buikkrampen
Geplaatst: 05 feb 2013 14:39
Tja... daar ben ik weer om jullie met mijn vraag lastig te vallen ...
Paniek hier.
Onze Sem (product van het terecht bekritiseerde oepsnestje van destijds, inmiddels alweer 4 jaar) heeft last van aanvallen van buikpijn.
In het verleden kreeg hij wel eens zo'n aanval waarbij hij opeens erg nerveus werd, overal aan ging likken/bijten, buiten razendsnel gras at en soms overgaf. In combi met diarree is ook voorgekomen.
Ik heb daar destijds veel info over gezocht en vragen gesteld en uit de antwoorden leek het samen te hangen met het voer.
Ik ben daarop overgegaan op goed kwaliteitsvoer zonder toevoegingen en idd... er leek idd een duidelijk verband tussen voer en zijn reactie.
Een tijdlang ging het goed, maar de laatste dagen is het weer mis. Ondanks het feit dat hij nog steeds goed voer krijgt.
Nu ben ik net terug van een paar dagen Nederland, maar heb dus begrepen dat hij elke dag wel 1 keer zo'n (korte) aanval krijgt; paniek, overal aan likken, naar buiten willen, gras eten.
Zo ook toen ik gisteravond thuis kwam (door zijn druk doen?)
Tussendoor (ook nu) lijkt er helemaal niets aan de hand. Hij is gewoon normaal, vrolijk met wandelen, goede eetlust, drinkt normaal, normale ontlasting etc
Nu heb ik wel de d.a. gebeld, omdat het voer-verhaal dus blijkbaar niet opgaat. Ik kan daar morgen terecht (heb alles uitgelegd) Hij mag dan niet eten van te voren, zodat onderzoeken die nodig zijn meteen uitgevoerd kunnen worden.
Nu ben ik even rond aan het surfen en voel paniek toeslaan bij het lezen over dilatie en torsie. Een broer van mijn man is zijn hond verloren aan een torsie. Dat weet ik. maar ik legde niet meteen het verband tussen zijn symtomen en die van onze hond, gezien toch verschil in symptomen.
Het is wel zo dat ik de honden 3 keer per dag een kleine portie voer, ook omdat onze alesko altijd een wat gevoelige maag heeft gehad (geen symptomen van dilatie of torsie, maar gewoon snel de maag van streek)
Na het voeren wordt er ook niet gespeeld en gewandeld, maar ik heb al begrepen dat dat niet alles zegt/voorkomt.
Bij onze sem herken ik dus tot mijn paniek wel symptomen van dilatie. Extra reden voor paniek is het feit dat ik ruim een uur rijden van een kliniek af woon. De gewone d.a. draait hier geen diensten.
Dus als het mis gaat, kan ik onze sem verliezen.
Goed ... morgen ga ik dus naar de d.a. hier in de buurt en dan kom ik graag goed beslagen daar, met het oog op de risico's als hij aanleg heeft voor een torsie
(ik weet het natuurlijk nog niet zeker)
Zijn mijn zorgen terecht? Moet ik , indien niets anders wordt gevonden, preventief vastzetten van de maag bespreken?
Wat zijn de voors en tegens.
Nog andere zaken waar ik alert op moet zijn/moet bespreken/moet laten onderzoeken?
Paniek hier.
Onze Sem (product van het terecht bekritiseerde oepsnestje van destijds, inmiddels alweer 4 jaar) heeft last van aanvallen van buikpijn.
In het verleden kreeg hij wel eens zo'n aanval waarbij hij opeens erg nerveus werd, overal aan ging likken/bijten, buiten razendsnel gras at en soms overgaf. In combi met diarree is ook voorgekomen.
Ik heb daar destijds veel info over gezocht en vragen gesteld en uit de antwoorden leek het samen te hangen met het voer.
Ik ben daarop overgegaan op goed kwaliteitsvoer zonder toevoegingen en idd... er leek idd een duidelijk verband tussen voer en zijn reactie.
Een tijdlang ging het goed, maar de laatste dagen is het weer mis. Ondanks het feit dat hij nog steeds goed voer krijgt.
Nu ben ik net terug van een paar dagen Nederland, maar heb dus begrepen dat hij elke dag wel 1 keer zo'n (korte) aanval krijgt; paniek, overal aan likken, naar buiten willen, gras eten.
Zo ook toen ik gisteravond thuis kwam (door zijn druk doen?)
Tussendoor (ook nu) lijkt er helemaal niets aan de hand. Hij is gewoon normaal, vrolijk met wandelen, goede eetlust, drinkt normaal, normale ontlasting etc
Nu heb ik wel de d.a. gebeld, omdat het voer-verhaal dus blijkbaar niet opgaat. Ik kan daar morgen terecht (heb alles uitgelegd) Hij mag dan niet eten van te voren, zodat onderzoeken die nodig zijn meteen uitgevoerd kunnen worden.
Nu ben ik even rond aan het surfen en voel paniek toeslaan bij het lezen over dilatie en torsie. Een broer van mijn man is zijn hond verloren aan een torsie. Dat weet ik. maar ik legde niet meteen het verband tussen zijn symtomen en die van onze hond, gezien toch verschil in symptomen.
Het is wel zo dat ik de honden 3 keer per dag een kleine portie voer, ook omdat onze alesko altijd een wat gevoelige maag heeft gehad (geen symptomen van dilatie of torsie, maar gewoon snel de maag van streek)
Na het voeren wordt er ook niet gespeeld en gewandeld, maar ik heb al begrepen dat dat niet alles zegt/voorkomt.
Bij onze sem herken ik dus tot mijn paniek wel symptomen van dilatie. Extra reden voor paniek is het feit dat ik ruim een uur rijden van een kliniek af woon. De gewone d.a. draait hier geen diensten.
Dus als het mis gaat, kan ik onze sem verliezen.
Goed ... morgen ga ik dus naar de d.a. hier in de buurt en dan kom ik graag goed beslagen daar, met het oog op de risico's als hij aanleg heeft voor een torsie
(ik weet het natuurlijk nog niet zeker)
Zijn mijn zorgen terecht? Moet ik , indien niets anders wordt gevonden, preventief vastzetten van de maag bespreken?
Wat zijn de voors en tegens.
Nog andere zaken waar ik alert op moet zijn/moet bespreken/moet laten onderzoeken?