Het HondenForum

Ik zag een Ierse terrier, prachtige jonge reu, goed verzorgd. Liep los. Halsband aan maar geen gegevens. Heb hem een tijd achterna gelopen en hij liep wel een heel end verder, ook de straat zo over.
Dus na enige tijd heb ik gevraagd of mensen de hond kenden. Nee. Toen liep hij bij iemand de poort door. 'Oh dat komt omdat ik zelf honden heb' zegt ze...en..duwt de hond weer naar buiten doet de poort dicht.
Hond vervolgt zijn weg. Daar staat een man, gevraagd nee ken hem niet. Hebt u misschien een stukje touw? Ja dat kon wel dus heb de hond meegenomen, later dierenambulance gebeld.
Verschillende mensen tegengekomen die me raar aankeken zo van 'ach laat toch lopen' 'niet mijn zorg'
Ik begrijp dat niet en ben weer enorm teleurgesteld in het volk. Stel dat je eigen hond ontglipt is? Dan wil je toch ook niet dat iedereen hem maar wegduwt? En dat niemand zich over hem ontfermt? En als ie aangereden wordt?
'Tja...mijn hond loopt niet weg hoor...' is dan de reactie, en zelfs: 'dan kunnen ze de eigenaar aanpakken dat die de hond zomaar los laat lopen'

Nou ja. Het was voor mij een hele toestand maar ik kan zo'n hond niet laten lopen als hij zo de weg oversteekt. Hopelijk is het baasje blij want daar hoor je ook niets meer van. Ik leek wel de enige te zijn die bij zoiets optreedt....
Dikke teleurstelling in de mensen hier weer. Lekker dan...vorig jaar met die koude was er een klein hondje zoek en dan zeggen verschillende mensen 'ik heb hem gezien' of ze hebben hem weggejaagd' het beestje heeft daardoor lange tijd rondgezworven met ontredderde eigenaren

Hier 2x een losse hond gevonden in de straat. Voor de 1ste de dierenambulance gebeld en daarna een boos baasje en bij de 2de het (verdrietige) baasje snel weer gevonden.

Mocht mijn hond ooit weglopen dan hoop ik dat mensen zo als jij hem vinden AnneMarie. Ik zou wel heel verdrietig en bezorgd zijn als ik Goof kwijt zou zijn, en ik zou heel blij zijn als hij dan weer bij me terug is.

Ja dat kan ook nog dat baasje boos wordt.

Dank P-tt

Ik zou dat ook willen voor mijn hond...

Ik heb al heel wat hondjes mee naarhuis genomen hoor. En ja soms best wel met moeilijke vangacties. Soms was even chip uitlezen voldoende, soms ging hond mee naar asiel. Maar alle hondjes die ik heb gevonden zijn terug naar eigenaar gegaan. En altijd dankbare eigenaren gehad. Ook wel eens een hond niet kunnen vangen overigens. Maar die uiteindelijk wel bij asiel aangetroffen.

Ik heb een keer een hondje gevonden waar iemand anders (haar man had bij de dierenambulance gewerkt) zich over had ontfermd.

En: wat P-tt zegt

Ik zou het ook heel fijn vinden als iemand mijn hond zou vangen als ik hem kwijt zou zijn.
Achja, ik vind dat je het goed hebt gedaan hoor

Ik ga altijd achter loslopende honden aan als ik verder niemand zie die erbij hoort..en probeer ze dan te vangen.

En dit is de reden waarom ik al jaren altijd een hondenriem in het zadeltasje van mijn fiets heb.
Ik ben dus wel iemand die de hond achterna gaat om te kijken waar deze heen gaat. 99% loop gewoon terug naar huis of de baas, die ergens heel verweg loopt. Maar af en toe heb ik er een, en tja die gaat toch echt mee naar het asiel.

Ik heb het twee keer meegemaakt, de eerste was een beagle nog in Nederland, die wel even het spoor over zou steken ... En niemand die aktie ondernam.
Heb hem toch gevangen en de dierenambulance gebeld. Die is hem op komen halen.

