Afgelopen vrijdag 10 januari begint mijn hond met overgeven, sloomheid. Zaterdag wel nog gespuugd, tegen de middag verbetering. Omdat ik haar niet alleen thuis wilde laten meegenomen naar verjaardag. Nog wel wat sloom maar niet meer spugen. Tegen een uur of 5 gaat ze op de bank liggen ik zie haar hard door de vacht heen kloppen, ze heeft een ontzettend snelle hartslag en daar ik het niet vertrouw ben ik direct naar de dierenarts gegaan.
Bij de dierenarts aangekomen om 17.20 constateert deze nog steeds een absurde hartslag, hij kan het nauwelijks tellen maar komt uit op 350 slagen per minuut. 2 minuten na het meten van de hartslag is de hartslag ineens weer normaal. Wel wordt er een ruis gehoord.
Hond mag direct door voor een Hart Echografie wat gelukkig mogelijk is in deze praktijk. Tijdens de echo duidt alles op de hartspierafwijking DCM. Vergroot linker ventrikel welke nauwelijks contraheert (samenknijpt) en onregelmatig onregelmatige hartslag (honden hebben normaal een regelmatig onregelmatige hartslag)
De dierenarts informeert naar hoe oud mijn hond is waarop ik vertel dat ze 14 maanden is. Hierop gaat de DA verder met de echo daar de diagnose DCM bij zo een jonge hond bij hem onbekend is. Vervolgens komt hij met de diagnose VSD (ventrikel septum defect) m.a.w. een gaatje (defect) in het septum (hartwand) echter kan hij het septum defect niet helemaal duidelijk op de echo krijgen maar de ruis, het terugstromen van zuurstofrijk bloed welke met hoge druk terug stuwt naar de rechterkamer is goed te zien. Tevens wordt er een lekkend hartklep gezien (volgens mij mytralis klep insufficiëntie?) weet het allemaal niet meer precies wat er is gezegd.
Hierna volgt nog een ECG waarop duidelijke storingen van het hartritme te zien zijn.
Conclusie dierenarts (van reguliere kliniek):
Ernstige hartafwijking, Ventrikel septum defect. Vergroting van de linker kamer welke ipv in een driehoek, in een bolvorm loopt en nauwelijks contraheert. Hierdoor ontstaan ernstige ritme stornissen, deze ritme stoornissen veroorzaken de vegetatieve symptomen zoals braken alsook de lusteloosheid. Volgens de dierenarts is het een wonder dat mijn hond nog leeft en ik moet rekening houden met het ergste, het hart kan er elk moment mee ophouden. Ik krijg een spoedverwijzing voor de cardioloog in Kliniek utrecht en medicijnen Vetmedin 500 mg (pimobendan) om 2 keer per dag 1 tablet te voeren. (ter bevordering van het samentrekken van de hartspier).
Dit tot dusver...
Geschiedenis.
Ik heb mijn hond vorig jaar maart overgenomen van mensen toen ze 5 maanden oud was. Ze heeft aldaar alleen een pup enting met 6 weken gehad en is volgens haar paspoort klinisch gezond bevonden. Ik heb haar met 5 maanden direct opnieuw in laten enten, en klinisch laten onderzoeken. Volgens de dierenarts een gezonde hond. (hartje is ook beluisterd en niets raars opgemerkt). Wel had ze een flinke worm infectie en hiervoor is ze ontwormd, aangezien ze nog niet zindelijk was en wel eens in de keuken poepte heb ik gezien dat er flinke wormen met haar ontlasting zijn meegekomen.
Hierna heb ik haar overgezet op KVV, eerst Lotgering vervolgens vanwege de makkelijke verkrijgbaarheid Smuldier. Tot deze tijd stond ze nog op puppybrok van een onbekend goedkoop merk.
