Het HondenForum

Bernese ligt graag wijdbeens op haar rug in het midden van de kamer.
Soms, als ze me ziet aankomen begint ze haar voorpoten door de lucht te maaien om om een knuffel te bedelen.

De zegen van de grote hond: ik grijp haar in de huidplooien in haar nek en schud haar kop zachtjes heen en weer.
Hét moment om even lekker te schelden:

Stom wijf,
wat lig je hier nou,
dikke trut, zo iedereen in de weg,
lelijke, luie vloerkleedberner.
Kroel wat over borst en buik.
Dan stap ik naar voren weg en hoor haar achter me overeind komen
en dan volgt- altijd-
het schudden van haar lijf.
einde knuffel...

Ach ja, liefde he', dat zie (=lees) je zo.

haha! leuk. doe ik ook altijd,. misselijk mormeltje, je vreet al dat dure voer hier maar op etc. heel bekend verschijnsel!

Heel bekend Kooi...leuk hè...

En hier ook hoor...lopen ze weer vlak voor je voeten dan is het ; kijk toch uit stomme gek, of als ze iets doms doen: pas toch op stomme theemuts..of : vul maar in..
Gelukkig krijg je dan een vette kwispel terug...

Ik ken dit, ik heb ook een lig in de weg met het zelfde gedrag. Zij bedelt op de zelfde manier om een knuffel, alleen ontbreken de huidplooien dus houd ik het maar bij het kroelen van haar buik.

Bekend verschijnsel hehe

haha bekend iets inderdaad!
en zodra ik dan opsta, een gillend spelend blafje, 'GA DOOOR!! '