Het HondenForum

Dat heb ik en ik ben zo blij met ze!

Ik was met Detje aan het wandelen vanmorgen en we lopen zoals wel vaker langs de dierenartsenpraktijk. Vedette vindt de dierenarts leuk en staat altijd te snuffelen en te kwispelen voor de deur en naar boven te kijken of we alsjeblieft naar binnen gaan. Nou ja dat doen we dus niet zo vaak. Als ik een afspraak wil maken loop ik wel met haar naar binnen zonder dat er wat gebeurd. Ze is ook alleen in behandeling geweest met haar puppen prikjes, 1x voor een teek die ik er alleen niet uit kreeg en 1x gewoon om te wegen. Meestal is er niemand daar als we er langs lopen, want in de ochtend is de praktijk gesloten voor operaties en pas in de middag is er spreekuur.

Nou komen we vanmorgen tijdens het kwispelen en naar de deur kijken een dierenarts tegen die net aan kwam lopen. Zij vond het erg aandoenlijk, dat was duidelijk, want Det mocht mee naar binnen voor koekjes En ze vond het leuk! De vrouw die ons binnen liet zei tegen de anderen dat ze naar binnen mocht voor koekjes, want ze wilde niet doorlopen Det had niet echt tijd voor de koekjes want die dierenartsen waren zo leuk Er was een voor mij onbekende mannelijke dierenarts die begint een verhaal over een man die vroeger bijna dagelijks met zijn boevier in de wachtkamer kwam zitten. Heel gezellig dus daar! Ze nemen tijd voor iemand die zomaar binnenkomt terwijl ze zijn gesloten om een gezellig babbeltje te maken. Heerlijk die mensen!

Hebben jullie ook zo'n leuke ervaring meegemaakt met je dierenartspraktijk?

Zo kan het dus ook. Hier een praktijk om de hoek en daar het tegenover gestelde.

Ik ben er een keer geweest om twee honden te enten. Een uur later terug met een pup die een blaasontsteking had.
In beide gevallen met mijn man samen. De assistente zei : alweer hier maar de arts zelf herkende ons absoluut niet!

We komen hem wel eens tegen als hij zijn hondje uitlaat ook dan herkend hij je niet. Erg onpersoonlijk en ook geen client meer bij hem. Ik ga wel een stukje rijden naar een oraktijk die wel hart voor dieren hebben.

Maar goed om te lezen dat het ook anders kan, leuk!

Sam is twee jaar over de vloer geweest bij de Tweede Lijn in Wilhelminaoord voor therapie en ja, dat is ook echt een fijne praktijk. Altijd even vragen of je koffie of thee wil, altijd even vragen hoe het met je gaat en met Sam. En Sam, die gaat dan helemaal schommelend naar binnen, omdat die staart zo hard te keer gaat. Ja, altijd blij, ondanks dat hij er toch ook veel pijn heeft gehad.

Wij hebben ook een fijne dierenartspraktijk!

Toen we in juli Doeschka onze labrador in moesten laten slapen waren ze erg begripvol. We hebben daarna nog een kaartje gehad en ze hebben ons nog 2x gebeld hoe het nu ging en hoe Bo erop reageerde dat haar maatje er niet meer was!

Ook hebben we aan het einde met onze labrador heel wat spoedafspraken en telefoontjes gepleegd toen ze zo ziek was. Altijd stonden ze voor ons klaar en kon er wat geregeld worden zodat we snel aan bod kwamen.
Ook met Bo haar schijnzwangerschap vlak voor haar sterilisatie en allergische reactie op bepaalde medicijnen konden we meteen langskomen en werd er nadien nog gebeld hoe het nu ging.

Tara schreef:
Nou zeg, wat een zeikerige instelling.
Ik ben ook iemand die een slecht geheugen voor gezichten heeft, het is niet eens onwil, maar ik herken mensen buiten een bepaalde context vaak gewoon echt niet.

Als mensen hun hond niet bij hebben loop ik ze 9 van de 10 keer straal voorbij.


Ik begin m'n huidige DA toch wel te waarderen inmiddels.
Vond hem nogal kil en afstandelijk, maar kennelijk heeft hij even tijd nodig
Met Pjotr was hij super zacht en geduldig.

francientje schreef:Zo kan het dus ook. Hier een praktijk om de hoek en daar het tegenover gestelde.

Ik ben er een keer geweest om twee honden te enten. Een uur later terug met een pup die een blaasontsteking had.
In beide gevallen met mijn man samen. De assistente zei : alweer hier maar de arts zelf herkende ons absoluut niet!

