Het HondenForum

Of komen de Weimaraners ineens als paddenstoelen uit de grond?

nee ligt niet aan jou. Ik zie ze ook steeds vaker en op dit moment zijn de weimaraners in het dorp zelfs de saarlooswolfhonden voorbij. (nu was dat ook niet heel moeilijk met voorheen 2 en nu 1 exemplaar )
Maar inderdaad, ik zie ze ook steeds meer. Veelal, de gladharige, maar hier in het dorp heeft iemand een lang en korthaar. Mooi stel, dat wel

Ik zie veel tollers. En am bulldoggen

Ik zag er vorige week ook voor het eerst een hier in de buurt.

Hier op het forum wel ja. Mja, zo hebben we ook een Poedel-periode gehad toch?
Hier in de buurt loopt er een maar die is al een jaar of vier..en volgens haar eigenaar de laatste Weimaraner die hij ooit zal hebben

Ze komen weer op. 15 jaar geleden zag je ze nooit, een vriend van me moest toen 3 uur rijden om zijn pup op te halen. Een paar jaar later zag je ze opeens overal. Daarna zag je ze weer weinig, wel volwassen honden maar geen pups. Vizsla's kwamen toen ook opeens op. Dat waren 'bruine weimaraners'.

En nu zijn ze terug. Ik vind ze niet echt leuk. Die van vroeger waren tenminste altijd nijdige bijters, en weglopers. Niet geschikt als gezinshond, nu zie je ze juist wel veel bij jonge gezinnen.

Ik dacht precies het zelfde.. Ineens zie je ze overal..... Maar denk dat dat met heel veel rassen wel te geval is.

dat vind ik ook met de ridgebacks

Ach ja, ze leveren een aardige cent op dus er komen steeds meer 'het ras verbeterende fokkers' van dit schijnbaar gewilde ras.

Ik had tot vorig jaar nog maar 1 weimaraner in het wild gezien, en tegenwoordig lopen er hier al 3 in het wijkje

Nee, het ligt niet aan jou. Gisteren liep ik in het Hitland en toen liepen er vier en toen ging het ook door mijn hoofd dat ik ze ineens veel zag de laatste tijd, in het Schollebos lopen er ook enkele.

Ridgeback, tollers en viszla's zie je steeds meer. Weimeramer zie ik eigenlijk zelden

Ridgebacks inderdaad. Weimpjes zag ik vroeger veel, toen ik in de regio van een vrij grote fokker woonde.
In Friesland zag ik ze (gelukkig!) alleen bij jagers en hier zie ik ze zelden.

Hier valt het wel mee met de weimaraners dat blijft redelijk stabiel, het zijn er maar een paar.
Er is wel een gigantische puppyexplosie aan de gang, in de wijk had elke straat wel één of twee honden maar nu struikel je letterlijk over de pups en jonge honden, vnl. witte herders, viszla's, cockers, fr. bulldogjes, ridgebacks, berners, labradoodle, labrador,goldens, chi's en wat onherleidbare mixjes, het bos is nog nooit zo druk geweest
Zo'n jaar of 10 terug kwamen in de buurt ontzettend veel stellen uit Amsterdam die het beter vonden om in een kindvriendelijker omgeving aan de kids te beginnen, deze kinderen zijn ondertussen ook wat groter en blijkbaar is het dan opeens tijd voor een pup (bijna niemand heeft een volwassen herplaatser genomen).

Weimaraners minder opvallend vind ik... Tollers en ridgebacks wel meer inderdaad! Maar ook steeds vaker spaanse rescues!

Nanna schreef:

moosje schreef:Of komen de Weimaraners ineens als paddenstoelen uit de grond?

Ik zie ze hier ook meer dan eerst. Raar eigenlijk want ik vind het nou helemaal niet 'your typical' huishondje.
Er zitten best lastige lijers tussen, vooral bij de reuen.
Maar ja, zo gaat dat met modeverschijnselen. Hebbehebbehebbe, en of de aard/het karakter nou past boeit niet zo.
Denk dat ze nogal eens naar mensen gaan die 'soon silvere Lab' willen hebben en als blijkt dat daar niet aan te komen is gaan ze voor the next best thing.

