Het HondenForum

En dan???

Ik heb meestal wel mijn telefoon bij me, en Pieter kan ik natuurlijk wel duidelijk maken waar ik me ongeveer bevind. Maar dan? Dan kan hij naar me toe komen, maar de laatste kilometers zal ook hij moeten lopen. Net zoals een dierenambulance. En dan nog. Hoe krijgen we bv Saar met zijn tweeën naar de bewoonde wereld?

Denken jullie daar wel eens over na, en wat voor "oplossingen" hebben jullie daarvoor bedacht?

Heb altijd mobiel bij mij.
Dan ik naar huis bellen of anders naar de ambu.
en kan ik hulp kregen

baasje van nesco schreef:Heb altijd mobiel bij mij.
Dan ik naar huis bellen of anders naar de ambu.
en kan ik hulp kregen

Nou ja, maar stel dat ik mobiel bij me heb (laatste tijd meestal wel). Stel dat ik hulp kan inroepen. Hoe gaan we dan een 40 kilo zware hond (die op de één of andere manier niet meer kan lopen) naar een auto of ambu krijgen?
Alternatief is alleen nog maar lopen in de bewoonde wereld, maar daar heb ik eigenlijk geen zin in.

Ik denk dat je dan wel zin maakt en heel veel kracht en energie hebt........

nooit over nagedacht, ik ga ervan uit dat als je de middelen hebt om hulp in te schakelen je dan wel tot een oplossing komt.

en met 2 man is 40 kg best te dragen, desnoods in een doek (soort van hangmat)

Of je legt haar in je jas en gaat haar trekken/slepen.
In echte nood kan je een heleboel!

hond over je nek,2poten aan elke kant van hoofd en dan gaan met die banaan.
Denk ik maar ik heb geen idee of dat echt te doen is.
Een hond van 40kilo is dan best heel zwaar,ik zou dat niet kunnen sjouwen,20kilo gaat nog maar zwaarder word moeilijk denk ik.
Minder ver van de bewoonde wereld gaan lopen denk ik.

Jinke schreef:Of je legt haar in je jas en gaat haar trekken/slepen.
In echte nood kan je een heleboel!

Die jas had ik me vanochtend ook al bedacht inderdaad

Ja, daar denk ik wel eens over maar verder dan die telefoon meenemen kom ik eigenlijk niet.
Kennis van me heeft het gehad, haar Terveurense herder reu (en een flinke!) kreeg een hartstilstand midden in de bossen.
Ik denk eraan terug met ontzetting maar wat ik zou hebben gedaan heb ik nooit proberen te bedenken eerlijk gezegd.

Dierenambu heeft over het algemeen wel een stretcher/draagplank in de bus. Of je laat iemand naar de dichtsbijzijnde buur/boer rennen voor een kruiwagen.

regelmatig over nagedacht, maar dat hoeft niet meer. Zo ver komt Odin niet meer, dus ik blijf eigenlijk altijd in de bewoonde wereld. En met Ivan, die kan ik wel tillen denk ik, mocht ik in het bos met hem zijn. En altijd een mobiel mee. Maar zo groot is het bos hier niet dus altijd wel andere honden/eigenaren in de buurt.

Wel eens over nagedacht, maar ook meteen weer van me af gezet.
De kans dat ik niet verder kan lopen is namelijk vele malen groter, als ik me daar vooraf druk over ga maken kom ik dus nergens meer

Met Fez heb ik dragend weggedaan.
Vraag me niet hoe ik er toe in staat was en al helemaal niet om dat nu op dit moment eens over te doen met een hond

Op zo'n moment denk je niet echt na, door de adrenaline zou je je hond de wereld ronddragen als dat nodig was

Pendrag schreef:Met adrenaline in je lijf kun je best veel. Ik kon afgelopen donderdagmiddag helemaal niets. Amper van bed naar wc lopen zonder me vast te houden. Tot ik Nora zag. Toen had ik ineens genoeg kracht om haar 12 x te tillen. Mocht je ver van de bewoonde wereld zitten en er moet iemand komen helpen, dan neemt die wat mee. Iets van een brancard, kruiwagen, kinderwagen. Altijd wel iets te verzinnen. Ik maak me daar nooit zo druk om. Als het zich voordoet, regel je wat. Ik zou de wandelingen in de middle of nowhere in ieder geval niet willen missen.