We komen hem wel eens tegen als hij zijn hondje uitlaat ook dan herkend hij je niet. Erg onpersoonlijk en ook geen client meer bij hem. Ik ga wel een stukje rijden naar een oraktijk die wel hart voor dieren hebben.

Nou artsen zijn vaak ook erg druk, zien tigduizend dieren op een dag en zijn vaak gefocuster (focusder?? Whatever!) op het dier dan op de bijbehorende eigenaar. (zo zie ik dat ook graag, kom tenslotte ook voor mijn dier).
De assistentes bij de balie spreken jou aan want ze ontvangen jou en zijn dus automatischer meer gefocust op je gezicht.
Alhoewel die kun je ook best 's avonds tegenkomen dat ze je dan niet herkennen..
Om dan gelijk te stellen dat die praktijk geen hart voor dieren heeft vind ik niet erg gepast.

Omdat soort dingen kan ik me niet sappel maken, als ik maar goed geholpen wordt.
Ik ben die arts bij het naar buiten gaan ook al praktisch weer vergeten...

Ik vind het fijn (bij ons wisselen de dierenartsen nogal) als ik een mannelijke dierenarts heb en dan 1 die niet bij voorbaat al een snuitje pakt, want 'o het is een herder'.
Als de dierenarts m'n hond met een open houding ontvangt en zegt 'wat is hij mooi' dan is hij al binnen bij mij, kan hij niet meer stuk bijna
Nou tot nog toe doen ze dat allemaal bij mij, als het slecht gaat met een dier leven ze ook allemaal mee tot aan de assistentes.
Kay krijgt altijd koekjes als we binnenkomen, die hij net zo hard weer uittuft en dan lacht men altijd en de meeste assistentes weten dat wel en zeggen dan tegen de arts: die lust hij niet van jou..
Hij kan dan ook heel mooi zijn neus optrekken en van de assistente pakt hij hem wel aan. Altijd lachen

Hm ik ben blij dat we een dierenarts hebben die gewoon de dieren goed behandeld.
Het zal me eenn worst wezen als ze mij herkennen of als ze mijn hond een koekje geven.

Ik heb een hele leuke dierenartspraktijk. Toen ik laatst eens vertelde dat het spul aan de lamsribben zaten kreeg ik een schouderklopje (letterlijk) en een zeer gemeend 'dat is goed voor ze'
Na het laatste bezoek van Tim voor zijn oog waarbij hij weer een roesje moest werden we uitgenodigt om vooral vaak langs te komen om een koekje te halen. Mijn Da vond nl dat hij ook moest leren dat de DA ook heel leuk kan zijn.
Gisteren was het zover, de Stronghold was op en moest bijgehaald. Tim mee en in het kader van de DA is je beste vriend, mocht hij de spreekkamer uitgebreid besnuffelen en bekijken. Onder het genot van veel brokjes mocht hij ook op de weegschaal. Hij ging er ontspannen weer weg.
Ik kom gelukkig niet zo vaak bij de DA maar ze kennen allemaal mijn honden en ik wordt heel serieus genomen.

Ik heb een hele leuke praktijk. En ze zitten hier om de hoek. Nog wel, want als ik eind van het jaar ga verhuizen kan ik niet zo makkelijk binnen lopen.
Met Shendor ging ik er regelmatig heen, even wegen, een koekje halen en laten zien dat het best leuk was. Nu met Jade doe ik dat ook. Bleza mag van de week ook weer een keertje mee. Gewoon voor het leuke. De assistentes vinden alle drie mijn honden geweldig, dus ze krijgen vaak ook een extra koekje. Jade hoeft niks, maar die mogen ze tegenwoordig aaien. Ze weten ook wie ik ben als ik bel, tenminste, de meesten. Ik word nu na een aantal jaar nog maar door een assistente met u aangesproken, de rest weet dat het niet mag.
Toen ik een tijdje niet met Shendor geweest was belden ze ook op om te vragen hoe het ging.
Als we een beest in moeten laten slapen krijgen we een kaartje thuisgestuurd met sterkte wensen. Ongeacht of het een ratje is of een hond.
Soms kom ik een arts of assistente tegen als ik langs fiets, dan lopen ze met een eigen hond of een patientje om die uit te laten. Ze herkennen me ook zonder hond haha. Ben er met Shendor natuurlijk erg vaak geweest, dus tja.
Al met al ben ik erg blij met ze.