Als dat zo is komen ze van een koude kermis thuis.
Over een paar maanden dan een explosie op marktplaats?

De fokkers die ik ken verkopen volgens mij niet aan iemand die "next best" wil hebben.
En de enige Weim reu die ik op dit moment ken is om op te vreten zo leuk van karakter

En Dalmaten, kom ik ook steeds meer tegen hier in de buurt.
Weims vooral op het forum trouwens.
Ridgebacks zie ik daarentegen weer nauwelijks.

Hier lopen er nu vier. Ik vind ze alle vier wel leuk (wel verschillend van karakter) iig vriendelijk tegen mijn honden. Maar goed zijn wel 4 reuen, dus zit ik met mijn teefjes soweiso wel goed.

Overbuurvrouw heeft er 1, tot die tijd stond het ras op mijn lijstje, van nog eens te willen ras.
Daarna mt een dikke rode pen doorgestreept, op zichzelf gerichte hond, die niet mt andere honden kan, moeilijk te trainen is.

Ik zie ze hier amper eigenlijk. Ja, vlak in de buurt woont een langharige maar dat is alles. Hier stikt het werkelijk van de Staffs, opvallend veel sociale ook trouwens.

chaos schreef:Overbuurvrouw heeft er 1, tot die tijd stond het ras op mijn lijstje, van nog eens te willen ras.
Daarna mt een dikke rode pen doorgestreept, op zichzelf gerichte hond, die niet mt andere honden kan, moeilijk te trainen is.

Zonder het ras te willen promoten ............
Dat moeilijk te trainen valt reuze mee.
Niet met andere honden kunnen...... is dat nature of nurture?
Er zijn klieren bij hoor, maar bij welk ras kom je die niet tegen?

In hoeverre heeft de overbuuf invloed op het gedrag van de hond?
De omschrijving die je geeft kom je bij diverse rassen tegen als de baas niet snapt wat de functie van de hond is en hoe je hem dus moet begeleiden.

De vraag bij dergelijke honden is eigenlijk gewoon:
Weet je wat voor ras je in handen hebt?
Wil (kan?) je er veel energie in stoppen om de hond te bieden wat hij nodig heeft en daardoor een hond te krijgen waarmee je fijn kan samenwerken?

Als je nee zegt .............gewoon niet aan beginnen.

ranetje schreef:

chaos schreef:Overbuurvrouw heeft er 1, tot die tijd stond het ras op mijn lijstje, van nog eens te willen ras.
Daarna mt een dikke rode pen doorgestreept, op zichzelf gerichte hond, die niet mt andere honden kan, moeilijk te trainen is.

Zonder het ras te willen promoten ............
Dat moeilijk te trainen valt reuze mee.
Niet met andere honden kunnen...... is dat nature of nurture?
Er zijn klieren bij hoor, maar bij welk ras kom je die niet tegen?

In hoeverre heeft de overbuuf invloed op het gedrag van de hond?
De omschrijving die je geeft kom je bij diverse rassen tegen als de baas niet snapt wat de functie van de hond is en hoe je hem dus moet begeleiden.

De vraag bij dergelijke honden is eigenlijk gewoon:
Weet je wat voor ras je in handen hebt?
Wil (kan?) je er veel energie in stoppen om de hond te bieden wat hij nodig heeft en daardoor een hond te krijgen waarmee je fijn kan samenwerken?

Als je nee zegt .............gewoon niet aan beginnen.

Ik heb het idee dat men ze vergelijkt met de Duitse Staande honden en dat de Weimaraners toch wel iets pittiger zijn. Zoals dat stel hier in de buurt, die zijn begonnen met een Duitse Staande korthaar teef. Dat was een heerlijke hond. Trainbaar, sociaal en ook prima als huishond te houden. Toen die hond een jaar of 10 was kwam er een Weimaraner teefje bij..en die was dus wel wat anders Ik heb het idee dat die hond veel meer moet werken waardoor ze nu opgefokt is tijdens de wandelingen en uiteindelijk altijd aangelijnd loopt en sinds een tijdje ook gemuilkorft .

