Het HondenForum

Een beetje inhakend op het Akita-topic, wat is in jullie ogen een goede beginnershond?
Als ik denk aan een beginnershond krijg ik een beeld voor ogen van een klein, makkelijk hondje dat je met twee vingers in je neus kunt opvoeden.
Maar ja aan dat kleine hondje zit je zo 10 jaar vast, best een behoorlijke tijd om te oefenen lijkt me

Maar ja niet iedereen wil natuurlijk met een klein hondje beginnen.
Je kiest natuurlijk vooral een hond die bij je manier van leven past, maar natuurlijk ga je dan ook af op uiterlijk, aangezien je er toch mee rond moet gaan lopen
Als je nog nooit een eigen hond hebt gehad of hebt opgevoed moet je dan natuurlijk nagaan of het verstandig is om een hond te nemen die jou wel zal opvoeden i.p.v. andersom en er zijn natuurlijk rassen die hier om bekend staan.
Maar als je nu heel zeker weet dat een bijv. een herder, een stafford of een beagle heel goed bij jou past omdat je ze a. mooi vindt b. het karakter bij jou past c. de hond bij jouw leefwijze past (veel wandelen of niet, kinderen of niet, sportief of niet enzovoorts) en je hebt je goed ingelezen en shows en fokkers bezocht wat is dan het probleem om een dergelijke hond als eerste hond te nemen?
Je zal toch ergens moeten beginnen?

Maar goed even terugkomend op mijn vraag, wat vinden jullie een goede beginnershond?
Is er wel zo iets als een beginnershond?
Welk ras zou je nooit aanraden aan een beginner?

O en even over verkeerde beweegredenen gesproken om een hond te nemen:
Ik vang puppies op voor het asiel en had op een gegeven moment een mooie chocolade bruine labrador zitten.
Komen er mensen kijken, die ten eerste al schrikken van mijn overenthousiaste lab ( ) maar die graag een choco lab wilden omdat deze zo mooi bij hun interieur paste
Heb ze ten sterkste afgeraden een lab te nemen, uiteindelijk kwam het labje bij een leuk jong stel terecht die veel met hem ondernemen.

Ik vind een beginners hond niet perse een klein hondje. Als ik aan het woord beginnershond hoor denk ik aan een sociale hond. Zo'n hond waarbij je fout kan maken zonder dat je meteen met een razend monster zit. Maar daarbij vind ik het veel belangrijker dat emnsen echt kijken of het karakter van hun hond past bij wat ze willen en kunnen bieden. Ik weet van mezelf dat ik gewoon een sociale ongecompliceerde hond wil, die buiten lekker actief is en binnen redelijk rustig. Daar heb ik de hond op uitgezocht. Maar er zijn ook mensen die gewoon echt een type vind voor een herder, of een terrier. Die zouden doodongelukkig zijn met mijn vloerkleed Dushi bijvoorbeeld.

tja, ik geloof niet in een beginnerhond

S@ndr@ schreef:tja, ik geloof niet in een beginnerhond

ik ook niet

Dat hangt echt zo van de persoon af. Ik zou eerst bedenken welke eigenschappen je niet wilt, daarna wat je wel wilt en daarop een hond uitzoeken. Het makkelijkste lijkt me dan een oudere herplaatser waar het karakter en gedrag al van bekend is. Voor de een is dat een herder, voor de andere een terriër en voor weer een ander een labrador.

Corneliana schreef:

S@ndr@ schreef:tja, ik geloof niet in een beginnerhond

ik ook niet

Ik ook niet.
Volgens mij is er geen enkele hond die makkelijk is voor een beginner
Ik bedoel maar dat je zelfs een Joris Goedbloed nog kunt verpesten.

Geen idee. Maar denk iig dat fout nummer 1 is; denken dat een kleine hond juist makkelijk en rustig is.

Op basis van dat heeft iemand es een jackrussel genomen. Eeh tsja.. een deense dog is rustiger?

Ja dat ligt volgens mij aan je leefomstandigheden, ruimte, tijd, wat wil je met een hond, trainen, wandelen.
Ik zou iedere beginnende eigenaar aanraden om op cursus te gaan, en niet te beginnen met een hondenras met een pittig karakter.

S@ndr@ schreef:tja, ik geloof niet in een beginnerhond

Ik ook niet echt. Wel dat bij onervaren eigenaars vaak bepaalde karaktertrekken die kenmerkend voor een ras zijn, lastig zijn. Maar er zijn ook genoeg onervaren eigenaars die wel goed aanvoelen hoe met een hond om te gaan en daardoor mogelijk wel met dat karakter om kunnen gaan.
Hoe dan ook denk ik dat de keuze voor een hond alleen om uiterlijk altijd verkeerd uitpakt.

