als onzeker happertje en opgegroeid tot een heerlijk monster, 1 die zo ontzettend bij ons past
ook al luistert hij alleen maar als hij zin heeft, vreet bezoek op bij binnenkomst,sleept je halve straten over
en bonjourt donna nog weleens met zijn dikke neus door de kamer,maar ook een hele grote knuffel,en waarvan
ik in het begin dacht "waar zijn we aan begonnen"moet ik er niet aan denken dat we hem moesten missen...
Leo die de kunst van genieten zo ontzettend goed kent, die je laat lachen ook al is de dag zo donker..Leo
voor wie elke dag gewoon een nieuw feestje is...
Het begon met deze foto en aanstaande { toen nog vriendjelief] die graag een grotere hond wilde
Hij heette Spiros [ wie dat verzonnen heeft] en ik kwam hem tegen op de site van huizezwerfhond.
Jeannette zou voor huizezwerfhond toch die week erop naar Athene vliegen en ze zou gewoon eens
gaan kijken...ze kent mij al eeuwen en mijn honden ook en hij moest wel bij ons 'passen" Efin op het vliegveld
bleek hij gewoon een vriendelijk gozertje te zijn dus zet maar op gereserveerd met optie adoptie
3 week later was het dan al zover en zijn Jeannette en ik samen naar Athene gevlogen om hem
op te halen samen met Leon,Kleon, Bibi en Leo zijn grote vriend Rafael
Leo bleek zonder Rafael toch niet de stoere gozer te zijn die wij verwachten maar
een onzeker kereltje die niet wist hoe het allemaal zat...gelukkig was daar rots in de branding.. Opa..
Opa die wel vertelde dat je gewoon op een kussentje kon liggen ipv op de koude vloer, opa die vertelde
dat je gewoon uit de bank kon eten zonder achterom te kijken...alleen opa kon hem niet vertellen dat hij
niet mocht bijten....
En bijten kon die....na wat kleine hapjes in visite of in mij of mich wat wij gewoon aanzagen voor
vriendelijkheid greep hij na anderhalve week mijn vader vol in zijn been...been stuk,broek stuk en ons
idee van vriendelijke leuke hond in gruzelementen.Wij wilde gewoon een leuke ongecompliceerde hond...
niet weer een opa waar je altijd en eeuwig op moet letten....Ik in tranen vriendjelief die het ook niet meer wist
en natuurlijk rots in de branding Jeannette die zie dat hij altijd gewoon weer op de site kon....Nachten wakker
gelegen en overlegd met zijn 2en wat we wilden.....maar tja Leo was Leo en hij hoorde al zo bij ons...
Dus we besloten ervoor te gaan en te gaan trainen,hard te trainen....een Gt kwam langs
en gaf ons een aantal tip en langzaam maar zeker ging het beter...
Hij begon Mich te vertrouwen en samen zijn ze heel hard gaan werken, eerst de basisdingen
mich is de baas,ik ben de baas leo niet...leo moest gaan leren dat wij dingen beslissen dat wij
dingen oplossen en dat hij dat zelf niet hoefde te doen.
En langzaam aan zag je hem opbloeien,zijn ogen begonnen te stralen, hij kwam
kilo's aan in spieren en in gewicht en bleek te groeien...te groeien???? hij was toch anderhalf a 2 jaar?
Na controle in paspoort bleek hij 9 maand te zijn en volop in de puberteit waardoor alles op zijn plek viel
[ en ik jeannette nog hoorde gillen aan de andere kant van de foon toen ik dr belde daarover}
En de training ging verder,mensen waren vaak eng maar hij had ook zo zijn favorieten
en dan vooral bronwen de dochter van Jeannette, deze foto was op de erkemederhondendag
zijn eerste dagje mee uit en hij vond het geweldig.
Hij begon los te leren lopen,eerst nog met een lange longeerlijn erachter want er zit
een behoorlijke jachtneus op zijn koppie maar hij komt redelijk snel...en hij houd je ontzettend
goed in de gaten { meestal}
En de vuurdoop was mee op vakantie,mee naar zweden.....en wat heeft hij genoten..en wij van hem
waar het water eerst nog eng was....
Waren de golven na een week wel heel leuk en spannend om mee te spelen
Hij vertrouwt Mich inmiddels compleet en wapperende handen zijn niet zo eng
meer....
Mee wandelen is toch wel het allerleukst vooral met knuffelmomenten tussendoor
Hij heeft de bevestiging nodig dat je er nog bent en dat hij lief is...
Al denkt Donna daar soms anders over...
Maar hij maakt snel vrienden als je hem eenmaal het vertrouwen geeft
hier met Stephanie die hem zo op zijn dikke neus kon zoenen na een uurtje
En als hij Jeannette ziet op maandag,gilt hij al in de auto van plezier met zijn grote zware blaf
die hij inmiddels heeft.
Hij maakt ontzettend snel vrienden met andere honden, dol op donna al is het niet geworden
wat wij hoopten,donna wil af en toe eens rennen maar echt spelen wil ze niet met hem. En hij adoreert
opa met wie hij wel speelt heel zachtjes en voorzichtig { en opa die hem alleen maar aanrand zowat}
en heeft een zwak voor Maggie waar hij altijd wat voorzichtig en heel lief meedoet....
Thessa is leuk voor het ruigere hardere werk
Maar bovenal is het een blij ei geworden, mich en hij zijn de laatste training voor gedrag en gehoorzaamheid
aan het afronden en alhoewel hij zijn punten blijft hebben is hij wel ons blij ei, hij is lichtelijk hysterisch af en
toe maar goed dat past wel bij ons.
Onze mooie prachtige griekse gozer, wat heeft hij veel geleerd en
wat zijn we ontzettend trots op hem. Op naar hopelijk nog heeeeeeeeeel veel jaren erbij!
[/quote]
. 
, is ook alweer een tijdje met pensioen. Inderdaad erg leuk om elkaar zo weer tegen te komen! 
Gefeliciteerd met Leodag 
Laat je dat Oops niet aan Sjuun leren graag 
