Corneliana schreef:gonnie schreef:Corneliana schreef:gonnie schreef:Een Duitse Pinscherfokker heeft weleens een lijstje gemaakt waar toekomstige Pinschereigenaren aan konden zien of een Pinscher geschikt voor ze zou zijn. Daar stond onder ander op: strek je arm zover mogelijk uit naar voren en dan nog wat verder. Dat klopt aardig.
Al moet ik zeggen als ik mijn heupgordel om heb dan lukt het aardig om ze naast me te laten lopen. En als ik de lijnen kort houd gaat het ook best goed. Al heeft Jarah overal lak aan die wilt altijd graag voorop lopen en zij luistert sowieso slecht, zij doet graag haar eigen zin en heeft overal lak aan.

het klinkt niet alsof je het erg vind.
Ach, het is nou eenmaal zo. Het trekken vind ik wel erg maar ik vind het makkelijker om de riem bij het handvat vast te houden dan heb ik ze toch beter vast als ze onderweg een kat of zo zien. Als ik de riem dubbel heb om ze kort te houden dan glippen ze eerder uit mijn hand en dat kan ik echt niet gebruiken met al die katten die hier lopen.
Waar weinig katten lopen daar houd ik ze wel kort want dan trekken ze een heel stuk minder.
En dat Jarah slecht luistert dat is nou eenmaal haar karakter, verder is ze wel de zachtmoedigste van het stel, je kan bij haar echt alles doen zonder dat ze bijt of pissig wordt en dat is toch wel erg fijn.
En perfecte honden bestaan niet, net zoals er geen perfecte mensen bestaan.
gelukkig niet het allersaaiste lijkt me wel een perfecte wandeling zonder uitschieters.
Nou, ik moet zeggen het is een jaar saai geweest en ik vond het wel lekker ontspannend.
Maar Tama is ineens weer de oude, lijkt wel of ze er een jaar over gedaan heeft om twee operaties te boven te komen.
Zaterdagochtend liep ik met iemand in het bos, zijn honden zagen een haas over het ijs lopen en een hond ging het ijs over die haas achterna, mijn honden stonden aan de kant van ja dag dat is water daar gaan we echt niet in, ik zei nog tegen die man van: zo die zijn dom die hebben helemaal niet in de gaten dat ze eroverheen kunnen, had beter mijn mond kunnen houden want op de terug weg liepen er ineens heel veel hazen op de weilanden, nou ging mooi een van mijn honden als eerste het ijs op, toen was het hek van de dam want in notime was ik alledrie de honden kwijt, nou ja, kwijt is een groot woord want kon ze makkelijk volgen. Die man zijn hond was in geen velden of wegen meer te zien, maar de mijne zag ik heen en weer rennen.
Was wel een beetje bang want de boeren waren weer aan het jagen en ik hoorde aardig wat geweerschoten.
We zijn maar doorgelopen want als ik blijf wachten blijven de meiden mooi weg, gelukkig waren die van mij binnen tien minuten weer terug. Blij toe want dat geschiet zat me niet lekker.
En toen we vlakbij de uitgang van het bos waren kwam de hond van die man ook weer terug.
Nou woont die man vlakbij het bos dus die had lekker naar huis toe gekund als zijn hond niet terug was gekomen.
Was ook een beetje bang voor Jarah die heeft een vernauwde aorta en kan toch bij heel erg veel inspanning de geest geven.
Heb wel de hele dag geen kind meer aan ze gehad. Ze slapen toch wel veel maar nu lagen ze helemaal voor pampus, al wilden ze s'middags toch wel weer naar het bos.
Maar zolang er ijs ligt ga ik dus niet meer richting Nieuwerkerk aan den IJssel lopen. Het is nu allemaal goed gegaan, maar voor hetzelfde geld zakken ze door het ijs.