Enkele weken later de tweede enting. Bij het klinisch onderzoek werd er een twijfelachtige hartruisje geconstateerd. Volgens DA waarschijnlijk niets om me zorgen om te maken aangezien mijn hond ontzettend opgewonden was op dat moment omdat haar maatje nog in de wachtkamer zat. De ruis werd waarschijnlijk veroorzaakt door de versnelde hartslag. Ze wees me op de mogelijkheid om een echo te laten maken echter was er op deze praktijk maar 1 x in de 8 weken iemand aanwezig die dit uitvoert dus heb me op de wachtlijst laten zetten. Na 8 weken nog steeds geen oproep gekregen, ze waren me vergeten erop te zetten dus moest weer 8 weken wachten en heb vervolgens nooit meer iets gehoord. Ik heb het maar zo gelaten, mijn hond was gezond, actief, sportief had geen last van warmte en een echt stuiterbal. Het ruisje van toen der tijd maakte ik me geen zorgen meer om en ik heb het afgeschoven op de spanning van dat moment.
afijn... afgelopen zaterdag werd ze dus ziek, achteraf gezien is ze rond oud en nieuw ook niet zo lekker geweest, ze had diaree en heeft een paar dagen heel veel geslapen, verder vind ik haar de afgelopen maand wel wat rustiger geworden maar dat is achteraf en weet ik eigenlijk aan het opgroeien van pup naar iets volwassener.
Maandag zijn we naar Utrecht gegaan en is er opnieuw een echo gemaakt van haart hart door de cardioloog. Deze kon echter geen septum defect constateren en kwam toch met de diagnose DCM. Nog steeds een weinig contraherende uitgerekte linker hartspier. Er is geen vocht / oedeem gevonden in de longen / buik / hart. Ook is er een ECG gemaakt. De cardioloog kwam met een aantal opties waarvan nummer 1 meest zeldzaam is maar wel de meest waarschijnlijke:
1: DCM, echter zeer zeldzaam en past niet bij de leeftijd en het ras. Prognose zeer slecht en onvoorspelbaar.
2: Taurine tekort.
3: viraal / bacterieel. Ziekte van Lyme, Toxoplasmose en vast nog iets wat ik vergeten ben.
Er is (veel) Bloed afgenomen voor onderzoek waarvan het Taurine
tekort in amerika onderzocht zou worden. En er tevens wordt onderzocht op lyme of andere infecties.
Ook heeft ze een rugzakje omgekregen met electroden en een kastje om 48 uur het hartritme te monitoren, hierbij moesten we ook een dagboekje bijhouden met wat ze hoe laat doet.
Als ik het goed begrepen heb van de arts is Utrecht is de prognose bij het taurine tekort of een virale/ bacteriele goed en kan het hart zich weer herstellen. Ze heeft geadviseerd om sowieso direct te starten met het geven van taurine 500 mg per dag.
Thuis gekomen ben ik natuurlijk direct info gaan opzoeken over de gestelde diagnoses en geef naast taurine supplement nu ook Lcarnetine en Q10 (naast de Vetmedin nog steeds)
Ik blijf de diagnose DCM erg vreemd vinden gezien haar leeftijd van 14 maanden. Afgezien van de hartritme stoornissen en hoge hartslag van dit weekend en het iets rustiger zijn afgelopen maand vertoont ze eigenlijk niet veel symptomen. Ze heeft geen vocht / oedeem, hoest ook niet, is nog steeds actief en druk en is 2 weken geleden nog 12 km naast de fiets meegweest (en ging altijd mee hardlopen 3 x per week 5 ? 8 km, en dagelijks lange wandelingen van anderhalfuur) Naast mijn stafford Jessy waar het nu om gaat heb ben we ook nog een galgo van 1 dus ze zijn altijd veel aan het rennen en heb eigenlijk nooit iets aan haar gemerkt. Het enige wat me nu opvalt omdat ik er op let is dat ze wat rustiger is en net zo veel slaapt als onze andere hond waar ze normaliter in huis wat drukker is dan de galgo.
Ook geeft de cardioloog aan dat mocht het geen DCM zijn maar bijvoorbeeld taurine tekort of lyme oid. dat het hart dan weer normaal kan worden.
Wat ik op internet lees is dat DCM mogelijk kan ontstaan door taurine deficientie en dat dit proces onomkeerbaar is maar ook heb ik een verslag van een of ander symposium gelezen waarin ze het hebben over een reversibel DCM bij Taurine tekort.
Mijn vraag is eigenlijk of er hier mensen zijn die verstand hebben van bovenstaand, ervaringen hebben of wellicht een ander licht op de zaak kunnen werpen aan de hand van bovengenoemde symptomen en diagnose. Of zijn er mensen die eerder hebben gehoord van zo een jonge hond met DCM?
Sorry voor het lange verhaal
groetjes,
Carina
Nu is het wachten op de uitslagen
