van vrij naar verlegen

[Miezemuis]

Even een vraagje uit interesse. Lizzie was, toen ik haar van Kees kreeg een ontzettend vrije pup. Stapte overal op af en was nergens bang voor of voorzichtig in. Nu is ze bijna 1,5 jaar oud en eigenlijk is Lizzie heel voorzichtig. Ze is absoluut niet bang. Maar eerder verlegen. Vooral bij andere honden. Lizzie zal niet zomaar op een hond afrennen. Ze benadert honden vaak niet, en als ze het doet dan vanuit een onderdanige houding (lage staat, klein maken, van de zijkant) een andere hond nooit zou ze nooit corrigeren (ook niet als het best mag). Als ze met andere honden speelt vind ze achter elkaar aanrennen heel leuk, maar zodra er aangeraakt wordt is het klaar (kleine uitzonderingen daargelaten).
Lizzie heeft als hond nooit iets vervelends meegemaakt, behalve dat ze een keer uit het niets flink "gecorrigeerd" is door een border collie. Daarna was ze overigens niet voorzichtiger naar andere honden, dat kwam pas later.

Ik vind haar gedrag helemaal geen probleem hoor, het is fijn dat ze niet op andere honden afstormt. Lizzie is echt een ideale hond voor mij dus mij hoor je niet klagen. Maar ik vraag me wel af hoe ze van zo vrij , wat voorzichtiger komt. Is dat omdat ze gewoon volwassener is, heeft het te maken met socialisatie (wat ik me niet kan voorstellen, Lizzie komt vaak met andere honden in aanraking) of heeft het iets met mij te maken?
Gewoon uit interesse dus.

[Kipper]

Ik zie het niet als verlegen, maar met respect, en zeer slim, dus geen probleem hoor!

[Yai]

Precies een beschrijving van Boris. Hij was een ontzettend vrije pup die overal op onderzoek uitging en voor niks bang was. Toen ging ik met hem naar jachttraining (hij was toen acht maanden) en daar werd hij al iets verlegener. Bleef steeds bij me in de buurt en benaderde honden heel voorzichtig (of gewoon niet). Ook in het park vlakbij werd Boris steeds voorzichtiger. Ik had bijna besloten om met jachttraining te stoppen om later als hij wat zekerder van zichzelf was weer door te gaan. Maar na anderhalf jaar werd Boris weer iets vrijer en durfde weer meer. Nu is hij weer de vrije pup als hij was. Er is een klein beetje van het verlegene overgebleven, maar dat vind ik alleen maar fijn.

[Miezemuis]

Inge duidelijk verhaal bedankt
Kees heeft het dan inderdaad goed gezien, want dat wel precies het karakter dat ik graag wilde (Kees heeft gekeken welke pup het beste paste bij wat ik "wilde", en dus Lizzie voor ons uitgezocht).
Ik liep alleen vorige week met Lizzie door het bos en sprak met een labrador eigenaar die behoorlijk enthousiast was (beetje te) en ik dacht wat lekker dat Lizzie zo niet is. Eigenaar gaf aan dat labrador zo al was als pup en toen bedacht ik me dat Lizzie zo ook was als pup, maar nu niet meer. Ze is dus langzaam en bijna ongemerkt behoorlijk anders geworden.

[blondie]

Bluf was vrij onbevangen, en dat wilde ik eigenlijk zo houden ook al was ze 2 1/2 jaar toen ze hier kwam. Dat ging niet. Mensen en honden waren bang van haar. Dus toch maar leren bij mij te blijven.
Verlegen kan ik haar nu niet noemen, maar ze negeert net als Finn, enerzijds vind ik het jammer dat het zo moet maar beter dan dat mensen en honden het niet op prijs stellen haar op zich af te zien komen.
Hier denk ik dat je met een andere hond te maken krijgt als de reu er niet meer is, of als ik alleen met haar zou lopen.

[dagmar88]

die evolutie van lizzie is doodnormaal .

ik lees het hier wel vaker (heel erg vaak zelfs) over hoe vrij een pup wel niet is en hoe ondernemend en 'voor de duvel niet bang' en 'daar gaan we wat mee te stellen krijgen als er nú al zo'n karaktertje in zit' enz. enz.

ik moet me dan altijd inhouden om niet even op de rem te gaan staan : 'hoooo, wacht nog maar even tot die volwassen is '.

wat je zag als lizzie pup was was de combinatie van een goede socialisatie en de naïeve leeftijd : pups (en andere jonge dieren, inclusief de mens) hebben een periode waarin ze heel open zijn naar alles - dat moet ook want anders zou een jong dier nooit verder raken dan een meter van zijn hol of moeder, die nieuwsgierige en open periode hebben ze dus nodig om alles te leren kennen waar ze later zullen moeten mee omgaan.

