Het HondenForum

Ik vanochtend...

Werd wakker van braakgeluiden van Sam. Toen ik bij hem ging kijken vond ik al dat hij raar door zijn achterpoten was gezakt. Hij wilde niet lopen en werd slapper en slapper. Reageerde nergens meer op, grote pupillen.
Toen ik in zijn bek keek was zijn tong en tandvlees al helemaal grijs/blauw. Met mijn vingers achter in zijn keel gegaan. Ik weet niet zeker of ik wat voelde maar hield wel met mijn vingers zijn keel open. Hij maakt op dat moment ook wel wat hoest/rochel geluiden. De dierenarts gebeld (ik ben - gelukkig - gewoon in NL op het moment): meteen komen. Maar hoe, 12 kilo hond dragen de halve wijk door valt niet mee.
Lieve vriend gebeld en die kwam meteen. Deed en passant nog even de Heimlich greep.
Bij de dierenarts werd Sam alweer wat tieriger. En langzaam werd ook zijn tong en tandvlees wat meer roze.
De da zag niets meer in zijn keel, maar vond wel zijn hartslag wat traag voor een jonge, fitte hond.

Kortom: raadsel wat het geweest is. Of er was toch een obstructie die ik heb weggeduwd (ik zat ongeveer tot aan mijn pols in zijn keel... ) of het was een insult van zijn hart.
Inmiddels lijkt hij eigenlijk best wel weer de oude. Maar ik heb er weer heel veel grijze haren bij!

Er is bloed afgenomen (groot bloedonderzoek) en hij heeft anti-braak middel gekregen. Het advies was verder om hem vandaag rustig te houden en als zijn hartslag zo traag blijft een hart-echo laten maken.

Eigenlijk kan ik me niet voorstellen dat hij hart-problemen heeft, heb nooit wat aan hem gemerkt.

Heeft iemand zoiets als dit al eens meegemaakt? Kun je aan een hond met hartklachten zo weinig merken, in het dagelijkse leven?

Ben benieuwd naar ervaringen. (Koop ik ondertussen een pakje haarverf. ).

Oh bah, arme Sam en wat een schrik voor jullie zeg. Fijn dat je direct terecht kon.

Sterkte met de jongeman, hopelijk is het een eenmalig iets en is er niks met zn hart

Jeannettebo schreef:Oh bah, arme Sam en wat een schrik voor jullie zeg. Fijn dat je direct terecht kon.

Sterkte met de jongeman, hopelijk is het een eenmalig iets en is er niks met zn hart

Nou, ben me wezenloos geschrokken. Dacht echt dat ik hem kwijt ging raken.

Tara schreef:Had hij niet een klein botje of iets vergelijkbaars doorgeslikt?

Hij heeft niet iets anders dan anders gegeten, gisteren. Wel een bullenpees overigens.
Ik weet ook niet zeker of ik wat voelde in zijn keel (voelde eigenlijk van alles) maar misschien heeft het toch wel geholpen.

Arme jij, arme Sam.
Hopelijk was het iets eenmaligs en blijft het hierbij.
Sterkte ermee. De schrik zal nog wel even nawerken.

Een stukje bullepees zou natuurlijk best wel dwars kunnen gaan zitten, laten we met z'n allen maar duimen dat dat het was en dat jij het inderdaad zodanig hebt kunnen doorduwen dat het geen obstructie meer vormde.
Kan me voorstellen dat je enorm geschrokken bent.

Nou zeg,dat was inderdaad goed schrikken, fijn dat je meteen bij de da terecht kon...

Sterkte met je grijze haren!!

Bah wat een schrik, ik hoop dat het eenmalig was en dat Sam verder gewoon gezond is.

Pff wat een schrik, hopelijk is het hiermee klaar

Allemachtig wat schrikken en wat een mazzel dat je wakker werd!!

Bedankt voor de beterschapswensen en duimen!

Zie nu pas dat ik een flinke gekneusde plek op mijn hand heb met een gaatje. Heeft 'ie me toch nog gebeten.
Hij lijkt echt wel weer de oude, wilde al weer spelen met Silka. In het kader van rustig houden niet zo handig.

Inge O schreef:oei, dat was wel heel erg schrikken .

hoe snel na jouw keelprikactie werd hij weer duidelijk beter?

Toen ik bij mijn vriend in de auto stapte had ik al het gevoel dat hij minder slap werd en dat was echt vlak na het 'keelprikken'. Er zat misschien 5 minuten tussen.

Dat is gelukkig goed afgelopen en hopelijk ook iets eenmaligs

Oh nog nooit mee gemaakt! Maar ik zou me ook rot schrikken zeg! Fijn dat alles goed is afgelopen.

Jion schreef:Oh wat zul je geschrokken zijn!

Gelukkig slaap je niet in je nakie.

Poeh, wat een ervaring...
Gelukkig is het goed afgelopen!

Inge O schreef:

Rami schreef:

Inge O schreef:oei, dat was wel heel erg schrikken .

hoe snel na jouw keelprikactie werd hij weer duidelijk beter?

Toen ik bij mijn vriend in de auto stapte had ik al het gevoel dat hij minder slap werd en dat was echt vlak na het 'keelprikken'. Er zat misschien 5 minuten tussen.

lag hij voorheen echt neer? zag je hem na je actie heviger ademenen?

