Het HondenForum

Een collega van me is als de dood voor grote honden.

Ik zie het nog voor me , het eerste moment dat ze ze zag.
Vriendlief stapt met Ditch de zaak in , zij staat zeker 20 mtr verder .
Ik zie haar ogen heel groot worden en ze rent gillend weg.

Ze bleek als de dood voor grote honden te zijn.

Elke keer als mijn vriend mij kwam halen had hij de honden bij en dan vroeg ze of ze ze mocht zien want ze zijn toch wel erg mooi.
Dat gebeurde van n afstandje en langzaam maar zeker zag ze wel dat die van ons van die debieltjes zijn maar wel erg lief.
Ze durfde steeds een beetje dichterbij te konen en in oktober heeft ze Ditch en Kyto het eerst
Ziva had ze al eens mee staan knuffelen want die was nog klein.
Alleen Kenji vond ze nog erg eng door haar drukke gedrag.


Vanmiddag vroeg ze ineens of ik vanavond zin had om mee de zeedijk op te gaan
Doet ze een paar keer per week met een andere collega ( toevallig ook nog 's m'n schoonnicht ) en of ik Kenji wilde meenemen.

1.5 jaar na de eerste ontmoeting met Ditch waarbij ze gillend wegliep , heeft ze bijna heel de wandeling met Kenji gelopen.
Sommige momenten vond ze wel wat eng, dat was dan als Kenji uit enthousiasme tegen haar op sprong.

Ze zijn ook samen op de foto geweest en de kussies van Kenji kon ze wel waarderen.

Maandag gaan we weer mee en mag Kyto of Ziva mee.

Ben toch wel trots op mijn boeven , ze hebben n reputatie maar helpen toch mooi iemand van haar angst af.

En natuurlijk ben ik ook trots op m'n collega want ze doet t toch maar even.

Oh ik snap je helemaal.

Hier een schoonmoeder met angst voor honden.
Ik heb haar met de komst van Figo zo goed mogelijk geprobeerd te helpen.
Foto's van het witte beertje sturen, meegenomen op kraambezoek. Info gestuurd hoe te handelen.
Ze was hier met oud&nieuw. Je had haar moeten zien kroelen met Figo, omdat hij zo rustig deed
Eh ja, ik doe wel ietwat aan opvoeding.

Maar hoe leuk om ze dan op zo'n stiekem momentje te betrappen. Zij snapt inmiddels hoe te handelen, en hij doet ook echt lief bij haar

Wat goed zeg! En dat met van die enge heddurs!

Dat is een flinke prestatie! Goed gedaan van zowel je collega als je 'gevaarlijke herders'

Helemaal top voor zowel je doggies als je collega.

Wat leuk zeg, wat zal je dat een fijn gevoel geven, en terecht dat je trots ben op je honden, maar ook op je collega!!

Idd dapper! Ik kan het weten want ik ben ook bang voor honden. Ik werk als wijkverpleegkundige en vorige week moest ik nog helemaal alleen door een keuken lopen langs een grommende hond, zijn lip ging omhoog en de mijne trilden. Het is echt zo fijn als mensen er rekening mee houden als je bang bent en je helpen om niet meer zo bang te zijn. Je even "voorstellen" aan de hond, vertellen wat je kan verwachten, gaat de hond opspringen, is het even snuffelen en dan klaar dat helpt zo enorm. Zeggen dat ie niets doet helpt bij mij niet want dat is meestal ook niet waar, ze doen wel degelijk wat maar met die zin wordt bedoeld dat ze niet bijten.

Pipje schreef:Idd dapper! Ik kan het weten want ik ben ook bang voor honden. Ik werk als wijkverpleegkundige en vorige week moest ik nog helemaal alleen door een keuken lopen langs een grommende hond, zijn lip ging omhoog en de mijne trilden. Het is echt zo fijn als mensen er rekening mee houden als je bang bent en je helpen om niet meer zo bang te zijn. Je even "voorstellen" aan de hond, vertellen wat je kan verwachten, gaat de hond opspringen, is het even snuffelen en dan klaar dat helpt zo enorm. Zeggen dat ie niets doet helpt bij mij niet want dat is meestal ook niet waar, ze doen wel degelijk wat maar met die zin wordt bedoeld dat ze niet bijten.

dat vind ik niet zo netjes van de eigenaars. een hond die gromt oke, maar die stel je dan even veilig. maarreh... je hebt zelf een hondje? dat is ook wel dapper dan.

knap gedaan!!