maar gaandeweg verdwijnt die jonge naïeviteit en maakt plaats voor meer gereserveerdheid of zelfs angst. dat heeft niks met enge ervaringen maar met 'programmatie' te maken : ze hébben alles ontdekt en ervaren en dan komt de factor 'voorzichtigheid' (heel belangrijk voor een wild dier natuurlijk) erbij, iets waar ze vaak weer even in doorslaan.

en wat je daarna te zien krijgt is finaal hun eigen echte aangeboren karakter (= genotype) overgoten met een sausje van ervaringen ( = fenotype). lizzie zal met haar echte karakter dus waarschijnlijk geen rauwdouwerig ding zijn maar wat bedachtzamer en volgzamer en dat is dan wat je nu stilaan ziet .

Dat kreng van mij heeft die fase duidelijk overgeslagen.

[dagmar88]

die zijn er absoluut ook, bij sommige rassen fokken we zelfs zodanig richting 'brutaal en zonder enig gevoel voor gevaar' dat het er van wordt.

Is bij haar ook zo. Die ziet nergens het gevaar van in, nooit gedaan ook.
Of het nu een 4 x zo grote hond met duidelijk minder gezellige bedoelingen is, trappen, een sloot waar ze niet meer uit kan of een voorbij razende trein.
Die stort zich het liefst overal zo op/in/af

Mijn poging haar het blaffen af te leren door een flesje stuivers te gooien is dan ook jammerlijk mislukt.
Ben kennelijk zelf ook vrij hardleers

[S@ndr@]

ik zie dat bij Gil ook , en stiekem zeg ik gewoon dank u, heerlijk vind ik het
laat maar lekker gereserveerd zijn, mag nog wel een tandje bij

[pioenroos]

Dat kreng van mij heeft die fase duidelijk overgeslagen.

Die lummel van mij ook.
Alleen naar mensen is hij keurig gereserveerd. Maar hoe groter de bek van de andere hond hoe groter hij zich opblaast als ik het toelaat
En gister, sta ik bij een boom naar een mooi exemplaar van een paddenstoel te kijken. Komt meneer aanrennen. Oh, wat leuk! Is het de bedoeling dat ik even in die boom klim? En hop, voordat doe maar niet kon roepen, klauterde hij de ietwat schuine gevorkte boomstam op tot hij met lange lijn en al 3 meter boven de grond was en niet meer kon keren natuurlijk en dus maar naar beneden sprong. Dan zie ik hem al met 1 achterpoot klem komen te zitten bij het springen of zich bezeren bij de landing natuurlijk

Geef mij maar een wat flegmatieker en/of verlegener aard. Beter voor de bloeddruk!
(maar Diem is ook wel leuk hoor, zou hem niet kwijt willen en je verveelt je nooit )

[Miezemuis]

Lizzie is wat dat betreft wel precies zoals ik haar wil. Ze kan super lol hebben met honden, maar is nooit onbesuisd of overmoedig. Ik had nooit gedacht dat ze zo zou worden hahahaha

[Yai]

Dat kreng van mij heeft die fase duidelijk overgeslagen.

Die lummel van mij ook.
Alleen naar mensen is hij keurig gereserveerd. Maar hoe groter de bek van de andere hond hoe groter hij zich opblaast als ik het toelaat
En gister, sta ik bij een boom naar een mooi exemplaar van een paddenstoel te kijken. Komt meneer aanrennen. Oh, wat leuk! Is het de bedoeling dat ik even in die boom klim? En hop, voordat doe maar niet kon roepen, klauterde hij de ietwat schuine gevorkte boomstam op tot hij met lange lijn en al 3 meter boven de grond was en niet meer kon keren natuurlijk en dus maar naar beneden sprong. Dan zie ik hem al met 1 achterpoot klem komen te zitten bij het springen of zich bezeren bij de landing natuurlijk

Geef mij maar een wat flegmatieker en/of verlegener aard. Beter voor de bloeddruk!
(maar Diem is ook wel leuk hoor, zou hem niet kwijt willen en je verveelt je nooit )

Ik moet er niet aan denken....

[dagmar88]

Dat kreng van mij heeft die fase duidelijk overgeslagen.

Die lummel van mij ook.
Alleen naar mensen is hij keurig gereserveerd. Maar hoe groter de bek van de andere hond hoe groter hij zich opblaast als ik het toelaat
En gister, sta ik bij een boom naar een mooi exemplaar van een paddenstoel te kijken. Komt meneer aanrennen. Oh, wat leuk! Is het de bedoeling dat ik even in die boom klim? En hop, voordat doe maar niet kon roepen, klauterde hij de ietwat schuine gevorkte boomstam op tot hij met lange lijn en al 3 meter boven de grond was en niet meer kon keren natuurlijk en dus maar naar beneden sprong. Dan zie ik hem al met 1 achterpoot klem komen te zitten bij het springen of zich bezeren bij de landing natuurlijk

Geef mij maar een wat flegmatieker en/of verlegener aard. Beter voor de bloeddruk!
(maar Diem is ook wel leuk hoor, zou hem niet kwijt willen en je verveelt je nooit )

Wij hebben brain train hondjes. Blijf je fris van.