Tweede keer was al in Duitsland, een leuke schnauzerkruising, liep op de drukke weg die door het bos gaat. Auto' s stopten maar dat was om de hond te ontwijken. Wij hebben hem wel weten te vangen, totaal overstuur maar moesten hem gelijk wel naar het asiel brengen vanwege onze eigen honden thuis.

De vrijlopende hond bij mij in de straat, wordt gewoon de tuin in geschopt, en meneertje komt simpel door het tuinhekje en zwerft regelmatig door de wijk. Erg lastig als je loopse teven hebt.... zulke mensen snap ik echt niet.

Vorige week nog. Zat in huis, en de overburen hun chiwafwafs gingen wel extreem erg tekeer buiten.
Dus ik kijk naar buiten en zie een hond lopen die ik niet kende.

En ken vrijwel alle honden aan deze kant van het dorp.

Ik naar buiten, en liep andere man met hond in de arm. Dus ik vroeg hem of het zijn hond was. Maar dat was hij niet.
Dus ik zei; houdt hem even vast, haal ik even een lijn op en ga ik zijn baas zoeken. Had wel halsband om, maar geen telefoonnummer

Ik ben toen diverse huizen bij langs geweest om te vragen of ze de hond kende(hebben zelf ook allemaal honden). Maar helaas niemand kende hem.

Dus toen maar besloten naar de andere kant van het dorp te lopen. Dit dorp is ongeveer 2 km lang, kans was groot dat hij van andere kant kwam. Dierenambu bellen kan altijd nog dacht ik, eerst maar even zoeken.

Toen kwam ik langs de kroeg en daar parkeerde net een beroemd/berucht persoon zijn scooter. En toen ging er een lampje branden, want die man had ook zo'n hondje.
Die man komt op mij af, helemaal blij: Goof lieve Goof waar kom je nou toch weg. O wat ben ik blij dat je hem gevonden hebt en bent gaan zoeken. Vloog me gelukkig niet om de nek, kreeg wel 1000 handkusjes haha.
Hij zou direct volgende dag een penning halen

Toen we alle huizen bij langs om te melden dat hond en baas herenigd waren

Paar maand terug liep er ineens een zwarte onbekende labrador in de tuin. Hond aan halstertouw geknupt( heb alleen maar kleine hondjes lijnen). Had wel telefoonding aan zijn nek, maar mensen namen niet op.
Dus weer dorp door bij mensen langs met zwarte labjes. Wordt ik terug gebeld door die mensen.
Man zou er aan komen. Hij liep mij tegemoed, klikt halstertouw los, mompelt iets van: die stomme hond komt uit asiel en blijft niet op erg. En zo liep hij weg. Geen dank je wel niets...


Heb al zoveel honden/katten en baasjes herenigd.
Wij hadden thuis altijd minimaal 5 katten. Was er dus een kat aangereden o.i.d. kwamen ze altijd als eerste bij ons aan de deur. En dan ging ik op zoek naar de baasjes.

Billy liep in het begin ook weg als de deur per ongeluk open bleef staan. Weet dus precies hoe mensen zich voelen als dier vermist is. En zoek dan ook net zolang door tot ik baas heb gevonden. Heb maar 2 keer hoeven bellen naar dierenambu omdat ik baas niet kon vinden.

Ik heb vorige week bij mij in de buurt ook een hondje 'gevangen'. Beestje was overduidelijk op zoek naar een baasje want rende (langwerpig) park op en neer. Hij dreigde park uit te gaan richting drukke weg.
Was nog een gedoe om hondje te lokken omdat ik ook Diem aan de lijn had en maar 1 riem (wel 2 haken gelukkig) Diem even vastgebonden en met behulp van lekkere brokjes kreeg ik hondje te pakken. Gelukkig klein genoeg en geen hap neigingen dus ik kon hem oppakken.
Helaas bleek het een lekker ruikend castraat reutje waar Diem wel raad mee wist Dus samen lopen aan 1 riem bleek wat lastig
Na minuut of 5 a 10 kwam gelukkig de licht panikerende eigenaresse eraan en ik ben netjes duizendmaal bedankt. Eigenaresse kwam overigens van andere kant als de richting waar de hond straat wilde oversteken.