Maakt me niks uit als ze me niet herkennen op straat.

Ik herken mijn eigen nichtje geeneens, nou had ik haar wel al jaren niet meer gezien. Maar toch, ik kwam haar jaren geleden op de markt tegen en ze zei tegen: hallo Gonnie, heb gedag gezegd en ben gewoon doorgelopen want ik had helemaal niet door dat ze mijn nichtje was, inplaats dat ik vroeg wie ze was en waar ze me van kon. Nou was ik toen nog wel heel erg verlegen maar dat maakt het niet minder erg.

Kom al jaren bij dezelfde praktijk waar alleen de da's wel eens wisselen. Ze kennen mij, de hond(en) en leven erg mee.
Ga ook regelmatig gewoon langs voor een koekje en een praatje want de DA moet wel leuk blijven.

Ik herken mijn DA ook niet buiten de praktijk om

Ik ben ook heel blij met onze dierenarts, ze zijn voor vers voer en willen niet onnodig met AB gaan strooien als het niet nodig is of jonge honden betreft. Eerst met andere medicatie proberen en mocht het dan toch nodig zijn nog AB.

Ze zijn ook echt heel vriendelijk en lief tegen Loki, en hij is echt ontzettend gek op hun. Als hij "onze" dierenarts ziet dan wordt hij helemaal gek en wil naar haar toe. Hij is haar "schnappschildkröte" omdat hij altijd zo loopt te happen in haar handen (wat ze zelf uitdaagt haha)

Onze da zou het denk ik niet zo leuk vinden als je zomaar langs komt. Zij doet alleen werkt enkel op afspraak.
Dit omdat ze het zo neutraal mogelijk wilt houden voor de beesten. Maar ik weet zeker dat als ik nu bel om zomaar even langs te komen, dat dat geen probleem is. Dan geeft zij gewoon aan wanneer het even kan.

Figo krijgt ook altijd wat lekkers en ze probeert altijd rekening te houden met de dieren. Ik bedoel dat ze het dier op zijn gemak probeert te stellen.
Daar betrekt ze je ook bij. Ook wij kregen een kaartje na dat we onze kat in hebben laten slapen.
Super lief mens!

Tara schreef:

francientje schreef:Zo kan het dus ook. Hier een praktijk om de hoek en daar het tegenover gestelde.

Ik ben er een keer geweest om twee honden te enten. Een uur later terug met een pup die een blaasontsteking had.
In beide gevallen met mijn man samen. De assistente zei : alweer hier maar de arts zelf herkende ons absoluut niet!

We komen hem wel eens tegen als hij zijn hondje uitlaat ook dan herkend hij je niet. Erg onpersoonlijk en ook geen client meer bij hem. Ik ga wel een stukje rijden naar een oraktijk die wel hart voor dieren hebben.

Maar goed om te lezen dat het ook anders kan, leuk!

Nou zeg, wat een zeikerige instelling.
Ik ben ook iemand die een slecht geheugen voor gezichten heeft, het is niet eens onwil, maar ik herken mensen buiten een bepaalde context vaak gewoon echt niet.

Onze dierenarts wist zelfs ons adres nog, nadat we daar volgens mij best een poos niet zijn geweest. Dat vond ik stiekem toch wel heel leuk, eigenlijk Al zou ik ook niet weggaan bij de dierenarts als ie me niet herkent. De beste man ziet vast een heleboel mensen op een dag/week/maand. Daar ga ik me echt niet druk om maken hoor, zeker niet als ie verder gewoon prima z'n werk doet.

Oh trouwens:

francientje schreef: Ik ga wel een stukje rijden naar een oraktijk die wel hart voor dieren hebben.

Als de da jouw hoofd niet herkent heeft hij meteen geen hart voor dieren?

Ik heb sinds 2 jaar een geweldige, nieuwe, praktijk in Eindhoven gevonden. 2 jonge dierenartsen die samen met veel humor en enthousiasme hun praktijk runnen.

Daarvoor reed ik vanuit Eindhoven naar Hilversum als er iets met Shib was, de praktijk daar is fijn en de service geweldig. Maar nu ik deze in Eindhoven heb gevonden, is Hilversum te ver.