Op zich geloof ik ook niet echt in een beginnershond..
Toch zijn er een aantal rassen die sneller "ontsporen" of het loopje met je nemen als je niet goed oplet. De consequenties zijn dan wat groter als de hond van karakter al niet heel sociaal is of dominant. Dat vergt veel wilskracht/kennis om in goede banen te leiden, ervaring kan hierbij dan wel handig zijn.
Ook zijn er een aantal rassen die best subtiel zijn wat betreft signalen.. Ook daar kan ervaring handig zijn.
Dat zegt overigens niet dat een "beginner" dat allemaal niet kan leren..

yodi schreef:Ja dat ligt volgens mij aan je leefomstandigheden, ruimte, tijd, wat wil je met een hond, trainen, wandelen.
Ik zou iedere beginnende eigenaar aanraden om op cursus te gaan, en niet te beginnen met een hondenras met een pittig karakter.

wat zijn dan hondenrassen met een pittig karakter?
ik zou gestoord worden van een chihauhau of een keeshondje... brrr
en andere keffertjes.
dat vind ik pittige hondjes. maar zo staan ze niet echt bekend
als ik hier buiten (woon lekker centraal dus ik zie veel) een hondengevechtje hoor zijn het vaak jackrussels, hoor ik wef wef wef weet ik het al

Ik geloof ook niet in een beginnerhond elke hond is met een verkeerde opvoeding wel te verpesten, natuurlijk zijn er zeer pittige rassen waar hond agressie in voor komt maar dit komt niet alleen bij beginners naar voren
Zo ken ik genoeg agressieve labradors en goldens waarvan men denkt dat deze als goed zakken geboren worden, dat vind ik meer een beginners fout. Maar niet iedereen wilt zich verdiepen in honden taal en opvoeding. Kleine hondjes zijn vaak nog pittiger om op te voeden en worden veel fouten bij gemaakt. Omdat het vaak toch schattig is dat zo een kleintje van zich af kan bijten of te voorzichtig mee omgegaan wordt. Als je een hond te laat corrigeert (of verkeerd begrijpt) of deze nu groot, klein pittig of niet pittig is dan kan je elke hond verkeerd opvoeden..

S@ndr@ schreef:tja, ik geloof niet in een beginnerhond

Dit. En je hoeft geen stafford of Akita te hebben er zijn ook zogenaamde makkelijke honden die kunnen ontsporen zelfs kleine hondjes.

Genoeg rassen denk ik, het ligt toch vooral aan de mensen hoe ze zijn en hoe ze met een hond zullen omgaan. Ik had bij mijn puppykopers 4 gezinnen waarvan het dus de eerste hond zou gaan worden. 1 heb ik afgewezen en de andere 3 gezinnen hebben een pup van ons. Allemaal mensen die zelf ook begrepen dat een labrador niet opgevoed geboren wordt en allemaal op de hoogte van het belang van puppy en vervolg cursussen, het consequent zijn en de moeite die je moet doen om voor jezelf een leuke labrador te hebben, maar ook voor de andere mensen in het park. (De soms een beetje TE hartelijkheid van een lab)
Geen enkele pup/hond is altijd maar makkelijk, maar ik denk dat je goed je best moet doen als je een labrador wilt verpesten.

Jay1978 schreef:Genoeg rassen denk ik, het ligt toch vooral aan de mensen hoe ze zijn en hoe ze met een hond zullen omgaan. Ik had bij mijn puppykopers 4 gezinnen waarvan het dus de eerste hond zou gaan worden. 1 heb ik afgewezen en de andere 3 gezinnen hebben een pup van ons. Allemaal mensen die zelf ook begrepen dat een labrador niet opgevoed geboren wordt en allemaal op de hoogte van het belang van puppy en vervolg cursussen, het consequent zijn en de moeite die je moet doen om voor jezelf een leuke labrador te hebben, maar ook voor de andere mensen in het park. (De soms een beetje TE hartelijkheid van een lab)
Geen enkele pup/hond is altijd maar makkelijk, maar ik denk dat je goed je best moet doen als je een labrador wilt verpesten.

dat is heel makkelijk hoor.
ik ken genoeg "rotlabjes".
hondaggressief enzo.
wát ze er dan mee doen?
geen idee.
enne... dat trekken aan de lijn...

