) toen werd het overgenomen door iemand en ze had het nog geen maand of de mensen kwamen met de meest vreemdste dieren aanzetten. Verwond, mishandeld, niet meer te houden thuis (slangen die ze kochten klein en na een aantal jaar ineens een metertje of 5 werden 
) En diegene was een enorme dierenliefhebber en is de dieren gaan opvangen en als het kan worden ze later weer uitgezet in het wild. een aantal dieren gaan nooit meer weg, of omdat ze niet in Mexico horen, of omdat ze te tam zijn Ze hebben nog steeds enorm veel krokodillen, die in de binnenwateren uitgezet worden als ze er geschikt voor zijn en de leeftijd er voor hebben. Een aantal blijven in de opvang, die zitten er al zolang, die kunnen in het wild niet kunnen overleven. Ze hebben in de opvang genoeg ruimte. Maar goed, hier de foto's:
Hier de apen, de meeste zijn tam en gaan niet meer weg. Ze kunnen weg als ze willen, want het park is niet afgezet. Sommige gaan ook weg, maar de meeste zijn enorm tam (al kunnen ze uiteraard ook aardig bijten)
Mijn lieve Jessica, 8 jaar geleden zag ik haar voor het eerst, ze is er nog steeds. Een enorm leuke aap, jat alles van je wat ze kan (petjes, zonnebrillen, fototoestel en je kan het terug ruilen voor een banaan, heerlijk wijffie
)
Deze banaan was in ruil voor een zonnebril
Toen mochten we even tussen de grote jongens lopen
en ze zijn groot 
Ik wist het al natuurlijk, maar het is altijd toch weer spannend, want er is geen afscheiding tussen de krokodillen en ons. Maar gelukkig hadden ze net gegeten
Hier lagen er een paar (achter mij hebben ze een enorm groot stuk nog, met dieper water)
Deze waren de oudste en ook de "baas". Wel gaaf, mocht even aan zijn staart zitten
Maar na het aaien, ging ik nog iets dichter bij en zag dat hij best een aardig gebitje had
En toen keek ik nast me, echt maximaal een halve meter van mij af en zag dit, toen schrok ik wel even (maar moest en zou er een foto van maken
)
En toen, toen verloor ik echt mijn hart aan deze 2 lieverds, meet Spok en Blondie. Deze honden worden gegeten in Mexico en deze zijn gebracht door iemand die ze ergens weggehaald had. Zo ontzettend lief, ze hebben een enorme ruimte en een soort van grot om te schuilen voor de zon. Ze worden elke dag ingesmeerd voor de zon zodat ze niet verbranden.
Spok:
En lieve lieve Blondie, ze vloog echt in mijn armen en wilde niet meer weg (en ik ook niet
)
Deze 2 kleine dames waren gebracht omdat ze als huisdier wel erg groot geworden waren
Mocht ze niet eens vasthouden en werd afgescheept met deze (was net door een da onderzocht, dus we hadden geluk)
Deze grote vriend mocht door een iemand vast gehouden worden (ze hebben max 6 bezoekers per dag die een van deze mag vasthouden) Ik was de gelukkige, alleen waren ze even vergeten te vertellen dat ze enorm zwaar waren
Deze gaat deze week weer naar zijn eigen leefplek buiten het park
Dit mopje mocht ik ook even vasthouden, werd verplaatst naar een andere groep crocs, omdat deze te groot werd en de kleintjes opvrat
Ik heb er alleen geen foto van dat ik hem vast heb
En deze mooierd loopt ook gewoon los door het park. Ze zijn in het stuk Yucatan best zeldzaam en wat er nog van over is wordt afgeschoten, maar wel zo dat ze nog half levend zijn. Als ze nog te redden zijn gaan ze hier heen. Dit was the men
(vindt hij zelf ook geloof ik)
En even voor Kees, mocht je dit lezen, dit is na die witte poten van me en kon niet echt fijn lopen door de verbranding (zeer duidelijk te zien aan mn kop haha)
De gids vertelde meteen dat ze dat deden voor de afkoeling oid. Dus toen dacht ik, ach sta er al een tijdje, mag ik best van meneer de krok een foto in z'n bek maken 
Alles zit er nog aan gelukkig 