Ik zou niet anders weten dan een loslopende hond proberen te pakken te krijgen als er geen eigenaar is te bekennen. Ik liep langs het park maar ben er speciaal ingelopen omdat ik het hondje zoekend zag rennen. Lijkt mij meer dan logisch eerlijke gezegd.

Je bent niet alleen Anne Marie maar het is een feit dat 99% er zich geen bal van aantrekt.

Soms is het makkelijk om ze te helpen, soms niet...vooral niet toen de Rijkswacht naast me kwam staan en vroeg waarom ik op een nationale weg het verkeer stillegde om 2 labs te redden.

Zijn dat uw honden mevrouw ?
Nee, maar het zou zonde zijn dat er een ongeluk gebeurt, niet ??? meneer de Rijkswachter (om maar niet te zeggen dat ik de honden wilde redden )

Ik pluk regelmatig honden van straat. Nouja, regelmatig
Twee keer per jaar ofzo. Dit jaar alleen al twee of drie.

De laatste was een poedel. Vond ik dan
Liep zomaar midden op de straat voor mijn deur. Ik zwaaide net iemand uit en die had gelukkig een riem in de auto liggen. Ik heb hem aangelijnd, ben terug naar binnen gegaan voor een riem van mezelf en ben met hem naar het park om de hoek gelopen. Ondertussen amivedi bellen om te vertellen dat ik een koningspoedel of waterhond ofzo van straat had geplukt.

Na een rondje park, dat hij reuze leuk vond, maar waar niemand was die een hond aan het zoeken was, nam ik hem maar mee naar huis. Net voor ik het park verliet herkende een dame die ik vaker zie in het park de hond. BIj toeval, omdat ze net die morgen met een straatgenoot had staan praten wiens hond net getrimd was. En deze leek precies zo getrimd! We hadden allebei geen pen en papier maar de ging mijn adres onthouden en als het hem was wist ze zeker dat zijn baas snel voor de deur zou staan.

En dat klopte. Het was een labradoedel en hij was nog nooit aan deze kant van het dorp geweest. Een jonge vent nog, ongecastreerd, dus die was aan de wandel gegaan. Amivedi dus maar weer afgebeld

De keer daarvoor was een husky. Die liep eindeloos met ons mee en op een gegeven moment heb ik ook hem aangelijnd. Hij bleek een adreskoker te dragen en ik heb zijn baas gebeld. Eind goed al goed.

Maar het is dus regelmatig "raak".

Ik hoop ook altijd maar dat iemand zo vriendelijk is mijn hond minstens even te melden!

Gipsy schreef:Je bent niet alleen Anne Marie maar het is een feit dat 99% er zich geen bal van aantrekt.

Soms is het makkelijk om ze te helpen, soms niet...vooral niet toen de Rijkswacht naast me kwam staan en vroeg waarom ik op een nationale weg het verkeer stillegde om 2 labs te redden.

Zijn dat uw honden mevrouw ?
Nee, maar het zou zonde zijn dat er een ongeluk gebeurt, niet ??? meneer de Rijkswachter (om maar niet te zeggen dat ik de honden wilde redden )

Ik kreeg vorige week ook van iemand te horen dat ik hem moest laten lopen, zijn baas vond hem vanzelf....nou dacht het niet, ik zoek baas wel

Tellen loslopende paarden ook trouwens?? Hier vlakbij staan 5 paarden. En voor paar maand terug liepen ze om half 4 's nachts onder mijn raam door.
Snel mijn bed uitgevlogen gewapend met halstertouwen in pyama op zoek naar de paarden Gelukkig waren ze zo slim geweest om de dorpsmoestuinen in te gaan om te vreten politie was snel ter plaatse, en hebben we ze achter mooi politie lint gezet....politie eigenaren wakker gemaakt en die hebben ze weer in de wei geparkeerd

