Het HondenForum

Eerste kerstdag kreeg ik de schrik van mijn leven...
Arriveerde bij het oude huis en de honden hebben dan dik 2 uur in de auto gezeten.
Dus die gaan linea recta de tuin in ( formaat voetbalveld).

ik loop door de woonkamer en werp een blik naar buiten: zie ik de kooi aan de overkat van de weg lopen.

Naar buiten gevlogen en bernerdame naar binnen gebulderd.

komen er van weerskanten auto's aan gereden.
Dus ik denk: kan maar 1 ding doe en dat is zelf naar de overkant rennen om bij kooi te komen.
Maar die was al onderweg.
Ik gooide schreeuwend van angst mijn armen in de lucht, maar de kooi ging rakelings tussen beide auto's door.
Scheelde een haar, echt.
dochter die het allemaal had gezien is me wel 4 keer komen vragen of het alweer een beetje ging.
Heb het een half uur koud gehad en de bibbers.

Oorzaak: ex was er geweest om wat spullen uit de garage te halen en had gewoon de tuindeur niet achter zich dicht gedaan.
Heb daar 5 jaar gewoond en dat is mijzelf nog nooit overkomen.

Ik kan me voorstellen dat je je helemaal te pletter bent geschrokken, gelukkig is het goed afgelopen

gelukkig is het idd goed afgelopen, hier nu bij ons nieuwe huis zit er ook nog een extra poort naar de weg & ben er heel scherp op (terwijl de honden dus nog achter een ander hek weer zitten) dat deze altijd dicht is als de honden buiten lopen...

Gelukkig dat alles goed is afgelopen, ik kan mij je hartkloppingen goed voorstellen.

Dat is om je wild te schrikken
In het vervolg de honden pas buiten na volledige en grondige controle.

Er zijn heel wat beschermengeltjes bezig geweest

Tsja, die situatie kan je eigen leven wel eens met een paar jaar verkochten, zo erg schrik je dan. Je ex zal wel niets met honden hebben, anders had hij wel beter opgelet.

iones schreef:Je ex zal wel niets met honden hebben, anders had hij wel beter opgelet.

Wat een rare opmerking. TS had ook zelf de tuin kunnen inspecteren voordat ze haar honden erin liet. Heeft zij dan ook niks met honden omdat ze dat is vergeten?
Zulke dingen kunnen nou eenmaal gebeuren hoor, heeft niks met hondenliefde te maken.

Ik kan me voorstellen dat je flink geschrokken bent, het lijkt me vreselijk als je hond wordt aangereden. Heb je nog wel een fijne kerstdag gehad?

Jeetje, je zou er een hartverzakking van krijgen!! Wat een geluk dat ie heelhuids is overgestoken...
Zijn de bibbers al weer een beetje weg?

Ik ben niets 'vergeten'.
Mijn huis, mijn tuin waar ik in heel die 5 jaar NOOIT de tuindeur zelf open heb laten staan.
Waarvan ik zelf de laatste keer gecontroleerd heb of die op slot was....

Ja het gevoel zakt langzaam weg en dan begint het je gelukkig prijzen.
Heb mijn eerste hondje, een tekkel, verloren door een aanrijding.
Inmiddels 27 jaar geleden, maar dat was een traumatische ervaring.
Dat is me nu gelukkig bespaard gebleven.

Gelukkig is het goed afgelopen.

toen ik het las dacht ik, heu, een kooi die op straat loopt, raar, en daarna viel mijne frank dat het een hondennaam was