Minhie schreef:Op zich geloof ik ook niet echt in een beginnershond..
Toch zijn er een aantal rassen die sneller "ontsporen" of het loopje met je nemen als je niet goed oplet. De consequenties zijn dan wat groter als de hond van karakter al niet heel sociaal is of dominant. Dat vergt veel wilskracht/kennis om in goede banen te leiden, ervaring kan hierbij dan wel handig zijn.
Ook zijn er een aantal rassen die best subtiel zijn wat betreft signalen.. Ook daar kan ervaring handig zijn.
Dat zegt overigens niet dat een "beginner" dat allemaal niet kan leren..

Ik geloof dat ik me hier maar bij aansluit. Scheelt weer typen

Minhie schreef:Op zich geloof ik ook niet echt in een beginnershond..
Toch zijn er een aantal rassen die sneller "ontsporen" of het loopje met je nemen als je niet goed oplet. De consequenties zijn dan wat groter als de hond van karakter al niet heel sociaal is of dominant. Dat vergt veel wilskracht/kennis om in goede banen te leiden, ervaring kan hierbij dan wel handig zijn.
Ook zijn er een aantal rassen die best subtiel zijn wat betreft signalen.. Ook daar kan ervaring handig zijn.
Dat zegt overigens niet dat een "beginner" dat allemaal niet kan leren..

Eens Dus niet per definitie dat rassen niet geschikt zijn voor beginners, maar wel dat het ene ras over het algemeen moeilijker is dan het andere ras. Met de wil om te leren en openstaan voor de ervaringen van anderen, kun je ook als "beginner" heel ver komen. Wel denk ik dat mensen die geen honden gewoon zijn, vaak al moeten wennen aan het überhaupt hebben en leven met een hond. Ik denk dat de meeste mensen de tijd en energie die je in een hond in zijn algemeenheid moet stoppen vaak al onderschatten. Die mensen moeten dus een extra stap maken en hebben soms langer nodig om de weg te vinden met een hond. Dan kun je wel beter een enigszins gemakkelijke hond hebben, waarbij je het kunt permitteren om wat langer de tijd nodig te hebben.

Jay1978 schreef:Genoeg rassen denk ik, het ligt toch vooral aan de mensen hoe ze zijn en hoe ze met een hond zullen omgaan. Ik had bij mijn puppykopers 4 gezinnen waarvan het dus de eerste hond zou gaan worden. 1 heb ik afgewezen en de andere 3 gezinnen hebben een pup van ons. Allemaal mensen die zelf ook begrepen dat een labrador niet opgevoed geboren wordt en allemaal op de hoogte van het belang van puppy en vervolg cursussen, het consequent zijn en de moeite die je moet doen om voor jezelf een leuke labrador te hebben, maar ook voor de andere mensen in het park. (De soms een beetje TE hartelijkheid van een lab)
Geen enkele pup/hond is altijd maar makkelijk, maar ik denk dat je goed je best moet doen als je een labrador wilt verpesten.

Tja toch zijn de vervelendste honden hier uit de buurt labradors, die denderen zo over mij en m'n honden heen. Misschien wel lief bedoeld van ze maar heel vervelend voor mij en mijn honden die niks van dat hysterische gedoe moeten hebben. Gollum wilde dat ook graag als pup maar dat heb ik dus in banen weten te leiden.
De fout die labrador mensen vaak maken is er vanuit gaan dat ze weinig aan de opvoeding hoeven doen omdat ze toch wel lief zijn. Tja meestal wel, maar ook erg lomp. En reuen kunnen best dominant zijn. Zelfs Gol is wel eens het gevecht aangegaan met een stafford teef

Minhie schreef:Op zich geloof ik ook niet echt in een beginnershond..
Toch zijn er een aantal rassen die sneller "ontsporen" of het loopje met je nemen als je niet goed oplet. De consequenties zijn dan wat groter als de hond van karakter al niet heel sociaal is of dominant. Dat vergt veel wilskracht/kennis om in goede banen te leiden, ervaring kan hierbij dan wel handig zijn.
Ook zijn er een aantal rassen die best subtiel zijn wat betreft signalen.. Ook daar kan ervaring handig zijn.
Dat zegt overigens niet dat een "beginner" dat allemaal niet kan leren..

Ik denk wel dat mensen zich beter moeten verdiepen in wat voor een hond ze aanschaffen. Zodat ze van te voren weten wat voor een ras ze kopen.