Maeve schreef:

ranetje schreef:

chaos schreef:Overbuurvrouw heeft er 1, tot die tijd stond het ras op mijn lijstje, van nog eens te willen ras.
Daarna mt een dikke rode pen doorgestreept, op zichzelf gerichte hond, die niet mt andere honden kan, moeilijk te trainen is.

Zonder het ras te willen promoten ............
Dat moeilijk te trainen valt reuze mee.
Niet met andere honden kunnen...... is dat nature of nurture?
Er zijn klieren bij hoor, maar bij welk ras kom je die niet tegen?

In hoeverre heeft de overbuuf invloed op het gedrag van de hond?
De omschrijving die je geeft kom je bij diverse rassen tegen als de baas niet snapt wat de functie van de hond is en hoe je hem dus moet begeleiden.

De vraag bij dergelijke honden is eigenlijk gewoon:
Weet je wat voor ras je in handen hebt?
Wil (kan?) je er veel energie in stoppen om de hond te bieden wat hij nodig heeft en daardoor een hond te krijgen waarmee je fijn kan samenwerken?

Als je nee zegt .............gewoon niet aan beginnen.

Ik heb het idee dat men ze vergelijkt met de Duitse Staande honden en dat de Weimaraners toch wel iets pittiger zijn. Zoals dat stel hier in de buurt, die zijn begonnen met een Duitse Staande korthaar teef. Dat was een heerlijke hond. Trainbaar, sociaal en ook prima als huishond te houden. Toen die hond een jaar of 10 was kwam er een Weimaraner teefje bij..en die was dus wel wat anders Ik heb het idee dat die hond veel meer moet werken waardoor ze nu opgefokt is tijdens de wandelingen en uiteindelijk altijd aangelijnd loopt en sinds een tijdje ook gemuilkorft .

En door dat aan de lijn lopen worden de problemen alleen maar groter........ en groter .....................en groter.
Laten ze naar een deskundig Weimaraner man gaan of de hond onderbrengen bij de fokker.

Een Duitse Staande heeft ook een energie waar je U tegen zegt, daarvan kunnen een paar mensen op dit forum getuigen
Elke hond is anders.
Mijn twee Griffons, beide teven, zijn net zo verschillend als wanneer ze elk een ander staande jachthonden ras waren geweest.
Bij mijn ruwharige staandaard teckels was dat net zo.

Het stel bij jou in de buurt heeft een DSK in huis gehad die goed klikte bij hun levensstijl.
Bij de Weim is dat kennelijk niet het geval.
Het had ook omgekeerd kunnen zijn.

Ik zie ze hier in Groningen ook heel veel, in Friesland juist ontzettend veel Ridgebacks.
Ik ben de afgelopen jaren daarentegen maar 3 andere Vizsla's tegengekomen terwijl ik daar altijd heel erg op let, dus dat valt gelukkig erg mee.

Hier zie je ze (nog ) niet eigenlijk, (of ik kom ze nooit tegen, dat kan ook ) alleen in de stad weet ik een man die er ook een heeft.

Maar hier is niet echt 1 ras wat er uit springt, er is in het laatste jaar wel veel bij gekomen, maar allemaal heel divers.

Hier idd tollers en ridgebacks.

Ik zie hier wel meer poedels en labjes

Labjes wordt je hier ook mee dood gegooid. Goldens daarin tegen vallen wel mee.
Hier in de straat wonen al een stuk of 10 labjes. En nee zo'n grote straat is het ook weer niet.

-

Ridgebacks hier inderdaad. Er loopt hier een reu altijd los door de wijk. Baasjes letten niet erg op.
Wat een klier van een hond. Hij moet altijd ff zijn punt maken bij andere honden. Bah.