Het HondenForum

Van een hond. Ik heb de neiging ontzettend veel te verwachten van Beau. En ik geef toe dat het af en toe best lastig is dat een beetje los te laten. Beau is natuurlijk een beagle, maar ik heb een tijd lang verwacht dat hij luisterde als tierelier en alles precies deed zoals ik het wilde. Geen sloom gedoe, geen middelvingers, geen gevreet van straat, niks. Ongeveer een jaar/half jaar geleden ben ik tot het besef gekomen dat we door die instelling niet veel beter werden. Elke keer als hij me een middelvinger liet zien, raakte ik hartstikke gefrustreerd en hij weer door mij Misschien moest ik hem gewoon eens hond laten wezen en dan konden we wel weer verder zien, gewoon trainen op dingen en als hij een 'fout' maakte, moest ik daar maar mee leven. Frustratie was nog nooit een goede oplossing geweest.. En hoe meer ik het los laat.. Hoe beter hij luistert En wat is het heerlijk; gewoon wandelen zonder frustraties, zonder gedoe en zelfs zonder riem Ik merk dat hij steeds vrijer wordt, steeds makkelijker. Ik kan hem bijna overal mee naar toe nemen en hij denkt er niet over zich te misdragen. En frustraties? Die zijn niet meer nodig.. Want hij luistert gewoon, steekt geen middelvingers meer op, eet eigenlijk niet van straat of loopt bij een simpel 'nee' er weer van weg en als ik bij de B van Beau ben om hem te roepen staat hij al naast me.

Moraal van dit verhaal: Hoe heerlijk is het om zonder frustraties een fijne hond te hebben En het enige wat er voor hoefde te gebeuren was loslaten. Ik ben d'r iig blij mee!

Nou prima toch?!

Knap hoor dat je bij jezelf zo die knop om hebt kunnen zetten.

Had gister nog zo'n frustratie momentje met Kiwi, en inderdaad als ik gefrustreerd raak maakt dat het alleen maar erger. Maar soms....

Haha dit is wel toevallig. Afgelopen week liep ik met Nilo en betrapte ik me er ook op dat alles de laatste tijd zoveel relaxter gaat. Hij loopt gewoon lekker los, maakt rustig kennis met andere honden en loopt daarna vanzelf weer mee. En eigenlijk ook omdat ik niet meer zulke hoge eisen aan hem stel Soms duurt het even voordat wij het leren

geweldig dat het zo kan werken

Hoe simpel eigenlijk hé! Super mooi dat je dan resultaat ziet.
Zo zie je maar weer, in het algemeen bedoelt, dat je eigen gedrag zo ontzettend veel impact heeft op je hond.

Haha absoluut waar. Door je te frustreren lijkt het gedrag wat je niet graag ziet vaker/erger voor te komen (was bij mij wel het geval).. en inderdaad minder hoge verwachtingen en verdumd ze doen ineens wat je wil Fijn he!

Maeve schreef:Haha dit is wel toevallig. Afgelopen week liep ik met Nilo en betrapte ik me er ook op dat alles de laatste tijd zoveel relaxter gaat. Hij loopt gewoon lekker los, maakt rustig kennis met andere honden en loopt daarna vanzelf weer mee. En eigenlijk ook omdat ik niet meer zulke hoge eisen aan hem stel Soms duurt het even voordat wij het leren

Hahaha! Zo herkenbaar! Waar ik eerst gefrustreerd probeerde hem te pakken zodat hij maar niet bij de andere hond zou komen, is het nu gewoon kennis maken als dat van de andere kant ook goed is. En 9 van de 10 keer loopt Beau gewoon door zónder kennis maken. Hoe harder ik probeerde hem bij me te houden, hoe harder hij weg liep

Heel herkenbaar!

Hilde schreef:

Maeve schreef:Haha dit is wel toevallig. Afgelopen week liep ik met Nilo en betrapte ik me er ook op dat alles de laatste tijd zoveel relaxter gaat. Hij loopt gewoon lekker los, maakt rustig kennis met andere honden en loopt daarna vanzelf weer mee. En eigenlijk ook omdat ik niet meer zulke hoge eisen aan hem stel Soms duurt het even voordat wij het leren

Hahaha! Zo herkenbaar! Waar ik eerst gefrustreerd probeerde hem te pakken zodat hij maar niet bij de andere hond zou komen, is het nu gewoon kennis maken als dat van de andere kant ook goed is. En 9 van de 10 keer loopt Beau gewoon door zónder kennis maken. Hoe harder ik probeerde hem bij me te houden, hoe harder hij weg liep

Ja precies. En ik moet ook nog bekennen dat als de tegenpartij aangeeft geen kennismaking te willen, Nilo ook gewoon met een boogje er omheen loopt. Dus waar ik me zo druk om maakte? Met sommige individuen kan hij niet goed overweg maar nu het zo relaxed gaat komt hij haast automatisch naar me toe om aangelijnd te worden als we die tegen komen

Ik moet wel zeggen dat een tweede hond hierbij geholpen heeft. Want twee stuks zo tot in de details onder controle houden is gewoon niet te doen en dan moet je wel wat relaxter zijn En dat gaat prima, ik krijg regelmatig complimenten over hoe beleefd ze samen zijn naar andere honden