En weeeeerr....
27 nov. ben ik met Boomer bij een osteopate geweest, dat was een erg prettig bezoek
Het was een behoorlijk eindje rijden, maar ik mocht bij een kennis mee-eten en ze is meegeweest naar de osteopate.
De osteopate heeft hem nagekeken, ze liet zien hoe hij zou moeten bewegen als ze aan de wervels zat en dus ook hoe hij het nu deed. Ze vertelde dat hij aan de voorkant helemaal vast zit, alsnog van de schop die hij in juni gehad heeft. Hierdoor zou je denken dat hij aan de achterkant beter beweegt, ter compensatie, maar ook daar zat hij helemaal vast.
De punten die vooral vast zaten, waren de punten die Aharon behandeld heeft en waarvan 2 maanden geleden gezegd is dat het over was en Boomer pijnvrij. Misschien was dat ook zo op dat moment, maar nu zat hij helemaal vast.
Ze is ruim een uur bezig geweest met Boomer na te voelen en te behandelen. Om echt resultaat te zien, zou er 4-6 weken nodig zijn, sommige honden laten het direct al zien. Dat was bij Boomer ook het geval; eenmaal thuis kreeg hij iets lekkers en ipv naar zijn plek te sjokken, trok hij een sprintje. De volgende ochtend stond hij gelijk met mij op, ipv te blijven liggen op bed totdat Elyna aangekleed en wel was. Hij stond weer bij haar kamerdeur te wachten tot ik m open deed, dat heeft hij ook al een tijdje niet meer gedaan.
Na de wandeling vertrok hij naar de slaapkamer, zoals de laatste paar maanden, maar ipv dat ik hem niet meer zag, kwam hij direct weer tevoorschijn. Na het werk werd ik niet begroet met een blije kwispel, maar ik werd uitbundig besprongen, hij rende en bleef rennen, ook buiten! Allemaal kleine dingen die hij langzaam aan steeds minder deed en nu weer wel.
De laatste paar maanden zag ik hem alleen maar op bed liggen, ipv dat hij bij ons in de woonkamer was. Nu vraagt hij weer om aandacht, springt tegen je op als je achter de pc zit, ligt bij de voordeur omdat hij het tijd vind om te wandelen en hij trekt buiten weer een sprintje, gewoon, omdat het kan en niet alleen omdat zijn allerbeste vriendje eraan komt.
Het is een beetje 'jammer' dat ik nu pas geweest ben, hij heeft al die tijd voor niets pijn gehad.. Ik merk het gewoon niet aan hem, hij geeft het niet aan, behalve dan dat hij uiteindelijk weer letterlijk door zijn poot zakte.
Dit is een plaatje wat er vast zat bij Boomer:
Nu zijn we een maand verder en het is weer mis...
Vorige week heeft hij, in huis, met Gio gespeeld en veel lopen sjorren. Daarna buiten hebben wij samen zoekspelletjes gedaan, ik verstopte zijn apport en dan moest hij blijven totdat hij het mocht zoeken, wat hij enthousiast en dus sprintjestrekkend deed.
Daarna liep hij lichtjes mank, linksvoor weer, wat de volgende middag zonder pijnstilling over was.
Vanmiddag trok hij weer een sprintje, langs mij heen en 10 meter voor me stond hij als een blok stil met zijn rechtervoorpoot gek opzij gedraaid omhoog. Ik heb hem (soort van) gemasseerd, wat ik altijd doe als hij last heeft, omdat dit lijkt te helpen in de zin van dat hij daarna zijn poot wel neerzet en daarna heeft hij al mankend 15-20 min. al snuffelend meegelopen. Op het manken na gewoon zoals hij anders ook zou lopen daar in de buurt, her en der snuffelend. Ondertussen was Elyna in slaap gevallen en besloot ik nog een stukje te lopen, omdat ze anders direct weer wakker zou zijn met de kerstdrukte. Boomer wilde echt niet bij mijn ouders blijven en heeft toen alsnog 20 min. meegelopen. Wel had hij duidelijk pijn, want hij bleef in 1e instantie bij dat 2e stuk heel ver achter en toen hij doorhad dat we richting het huis van mijn ouders liepen, liep hij heel ver voor.
Daarna heeft hij de rest van de middag rustig aangedaan, veel gelegen en als hij al opstond, bewoog hij zijn voorpoot vreemd. Ook met gaan liggen. Met gaan zitten ontziet hij zijn rechtervoorpoot ook duidelijk.
Een uur of 3 nadat hij mank is gaan lopen, gingen we naar huis en eenmaal buiten bleek hij niet te willen/kunnen lopen. Zijn rechterachterpoot stond vreemd, hij liep op zijn tenen ipv gewoon en zijn rechtervoorpoot belaste hij liever niet dan wel en ik heb hem een stuk gedragen, wat hij zonder problemen toeliet. Normaal vind hij dit vreselijk.
Eenmaal thuis heb ik hem Rimadyl gegeven, wat hij morgen nogmaals zal krijgen als hij dan nog last aangeeft.
Het zit dus nog niet helemaal goed linksvoor en nu duidelijk ook rechtsvoor (achter weet ik niet zeker) niet.
Komt dit nou echt doordat hij een sprintje trok? Dat moet toch niet kunnen?