Ik heb een hele stal dierenartsen:
Eentje die zelf ook jager was en die ons altijd korting gaf en no nonsense, geen overbodig dure dingen verkopen. Die praktijk is nu overgenomen door een vriendelijke jongedame en daar ben ik blijven hangen voor de entingen, medicijnen, steriliseren/ castreren en andere eenvoudige dingen en onderhoud. Ik moet er een aardig eind voor omrijden (3 kwartier) en met mijn 10 honden en 10 katten, heb ik af en toe weleens een da nodig, en liefst ook een beetje grootgebruikers/ trouwe klantenkorting.
Als een hond zwaargewond is en specialistische operatie nodig heeft ga ik naar Hasselt, daar zit een goede kliniek die mij ook niet het vel over de oren trekken. En waar bijna de klok rond iemand is, of althans zijn ze altijd bereikbaar.
De klinieken in Duitsland zijn belachelijk duur en belachelijk zeldzaam: uit het veld/ bos kun je wel 3 uur moeten rijden om in eentje te komen, en daar begint de kassa al te tingelen nog voor er iets gebeurd is.
Een operatie kost er al heel gauw 2 of 3 x zo duur als in Hasselt.
Wel, overigens heeft Peyote 2 jaar geleden in 2 helften gelegen en niemand gaf er nog een stuiver voor, (alleen ik wel, working terriers zijn sterker dan gewone honden) die is helemaal terug aan en in elkaar gepuzzeld in een kliniek in Mayen (Duitsland) de operatie duurde uren en ze heeft het nipt gered, ik lag daarna nog uren daar op de vloer met haar in mijn armen en heb haar erdoor gepraat, er kwam steeds iemand langs die iets in het infuus gaf. De nazorg was ook optimaal. Het waren daar wel heel kundige dierenartsen. Vorig jaar heeft Peyote dan nog 4 gezonde pups gekregen, toen ik me realiseerde dat ze helemaal niet mijn slechtste hond was, al ouder werd, en ik nog nooit met haar gefokt had.
Verder heb ik in Malmedy een praktijk gevonden die voor een echt betaalbaar bedrag een hond met een verwonding van een everzwijn, vakkundig opereerden. Als ik in de buurt ben met nog zoiets, ga ik zeker daar terug, ook al moet ik ervoor omrijden en kan ik slecht Frans, zeker geen medische vaktaal.
Wegens het werk van mijn honden op weerbaar wild zijn goede dierenartsen een noodzaak.
Het vinden van een dierenarts die echt kundig en betrouwbaar is en geen geldwolf, liefst eentje in de Ardennen, een in de Eiffel, (mijn buitenlandse revieren) en een thuis, is geen sinecure, en voor mij top prioriteit. Als ik iemand naar mijn zin heb gevonden ben ik er zuinig op en ben ik ook bereid er verder weg voor te rijden.
Ik heb intussen, zit ik zo uit te rekenen, laten we zeggen het laatste half jaar, even 700 Euro weggebracht naar mijn vaste da voor het onderhoud van mijn dieren, entingen, ontworm en ontvlooi, medicijnen en materiaal voor eerste hulp om mee te nemen, en dat met korting.
Het kost zo stiekem nogal wat.

Hier ook zo'n superpraktijk. Laatst belde ik of ik met Rayén mocht komen 'socialiseren'. Gewoon een uurtje in de wachtkamer, verschillend mensen en honden leren kennen.
Dat vond ze super dat ik daarzelf mee aankwam, en was dus ook geen probleem. Heb haar heerlijk zitten kletsen met de assistentes en ook Rayén haar da kom nog ff snel kijken hoe het met haar ging. Kon ik haar meteen ff snel een vraag stellen over het wisselen en dat was ook geen probleem. Ga er zeker binnenkort weer een keer langs.

Wat leuk om zo veel goede reacties te lezen!
De dierenartsen die binnen waren kende ik ook niet, maar de gezelligheid en tijd die even vrij wordt gemaakt voor een babbeltje en lekkere koekjes uitdelen waardeer ik zo enorm! Als we er volgende maand voor haar prikje komen ga ik zeker nog even vertellen dat ik dat zo leuk vond Vinden ze vast leuk om te horen!
Ik heb gelukkig nog niet vaak voor mijn beestjes daar hoeven zijn, maar mocht gratis een teek komen laten verwijderen en ze denken mee over problemen die je tegenkomt ook met dieren waar je op dat moment niet voor daar bent. Gastvrijheid is het woord dat nu in me op komt!

LEUK is dat!