Ik moest meteen aan jouw verhaal denken. Adrenaline zorgt dat je heel erg veel kan ( gelukkig).

ja gps zit tegenwoordig op de meeste smartphones!

Met behulp van een jas en 2 takken kun je een soort draagbaar maken.
De mouwen van de jas naar binnen doen, daar de stokken door, blijven ze mooi zitten en kun je de hond op de jas leggen, en tillen of slepen.

Ik ben zelf bang in de middle of nowhere, dus daar kom ik niet, niet alleen in ieder geval.
Ga wel eens alleen het bos een stukje in, maar daar zie je eigenlijk altijd nog wel mensen.
Bovendien weegt mijn hond maar 8 kilo.

Mijn honden wegen 22 en 28 kilo en 1 tegelijk zou ik wel kunnen dragen als het nodig was. Anders inderdaad iets verzinnen met je jas en een paar takken. Mijn gsm heeft ook een gps tracker en die heb ik meestal lopen als ik wandel, dus dan kan ik de hulpdiensten bellen en zeggen waar ik me exact bevind.

Daar denk ik niet zo bij na eigenlijk. Ik ben een keer midden in een natuurgebied over letterlijk één nacht ijs gelopen omdat Nilo daar in een wak lag. Alles goed gegaan, ik had het alleen erg koud op de terugweg (nog een uur tot we bij de parkeerplaats waren) en achteraf denk je er dan aan hoe het ook had kunnen aflopen. Maar op dat moment boeit dat niet, wat moet dat moet.

Ik heb wel altijd m'n telefoon mee voor als er iets gebeurd hoor, maar verder heb je nou eenmaal niet alles onder controle. Zeker niet als je ergens in de bossen loopt, je kunt niet op elke situatie voorbereid zijn.

Als je vaak in hetzelfde gebied loopt, zou je kunnen proberen of er een nummer bestaat van de lokale boswachter/beheerder. Die kennen de paden om met een auto dicht bij de meeste plekken te kunnen komen...

Edit:
En dat nummer standaard in je mobieltje meenemen.

Daar denk ik ook wel eens over na.
Het áltijd wel m'n mobiel bij me, dus ik kan iemand bereiken, hoop ik.
Dan maar zien wat handig is. Hoe ver je met de auto kan komen, dragen? Ter plekke iets verzinnen dan maar.

Ik heb ook altijd mijn mobiel bij me en ik ben een stevige dame die een golden van 25 kilo best een eind kan dragen als het nodig is. Moet er wel bij zeggen dat waar ik loop, het vaak wel afgelegen maar zelden echt verlaten is. Kom altijd wel fietsers of andere wandelaars tegen, daar zou ik in zo'n geval op hopen wss.

Heb gelukkig maar hondjes van 5 kilo elk.
En nog maar een keer was het nodig om er eentje te tillen.
Wij zitten hier eigenlijk altijd in de bewoonde wereld. ( fietsers en wandelaars)
maar toen kwamen we er natuurlijk niemand tegen.
Ik heb denk ik een kilometer of twee/ drie gelopen en toen was ik thuis.
Maar toch is een hondje van 5 kilo behoorlijk zwaar op den duur.
Laat staat honden van 25 kilo.

Ik kan Diesel gewoon dragen als dat nodig is. Ik heb het al een keer gedaan toen hij opeens niet meer wilde lopen, ik heb hem toen een heel stuk naar huis gedragen. Maar zelfs al weegt hij maar 12kg, op den duur weegt dat toch door. Ik moet eerlijk zeggen dat ik een hond van 40 kg niet zou kunnen dragen. Ik zie me daar al 3/4 van mijn eigen gewicht een uur door de bossen zeulen. Ik zou dus een andere oplossing moeten vinden, als ik ooit zo'n grote hond heb.

