Het HondenForum

Vandaag is de berner van mijn vriendin gestorven, in 4 weken tijd aan MH, 7 jaar.
De derde van haar in twee jaar.

Had nooit gedacht dit besluit te zullen nemen, maar hier is het dan.
Ik geniet zo lang ik kan van mijn laatste berner.
En eigenlijk komt er daarna voor mij niets meer.
Zal ook niet meer adviseren om er eentje te nemen.

( het scheldt en schopt en vloekt en jammert in mij.....maar daar heeft niemand iets aan, het is gewoon zoals het is.)

Wat verdrietig... En zo jong en zo snel ineens... Bah!
Snap je verdriet wel. Honden horen niet zo jong te sterven. En Berners worden niet oud meer tegenwoordig. Echt heel sneu!
Sterkte!

Neem je dan helemaal geen hond meer? Of ga je dan voor een hond met hogere levensverwachting?

Vreselijk, veel te jong om te gaan

Heel veel sterkte met jullie grote verlies!

kooi schreef:Vandaag is de berner van mijn vriendin gestorven, in 4 weken tijd aan MH, 7 jaar.
De derde van haar in twee jaar.

Had nooit gedacht dit besluit te zullen nemen, maar hier is het dan.
Ik geniet zo lang ik kan van mijn laatste berner.
En eigenlijk komt er daarna voor mij niets meer.
Zal ook niet meer adviseren om er eentje te nemen.

( het scheldt en schopt en vloekt en jammert in mij.....maar daar heeft niemand iets aan, het is gewoon zoals het is.)

Dat laatste stukje heeft je vriendin geschreven, denk ik? Het is in elk geval heel erg triest voor haar, maar oké..... ook zeven jaar geleden al werden Berners niet meer oud

Tara schreef:Wat jammer Kooi, maar ik begrijp je gedachtegang wel.
Ik moest weer aan dit topic denken.
Is wat je nu schrijft van zoveel invloed geweest voor je beslissing?

Snap jij wel precies wat Kooi bedoelt (en wie wat zegt) dan? Ik snap er niet veel van, behalve dat ik weet dat ze een paar weken geleden hals over kop terug is gegaan om haar vriendin bij te staan. Maar volgens mijn redenering zijn die laatste alinea's dus door vriendin van Kooi geschreven. Kooi heeft toch een Kooiker?

Wat verdrietig voor je vriendin.
Ken weinig Berner Sennen eigenaren, maar de drie die ik heb gesproken daar is er maar 1 van die na de dood van haar berner weer een nieuwe in huis heeft gehaald. De andere mevrouw wilde de gok niet meer nemen, en weer een ander liep met een Landseer pup. Van alledrie waren de laatste Berner Sennen veels te vroeg gestorven, aan kanker of in moeten laten slapen vanwege hele zware HD.

Ik geloof ook niet dat je het rot bedoelt hoor, Tara.
Maar het is niet alleen deze berner, al komt dit wel het dichtste bij.
De laatste weken gaan er opeens zoveel....

statistiek wankelt de verkeerde kant op.

Soms lijkt het inderdaad alsof het allemaal tegen zit.
En ja, de berner heeft geen enorm hoge levensverwachting.
Toch zie ik veel berners van 8, 9, 10 tot zelfs 12, dat vind ik toch heel wat.
En gezien de achtergrond van jouw hond, hoeft het niet hetzelfde te zijn bij jou.
(natuurlijk zegt de achtergrond niet alles natuurlijk, dat snap ik ook wel)
In ieder geval sterkte voor je vriendin!

Zonde dat sommige rassen zo verziekt zijn he.... een kennis van mij heeft is 10 jaar tijd aan haar 3e berner " bezig" .. de eerste is 5 jaar geworden ( kanker) de 2e is 3 jaar geworden ( kanker en leverprobleem) en met de 3e is ze nu aan het dokteren, pootproblemen en een tumor verwijderen.. dier is net geen 3 nog...

Toch zie ik veel berners van 8, 9, 10 tot zelfs 12, dat vind ik toch heel wat.
En gezien de achtergrond van jouw hond, hoeft het niet hetzelfde te zijn bij jou.

Dat heb ik ook altijd gezegd, maar er komen nu steeds meer verhalen als hierboven.
( heb er zelf eentje van 13 gehad).
Mensen die het twee, drie keer proberen en húp, gaat er weer een.