Corneliana schreef:

Jay1978 schreef:Genoeg rassen denk ik, het ligt toch vooral aan de mensen hoe ze zijn en hoe ze met een hond zullen omgaan. Ik had bij mijn puppykopers 4 gezinnen waarvan het dus de eerste hond zou gaan worden. 1 heb ik afgewezen en de andere 3 gezinnen hebben een pup van ons. Allemaal mensen die zelf ook begrepen dat een labrador niet opgevoed geboren wordt en allemaal op de hoogte van het belang van puppy en vervolg cursussen, het consequent zijn en de moeite die je moet doen om voor jezelf een leuke labrador te hebben, maar ook voor de andere mensen in het park. (De soms een beetje TE hartelijkheid van een lab)
Geen enkele pup/hond is altijd maar makkelijk, maar ik denk dat je goed je best moet doen als je een labrador wilt verpesten.

dat is heel makkelijk hoor.
ik ken genoeg "rotlabjes".
hondaggressief enzo.
wát ze er dan mee doen?
geen idee.
enne... dat trekken aan de lijn...

Denk zomaar dat dat juist de mensen zijn die dachten dat een labrador WEL opgevoed geboren zou worden. Slechte selectie van de fokker zou ik denken.
Als je het zo bekijkt is er inderdaad geen beginnershond.

Gollum schreef:

Jay1978 schreef:Genoeg rassen denk ik, het ligt toch vooral aan de mensen hoe ze zijn en hoe ze met een hond zullen omgaan. Ik had bij mijn puppykopers 4 gezinnen waarvan het dus de eerste hond zou gaan worden. 1 heb ik afgewezen en de andere 3 gezinnen hebben een pup van ons. Allemaal mensen die zelf ook begrepen dat een labrador niet opgevoed geboren wordt en allemaal op de hoogte van het belang van puppy en vervolg cursussen, het consequent zijn en de moeite die je moet doen om voor jezelf een leuke labrador te hebben, maar ook voor de andere mensen in het park. (De soms een beetje TE hartelijkheid van een lab)
Geen enkele pup/hond is altijd maar makkelijk, maar ik denk dat je goed je best moet doen als je een labrador wilt verpesten.

Tja toch zijn de vervelendste honden hier uit de buurt labradors, die denderen zo over mij en m'n honden heen. Misschien wel lief bedoeld van ze maar heel vervelend voor mij en mijn honden die niks van dat hysterische gedoe moeten hebben. Gollum wilde dat ook graag als pup maar dat heb ik dus in banen weten te leiden.
De fout die labrador mensen vaak maken is er vanuit gaan dat ze weinig aan de opvoeding hoeven doen omdat ze toch wel lief zijn. Tja meestal wel, maar ook erg lomp. En reuen kunnen best dominant zijn. Zelfs Gol is wel eens het gevecht aangegaan met een stafford teef

Onze oude lab was echt bijna niet op te voeden. Super lief maar een blok beton voor zijn hoofd daar lusten de honden geen brood van. We zijn zelfs weggestuurd op de KC opdat hij iedere keer zodra hij los was als een gek over het veld begon te rennen en alle honden met zich mee trok (de helft om te spelen en de andere helft om hem af te maken). Achteraf ook een zwaktebod van de kc maar goed. Het lukte hen ook niet om hem te trainen. In ons geval was het niet zo dat we dachten dat hij al opgevoed geboren werd, maar dat we echt niet wisten hoe we hem moesten bereiken. Ik woonde toen nog thuis en uiteindelijk is de hond wel leuk geworden, maar pas toen hij 7 was en gewoon iets rustiger was.
Dit is ook de reden waarom ik toen ik een hond voor mezelf ging kijken niet aan een lab durfde te beginnen.

Gollum schreef:

Jay1978 schreef:Genoeg rassen denk ik, het ligt toch vooral aan de mensen hoe ze zijn en hoe ze met een hond zullen omgaan. Ik had bij mijn puppykopers 4 gezinnen waarvan het dus de eerste hond zou gaan worden. 1 heb ik afgewezen en de andere 3 gezinnen hebben een pup van ons. Allemaal mensen die zelf ook begrepen dat een labrador niet opgevoed geboren wordt en allemaal op de hoogte van het belang van puppy en vervolg cursussen, het consequent zijn en de moeite die je moet doen om voor jezelf een leuke labrador te hebben, maar ook voor de andere mensen in het park. (De soms een beetje TE hartelijkheid van een lab)
Geen enkele pup/hond is altijd maar makkelijk, maar ik denk dat je goed je best moet doen als je een labrador wilt verpesten.

