Het HondenForum

Graag zou ik ervaringen willen horen van mensen die een hond hebben met nog maar één long. Mijn Mechelse herder van nu net 8 heeft 3 maanden geleden zich aan een stok gespiest tijdens een training in het bos. De stok had een doorsnede van 3 centimeter en is ruim 20 cm zijn brostkas in gegaan. De stok is in zijn linkeroksel naar binnen gegaan en hij heeft zichzelf erweer vanaf geropt.
Nadat hij eerst geopereerd was en na een aantal dagen naar huis macht is hij slechter geworden en hebben we hem naar Utrecht gebracht. Daar hebben ze de operatie uitgevoerd zoals hij in eerste instantie uitgevoerd had moeten worden. Desalniettemin heeft Utrecht zijn uiterste best gedaan te redden wat er te redden was. Zijn hart is vrijgemaakt van de restanten long die er tegen aan geplakt zaten, ze hebben 5 liter vocht weggehaald en zijn long wat niet meer was als een paar flapjes die verkleefd waren tegen het hart, verwijderd.
Na een week mocht hij naar huis en is hij heel erg snel vooruit gegaan. Inmiddels loop ik alweer een tijdje anderhalf uur per dag met hem, ik kan weer stukken fietsen. Met gemak weer 10 km, hij loopt weer los met de andere honden mee en ik merk verder zo helemaal niets aan hem.
Alleen wanneer ik een zoekoefening wil doen gaat hij altijd helemaal los. Oger kent geen middenweg. Dan rent hij door het bos, vindt zijn slachtoffer, blaft 1x (meer wil ik nog niet) krijgt zijn bal en komt weer retour naar mij. Door deze explosieve actie is zijn tandvlees bleek en onder zijn tong blauw gekleurd. Dit gebeurt ook met ballen gooien. Dat kan ik nu een keer of vier doen. De kleur van tong en tandvlees herstelt binnen een halve minuut weer naar keurig roze!
Ik ben mij bewust dat juist de explosieve acties heel veel vragen van zijn longen en het vervoeren van voldoende zuurstof naar de organen. Wat ik graag wil weten is of iemand ervaring heeft met een soortgelijk verhaal en of deze conditie verbeterd, wat daar aan gedaan is om te verbeteren en welke termijn hieraan zat (als indicatie).
Ik ben heel benieuwd naar de reacties! Alvast bedankt.

Wat een vreselijk naar ongeluk heeft je hond gehad zeg...en fijn dat hij er weerzo goed bovenop is gekomen na die zware operatie.

Raad heb ik niet voor je, ken ook geen een hond met maar 1 long

Wat een rot ongeluk. Ik heb ook geen tips voor je.

Nu van honden weet ik het niet.
Maar mijn moeder had ook maar een long .
Merkte jij niks aan kun alles gwoon doen.
Denk dus ook dat het opgaat voor een hond.

Ik heb Kees ( Casey) gevraagd te reageren. Dit kan even duren i.v.m. verschillende tijdzones( Hij is dierenarts in Mexico en kent het type hond)

Dank je Inge O voor je antwoord; Maar kan ik rekenen op een verbetering van dit proces of moet ik juist rekenen op niets meer als dit. Bij mensen kun je ook trainen op interval en dat is mijns inziens hier wat mee te vergelijken. Dus zou hij mettertijd dit beter aan kunnen. Meer fietsen en langere stukken, meer tempowisselingen daarin aanbrengen.....

Oei mijn mening wordt gevraagd Ik heb geen persoonlijke ervaring met honden met maar 1 long, maar ik kan wel wat algemene opmerkingen maken. De longen zijn een orgaan met relatief weinig reservecapaciteit: of beter gezegd, in rust hebben ze wel reservecapaciteit maar die wordt volledig opgebruikt als de hond 'voluit' gaat. Longweefsel kan verder ook niet vanzelf weer aangroeien of op andere manier de capaciteit verhogen.

De rest van het lichaam zal wel proberen te compenseren, wat Inge O al noemde, bijvoorbeeld het hart. Dat zal sneller en harder proberen te kloppen om meer bloed door die long te sturen om zo meer zuurstof op te nemen en dat zal een beetje helpen. Maar er is een grens aan wat een hart extra kan kloppen zonder zelf problemen te krijgen: vandaar dat longpatiënten na verloop van tijd ook altijd problemen met hun hart gaan krijgen.

Een ander compensatiemechanisme van het lichaam is de aanmaak van meer rode bloedlichaampjes. Meer rode bloedlichaampjes betekent meer zuurstoftransport dus ook dat helpt: maar dat is erg riskant. Op een gegeven moment heb je zoveel rode bloedcellen dat het bloed niet meer wil stromen (het wordt te stroperig) en dan kan er opeens hlemaal geen zuurstof meer getransporteerd worden (daar ben ik een keer een hondje bijna aan verloren, wegens een andere oorzaak).