Ik ben voor mijn hond vrij optimistisch, van vaders kant staat er zelfs eentje op de stamboom die 17 geworden is..
en ik weet dat oma 13 en mama 11 geworden is.

Balen, kooi, maar ik snap je prima.

Terre schreef:Toch zie ik veel berners van 8, 9, 10 tot zelfs 12, dat vind ik toch heel wat.
En gezien de achtergrond van jouw hond, hoeft het niet hetzelfde te zijn bij jou.

Sluit je ogen niet, Terre.
De gemiddelde leeftijd van de Berner is gestegen, maar het wás 48 maanden.
Het is nu iets hoger.

Gemiddeld dus. Dat betekent dat er tegenover die honden van 8, 9, 10 jaar ook heel veel staan van 1 of 2 jaar die overlijden.

berners worden niet oud, op uitzonderingen na en dat is heel triest.

rotbeslissing kooi, maar wel een begrijpelijke.

Triest, sterkte.

Mijn broer heeft een Berner van 6 jaar die ook sukkelt met zijn gezondheid. Toch denkt hij er over om er ter zijner tijd weer een te nemen gewoon omdat hij iets heeft met het ras. Mijn bordeauxdog is ook maar twee jaar geworden en de am buldog van mijn ex 3. Ik heb wel na het overlijden van Gipsy besloten om geen bordeauxdog meer te nemen.

mijn zus haar Berner is 5 geworden (ook kanker). Ze heeft er nu weer een, die is nu 2.
Ik ben opgeroeid met een Berner en die is 13 geworden.

Vind het triest dat het zo gaat met de Berners.

kooi schreef:Vandaag is de berner van mijn vriendin gestorven, in 4 weken tijd aan MH, 7 jaar.
De derde van haar in twee jaar.

mag ik vragen, of die drie berners bij dezelfde fokker vandaan kwamen? of bij verschillende?

en is ze drie honden ( die ze tegelijk had) in twee jaar tijd verloren, of is ze eerst 1 berner verloren, weer 1 aangeschaft, en weer verloren, etc.? hoe moet ik dit lezen?
(sorry vond je post een beetje warrig )

maar heel veel sterkte voor je vriendin ! moet echt vreselijk zijn

De teef van mijn zus is negen. Behalve artrose en af en toe een oorontsteking is ze nog erg gezond voor het ras.
De reu van een vroegere dierenarts werd 12.

Hoewel je niet alles in de hand hebt is dat wel een vereiste bij de rassen die ik kies: geen lage levensverwachting.

Ik weet ook niet of ik het hierna nog aandurf, weet eigenlijk wel zeker van niet . Het ras moet eerst echt weer een stuk gezonder zijn!
Morris heeft verdorie maar minstens 10 jaar te worden! Als je zijn stamboom bekijkt zit er weinig kanker in en hebben de meesten fluitend de 10 gehaald. Dus daar gaan we voor.

Vind het heel triest dat zo'n leuk ras zo de vernieling in geholpen is hoop dat het nog te verbeteren is.

Een derde berner in twee jaar die is gestorven.
Wat is daar warrig aan?

Nee, drie verschillende fokkers, drie verschillende leeftijden, drie verschillende doodsoorzaken.
Alledrie leefden tegelijkertijd bij haar, de oudste 8 jaar, de tweede nog geen twee jaar en de derde 7 jaar.

Ze heeft er nu 3 over, twee uit eigen fok en hun mama.

Marjoleine schreef:Balen, kooi, maar ik snap je prima.

Terre schreef:Toch zie ik veel berners van 8, 9, 10 tot zelfs 12, dat vind ik toch heel wat.
En gezien de achtergrond van jouw hond, hoeft het niet hetzelfde te zijn bij jou.

Sluit je ogen niet, Terre.
De gemiddelde leeftijd van de Berner is gestegen, maar het wás 48 maanden.
Het is nu iets hoger.

Gemiddeld dus. Dat betekent dat er tegenover die honden van 8, 9, 10 jaar ook heel veel staan van 1 of 2 jaar die overlijden.

Ik sluit zeker mijn ogen niet voor alle jonge honden die overlijden maar probeer het wel positief in te zien.
Het is lastig zo uit te leggen via het forum, maar hopelijk snap je wat ik bedoel.
Ik weet maar al te goed wat er tegenover de 8-10jarigen staat jammer genoeg.