Mijn eerste kennismaking met de "" nieuwe"" DA alhier was ook erg geslaagd en ik denk dat we vriendjes zijn nu...
Rimpel vond het er in elk geval dikke party--party want die sleurde me de tweede keer met zijn nieuwsgierige bakkes naar binnen
Is toch wel heel erg fijn als je een prettig gevoel hebt bij zo''n da, voor zowel jezelf als je hond...
Je komt er doorgaans niet voor je lol - nou ja, jij wel als je aan de wandel bent - dus op zich wel prettig om dan met een goed gevoel daar heen te gaan

mercedes2803 schreef:LEUK is dat!

Mijn eerste kennismaking met de "" nieuwe"" DA alhier was ook erg geslaagd en ik denk dat we vriendjes zijn nu...
Rimpel vond het er in elk geval dikke party--party want die sleurde me de tweede keer met zijn nieuwsgierige bakkes naar binnen
Is toch wel heel erg fijn als je een prettig gevoel hebt bij zo''n da, voor zowel jezelf als je hond...
Je komt er doorgaans niet voor je lol - nou ja, jij wel als je aan de wandel bent - dus op zich wel prettig om dan met een goed gevoel daar heen te gaan

Hahaha ik voel met je mee! Ik kan ook niet met een rustige hond binnen stappen Fijn dat je ook zo'n goed gevoel hebt bij je DA!

Mijn vorige da was superleuk, die kende ons maar ook onze honden.
Ik ging vaak even alleen voor wegen, altijd gezellig.

De nieuwe hier is ook erg leuk, ben er tot nog toe blij mee. Ze kent mij, de honden ook al redelijk en onthoudt bovendien wat er gespeeld heeft, tot nog toe dan.
Dat vind ik wel knap.
Was er laatst voor wegen en de stagiaire gaf toen geen koekje, die kreeg op haar kop daarvoor
Dieren moeten er graag komen, vindt ze en dus krijgen ze altijd een koekje

ik ga vanochtend voor het eerst, naar sleeuwijk. De fokker raadde me die aan. Staan goed bekend geloof ik, en het is voo rmij goed te doen (iets meer dan 20 minuutjes in de auto). Ben wel benieuwd, we gaan gewoon even kennismaken en checken of mevrouw helemaal gezond is.

Niet 1 maar 4 dierenartsen en stuk voor stuk zijn ze echt super ( zitten wel op dezelfde praktijk )

We komen er regelmatig even binnen om te wegen , en met pups voor het socialiseren enzo.
Als de arts niet bezig is, dan komen ze altijd even met de honden knuffelen.

Weten ook precies wie wie is , en wie er hoe benaderd moet worden.

Toen Ditch zo ziek was hebben ze echt elke dag gebeld, soms wel 2-3 keer.
De laatste avond voor we hem lieten inslapen belde de eigenaresse van de praktijk rond 12 uur snachts nog op.

Ze weten dat we altijd laat op bed liggen, en dat we het niet erg vinden als ze laat bellen.
Ze wilde even vertellen dat ze het zo ontzettend k*t vond, ze kon er gewoon niet van slapen.


En ja, buiten de praktijk herkennen we elkaar ook



In Budel zijn we nu 2x geweest om te röntgenen en ook daar wisten ze de 2e keer nog precies wie we waren.
Krijgen daar altijd een bakje koffie of thee.

De eerste keer dat we daar waren was ik zo zenuwachtig , dat de assistente maar even naast me is komen zitten om me moed in te praten haha.



Kortom , wij zijn ontzettend tevreden met onze dierenarts hier en die in Budel waar we alleen komen om te röntgenen