Als ik zeker weet dat er geen baas in de buurt is dan neem ik hem mee naar de auto en gaat hij daarin. Bel de ambu voor overleg en bij geen melding gaat de hond naar de post (afhankelijk waar ik ben of ik hem breng of dat hij gehaald word)

AnneMarie, ik vindhet echt heel lief en goed wat je gedaan hebt hoor!!
En dat andere mensen niet zo zijn houd je hopelijk niet tegen om het nog eens te doen als het nodig is.
Je merkt wel dat hier genoeg mensen zijn die het wèl doen gelukkig,

Ikzelf ook een paar keer. Een keer zelfs een mooie labrador, bleek een blindegeleidehond te zijn...was hem gesmeerd...

Dank voor alle (lieve) reacties, doet goed Gelukkig zijn er hier meer mensen die zich bekommeren om honden die hun baasje kwijt zijn
Ik vond de reacties echt ontluisterend, heb ook eens een agent gevraagd, die reed rond en er liep een grote hond rond, over de weg. Was lastig te vangen. Mijnheer zei ach, en reed gewoon weg. Als er dan later een ongeluk zou gebeuren zou ik graag
bekendmaken dat de politie het niet belangrijk genoeg vond.

Is me denk 2x gebeurd. Nee 3x. 1x was een border collie in duin die bij een bankje bleef zitten terwijl er niemand in de buurt was. Bij navraag was het een redelijk bekende hond die dan ergens van was geschrokken in duin en dan daar op zijn baas ging wachten. Dat je het maar weet denk ik dan, iemand zal zo de hond aanlijnen en meenemen omdat hij zonder baas zit.
1x in de straat in de kou een whippet. Naar huis gegaan dierenambulance gebeld maar die wilden alleen komen als ik de hond zelf had gevangen. Terug voor de hond, maar toen werd al gezegd door anderen dat het er 1 was die de late avondronde alleen liep en daarna wel naar huis zou gaan. Ok.
En 1 keer rond nieuwjaar op strand in de late avond. Dacht dat er een zeehond aan kwam zwemmen maar bleek een echte hond. Alleen ik liep er met mijn hond en nog twee mensen met een golden retriever maar die kwamen niet van hier en wilden de hond wel meenemen en naar het asiel brengen, maar het leek me verstandiger dat ik de hond onder mijn hoede zou nemen want gokte erop dat het een hond uit de "buurt" was. Op strand al politie en amivedi gebeld maar toen was er nog geen hond als vermist opgegeven.
Bleek een goede gok, heb de hond aan de lijn genomen wat rondgelopen en daarna bij mijn ouders die toen vlak bij strand woonden even naar binnen gegaan om nogmaals te bellen met ook de dierenambulance. Die belden wat later terug. Hond was geschrokken in duin vlak bij mijn huis van knallend vuurwerk en oppas baas had in de duinen gezocht voor hij echt melding deed van vermissing. Stom toeval dat ik de hond trof op strand, en dat ik de oppasbaas kende. Woonde denk vier straten verderop van mij, dus hond in de auto en afgeleverd op het logeer adres.
Ook wel eens een pup door de straat zien rennen, maar ik wist min of meer bij wie die hoorde. Dus toen ben ik ook huis uitgegaan en hem gevangen. Aanbellen daar met de vraag of ze niets misten?
Eh nee? Wat dan? ehhh een hond misschien Toen pas zag ze de pup achter me. Nee! die lag toch onder de tafel?! Niet dus.
Zal niet al te snel een loslopende hond meenemen eerlijk gezegd. Loopt er hier ook nog wel eens 1 rond die af en aan ontsnapt. 3x al meegemaakt, en dan heb ik niet zoiets van die vang ik, want daar heb ik eerlijk gezegd juist last van als die zonder baas aan komt marcheren. En die weet dan zijn huis wel weer te vinden. Honden die écht verdwaald zijn of zonder baas zijn tonen ook zo dat je gewoon weet dat ze even de weg kwijt zijn. Die wil ik lokken, vastklikken en meenemen.

