Het HondenForum

Hallo allemaal, wij zijn Ivanka en Karlijn.
Voor school moeten wij een profielwerkstuk maken.
Dat gaan wij doen over communicatie bij honden.
Ook moeten wij een onderzoek hebben, dat onderzoek gaan wij doen over hoe dove
En/ of blind honden met hond/ mens communiceren.
Heeft iemand hier ervaring mee en zou die ons wat informatie willen geven over hoe zijn hond anders reageert op mens/ hond, of hoe je, je hond anders behandeld ten opzichte van een 'normale' hond?
Alle hulp is welkom!!!

Ivanka&Karlijn schreef:Hallo allemaal, wij zijn Ivanka en Karlijn.
Voor school moeten wij een profielwerkstuk maken.
Dat gaan wij doen over communicatie bij honden.
Ook moeten wij een onderzoek hebben, dat onderzoek gaan wij doen over hoe dove
En/ of blind honden met hond/ mens communiceren.
Heeft iemand hier ervaring mee en zou die ons wat informatie willen geven over hoe zijn hond anders reageert op mens/ hond, of hoe je, je hond anders behandeld ten opzichte van een 'normale' hond?
Alle hulp is welkom!!!

Blinde honden kan je met geurtjes werken om verschillende ruimtes aan te geven of met matjes. Qua opvoeding zal je een goede samenwerking moeten aanleren met je hond zodat hij letterlijk blind op je kan varen. In huis moet je hem echt leren waar alles staat, een commando aanleren voor als hij dreigt ergens tegen aan te lopen.
Dove honden is iets gemakkelijker, die kan je eigenlijk d.m.v. handcommando's ook alles aanleren en buiten d.m.v. een trilband.

Oké dankjewel. Zijn er nog meer mensen met informatie????

Ivanka&Karlijn schreef:Oké dankjewel. Zijn er nog meer mensen met informatie????

http://sierra.messageboard.nl/9278/index.php

Ik heb een blind hondje. Hij reageert op geuren, geluiden en structuren (van de vloer/wegdek). Hij kent een paar commando's (pas op -> stapje naar rechts, stapjes -> stoep of trapje, stop -> stilstaan). Verder redt hij zich uitstekend, hij zoekt het allemaal heel goed zelf uit.

Mijn dove oppashondjes hield ik meer in de gaten tijdens losloopwandelingen.
Want roepen horen ze natuurlijk niet. En ik deed veel met gebaren commando's.
Een van die hondjes kreeg ook staar (slecht zicht) en als er iets/iemand aan kwam zorgde ik ervoor dat hij even alerter werd.
(even zelf aanraken zodat hij er weer bij was met zijn koppie).

Ik had een doof/blind hondje, hij was buiten erg onzeker en liep hierom heel langzaam, hem de tijd gunnen was hierom heel belangrijk. Ook liep ik altijd het zelfde rondje dus op bekent terrein. Op den duur wilde hij geen wandelingetjes meer maken, en tilde ik hem naar de bosrand waar ik hem liet scharrelen. In en om het huis redde hij zich prima, als er gebeld werd blafte hij met mijn andere grote hond mee. Hij voelde de trillingen, onrust die mijn grote hond veroorzaakte en reageerde hierop door mee te gaan blaffen. Heel belangrijk was aanraking voor hem, hem laten voelen dat je er was hij werd dus ook heel veel geknuffeld. Wel moest je hem rustig benaderen, zodat je hem niet liet schrikken. Ik heb heel veel met hem in mijn armen rond gelopen. Als hij niet lekker was bleef ik bij hem en lag hij op de bank tegen mijn been aan. We hebben alles gedaan om hem het leven zo aangenaam mogelijk te maken en hem te laten voelen dat hij niet alleen was. In april 2012 is hij op 14 jarige leeftijd overleden.
Gizmo genietend van het zonnetje.