Tja toch zijn de vervelendste honden hier uit de buurt labradors, die denderen zo over mij en m'n honden heen. Misschien wel lief bedoeld van ze maar heel vervelend voor mij en mijn honden die niks van dat hysterische gedoe moeten hebben. Gollum wilde dat ook graag als pup maar dat heb ik dus in banen weten te leiden.
De fout die labrador mensen vaak maken is er vanuit gaan dat ze weinig aan de opvoeding hoeven doen omdat ze toch wel lief zijn. Tja meestal wel, maar ook erg lomp. En reuen kunnen best dominant zijn. Zelfs Gol is wel eens het gevecht aangegaan met een stafford teef

Precies, zolang dat vooroordeel er is (dat labs zo makkelijk zijn) en de fokkers zo makkelijk pups meegeven zonder voorlichting blijft dat zo.

Miezemuis schreef:

Gollum schreef:

Jay1978 schreef:Genoeg rassen denk ik, het ligt toch vooral aan de mensen hoe ze zijn en hoe ze met een hond zullen omgaan. Ik had bij mijn puppykopers 4 gezinnen waarvan het dus de eerste hond zou gaan worden. 1 heb ik afgewezen en de andere 3 gezinnen hebben een pup van ons. Allemaal mensen die zelf ook begrepen dat een labrador niet opgevoed geboren wordt en allemaal op de hoogte van het belang van puppy en vervolg cursussen, het consequent zijn en de moeite die je moet doen om voor jezelf een leuke labrador te hebben, maar ook voor de andere mensen in het park. (De soms een beetje TE hartelijkheid van een lab)
Geen enkele pup/hond is altijd maar makkelijk, maar ik denk dat je goed je best moet doen als je een labrador wilt verpesten.

Tja toch zijn de vervelendste honden hier uit de buurt labradors, die denderen zo over mij en m'n honden heen. Misschien wel lief bedoeld van ze maar heel vervelend voor mij en mijn honden die niks van dat hysterische gedoe moeten hebben. Gollum wilde dat ook graag als pup maar dat heb ik dus in banen weten te leiden.
De fout die labrador mensen vaak maken is er vanuit gaan dat ze weinig aan de opvoeding hoeven doen omdat ze toch wel lief zijn. Tja meestal wel, maar ook erg lomp. En reuen kunnen best dominant zijn. Zelfs Gol is wel eens het gevecht aangegaan met een stafford teef

Onze oude lab was echt bijna niet op te voeden. Super lief maar een blok beton voor zijn hoofd daar lusten de honden geen brood van. We zijn zelfs weggestuurd op de KC opdat hij iedere keer zodra hij los was als een gek over het veld begon te rennen en alle honden met zich mee trok (de helft om te spelen en de andere helft om hem af te maken). Achteraf ook een zwaktebod van de kc maar goed. Het lukte hen ook niet om hem te trainen. In ons geval was het niet zo dat we dachten dat hij al opgevoed geboren werd, maar dat we echt niet wisten hoe we hem moesten bereiken. Ik woonde toen nog thuis en uiteindelijk is de hond wel leuk geworden, maar pas toen hij 7 was en gewoon iets rustiger was.
Dit is ook de reden waarom ik toen ik een hond voor mezelf ging kijken niet aan een lab durfde te beginnen.

Ja die enorme plaat voor de kop klinkt heel herkenbaar, dat zouden ze eigenlijk in de rasbeschrijving moeten zetten

Ik vind kleine keffertjes ook echt niet te pruimen, maar bij mij op de cursus zit een chiwawa die het echt geweldig doet, het ligt dus grotendeels aan opvoeding.
Een akita vind ik prachtig om te zien maar ik ken er geen een, nav. alle verhalen zou ik er niet aan beginnen.
Aan de andere kant als je de reacties hoort als je een rottweiler neemt, die zijn ook niet positief tenzij je mensen treft die zelf een gehad hebben.

Uitzonderingen daargelaten (Miezemuis) is het toch gewoon een kwestie van opvoeding, mensen die er totaal geen moeite voor willen doen zouden gewoon geen hond moeten krijgen (hondenrijbewijs toch maar dan?)
Ik neem Dazzle al niet eens meer mee naar het park vanwege de herdermixen, labmixen en ander onopgevoed grut die van alle kanten op hem afgestoven komen omdat die mensen vinden dat alles maar met elkaar om moet kunnen gaan.

