[Sandra] schreef:Als ik ze niet strak regisseer loopt het op zoiets uit.

Daarom neem ik nooit meer dan twee tegelijk mee. Alleen het laatste rondje 's avonds, een stukje door het dorp, als het zo uitkomt, met z'n drieën tegelijk. Mies loopt dan vaak voor spek en bonen mee, want ze doet zelden wat aan de lijn. Laat ik haar thuis dan ligt er bij terugkomst wel eens een cadeautje op de keukenvloer, laat ik haar eerst uit dan doet ze ook niet altijd wat. En ze loopt altijd achter me langs, dus ik ben dan ook altijd bezig met achter mijn rug om haar lijn om te gooien van mijn ene naar mijn andere hand en weer terug.
Links heb ik Jet aan de flex en rechts heb ik Otto aan de flex. En ik wil onderweg ook altijd even een peukje roken, dus dan heb ze alle drie in één hand. Met Otto en Jet ben ik daar al aardig in geoefend, ook als de een vijf meter naar voor trekt en de ander vijf meter naar achter, zodat mijn hand bijkans uit elkaar wordt getrokken, maar je moet wat over hebben voor je verslaving.
Ik heb dan ook een zeer sterke rechterhand
Jet is, loslopend met Mies, gewend om honderd meter voorop te lopen en ze denkt dat dat aan de flex ook kan. Dus is het elke keer: 'Jet, wachten', want Otto moet even snuffelen en zijn poot optillen of hij ruikt ineens een geurtje vijf meter terug. Ondertussen gooi ik, sigaret achteloos in mijn mondhoek hangend, de lijn van Mies weer achter mijn rug van mijn ene in mijn andere hand, waar dus ook al flexlijnen in zitten. Mies doet niet aan flex, ze neemt de ruimte gewoon niet, dus gaat zij mee aan zo'n hip jachtlijntje van Marjoleine.
En dan lopen Ot en Jet ook nog eens door elkaar heen, zodat ik om de zoveel meter een brul 'Wachten!' geef omdat ik stil moet staan om de flexlijnen te ont-wikkelen. Ondertussen loopt Mies deze keer vóór me langs en is het alsnog 'Wachten!' omdat mijn hele systeem van achterlangs de lijn overgooien in de war is geschopt.
Poept er een.
Omdat ik denk dat ik hier in het dorp de enige ben die dat opruimt laat ik dat 's avonds achterwege.
Moet ik ook nog met een zaklamp in mijn hand gaan lopen, want kippig als ik ben zie ik die hele drol niet meer liggen tenzij ze het recht onder een lantaarnpaal doen maar dat doen ze nooit.
Terwijl we staan te wachten, doorgaans even op Otto, maar die legt kattendrolletjes dus is het minder erg, flupt Mies weer achter me langs van rechts naar links en als Otto klaar is vliegt hij onder Jet door naar het volgende snuffelplekje.
'Wachten!'
Ineens Mies die met één poot over de lijn is gestapt en in paniek stil blijft staan.
'Wachten!'
Wat ik nog niet heb genoemd is dat er ergens onderweg een punt komt waarop ik mijn neus heel erg moet snuiten.

Ik mag toch hopen dat het bij u niet zo gaat.

Ja hoor hier word ook driftig gevlochten en gedraaid.
Tot ik er strontflauw van ben en dan moeten ze in het gelid.
Maar ik heb twee kleintjes en die kan ik wel overbluffen met mijn stem.

Ik loop 's avonds met vier, voor de laatste plas. Kan best, al is dat nu lastiger omdat er aldoor gemarkeerd wordt door het loopse gespuis.
Soms vlechten ze inderdaad iets en wetters doen aan schijnbewegingen, ook fijn.

Normaal loop ik hooguit naar het bos (3 minuten) of ik gooi de bende in de auto en rijd naar een ander bos.
En ik rook niet, dat scheelt

edit: Fien mag ook mee hoor, 's avonds, maar die mag dan los

Ik zat me laatst nog af te vagen hoe je dat doet met 2 honden aan de lijn....
hmm, is dit mijn voorland als er eventueel nog een hond bijkomt?

Fabiola17 schreef:Ik zat me laatst nog af te vagen hoe je dat doet met 2 honden aan de lijn....
hmm, is dit mijn voorland als er eventueel nog een hond bijkomt?