Ja, hij was echt helemaal slap, hij lag op zijn zij. Toen ik in zijn bek keek was zijn tong en tandvlees blauw/grijs. Vandaar dat ik meteen in zijn keel ging. Ik weet eerlijk gezegd niet of hij echt meteen heviger ging ademhalen, behalve dat hij rochelende geluiden maakte toen ik met mijn vingers in zijn keel zat.

Hé jakkes, dat is schrikken. Hopelijk blijft het hierbij!

verdomme rami, wat een schrik.
gelukkig lijkt het goed afgelopen te zijn, is sam weer helemaal de oude nu?

Ik hoop maar dat het iets van een botje oid was, maar (en ik wil je echt niet onnodig ongerust maken) bij Diezel hebben we ook. Ooit iets gemerkt aan zijn hart, totdat hij op sterven na dood was ineens..

Ach jee wat schrikken zeg, beterschap voor Sam hopelijk is het verder niks

Jeetje zeg, dat is eng. Ik hoop dat het een eenmalig iets was en er toch wat in de weg zat qua keel, maar dat je dan schrikt, heel erg schrikt, dat is logisch. Je voelt bijna je hond onder je wegglippen in je angst dan. Sterkte......

Fafo schreef:

Jion schreef:Oh wat zul je geschrokken zijn!

Gelukkig slaap je niet in je nakie.

Haha! Nou, ik slaap in een hemdje maar heb een joggingbroek en jas aangeschoten. Mijn blote voeten in teenslippers maakten het helemaal af en mijn ongekamde haren en ongepoetste tanden ( ) maakten de pyama-look compleet.

renee-uk schreef:verdomme rami, wat een schrik.
gelukkig lijkt het goed afgelopen te zijn, is sam weer helemaal de oude nu?

Ik vind hem wel iets meer timide dan anders, eerlijk gezegd. Ligt veel te slapen. Maar dat kan misschien ook komen door het hele gebeuren.

Inge O schreef:

Rami schreef:

Inge O schreef:

Rami schreef: Toen ik bij mijn vriend in de auto stapte had ik al het gevoel dat hij minder slap werd en dat was echt vlak na het 'keelprikken'. Er zat misschien 5 minuten tussen.

lag hij voorheen echt neer? zag je hem na je actie heviger ademenen?

Ja, hij was echt helemaal slap, hij lag op zijn zij. Toen ik in zijn bek keek was zijn tong en tandvlees blauw/grijs. Vandaar dat ik meteen in zijn keel ging. Ik weet eerlijk gezegd niet of hij echt meteen heviger ging ademhalen, behalve dat hij rochelende geluiden maakte toen ik met mijn vingers in zijn keel zat.

het lijkt me moeilijk uit te maken dan wat de werkelijke reden geweest is.

een blokkage van de keel is niet onmogelijk maar toch weinig voor de hand liggend als hij niet aan het eten was.

en ja, jammer genoeg kunnen harten 'uit het niets' stom doen .

Dat is wat mijn da ook zei. En dat alleen een echo van het hart dan wellicht wat duidelijkheid kan geven.
Maar kan opbraken van iets 'onverteerbaars' niet zorgen voor een obstructie?

Inge O schreef:
dat je zo durft buiten te komen zeg .

Haha, ik ben gewoon de dorpsgek!

Hoe is het nu met Sam?

LongFields schreef:Hoe is het nu met Sam?

Beetje timide. Slaapt veel. Maar hij dribbelt wel achter me aan als ik door het huis loop. Heeft buiten ook gewoon gepoept en geplast zojuist. Ook zijn tandvlees en tong zien er weer normaal uit.
Dus tja, ik weet het niet. Ik zit ook wel erg op 'm te letten, moet ik zeggen.

Oh gatver wat eng.. hopelijk valt het allemaal mee

Inge O schreef: ja, daarom schreef ik ook dat het wel mogelijk was maar dan ook weer niet voor de hand liggend omdat het weinig waarschijnlijk is dat iets wel vlot de maaguitgang en de hele slokdarm langs kan maar dan net bij de keelopening vast blijft zitten. kan hoor, maar technisch niet zo voor de hand liggend.

en dan zou je eerder verwachten dat hij na jouw actie duidelijker diep ging ademhalen en ook sneller 'bij' was maar ook dat hoeft niet met zekerheid als hij voorheen al te ver 'weg' was.

Aja, ik snap het.
En zijn trage hartslag (60 slagen per minuut bij de da) en wat onder-temperatuur passen dan zeker ook niet bij een hond die zojuist verlost is van iets dat zijn keel blokkeerde. Of juist wel?

Rami schreef:

LongFields schreef:Hoe is het nu met Sam?

Beetje timide. Slaapt veel. Maar hij dribbelt wel achter me aan als ik door het huis loop. Heeft buiten ook gewoon gepoept en geplast zojuist. Ook zijn tandvlees en tong zien er weer normaal uit.
Dus tja, ik weet het niet. Ik zit ook wel erg op 'm te letten, moet ik zeggen.

Dat laatste kan natuurlijk ook invloed hebben op hoe hij zich gedraagt, maar ik zou precies hetzelfde hebben denk ik. Dat slijt wel weer als er verder niets meer aan de hand blijkt te zijn.