Jay1978 schreef:

Gollum schreef:

Jay1978 schreef:Genoeg rassen denk ik, het ligt toch vooral aan de mensen hoe ze zijn en hoe ze met een hond zullen omgaan. Ik had bij mijn puppykopers 4 gezinnen waarvan het dus de eerste hond zou gaan worden. 1 heb ik afgewezen en de andere 3 gezinnen hebben een pup van ons. Allemaal mensen die zelf ook begrepen dat een labrador niet opgevoed geboren wordt en allemaal op de hoogte van het belang van puppy en vervolg cursussen, het consequent zijn en de moeite die je moet doen om voor jezelf een leuke labrador te hebben, maar ook voor de andere mensen in het park. (De soms een beetje TE hartelijkheid van een lab)
Geen enkele pup/hond is altijd maar makkelijk, maar ik denk dat je goed je best moet doen als je een labrador wilt verpesten.

Tja toch zijn de vervelendste honden hier uit de buurt labradors, die denderen zo over mij en m'n honden heen. Misschien wel lief bedoeld van ze maar heel vervelend voor mij en mijn honden die niks van dat hysterische gedoe moeten hebben. Gollum wilde dat ook graag als pup maar dat heb ik dus in banen weten te leiden.
De fout die labrador mensen vaak maken is er vanuit gaan dat ze weinig aan de opvoeding hoeven doen omdat ze toch wel lief zijn. Tja meestal wel, maar ook erg lomp. En reuen kunnen best dominant zijn. Zelfs Gol is wel eens het gevecht aangegaan met een stafford teef

Precies, zolang dat vooroordeel er is (dat labs zo makkelijk zijn) en de fokkers zo makkelijk pups meegeven zonder voorlichting blijft dat zo.

Dat gebeurt helaas niet alleen bij Labradors. Gelukkig begint het bij de Drent te veranderen maar de mensen die met het kopen van een Drent dachten een makkelijk op te voeden hond te hebben zijn niet op de vingers van een hand te tellen. Ook niet op die van 10 handen trouwens. Een Drent is NIET altijd makkelijk op te voeden namelijk.

Ik denk dat het super persoonlijk is.
Vooral belangrijk is denk ik weten waar je aan begint, wat voor hond je ook zou willen.
En dan bedoel ik niet het uiterlijk!!

Ik heb 2 jaar lang rondgekeken en gelezen en nagedacht wat ik wilde, en ik moet zeggen, ik heb een wereldhondje, voor mij dan. Velen zullen haar geen bal aan vinden (te rustig, speelt niet, rent niet), maar ze past perfect bij mij.

Naar mijn idee onderschatten veel mensen het hebben van een hond, denken ze dat 3 keer een uitlaatrondje voor een (wat ik noem ren) hond genoeg is.

Ben het dus eens met het feit dat er niet zoiets als een beginnershond bestaat.
Wel is denk ik het ene ras geschikter dan het andere, maar dat hangt dan meer van de persoon af.

Fabiola17 schreef:Ik denk dat het super persoonlijk is.
Vooral belangrijk is denk ik weten waar je aan begint, wat voor hond je ook zou willen.
En dan bedoel ik niet het uiterlijk!!

Ik heb 2 jaar lang rondgekeken en gelezen en nagedacht wat ik wilde, en ik moet zeggen, ik heb een wereldhondje, voor mij dan. Velen zullen haar geen bal aan vinden (te rustig, speelt niet, rent niet), maar ze past perfect bij mij.

Naar mijn idee onderschatten veel mensen het hebben van een hond, denken ze dat 3 keer een uitlaatrondje voor een (wat ik noem ren) hond genoeg is.

Ben het dus eens met het feit dat er niet zoiets als een beginnershond bestaat.
Wel is denk ik het ene ras geschikter dan het andere, maar dat hangt dan meer van de persoon af.

Idd van het persoon, maar ook gezinssituatie, levenswijze, sociale leven, dagelijkse leven m.b.t werk telt allemaal mee.

Ik kan me wel voorstellen dat er bepaalde rassen zijn waar de gevolgen van een slechte opvoeding ernstiger zijn dan bij andere rassen. Omdat ze veel sterker zijn, omdat ze harder bijten, omdat ze veel zelfstandiger zijn of vasthoudender.

Esther12 schreef:Ik kan me wel voorstellen dat er bepaalde rassen zijn waar de gevolgen van een slechte opvoeding ernstiger zijn dan bij andere rassen. Omdat ze veel sterker zijn, omdat ze harder bijten, omdat ze veel zelfstandiger zijn of vasthoudender.

Of stront eigenwijs