1 links en 1 rechts , niets aan het handje......
Als we stevig doorstappen doe ik dat en als het een P en P rondje is, ja dan vlechten ze.
Tja ik maak me er maar niet zo druk over.

Haha Zo liep ik er de eerste weken met Coda ook bij inderdaad. Maar ik heb echt een schijthekel aan flexilijnen, die weiger ik te gebruiken! Zeker met meerdere honden, wat een drama!

Nu heb ik ze allebei aan een jachtlijntje en dat gaat goed. Ze lopen aan de kant die ik ze opgeef, niet ongevraagd van kant wisselen en al helemaal niet achterlangs. De eerste paar minuten trekken ze wat maar als ze allebei eenmaal hebben geplast gaat dat ook goed en heb ik ze de rest van de tijd gewoon in één hand. En met eventuele logee kan dat ook. Dus eigenlijk heb ik ruimte voor nog 4 honden, 3 per hand

Ik heb er ook geen last van.
Bij mij lopen ze alleen aan de flexi als we poep en plas rondje doen. Maar zit nooit in de knoop. En ook ik rook een sigaretje haha.
Maar ze rennen dan ook niet heen en weer of achter mij langs.
Kid gaat meestal halverwege los, die wordt zo tiepelzinnig van Billy en zijn moeilijkdoenerij(100 rondjes draaien en dan constateren dat het toch niet juiste plekje is).

Mijn vader kan echter absoluut niet met de flexi's overweg. Mijn honden zijn bij hem niet zo braaf als bij mij en vliegen dus alle kanten op.
Na 10 meter zit hij zo in de knoop dat hij de lijnen maar om zijn handen wikkelt en de flexi's achter hem aan slepen.
Voor hem heb ik dus 2 jachtlijnen gevlochten met extra tussenstuk voor tussen de handvatten, zodat hij eigenlijk maar 1 lijn heeft.
Deze gebruik ik ook als we naar het bos gaan. We hoeven maar paar minuten te lopen en dan gaan ze los. En die lijnen blijven wat beter om mijn nek hangen dan de flexi's.

lets have fun schreef:

Kunnen ze bij jou achter huis niet loslopen, sandra? Dan zou ik het laatste rondje daar doen.

Jawel.
Het hangt alleen een beetje van mijn dag af, hoe druk ik ben, afspraken enzo.
Ideaal is: 's morgens eerst even met Mies en Jet hier achter in de tuin en daarna met Otto een rondje lopen (hij poept niet in de tuin, Mies wel, dat doet ze vaak 's morgens). Dan tussen de middag met Mies en Jet een drie kwartier stokken gooien in het bos hierachter. Tegen het eind van de middag met Otto en Mies naar het andere bos en met Jet, soms naar het bos, soms even een boodschap doen (zij poept maar 1 keer per dag, ideaal). En dan in de avond even alle drie hierachter in de tuin, maar met Otto ga ik dan meestal nog even naar een veldje verderop omdat hij 's avonds ook altijd nog even moet poepen.

Maar als ik overdag afspraken heb, dan laat ik ze overdag even in de tuin en loop ik 's avonds dus een rondje te macraméknopen met drie tegelijk

Fabiola17 schreef:Ik zat me laatst nog af te vagen hoe je dat doet met 2 honden aan de lijn....
hmm, is dit mijn voorland als er eventueel nog een hond bijkomt?

Dat gaat prima
Mies en Jet neem ik beiden mee aan de korte lijn als we naar het bos gaan, Otto loopt altijd aan de flex. En als ik Mies en Otto samen meeneem gaat Mies los in het bos. Kan ik met haar nog een beetje gooien terwijl Otto loopt te snuffelen.