Fijn dat dat zo gelukt is. Bij een vriendin van mij is het ook gelukt met Bonny en nu Kira.

Altijd leuk dat mensen die eigenlijk bang zijn voor honden jou honden wel kan waarderen, ondanks dat ze een beetje onstuimig zijn. Vandaag kreeg ik het ook nog te horen. Kay is aaihond en 1 van personeelsleden is ook beetje bang voor honden, maar Kay vond ze wel lief. Nu was hij net onstuimig met een touw aan het zwaaien en wilde ze hem eigenlijk wel even aaien. Wacht even dan pak ik touw, want anders lukt het nooit haha. Kay heeft speciaal plekje bij meeste personeelsleden. Dat is echt leuk!

Mooi!
Hier heb ik het ook wel mee mogen maken dat mensen die bang waren van honden en soms met name duitse herders of mechelse mij op een bepaald moment benaderden. Soms wist ik niet eens dat ze bang waren, omdat ze zelf ook honden hadden.
1 mevrouw kwam toen eens zonder haar honden naar me toe en zei dat ze mijn type honden behoorlijk eng vond, maar dat ze ons al zo vaak had gezien en ze eens wilde zeggen dat ze ze mooi vond en zo leuk vond spelen, en dat ze het aandurfde om te komen omdat ze zag dat de honden best luisterden naar me. Vond dat best knap van haar.
Met jonge kinderen ook wel meegemaakt. Dat ze dan wat twijfelend op je afkomen, vertellen dat ze bang zijn, maar dan toch komen. Vind het voor die volwassenen en kinderen héél knap, en dan ook inderdaad trots op de honden dat ze waarschijnlijk toch iets uitstralen wat die mensen de stoute schoenen doet aantrekken.

Wow , wat een leuke en lieve reacties

Bijna niemand weet dit , maar vroeger ben ik ook ontzettend bang voor honden geweest.
Ik weet dus wat collega voelt , al zijn haar reacties af en toe erg lachwekkend.


Nu kan ze dat van mij wel hebben ,want dan leg ik uit waarom de hond zo reageert en dan de volgende keer is haar angst ook een stukje minder.

Het is natuurlijk niet zo dat ze nu echt van haar angst af is, want op de terugweg kwamen we langs een veldje en wij liepen dan aan de overkant van de straat.

Er stond een man met een witte herder en een border collie.
Die border stond Kenji flink te fixeren, dat had collega heel goed gezien. Uhhhh Angela , volgens mij staat die hond te fixeren he, hier hou jij Kens maar vast.

Ondertussen was die witte herder klaar met plassen, veegt wat met zn poten en geeft een grom.
Ik heb nog nooit iemand zo snel de bosjes in zien duiken , eigenlijk was het best grappig om te zien

Ze dacht dat die hond zich klaar maakte om haar aan te vallen , maar na uitleg begreep ze dus dat dat niet zo is.


Vanmiddag toen ze binnen kwam zei ze meteen dat ze van de spanning gewoon niet geslapen had, maar het was gezonde spanning en ze kon niet wachten tot de volgende keer.

Vorige week hebben we even moeten overslaan , want ik was ziek.
Maar gisteren zijn we weer geweest.

Ik wist dat er nog 2 honden meegingen , een Border collie van 6,5 maand en een Jack Russel van 7 jaar.
Dus heb ik Kyto en Ziva meegenomen , Kenji kan ik helaas niet meer met andere honden meenemen.

Collega was ook mee en die heeft de hele weg met Ziva gelopen.
Op een bepaald punt mochten de honden los , behalve de JR want die loopt anders weg.

Ze hebben zich prima vermaakt , en collega heeft een hele tijd met een grijns op haar gezicht gelopen.
Wel vond ze het wat spannend , die 2 kleintjes geeft ze niet om . Maar om ineens met zo'n roedeltje te lopen waar dan ook nog eens 2 Duitse herders bijzitten ......

Soms vond ze het wel wat eng, dan sprong Kyto tegen haar op om haar handschoen te jatten , maar toen ik weer thuis was kreeg ik een berichtje dat ze ontzettend genoten heeft en dat ze dit nog wel vaker wil doen. Als ik dat ook wil dan.

En een bedankje dat ik haar help om haar over haar angst voor grote honden te helpen.


Kijk en daar doe ik t nou voor

Wat fijn dat je honden je collega op hun 'manier' helpen. En ook heel goed van je collega dat ze ondanks haar angst toch steeds een stapje verder gaat.
Mag je echt wel trots op zijn