We stonden al bijna een jaar op de lijst, wat keken we hier naar uit. En toen kwam het echte nieuws....16 stuks waren het!
Eigenlijk zelfs 17, maar een klein mannetje had het niet gehaald. 16 kerngezonde pups bleven over.
Nog even in de couveuse terwijl mama bijkomt van een zware bevalling en keizersnede.
Keuze genoeg dus. De eerste 3 weken konden we nog niet op bezoek, maar kregen we bijna dagelijks foto's via de mail van het 16-tal.
En telkens weer bleef dat ene hondje mij opvallen. 'Mini-muis' zoals ze werd genoemd, het kleinste teefje van allemaal, zonder ridge en ooooveral met haar neus vooraan.
Toen de pups 3 weken waren, mochten we eindelijk gaan kijken en vanaf dat moment was het duidelijk.
Mini-muis, werd Mini-Luna-muis.
Mini-Luna-muis groeide...
...en groeide...
...en groeide nog een beetje sneller (anders wordt het topic te lang
)..
...en inmiddels...was ze van Mini-Luna-muis, verandert in Maxi-Luna-muis.
Onze eerste Ridgeback en zelfs onze eerste hond. Ontzettend veel hebben we geleerd van Luna en leren we nog steeds. Door Luna kwam de Ridgeback-verslaving helemaal los.
Een fantastische trouwe hond, een knuffelkont, houdt de mannen onder de duim
en een enorme werklust, zeker voor een Ridgeback.We hopen nog 10 van deze verjaardagen te mogen vieren.
Luna meis, van harte met je 5e verjaardag morgen. Je bent een toppertje!!!