Hoe vaak ik op m'n pens op een modderig waterkantje heb kunnen liggen om er een nog modderiger hondje uit te vissen.
Ze gaat er gewoon van uit dat ik haar toch niet laat verzuipen

[Miezemuis]

Het is denk ik een kwestie van vertrouwen...ze heeft zoveel vertrouwen in jou als baas dat ze angst maar een onnodige emotie vindt

[pioenroos]

Het is denk ik een kwestie van vertrouwen...ze heeft zoveel vertrouwen in jou als baas dat ze angst maar een onnodige emotie vindt

En toch is dat in Diems geval niet zo slim bedacht. Ik kan 30kg hond niet vangen hoor Maar angst een onnodige emotie klopt wel volgens Diem. Ik heb hem werkelijk nog nooit angstig gezien Alleen naar mensen terughoudend maar als hij het niet vertrouwd gaat hij ook dan als eerste reactie in de aanval. Je moet bij hem ook echt uitkijken. 1x onverwacht een bruggetje afgesprongen in een stenig beekje. Echt veel te hoog en hij mankte ook daarna Maar hij zou het zo weer doen. Schrikdraad leren kennen duurde bij hem ook 3 keer op dezelfde plek proberen bij koeien te komen. Hoezo ezel?
Maar eerlijk gezegd vind ik het geen angst hebben 'abnormaler' dan honden met een beetje gezonde angst. En de terughoudendheid die jij van Lizzie beschrijft vind ik juist gezond en normaal

Hoe vaak ik op m'n pens op een modderig waterkantje heb kunnen liggen om er een nog modderiger hondje uit te vissen.

Ik ben een keer daadwerkelijk het water in gemoeten omdat hij een sloot in gedonderd was en vervolgens ergens met z'n tuig aan vast was komen te zitten. Moest nog een half uur lopen met van die sop-schoenen Gelukkig heeft hij wel bedacht dat hij een hekel aan zwemmen heeft dus is hij nu voorzichtig bij sloten waarvan hij niet zeker weet of hij kan staan

[dagmar88]

Het is denk ik een kwestie van vertrouwen...ze heeft zoveel vertrouwen in jou als baas dat ze angst maar een onnodige emotie vindt

Bij m'n ex is ze van bovenaan de trap in z'n armen gesprongen.
Bijzonder handig, met 20 kilo hond.

Was wel even een geluk, dat hij er 115 weegt.

[Fizgig]

Goeie uitleg, Inge O. Shelly was toen ze hier net kwam, met 7 maanden, nogal bangig. Ze zat volgens mij gewoon echt in die tweede angstfase. Ze sloeg soms op de vlucht als ze bang was. En toen kwam Bruno, en dat was al een hele boost voor haar zelfvertrouwen.

Nu, dik een jaar later en laatst zei ik tegen mijn vriend, goh, Shelly is eigenlijk gewoon een herderteefje geworden. Ze gaf laatst een hond op zijn donder omdat ie grommend en blaffend met de tanden bloot op haar af rende. Huh? Lieve Shelly! En ze kan met alle honden omgaan, vindt ze ook heerlijk. Maar ik moet nu toch echt op gaan passen dat ze andere honden niet wil gaan corrigeren, haha. Had ik nooit gedacht. Ik ging laatst alleen een rondje met haar lopen en toen moest ik wel denken aan de tijd dat ze er net was. Heel anders, toen liep ze met oortjes naar achteren naast me of achter me aan. Nu met oortjes omhoog en trekt ook nog als ik niet uitkijk, hihi. Ze is wel respectvol als ze andere honden ontmoet gelukkig, tenzij ze erg ongemanierd zijn dus. Ik vind het mooi om die ontwikkeling te zien, ze is nu pas echt volwassen en mooi opgedroogd, wat mij betreft.

[gyanty]

Lizzy klinkt mij als de perfecte hond in de oren! Zo zie ik ze graag! Ik heb echt de schurft aan lomp, opdringerig en hardleers gedrag!

En wie weet veranderd het ook nog wel. Ik vind de leeftijd die Lizzy nu heeft vaak erg onstabiel bij veel honden. Pas met een jaar of drie worden honden eigenlijk pas echt leuk haha!

