Het HondenForum

Vanmiddag in de polder: een goed beloopbaar fietspad en de zijkanten met nog volop sneeuw op het gras.
Er moest natuurlijk even wat gespeeld worden en de honden gingen koekjes zoeken.

Kaya rent vol enthousiasme naar de zijkant, ze zakt weg, haar rechtervoorpoot klapt volledig dubbel en Kaya ging helemaal
over de kop en met een harde gil stond ze op met haar poot omhoog
De schrik sloeg om mijn hart, in een flits dacht ik 'dit was het dan, dé genadeslag' en ik rende naar Kaya met ondertussen al de
tranen over mijn wangen. Niet troosten en niet trutten is de regel, maar het kwam geen seconde in me op en ik ging bij haar zitten
en hield haar pootje vast 'och Ka, niet gebroken, alsjeblieft niet...' (ter info: ze is 11 jaar en heeft HD, is geopereerd aan ED en alle vier haar poten zitten vol met artrose).

Na enkele minuten probeerde ze er voorzichtig op te staan en te lopen en zo zijn we in slakken tempo teruggelopen naar de auto,
wat nog wel een kilometertje was.

Thuisgekomen direct een extra pijnstilling erin, want dat zou wat worden na haar slaapje natuurlijk.
En inderdaad, toen ze een uurtje had geslapen en wilde lopen, ging dat bijna niet, maar na even weer wat beweging ging het gelukkig
weer beter.
Ze kan erop lopen, mankt wel nog meer dan anders, maar met wat rust zal het wel herstellen.

Dan denk je dat je voorbereid bent, ze is 11 jaar, mankeert van alles... maar niks hoor, op het moment dat het door mij heen flitste
dat het nu echt gedaan was, ging ik even volledig stuk.

Nog niet Ka, nog even niet meisje...

Pffff gelukkig valt het mee

herkenbaar
Gelukkig valt het mee!

he jakkes gelukkig viel het mee

He gatsie..... hoop dat het verder nog mee gaat vallen.

Oei, da's echt schrikken.
Hoe staat het er nu mee?
Beterschap gewenst met je schatje.

O, wat kan ik me voorstellen hoe erg je geschrokken bent...gaat het nu met de pijnstillers al weer een beetje beter?
Arme Kaya en arme jij...

Dat is echt even goed schrikken


Hoe gaat het nu met haar

Wat een kostbaar en kwetsbaar bezit hè, zo'n oudere reumatische hond.

Wat zal je geschrokken zijn... gelukkig lijkt het meetevallen, voorlopig wat rustiger aan ... doen de pijnstillers zijn werk??

Het gaat boven verwachting eigenlijk; ze mankt wel nog meer dan voorheen, maar ze lijkt niet van haar stuk van de pijn of wat dan ook en
hobbelt gewoon mee buiten.

Dus dit gaat wel weer goed komen met en paar dagen
Gezien de smak die ze maakte en dan haar leeftijd, is dit gewoon nog weer een wondertje erbij voor Kaya... ze lijkt wel een kat
met al haar levens

Dat is inderdaad schrikken, zeg! Gelukkig valt het mee.

Ik hoop dat de medicijnen hun werk doen, en dat ze binnenkort weer de oude is.

jeetje, dat was zeker even schrikken! Gelukkig valt het (hopelijk) wel mee.

Sterkte!

Pff schrikken! gelukkig valt het mee zeg

dat is schrikken, ze zal dr pootje wel gekneusd hebben
Beterschap voor Kaatje

Je schrikt je inderdaad rot. Ze zal wel veel spierpijn krijgen. Pfew...

Gelukkig valt het mee.

oei da's schrikken... gelukkig valt het mee

10 jaar ouder...minstens ben je door dit soort 'grappen'.

Arm Kaatje...arme Caro.