Het HondenForum

Ik ben net terug van zoektochten door de wijk. Ik loop net als anders een rondje met beide honden door de wijk loop ik de bocht om ik kijk achterom, Kira weg. Rondje terug lopen, niets. Ik heb Arie naar huis gebracht en gezocht in de wijk weer niets. Net als ik mij bedenk dat ik de dierenambulance maar moet bellen loop ik toch nog een keer voor de deur uit, zie ik haar in de verte rondjes lopen over een grasveld.
Daar is ze! Op het moment dat ze me ziet reageert ze niet blij maar rent ze met de staart tussen de benen en de oortjes plat voor me uit naar huis naar binnen.
Onze oude altijd brave tippelteef wordt een heel ander hondje en we zullen haar ook echt anders moeten benaderen. Ze wordt oud en in de war volgens mij
Maar godzijdank is ze er iig weer!

Pfoe wat schrikken maar wat een geluk dat je haar zag. Arm ding........

Super dat ze er weer is.

Je schrikt je wild van zoiets...fijn dat je haar weer thuis hebt!!

Dat is schrikken he Heb ik met Bowie ook eens gehad. Stnd 'ie ineens midden op een kruispunt Hij was de hele weg terug gelopen door een park.

nathalie schreef:Dat is schrikken he Heb ik met Bowie ook eens gehad. Stnd 'ie ineens midden op een kruispunt Hij was de hele weg terug gelopen door een park.

Link zeg Dit heeft me toch ook wat grijze haren gekost.
Maar ik ben bang dat ze toch begint te dementeren. Meer piepen, soms incontinent, nu dit en ze is nog niet eens 12 jaar en tot voor kort was ze nog een jonge godin van lijf en leden...

Carmen schreef:

nathalie schreef:Dat is schrikken he Heb ik met Bowie ook eens gehad. Stnd 'ie ineens midden op een kruispunt Hij was de hele weg terug gelopen door een park.

Link zeg Dit heeft me toch ook wat grijze haren gekost.
Maar ik ben bang dat ze toch begint te dementeren. Meer piepen, soms incontinent, nu dit en ze is nog niet eens 12 jaar en tot voor kort was ze nog een jonge godin van lijf en leden...

nou dat snap ik. doodeng zeg.

Gelukkig is ze weer thuis.

Wat een schrik, maar wat goed dat ze weer veilig terug is!

Dat is schrikken ja. Succes met het oudje.

Dat is schrikken, zeg. Gelukkig goed afgelopen.

Dat is schrikken, gelukkig is ze er weer

Misschien voortaan aan de lange katrollijn meenemen?

Dat was schrikken.
Ik heb het eens gehad met mijn doof blinde hond, ik kon hem nergens in huis vinden en dacht dat hij naar buiten was geglipt. De buurvrouw die was gaan mee zoeken, begint opeens te lachen. Ligt meneer prinsheerlijk in zijn hokje te slapen, de enige plek waar ik niet had gekeken omdat hij daar uit zichzelf nooit in ging.

Wat zal je geschrokken zijn zeg, gelukkig is ze er weer!
Maar wat sneu dat ze zo anders reageert
Dat lijkt me erg moeilijk om te zien.

Gelukkig heb je dr weer... maar mss toch een lijntje eraan doen....arm dier weet niet wat haar overkomt als ze wat in de war begint teraken...

Fijn dat je dr gauw gevonden hebt.

Pff, dat is schrikken zeg Gelukkig is ze weer thuis

Gelukkig is ze weer terecht

Dat is schrikken, fijn dat je haar hebt kunnen vinden.
Wat jammer dat de ongemakken van het ouder worden opeens zo snel toenemen

och prutske toch!

sam wordt nu bijna tien en is ook in tijd van een paar maanden een ouwe zak geworden.. beetje van het pad soms, stokdoof en krijgt zo'n opa waasje over zijn ogen.

sneu zeg, hopelijk wordt het niet erger, sterkte met haar

jacq1970 schreef:Gelukkig heb je dr weer... maar mss toch een lijntje eraan doen....arm dier weet niet wat haar overkomt als ze wat in de war begint teraken...

Ja dat gaan we maar doen voor de veiligheid. Het beestje loopt al haar hele leven altijd los, jammer

massam schreef:och prutske toch!

sam wordt nu bijna tien en is ook in tijd van een paar maanden een ouwe zak geworden.. beetje van het pad soms, stokdoof en krijgt zo'n opa waasje over zijn ogen.

Maar ze zijn nog helemaal niet oud! Ik ben altijd overtuigd geweest dat ze 20 wordt en dat ik er dan nog met de auto overheen moest
Nou daar ga ik nog steeds voor

Carmen schreef:Ik ben net terug van zoektochten door de wijk. Ik loop net als anders een rondje met beide honden door de wijk loop ik de bocht om ik kijk achterom, Kira weg. Rondje terug lopen, niets. Ik heb Arie naar huis gebracht en gezocht in de wijk weer niets. Net als ik mij bedenk dat ik de dierenambulance maar moet bellen loop ik toch nog een keer voor de deur uit, zie ik haar in de verte rondjes lopen over een grasveld.
Daar is ze! Op het moment dat ze me ziet reageert ze niet blij maar rent ze met de staart tussen de benen en de oortjes plat voor me uit naar huis naar binnen.
Onze oude altijd brave tippelteef wordt een heel ander hondje en we zullen haar ook echt anders moeten benaderen. Ze wordt oud en in de war volgens mij
Maar godzijdank is ze er iig weer!

O wat herkenbaar en wat ik dan zelf heel erg vind is dat soort angst dat ze tonen als je ze benaderd. Tenminste Kim doet dat heel erg of ze dagelijks een verschrikkelijk pak slag krijgt zo zielig. Ze is heel slecht ziende bijna blind heeft een slecht gehoor allemaal door haar leeftijd. Tja moeilijk hoor je hond zo te zien ik moet maar eens heel goed na gaan denken of ik geen fouten aan het maken ben en haar moet laten gaan.