Mijn dochter en ik hebben dit meegemaakt met onze bordeauxdog Gipsy. In de middle of nowhere zakte ze heel benauwd in elkaar. Het probleem was niet dat we haar niet konden tillen, ze werd er veel benauwder door. Gelukkig had mijn dochter haar mobiel bij zich, zij heeft 112 gebeld. Die hebben de politie en dierenambulance gestuurd, ze hadden begrepen dat het om een hond in een snikhete afgesloten auto ging. Met vereende krachten is Gipsy op een brancard naar de dierenambulance gebracht. Een auto kon niet op het met betonblokken afgesloten terrein komen, er moest een flink stuk met haar gelopen worden. Mijn dochter is bij haar achterin de dierenambulance gaan zitten, wat eigenlijk niet mocht maar de politie kneep een oogje dicht. De meeste hulp hebben we gehad van een jong stelletje die daar toevallig ook waren met hun hond.
Er ligt nu altijd een deken in de auto, maar dit had voor Gipsy niets uitgemaakt. We gaan met Mowgli niet naar de middle of nowhere, dat is inmiddels bebouwd, en Balou kan ik in mijn jaszak vervoeren.

Ik heb ook altijd mijn mobiel bij.
Verder is de zwaarste hier Macho en die weegt 33kg, als het echt moet kan ik hem tillen (weleens geprobeerd) en in een echte noodsituatie denk (en hoop) ik dat ik hem door de adrenaline wel een eind mee zou kunnen dragen.

Altijd een mobieltje mee...

en tegenwoordig altijd het middel stesolid (epilepsie) als Buddy toch een toeval zou krijgen...
kan net zo goed in de bebouwde kom gebeuren...

Voorheen altijd met 3 honden in de middle of nowhere gewandeld... gelukkig nooit wat gebeurd.. en bang voor engerds.. nee hoor .. niet met 3 honden..

Ingrid

ik heb het ooit gehad met tommy de maltezer die we toen hadden. ik liep op 1e kerstdag met heavy (golden retriever) en met tommy in de vlakte van waalsdorp in den haag. op een gegeven moment zie ik bloed op het zand, dus ik til tommy op, had hij met zijn piemel in het prikkeldraad gezeten. ik was op een kilometer of 3 van de auto af. ik tommy opgetild, maar na een kilometer werd hij toch zwaar ondanks dat hij maar 7 kilo woog. uiteindelijk wel de auto bereikt en tommy heeft het overleefd.
ellen

Saar kan ik ook tillen hoor, al ben ik zelf niet eens anderhalf keer zo zwaar. Maar 5 kilometer, in die blub-modder... Dan ga ik er denk ik toch een tijdje over doen.

Nou ja, ik ga er maar gewoonte van maken mobiel mee te nemen. De dames worden er niet jonger op (en inderdaad Liesbeth, het sjouwen in de middle of nowhere wil ik er niet voor laten, dat zou Saar ook niet willen.

Marion. schreef:

baasje van nesco schreef:Heb altijd mobiel bij mij.
Dan ik naar huis bellen of anders naar de ambu.
en kan ik hulp kregen

Nou ja, maar stel dat ik mobiel bij me heb (laatste tijd meestal wel). Stel dat ik hulp kan inroepen. Hoe gaan we dan een 40 kilo zware hond (die op de één of andere manier niet meer kan lopen) naar een auto of ambu krijgen?
Alternatief is alleen nog maar lopen in de bewoonde wereld, maar daar heb ik eigenlijk geen zin in.

opvouwbaar brancard kopen

Goh nog nooit over nagedacht.. soms heb ik een mobiel bij me, soms ook niet. Nou ja en dan hopen dat er snel een dierenambulance of iemand anders is die ons naar de dierenarts kan vervoeren. Met een plank of brancard of slepen in mijn jas, want ik zie mezelf nou nog niet Kay omhoog tillen