Dierenartspraktijk waar ik met de katten kwam daar vond ik 1 da leuk en de ander niet zo. Toen ik Finn kreeg had zijn vorige eigenaar me gezegd naar welke dierenarts hij ging en ik besloot de eerste keer daar dan ook maar heen te gaan.
Haar reactie toen vergeet ik niet snel. En het voelde goed. Vrij snel moest ik advies hebben en telefonisch iets vragen was ook absoluut geen probleem. Twijfelde in het begin erg wanneer je wel naar da moest en wanneer niet. Met een flinke snee in zijn poot gaan of niet? Toen ik de wond beschreef zei ze al dat het niet nodig was om op consult te komen, ik kon wel een zalfje ophalen als ik wilde. Dat heb ik toen gedaan. En daarna beschreef ze het middel en dat ze het altijd mee nam toen ze nog honden had als ze op vakantie ging. Hoe ik het beste kon behandelen etc. volgens mij ook al had ik geen hond mee gewoon een consult
Het fijne van haar vind ik dat ze vaak ook alternatieven adviseert, bijvoorbeeld een homeopatisch middel dat bij de apotheek verkrijgbaar is bijvoorbeeld i.p.v. een duur geneesmiddel, of een mensengeneesmiddel waarvan zij weet dat het ook werkt bij de hond en niet schadelijk is. Niet direct dus aan haar eigen portomonnee denkt.
Als ze wil zien hoe de hond is na behandeling, bijvoorbeeld na zijn oorontsteking, dan wil ze hem zien, maar rekent geen consult. Alleen even kijken en als het goed genezen is, zegt ze dat ook. Je komt dus niet terug om vervolgens met een lading nieuwe medicijnen naar huis te gaan .
Ze neemt de tijd voor je, legt de diagnoses uit middels skelet of röntgefoto's die ze ophangt, hoe middelen toe te dienen etc. en heeft een zeer nuchtere kijk op alles. Ook niet overdreven knuffelig naar de honden toe, gewoon neutraal en op het eind strooit ze wat voertjes op de grond. Inplannen van afspraken doet ze ook met beleid, niet snel zul je meerdere honden in een wachtkamer treffen, of dat ze uitloopt dan ziet ze een kat, daarna een hond etc.. Heel soms als er een spoedgeval tussen komt loopt het uit of word je zelfs nog afgebeld als je eigen afspraak niet zeer dringend is, maar dan is het logisch. Ben erg tevreden in ieder geval. Bluf heeft ze niet zo vaak gezien maar ook die had totaal geen problemen met de dierenarts.

Wij waren met de kerst naar een dienstdoende dierenarts elders geweest, kreeg ik de dag na kerst een leuk berichtje op mijn facebook van onze eigen dierenarts dat vond ik wel erg leuk!!!

blondie schreef:Dierenartspraktijk waar ik met de katten kwam daar vond ik 1 da leuk en de ander niet zo. Toen ik Finn kreeg had zijn vorige eigenaar me gezegd naar welke dierenarts hij ging en ik besloot de eerste keer daar dan ook maar heen te gaan.
Haar reactie toen vergeet ik niet snel. En het voelde goed. Vrij snel moest ik advies hebben en telefonisch iets vragen was ook absoluut geen probleem. Twijfelde in het begin erg wanneer je wel naar da moest en wanneer niet. Met een flinke snee in zijn poot gaan of niet? Toen ik de wond beschreef zei ze al dat het niet nodig was om op consult te komen, ik kon wel een zalfje ophalen als ik wilde. Dat heb ik toen gedaan. En daarna beschreef ze het middel en dat ze het altijd mee nam toen ze nog honden had als ze op vakantie ging. Hoe ik het beste kon behandelen etc. volgens mij ook al had ik geen hond mee gewoon een consult
Het fijne van haar vind ik dat ze vaak ook alternatieven adviseert, bijvoorbeeld een homeopatisch middel dat bij de apotheek verkrijgbaar is bijvoorbeeld i.p.v. een duur geneesmiddel, of een mensengeneesmiddel waarvan zij weet dat het ook werkt bij de hond en niet schadelijk is. Niet direct dus aan haar eigen portomonnee denkt.
Als ze wil zien hoe de hond is na behandeling, bijvoorbeeld na zijn oorontsteking, dan wil ze hem zien, maar rekent geen consult. Alleen even kijken en als het goed genezen is, zegt ze dat ook. Je komt dus niet terug om vervolgens met een lading nieuwe medicijnen naar huis te gaan .
Ze neemt de tijd voor je, legt de diagnoses uit middels skelet of röntgefoto's die ze ophangt, hoe middelen toe te dienen etc. en heeft een zeer nuchtere kijk op alles. Ook niet overdreven knuffelig naar de honden toe, gewoon neutraal en op het eind strooit ze wat voertjes op de grond. Inplannen van afspraken doet ze ook met beleid, niet snel zul je meerdere honden in een wachtkamer treffen, of dat ze uitloopt dan ziet ze een kat, daarna een hond etc.. Heel soms als er een spoedgeval tussen komt loopt het uit of word je zelfs nog afgebeld als je eigen afspraak niet zeer dringend is, maar dan is het logisch. Ben erg tevreden in ieder geval. Bluf heeft ze niet zo vaak gezien maar ook die had totaal geen problemen met de dierenarts.

Wauw dat klinkt ook super!

Ik kreeg vandaag ook weer een kaartje in de bus van de DA!
Ik mag met Igor langskomen voor de jaarlijkse controle en zijn prikje voor niesziekte