[Miezemuis]

O dus over anderhalf jaar is ze misschien wel nog leuker!
Lizzie zou van mij wel een keer mogen corrigeren, op het hondenveld waar ik wel eens met haar kom loopt een pup kruising mechel bullterrier van 14 weken. Ontzettend brutaal beest. Hij wordt volop gecorrigeerd door andere honden, maar Lizzie doet het niet, ook niet als ze het echt niet meer leuk vindt. Dus pup zoekt haar steeds op. Je zou het tollerantie kunnen noemen, maar een gepaste correctie is soms echt op zijn plaats, dus volgens mij gaat dit verder. Als ik nu merk dat Lizzie steun bij mij zoekt door de pup, stuur ik hem weg, maar eigenlijk mag zij dat wel doen. verder is ze gewoon de perfecte hond (afgezien van het jatten, maar dat vergeet ik voor het gemak maar even )

[DeDiana]

Mila is ook voorzichtig als het om andere, vreemde honden gaat: ze benadert ze respectvol en als ze het niet vertrouwt, gaat ze er doorgaans met een boogje omheen. Ik vind dat alleen maar een prettige eigenschap.
Meestal moet ze niet veel hebben van honden die echt op haar af stormen. En ze houdt ook niet van lomp spelen, maar vooral lekker rennen en elkaar achterna jagen. Alleen met honden die ze goed kent en die niet te lomp zijn, wil ze ook wel wat stoeien. Mila corrigeert overigens wel opdringerige reuen en pups, en dat is echt iets van de laatste maanden. Zij is ook 1,5 - dus wie weet wordt Lizzy ook nog wel wat assertiever.
Ik zou ook zeggen: count your blessings, je hebt gewoon een hond die zich heel netjes en beleefd gedraagt naar andere honden toe.

[Marion.]

En vlak gewoon je eigen gedrag ook niet uit hè? Jij lijkt me ook niet een haantje-de-voorste. Honden pikken dat op.

(alleen maar de eerste 3 reacties gelezen, dus vergeef me als ik in herhaling val)

[Saschesfloor]

Mijn poging haar het blaffen af te leren door een flesje stuivers te gooien is dan ook jammerlijk mislukt.
Ben kennelijk zelf ook vrij hardleers

Dat had ik hier ook, Penny haalt als kleine pup wat stouts uit en ik dacht haar een koekje van eigen deeg te geven door een bos sleutels ongezien te gooien richting haar. Alleen had het niet echt het gewenste effect, mevrouwtje pakte de sleutelbos op en ging ermee aan de haal....

[Marjoleine]

We hadden het er vanmiddag over hoe vreselijk stabijs zijn als dat karakter je niet ligt.
Als ze zijn geworden die ze zijn, zijn ze geweldig, maar die eerste 18 maanden zijn er écht mensen die het niet trekken.
Stabijs proberen je echt uit, en niet eenmaal, maar rustig dertig keer hetzelfde kunstje. Ze lopen ijskoud weg als ze iemand niet leuk vinden en laten je een uur roepen, om bij een ander binnen tien seconden kwispelend voor je te staan.
Of ze komen niet maar gaan zitten en dan zul je ze op moeten halen. Ook als dat aan de andere kant van de sloot is of tussen de bramen.
Ze hebben de middelvinger zo ongeveer uitgevonden

Willemijn is de ideale hond maar Mir herinnerde mij er vanmiddag fijntjes aan dat als jonge teef haar bijnaam Mijnie Kappen was
En dan was Kappen duidelijk als werkwoord bedoeld

Tegen de tijd dat ze twee was, was al die ellende over en werd ze weer het ideale, zachte, aanhankelijke en gehoorzame meisje dat ze nog steeds is: zoekt geen conflict, kun je een meter voor een rennend hert nog stilzetten met de stem, is braaf, aanhankelijk, speels en zacht van aard.
Maar indertijd...

[gyanty]

En weetje? Ik ken bijna alleen maar hele leuke stabij's. Ja een vleugje eigenwijsheid siert ze wel, maar ik ken ze eigenlijk niet zo eigenwijs als jij ze altijd beschrijft. Ja met cursus is het wel zo dat ze op sommige stukken wat schuwer of afwachtender zijn dan de gemiddelde rassen (velen willen in begin niet zo goed door een tunneltje bijvoorbeeld, maar als het kwartje valt, dan is het geweldig!), maar ik vind het gewoon hele fijne, lieve en eigenlijk best wel makkelijke honden. Dus eigenlijk lees ik altijd wel met een beetje verbaasdheid naar jou verhalen, want ik kan het nooit zo stroken. Ondanks dat het niet een ras is waar ik morgen mee zal thuiskomen (maar wees gewaarschuwd, dat zei ik ook ooit van de border collie, dus wie weet sta ik morgen bij je op de stoep hoor:P) vind ik het wel gewoon leuke en eigenlijk best wel ongecompliceerde honden (met een vleugje eigenzinnigheid)