Het HondenForum

Om maar niet steeds off topic te hoeven...

Ik denk dat Teun inderdaad erg op Roxy lijkt. Ze heeft precies hetzelfde "plekje" tussen neus en rechteroog als Roxy.
We hebben indertijd zowat alle foto's van Roel en Sandra van de site geplukt!
Mijn zoon heeft tijdens de geboorte van het nest als een echte diehard de berichten gevolgd: we hadden vierde keus teefje en het was natuurlijk maar de vraag hoeveel teefjes er geboren zouden worden. Best wel spannend! Midden in de nacht kwam het verlossende bericht: een vierde teefje !!

We hebben er in het begin best wel veel werk aan gehad: Teun beet in en naar alles wat los en vast zat. Na een paar weken werd het mij duidelijk wat een "duwbeet" nou eigenlijk is (Teun is mijn eerste mechelaar). Maar met wat rust, humor en vertrouwen in het hondje kwam het langzamerhand helemaal goed!
Hardlopers en mountainbikers hebben we zo goed als onder controle. Galopperende paarden is nog ff lastig....
Andere honden ook onder controle. Laatste huppelden er twee chi's onder Teun door en ze reageerde niet eens.
Alleen met kleine hardlopende, wild gebarende en schreeuwende kinderen vertrouw ik het nog niet helemaal en gaat ze dus aan de lijn.
En als we in het donker lopen en er is bijna niemand, dan wil ze nog wel eens een plotseling opduikend persoon aanblaffen, maar dat vind ik eigenlijk helemaal niet zo erg...

Madam wenst alleen niet gestoord te worden als ze naar haar eigen idee aan het werk is. En daaronder verstaat ze niet alleen bv speuren of zoeken, maar ook het in een plas vissen naar stok of bal, het apporteren van bal of voorwerpje of het dragen van iets. Dan snauwt ze een al te nieuwsgierige naderende hond af (gelukkig zonder meteen te gaan vechten).

Kortom: Teun is een leuk en betrekkelijk sociaal hondje geworden...
Nou ja, behalve de postbode dan... (de krantenbezorger is inmiddels ook onder controle, zodat we niet meer 's ochtends vroeg wakker geblaft worden)

ps Inge: waar vind ik jouw site?

Inger.

Mijn site vindt je hier (je kunt ook op de foto onder mijn berichtjes klikken)

Ik kreeg destijds gelukkig al heel snel het verlossende bericht dat er een reu geboren was (ik had 1e keus), heb op de club via mijn mobiel nog even naar de webcam gekeken toen Sandra meldde dat ze begonnen was en daarna snel naar huis om verder mee te kijken.

Numa was werkelijk een terrorpup.
Hij sloopte alles wat los en vast zat (en nog moet ik mijn schoenen opruimen ) en jatte alles waar hij bij kon en rende er snel mee naar "zijn" plekje onder de salontafel (en ook dat doet hij nog steeds af en toe).
Hij ging van kleins af aan mee naar mijn werk, en hij reageerde heel goed op de jongeren met autisme. Sinds zijn puberteit durf ik hem niet meer zo goed bij hen los te laten lopen omdat hij eenkenniger is geworden en nogal snel de grens opzoekt bij mensen die hem niet goed kennen. Hij gaat af en toe nog mee (ligt dan in de auto op de parkeerplaats) en hij zal zelden aanslaan als de kinderen/jongeren langs de auto lopen, als iemand die er niet "hoort" op de parkeerplaats komt laat hij zich echter wel direct horen.

Naar honden is hij altijd "lastig" geweest. Honden die hij niet kent snauwt hij af en hij patst. Hij heeft nog nooit gevochten omdat hij de kans daar niet voor krijgt, ik ben veel te bang dat hij de "lol" van knokken ontdekt. Mijn teef heeft hem doorgaans prima onder de duim trouwens.
Van een hele zelfstandige pup die niet van knuffelen en kroelen hield is hij veranderd naar een zelfstandige hond die enorm kan genieten van kroelen

Hij heeft een prima neus, een goede volle duwbeet en lef genoeg, dus we proberen hem af te richten voor PH1. Daar heb ik wel hulp bij nodig hoor, meneer is ietwat groter geworden dan gehoopt (hij heeft een schofthoogte van zo'n 68 cm) en is ontzettend sterk... en ik niet
Maar gelukkig heb ik hulp en gaat hij nog steeds flink vooruit, dus we gaan gewoon door.

Kwam gisteren nog een filmpje van hem als pup tegen
http://youtu.be/rpBX30kSfUM