Natuurlijk is het ras verpest, maar er zijn nog wel enkele fokkers die serieus bezig zijn.

Heb zelf een teef van 11 jaar en 9 maanden, haar dochter van 8 jaar en 8 maanden en een puber van 7 maanden met heel veel ouderdom in haar stamboom. Ze komen allemaal van dezelfde fokker. ( voor mijn nest heb ik een reu van de fokker gebruikt)
Moeder en dochter hebben zelfs nog op de klubmatch 11 november een uitmuntend gekregen is behoorde tot de 7 mooiste van de 17 aanwezige veteranenteven.

Ik denk niet dat ik ooit voor een ander ras zou kiezen.

bernerfan schreef:Natuurlijk is het ras verpest, maar er zijn nog wel enkele fokkers die serieus bezig zijn.

Heb zelf een teef van 11 jaar en 9 maanden, haar dochter van 8 jaar en 8 maanden en een puber van 7 maanden met heel veel ouderdom in haar stamboom. Ze komen allemaal van dezelfde fokker. ( voor mijn nest heb ik een reu van de fokker gebruikt)
Moeder en dochter hebben zelfs nog op de klubmatch 11 november een uitmuntend gekregen is behoorde tot de 7 mooiste van de 17 aanwezige veteranenteven.

Ik denk niet dat ik ooit voor een ander ras zou kiezen.

Er zijn zeker veel fokkers bezig met het verbeteren van dit ras.
Maar ook voor mij geld dat ik waarschijnlijk geen ander ras zal nemen, de berner heeft mijn hart gestolen!

Vreselijk gewoon! Ik vind het een mooi ras maar zou nooit een hond willen waarvan je bijna wel kan uitgaan dat hij niet oud zal worden.

Vriendje van Knoep, een berner, hoopt begin volgend jaar zijn 10e verjaardag te vieren. Hij is oud en heeft wat kwaaltjes maar doet het voor een oude berner helemaal niet slecht!

Het is echt zonde van dit geweldige ras.
Onze Berner is nu 11 jaar en 9 maanden. Op af en toe een beetje mank lopen na, gaat het goed met hem. Hij is gewoon een senior.

Maar...of er ooit weer een Berner komt? Ik ben bang van niet, zo jammer het is, maar helaas sterven de meeste echt jong.

Sterkte voor je vriendin.

Groetjes Jori

De meeste berners die ik ken komen van serieuze fokkers.
ik weet nog dat de fokker van het overleden hondje op zoek ging naar een geschikte reu, stad en land afgereisd met haar vriendin.
Maar dan nog kun je het niet voorkomen.

wij kiezen voor het ontstaan van deze fantastische lieve harlekijntjes,
en dan gaat er steeds weer zo'n lieverd neer met groot verdriet bij eigenaren én fokkers.

De uiterste consekwentie van je liefde voor een ras kan dan weleens worden dat je ervoor kiest er geen meer te nemen,
tot de wetenschap met een oplossing komt.

Er zijn biopten afgenomen ter ondersteuning van het onderzoek.
en al die mensen die een berner vanaf tien jaar hebben, worden opgeroepen bloed af te staan om hetzelfde te doen.
En volgend jaar en de jaren erna hoop ik er te staan op de kk-matich, met mijn veteraan!

kooi schreef:De meeste berners die ik ken komen van serieuze fokkers.
ik weet nog dat de fokker van het overleden hondje op zoek ging naar een geschikte reu, stad en land afgereisd met haar vriendin.
Maar dan nog kun je het niet voorkomen.

wij kiezen voor het ontstaan van deze fantastische lieve harlekijntjes,
en dan gaat er steeds weer zo'n lieverd neer met groot verdriet bij eigenaren én fokkers.

De uiterste consekwentie van je liefde voor een ras kan dan weleens worden dat je ervoor kiest er geen meer te nemen,
tot de wetenschap met een oplossing komt.

Er zijn biopten afgenomen ter ondersteuning van het onderzoek.
en al die mensen die een berner vanaf tien jaar hebben, worden opgeroepen bloed af te staan om hetzelfde te doen.
En volgend jaar en de jaren erna hoop ik er te staan op de kk-matich, met mijn veteraan!

