Nja zijn urn , want mn ventje is niet meer
Lieve Ditch(je)
Je werd geboren als kleinste uit het nest op 19 april 2008
Precies een jaar daarvoor had ik mijn allerliefste Roan moeten laten gaan.
Dit moest wel een teken zijn.
Je had een moeilijke start, maar je knokte je erdoorheen.
Toen je 8 weken was heb ik je mee naar huis genomen , want er was nog geen baasje voor je.
Je zou tijdelijk blijven tot er iemand voor je was.
Binnen 24 uur hadden wij al een bijzondere band , ik hoor je nog gillen toen ik je even aan Marleen gaf omdat je in de auto had gespuugt. Je wilde niet bij haar zijn maar bij mij.
De tranen vloeiden dan ook rijkelijk toen er een baasje voor je was, maar met de belofte dat ik er hoe dan ook altijd voor je zou zijn ging je naar je fantastische baasjes.
We hebben altijd contact gehouden en zo kon ik je toch nog een beetje volgen.
1,5 jaar later ging de telefoon, je kwam wegens persoonlijke omstandigheden terug naar Marleen en Pam.
Ik aarzelde geen moment en zei ; zondag kom ik hem halen.
Vanaf toen waren jij , Kenji en ik onafscheidelijk.
We hebben het niet makkelijk gehad samen , want hoewel ik thuis kon lezen en schrijven met je. Zo onuitstaanbaar was je op het trainingsveld.
Bij ringtraining deed je er alles aan om er onderuit te komen.
Want je wilde liever bij vrouwtje zijn
Pam heeft nog last van haar schouders.
We hebben samen al die jaren hard gewerkt , en toen ik dit jaar met je ging Flyballen ging het ineens met de IPO ook hard vooruit.
Het leek wel of we elkaar ineens begrepen.
En zo haalde jij de 2e plaats op de clubkampioenschappen in de beginnersklasse , en een paar wkn later werd je 1e op de clubmatch.
Wat was ik trots op jou , mijn kanjer. Dit hadden we samen maar mooi bereikt.
Je hebt Kyto opgevoed, ik zie je je nog liggen daar op de vensterbank achter de bank in de hoop dat die stomme pup je niet zou zien .
Maar jullie werden tegen alle verwachtingen in de dikste vriendjes.
En ook Ziva werd door jou warm onthaald en opgevoed
Een paar weken terug sloeg het noodlot toe , je kreeg last van je rug.
Jij hebt geknokt , wij hebben voor je geknokt.
Maar tegen een paar van die rot bacterieën zijn wij niet opgewassen.
Nu zit ik hier naar je urn te staren , dit is zo ontzettend oneerlijk.
Nooit meer als de 3 musketiers erop uit trekken.
Nooit meer Kenji & Ditch & vrouwtje
Nooit meer Ditch & Kyto & baasje
Nooit meer jou betrappen als je stiekem op onze bank lag en me met die onschuldige ogen aankeek
Nooit meer samen knuffelen
Mijn kanjer is niet meer , wat doet dit ongeloofelijk zeer.
Dag klein mannetje , bedankt voor alles.
Het gaat je goed daarboven , kom af en toe nog maar s spoken hier.
We missen je nu al
Uit het oog maar zeer zeker niet uit het hart
Dikke kus en knuffel van baasje en vrouwtje
Heel veel sterkte Angela 