Ik reed een tijd geleden op de N209 toen er plots een hondje de weg over rende Het was erg druk, dus ik ben gestopt en het hondje, die gelukkig erg vriendelijk was, opgepakt en in de auto gezet.
Terwijl ik stond te bedenken wat verder te doen, zag ik in de verte mensen aan komen rennen vanuit het natuurgebied. En ja dat was dus het baasje, die dolgelukkig het teckeltje weer in ontvangst nam. En ik kreeg als dank een zoen.

Ik zal een onbekende los lopende hond meenemen en de dierenambulance bellen.

Als kind nam ik al los lopende honden mee naar huis, hier waren mijn ouders niet zo blij mee en de hond werd weer op straat gezet. Veel hondeneigenaren lieten hun hond in die tijd los lopen, hoefde ze hem niet uit te laten, onze hond ging ook geregeld alleen op pad. Ik woon nu in een klein dorp, als hier een hond los loopt is de eigenaar bekend en doorgaans ook al op zoek naar zijn hond.

Ik heb een keer inderdaad een hondje gevangen een soort boomerachtig ding die hard over een druk kruispunt rende.
Geen penning eerst in hem auto gedaan toen een touwtje gehaald bij de bouwmarkt die er tegen over was en daar het telefoonnummer van de dierenambulance gebeld.
Helaas 2 uur zitten wachten met hondje op een lekkere show-stoel bij de bouwmarkt voorzien van thee en een cup-a-soupje.
De dierenambulance kwam bleek het kleine hondje geen chip dus hup in de ambulance en zonder bedankje van hun zo weg gereden.
Zit je daar twee uur in de kou zonder echt een eindje war je een goed gevoel van krijgt.
Dus volgende keer zou ik het zo weer doen maar denk ik meteen naar het asiel rijden of eerst even in de wijk rijden op zoek naar de baasjes.

Aangezien ik altijd hoop (en bid zowat) dat ALS mijn honden ooit verloren lopen iemand zich over hem ontfermt zal ik ALTIJD al het mogelijk doen om een verdwaalde hond te vangen en thuis te brengen. Die paar keer op een snelweg kon dat niet; mijn eigen veiligheid ging toch voor ...
Ik heb 1 keer een mij bekende hond in het bos gevonden en thuis afgeleverd
Ik heb een paar keer een hond in buitenbied van de straat geplukt die in een woonboerderij in de buurt bleek thuis te horen. Hond afgeleverd bij blije eigenaren.

Hoe dan ook zal ik, met in -achtneming van mijn en andersmans veiligheid een hond zien te lokken, vangen, naar het asiel brengen of wat dan ook.

Want... mochten die van mij ooit aan de wandel gaan, dan hoop ik dat mij die "wederdienst" wordt bewezen en dan wordt ik niet boos als ik welke kosten dan ook moet betalen. Sterker nog, ik breng de grootste bos bloemen met bijbehorende kerstpakket voor de 'vinder'..... hoe haalt iemand het in zijn hoofd om dan boos te worden??!!

Suzanne

Ik heb een paar maanden geleden 3 kwartier achter een loslopende hond aangehobbeld. Ik zag hem vanuit huis in mijn voortuin lopen. Heb wat koekjes in mijn jaszak gestopt en naar buiten gegaan. De hond reageerde echter totaal niet op mijn roepen/vragen en koekjes. Hij liep erg moeilijk, slingerend en botste ook tegen dingen aan of viel van de stoeprand. Eerlijk is eerlijk.... hij had geen halsband om en ik durfde de hond, een bullterrier, niet zomaar in zijn kladden te pakken

Ondertussen de dierenambulance gebeld, verhaal uitgelegd en ze zouden komen maar waren net in een andere plaats. Ik heb auto's tegen gehouden wanneer hij de weg over ging (werd op me gescholden en op voorhoofden gewezen ) maar uiteindelijk kwam de dierenambulance en heeft die meneer hem met een touw gepakt. Beestje was gelukkig gechipt maar stond nog op naam van een ex-eigenaar die wel het adres wist van de nieuwe eigenaar. Er werd zeer verbaasd gereageerd dat de hond nog leefde dus het was een oudje. Geen idee verder of de eigenaar blij was maar ik mag toch aannemen van wel.