Safari schreef:Hier begint het al met aanlijnen. Eerst Rakker, die schuif ik zijn halsband zo over zijn kop. Dan, zittend op de grond, doe ik bij Bommel zijn tuig om. Ondertussen krijgt Sliert de kriebels en begint aan de riem van 1 van de anderen te sjorren. Op mijn 'nee' begint hij als een dolle door de kamer te racen en wacht ik tot hij klaar is. Duurt het mij te lang dan brul ik 'Timotheus Zebedeus' En dan komt hij braaf aanlopen want als ik dat roep Vervolgens begeven wij ons naar het halletje om de deur uit te gaan. Ik als eerste bij de deur, riemen in 1 hand, ik doe met rechts de deur open, laat de honden achter me langs lopen en met een prachtige draai staan we allemaal buiten en kan ik in 1 soepele beweging de deur achter me dichttrekken. Eenmaal buiten zitten de riemen al in een vlecht iedere keer weer. Dus stilstaan en uit de knoop halen. Rakker en Bommel links, Sliert rechts. Dit gaat even goed tot Bommel besluit dat hij liever aan de andere kant wil lopen en achterlangs bij Sliert gaat lopen. Nu is Bommel net een zak aardappels aan een riempje en net zo flexibel, dus dat voel ik altijd maar ik trek hem terug. Minstens drie keer op het kleine stukje naar de uitlaatstrook.
Eenmaal daar aangekomen mag Bommel los, wissel ik de riem van Sliert voor een flex (die heb ik sinds hij het nodig vond om ruzie te maken met een ander hondje dus hij mag in de wijk niet meer los) zodat hij wat ruimte heeft en blijft Rakker gewoon aan zijn riem totdat we de meeste drollen voorbij zijn want hij is net een stofzuiger en vreet ze allemaal op. Bommel verlies ik ook niet uit het oog want die doet het ook en hij mag dus alleen voor me lopen. Terwijl ik dit dus allemaal in de gaten probeer te houden krijgt Sliert het voor elkaar om minstens twee keer zich te verstrikken in een bosje of boom. Rakker loopt het liefst vlak voor je voeten op het pad want hij zal toch eens grassprietjes aan zijn pootjes krijgen. eenmaal voorbij de mesthopen gaat Rakker ook los en gaat even zijn ding doen. Zo'n beetje op dat punt moet ik heel goed kijken waar ik loop want er zit precies 1 gat in het veldje en dat weet ik in het donker feilloos te vinden (knap he, ik stap er iedere keer weer in en zwik mijn enkel ) dus dat probeer ik tevergeefs Iedere avond te vermijden.
We hebben nu zo'n 500 meter gelopen en ik begin ietwat uitgeput te raken maar de terugweg komt er nog aan. Op dit punt ga ik stilstaan en mogen de honden even scharrelen en snuffelen. Als ik genoeg moed heb verzameld en de honden klaar zijn kunnen we aan de terugweg beginnen. In ganzenpas achter elkaar over het paadje want ineens is iedere hond bang voor grassprietjes behalve waar het struikje staat want daar slingert Sliert zich nog een keer omheen. Zo'n tien meter voor het eind van het veldje lijn in Rakker en Bommel weer aan. Verwissel de flex van Sliert weer voor een gewone riem en wil geen van de honden naast mij komen lopen. Ik hang die laatste meters ook altijd half over de honden heen omdat mijn armen te kort zijn voor de afstand van de riem en de voorste hond.
Nu het kleine stukje nog naar huis. Dat betekend weer de zak aardappels naar de andere kant slingeren en weer minstens twee keer. Ze krijgen altijd iets lekkers na het laatste rondje dus hebben ze wel haast op de terugweg.

Ik wil zooooooo graag een huis met een bos in mijn achtertuin

Bij het aanlijnen loopt Otto - als hij dus al aangelijnd is en ik richting deur ga - altijd helemaal om me heen, dus nog voor we gaan ben ik zelf al helemaal ingewikkeld

Proest! Daar ging mijn drinken over mn laptop.

Maar nee hier gaat het niet zo. De laatste ronde gaat hier ( als we met zn tweetjes gaan ) Zusje met Cenzo en Diesel en ik met Tjika en Pip. En als 1 van ons alleen gaat gaan ze twee om twee..
Geen gemacrame. Gewoon allemaal aan je eigen kant lopen.

Geen problemen.
Meestal lopen ze alle 3 aan een jachtlijntje van marjoleine (ik zweeeeeer erbij).
Alle 3 in 1 hand, heeel af en toe even de lijnen weer los maken maar dat doe ik al lopend.

Tara schreef:En dan maar hopen dat je onderwijl niet nog een appje van deez' of geen ontvangt hè?

Appjes in het bos kan ik prima handelen zolang er geen loopse wetterdames de benen nemen