Als ik lees dat Oger tien km kan lopen of naast de fiets kan draven dan denk ik dat hij het uitstekend doet! Blijkbaar kan zijn overgebleven long dit soort inspanning nog goed aan. Maar blauw zien na balletje gooien of verwijzen dat lijkt me geen goed teken. Hij heeft dan gewoon meer zuurstof nodig dan zijn long kan leveren. Het lichaam probeert dat te compenseren maar kan dat gewoon niet: 1 long is 1 long en daar is niets aan te doen. Iedere keer dat zoiets plaatsvindt wordt er zuurstof naar de spieren gestuurd dat eigenlijk ergens anders nodig is (vooral de hersenen bijvoorbeeld). Het hart probeert het op te vangen maar kan het niet aan, er worden meer bloedcellen aangemaakt wat op den duur alleen gevaarlijk is. Als het bloed te stroperig wordt kan dat in een paar minuten de dood van je hond betekenen! (Toen mijn Westie een aanval kreeg ging ik in een kwartier van een kwispelstaartend hondje via een epileptische aanval naar een klinisch dode hond. De enige reden dat ze nog leeft is dat mijn vriendin DA is en ik binnen 10 minuten na het begin van de aanval op de kliniek aankwam, waar het hele team op me stond te wachten).

Wat ik jou aan zou raden: zet balletje gooien en verwijzen voorgoed uit je hoofd. Blijf lekker wandelen en voorzichtig draven, pas daarbij erg op met warm weer (net als bij een Engelse Bulldog dus). Zoek een dierenarts met verstand van hematologie, en laat iedere paar maanden zijn bloed controleren (in het begin vaker, en ook als er iets afwijkends gevonden wordt). Iedere dierenarts kan de hematokrietwaarde bepalen (dat is de hoeveelheid rode bloedlichaampjes) maar een normaal hematokriet met aanwezigheid van erytroblasten of reticulocyten (voorlopers van rode bloedcellen) geeft bijvoorbeeld ook al aan dat je hond lijdt aan zuurstofgebrek, en dat je dus bepaalde grenzen voorbij aan het gaan bent. Dat kunnen de meeste dierenartsen niet zelf zien.

Als jij goed de grenzen van je hond respecteert dan kan hij in principe nog jaren mee als actieve huishond. Doe je dat niet dan denk ik dat je heel snel schade gaat aanrichten. Een mechel zal uit zichzelf niet snel 'stop' zeggen, dat zal jij dus moeten doen.

Groetjes,

Kees

Dank je wel Kees.
Dit is een duidelijk verhaal waar ik mee aan de gang ga.
Oger is idd een mechel waar geen stop op zit. Ik kan het hem alleen niet aandoen in een glazen kastje te zitten dus ik moet voor zijn geestelijk welbevinden een gulden middenweg vinden en alternatieven.

Heel erg bedankt voor je snelle reactie

Groetjes,
Martine

Hoi Martine. Geen medisch advies, maar wat ontzettend jammer, vooral voor Oger zelf ook. Sterkte met de gulden middenweg! Grt Juul

Gisteren ben ik met Oger naar Utrecht geweest naar aanleiding van mijn vragen met betrekking tot zijn ene long en wat ik wel en niet meer kan doen met hem.

In Utrecht hebben ze hem met veel enthousiasme begroet en aan Oger herkende ik zelfs een herkenning van zijn vaste verzorgster. Erg leuk om te zien.
Hij heeft een algehele check up gehad. Ze waren erg tevreden. Hij heeft een gezonde hartslag van een goed getrainde hond. Verbazing alom met welk een ontspanning hij door de kliniek liep en geen tekenen vertoonde van spanning.
Ze hebben voor inspanning bloed afgenomen en aan de hand daarvan een hele hoop kunnen zien. Ik heb daarna tien minuten met een bal mogen gooien wat ik best spannend vond omdat hij daar eerder wel eens bleek op is geworden en ik het daarna eigenlijk niet meer heb gedaan.
Maar ballen gooien terwijl je in de kliniek staat, is toch ietsje minder eng omdat we immers op de beste plek waren als er iets was gebeurd!
Natuurlijk was Oger moe na 10 minuten omdat ik dit de afgelopen 4 maanden niet meer heb gedaan met hem. Dus deze conditie is weg. Duur conditie heeft hij zat, maar dit sprinten is andere koek.
Direcht na deze inspanning weer bloed afgenomen en zijn arts kwam met een stralend gezicht terug. Hij is volledig hersteld en ze heeft mij aangeraden vooral weer alles met hem te doen wat ik voor die tijd met Oger deed.

Dus volgende week gaan we naar de sneeuw waar hij heerlijk voluit mag trainen. Wat is dit een mega cadeau!!

Een hond met 1 long weer volledig aan het werk!

Wederom was iedereen in Utrecht erg lief en begaan en heb ik geen moment het gevoel gehad dat ze haast hadden. Een heleboel mensen kende Oger nog en vonden het geweldig om te horen dat het zo goed met hem gaat!

Niets dan lof!!

Wat een heftig verhaal zeg, moet er niet aan denken om een hond op zo'n wijze bijna te verliezen! Gelukkig doet hij het goed op 1 long en mag hij weer veel doen!

Wat fijn zeg! Geniet er van samen met Oger!

Dat is nou goed nieuws

Wat fijn zeg

Wat een verhaal zeg en met een ongelooflijk goed einde

Wat ontzettend FIJN!!!

Wat een goed nieuws zeg!