Als het ooit een hond van mij zou aangaan zou ik dolblij zijn dat iemand de moeite neemt om mijn hond in veiligheid te brengen

Jammer dat mensen zo reageren....gelukkig zijn er ook mensen zoals jij die wel erom geven

StephanieR schreef:Hier 2x een losse hond gevonden in de straat. Voor de 1ste de dierenambulance gebeld en daarna een boos baasje en bij de 2de het (verdrietige) baasje snel weer gevonden.

hoezo een boos baasje?
de dierenambulance en dierenasiels geven toch nooit jou gegevens door?
ik heb tweemaal een hond ''gevonden'', en eenmaal op laten halen door een dierenambulance, en eenmaal zelf naar het dierenasiel gebracht.
maar die geven volgens mij echt niet de gegevens van de ''vinder''door.

ik weet wel dat heel veel mensen boos worden (dat snap ik echt niet, ik zou heeeel blij zijn) dat ze hun hond op moeten halen, en er nog wat voor moeten betalen, maar ze komen er toch niet achter wie de hond heeft gevonden?

_Inge_ schreef:Ik ga altijd achter loslopende honden aan als ik verder niemand zie die erbij hoort..en probeer ze dan te vangen.

Dat dus en heb ook meerdere malen de hond weer terug gebracht bij de eigenaar met de reactie; 'Oh, ik had niet door dat ie weg was, nouja bedankt dan he!'...Maar zo af en toe zijn ze echt blij dat je de hond terug brengt.

Indien mogelijk vangen. Een keer de hond van de overburen, een jonge mechelaar reu die vaak ontsnapte. Ik zag hem lopen tijdens het uitlaten. Hij was een andere hond aan het lastigvallen. Mijn man gebeld, hij naar de overbuurman.
Ach was de reactie hij loopt wel vaker los. Komt vanzelf weer. Ik heb de hond toch maar gevangen. Werd wel bedankt. Gelukkig heeft hij niet veel later de hond herplaatst.
En een paar maanden geleden nog. Gelukkig liepen we samen. Een jonge stafford reu. Die had wel interesse in Abby. Gelukkig met halsband om. Die hond gevangen en rondgevraagd maar niemand die hem herkende. Dierenambu gebeld en buiten op ze geeacht. Was zoeen lieve hond. Iedereen begroette hij als een lang verloren vriend. Was gelukkig gechipt en is ook snel opgehaald uit het asiel.

Hier drie keer een loslopende hond meegemaakt waarvan twee snel opnieuw bij hun baasje eindigden.

De derde was een border collie die naar mijn hond toekwam. Een paar meter verderop stond toevallig een politiewagen (niet voor de hond) dus ik spreek een van de agenten aan dat die hond losloopt. Waarop hij mijn opmerking letterlijk wegwuift en zich opnieuw omdraait met een "die vindt zijn thuis wel weer". Hond stak opnieuw de straat over en ik had geen extra lijn bij, geen idee wat daarvan geworden is.

Een week geleden waren hier erg dichtbij 5 staffords ontsnapt (ik "ken" ze, het zijn puberhonden van een nest wat niet verkocht geraakte). Liepen door de straten en door mijn wandelroute. Dan wandel je niet zo ontspannen meer

De meeste mensen zijn onverschillig, en zo is de maatschappij ook geworden.
Ik heb ook vorige week zaterdag een kitten uit onze geitentuin gehaald, helemaal verkleumd, niesziekte, onderkomen (zag eruit alsof het 4 weken was, maar kon ook wel 8 weken zijn maar achterlopen door ontbering).
Dat beestje loopt daar ook als gevolg van onverschilligheid. Ze geven er niets om, maar laten het wel geboren worden.

Dat je teleurgesteld bent in de passieve lamme houding van mensen begrijp ik.
Maar word aub zelf niet óók zo!