En dan sta ik aan de zijlijnen met Terre

Ik begrijp heel goed dat je er genoeg van hebt je dieren te moeten afstaan op jonge leeftijd. Maar er zijn er toch ook, zoals ik hierboven zie, die een normale leeftijd bereiken? Weegt het plezier dat je van en met hen hebt niet op tegen het verdriet van het afscheid? Het leeftijdsverschil tussen Evita en Ylena was drie jaar, toch is Ylena een jaar na Evita gestorven. Waarmee ik maar wil zeggen dat je in het leven niks kan voorspellen, voor hetzelfde geld was ze pas drie jaar later gegaan, wat onze hoop was. We hebben Evita eerst laten volwassen worden voor we Ylena erbij namen, omdat we een beetje met de idee in het achterhoofd zaten dat we ze dan niet kort na elkaar moesten loslaten. Het is misgelopen, maar dat weerhield ons er niet van van terug twee Dogo's te nemen en nu zelfs met maar 6 maanden ertussen.
Tot hiertoe blijf ik het nog steeds de moeite waard vinden dat risico te lopen dat je ze te vroeg moet afgeven.

Ik hoop voor jou dat je er, na het eerste verdriet, ook zo over denkt. Ze brengen zoveel vreugde!

Vitalia schreef:Ik begrijp heel goed dat je er genoeg van hebt je dieren te moeten afstaan op jonge leeftijd. Maar er zijn er toch ook, zoals ik hierboven zie, die een normale leeftijd bereiken? Weegt het plezier dat je van en met hen hebt niet op tegen het verdriet van het afscheid? Het leeftijdsverschil tussen Evita en Ylena was drie jaar, toch is Ylena een jaar na Evita gestorven. Waarmee ik maar wil zeggen dat je in het leven niks kan voorspellen, voor hetzelfde geld was ze pas drie jaar later gegaan, wat onze hoop was. We hebben Evita eerst laten volwassen worden voor we Ylena erbij namen, omdat we een beetje met de idee in het achterhoofd zaten dat we ze dan niet kort na elkaar moesten loslaten. Het is misgelopen, maar dat weerhield ons er niet van van terug twee Dogo's te nemen en nu zelfs met maar 6 maanden ertussen.
Tot hiertoe blijf ik het nog steeds de moeite waard vinden dat risico te lopen dat je ze te vroeg moet afgeven.

Ik hoop voor jou dat je er, na het eerste verdriet, ook zo over denkt. Ze brengen zoveel vreugde!

Ik vind het niet eerlijk om dat alleen vanuit jezelf te bekijken.
Ik ben al 20 jaar dol op bordeaux doggen. Helaas zien ze er niet meer zou uit als toen, maar goed.
Een herplaatser wil ik nog overwegen. En niet oud worden neem ik dan wel op de koop toe.
Maar een pup zal ik nooit, nooit nemen.
Honden met zo'n slechte gezondheid hoeven voor mij niet gefokt te worden.
Als er niet heel snel dingen gaan veranderen heeft zo'n ras wat mij betreft geen bestaansrecht meer.

Ik zou trouwens eerder voor zo'n leuke kruising gaan dan een volle berner.
http://www.marktplaats.nl/a/dieren-en-t ... m=3&pos=24

Van de grote honden (waar ik niet zo van ben over het algemeen) vind ik de Berner heel erg geweldig.
Zo jammer dat ze zo veel gezondheidsproblemen hebben.

Waar het om gaat is dit:
er wordt eindeloos geleden en jong gestorven voor ons plezier.
Tot nu toe was het risico voor mij aanvaardbaar, ik heb dan ook altijd eigenlijk een 'uitschieter'.
en bovendien uitsluitend herplaatsers.
Maar ik zit te dicht bij het vuur om mijn ogen te kunnen sluiten voor het feit dat de verhouding zoek is.

Tegenover 1 uitschieter staan volgens mij inmiddels tien/ twintig honden die geboren worden om te lijden en te sterven ver voor het hun tijd is.
Zelfs met het nemen van een herplaatser faciliteer ik het fokken.

en nee, voor mij geen kruising berner hoor!
Ik hoop zo lang mogelijk mijn hart te kunnen ophalen bij de jonge reutjes die ik vanaf het molletjes stadium op schoot heb gehad!