Het HondenForum

Sinds een week of wat viel me op dat ons Tante Es pijn aangaf, ik twijfelde nog even of het mss haar pittige karaktertjes was dat wat meer naar voor kwam omdat ze eigenlijk op het eerste gezicht snepte uit frustratie, ze kan nogal een dwingeland zijn.
Al sinds het moment dat we haar vanaf het vliegveld ophaalde, 2 april 2012, heb ik gezegt dat ze raar liep, maar dat gaven we de "schuld" aan haar ondergewicht, lange nagels en gebrek aan spieren.
Ze loopt heel erg wijdbeens achter, en is vreselijk onstabiel.. ik moet haar wekelijks wel een paar keer van de grond plukken zeg maar.
Op het moment dat er wat gewicht aan kwam ben ik rustig aan meer gaan lopen om zo wat spieren tekweken maar helaas .. weinig tot geen spieropbouw.
Ze is natuurlijk al wat ouder, ca 10 maar ik bleef dat gevoel houden dat er toch iets aan spieren bij zou moeten komen wat zichtbaar zou zijn.
Qua pijn had ik eerder niets gemerkt, wel het rare loopje dat bleef en het rennen wat er helemaal belachelijk uitziet, ze rent als een otter, gooit haar voorkant laag bij de grond en dr kont omhoog en maait dan met 2 achterpoten tegelijk naar de zijkant, ziet er niet uit.
Tot een paar weken geleden dus dat sneppen naar mensen die haar ogenschijnlijk heel rustig aaide begon...
Sem had haar per ongeluk een week of 3 geleden pijn gedaan door op haar staart puntje tegaan zitten en als hij nu maar naar haar kijkt gilt ze al en krult ze helemaal op..
Ben dus bij de da geweest en na een onderzoekje bleek dus dat ze pijn/ongemak aangeeft op haar wervel ter hoogte van haar flank .. bij de test van haar heupen huilde ze het uit, dus ik zei meteen ' stop maar geef maar pijnstillers we weten genoeg" .... met pijnstiller en het advies om toch maar een foto temaken weer naar huis, maar het zit me niet lekker, ik wil weten waar die pijn vandaan komt, waar we mee temaken hebben en wat ik daar dan wel of niet tegen kan doen, dus de 31ste hebben we een afspraak bij een andere kliniek voor foto's.
Mijn eigen da doet dit alleen onder een roesje maar dat wil ik niet, de andere kliniek doet het zonder... Esperanza heeft ook hartworm en bij een windhond is de narcose al heel erg spannend dus ik wil dat risico gewoon niet nemen, plus een roesje voor een foto vind ik gewoon onzin..
Ben echt heel erg benieuwd wat eruit gaat komen, artrose , spondylose, tumor??.. kan allemaal, mss een oude breuk , weet alleen dat het erg pijn doet, van de week is ze 2 keer in een soort spagaat terecht gekomen, omdat haar achterpoten zo wijd staan kan ze dus niet haar poten onder haar kont zetten, dus als ze uitglijdt staan haar poten naast haar lijf, een soort van gehurkt maar dan komt ze dus niet meer overiend en ze heeft echt zo een pijn dan, zelfs met de pijnstillers heeft ze daar echt pijn van.
Ik hoop dat het iets is waar nog wat mee kunnen, al ga ik niet veel aan haar versleutelen zeg maar maar als het met pijnstillers en mss iets van fysiotherapie teverhelpen is zullen we dat zeker doen.... maar mijn gedachten schieten alle kanten op " wat als dit..of wat als dat.. wat gaan we dan doen?'
Ik zie er best tegenop eigenlijk...

Och dat klinkt niet best zeg. Succes alvast en ik ga duimen dat het iets is dat makkelijk verholpen kan worden. Beterschap Tante Es

Verdomme Jacq, ik duim hard voor tante Es..

Oh wat een zorgen... heel veel sterkte en ik duim mee dat het meevalt...

Ik heb er geen verstand van hoor, maar het klinkt alsof ze luxeert, dus dat de bol van de heup uit de kom schiet. Als ze een soort spagaat doet. Goed dat je foto's laat maken iig. Ik vraag me af of ze nog wel toekomstperspectief heeft, 10 jaar oud en dan zoveel pijn aan de heupen. Veel sterkte toegewenst, duimen dat het iets is waar iets aan gedaan kan worden iig!

Ik begrijp wel dat je liever zonder een roesje foto's laat maken.
Maar als ze tijdens het onderzoek al zo veel pijn aan gaf.
Hoe denk je dan dat ze zich voelt als er van die heupen een foto wordt gemaakt?

Kan je zorgen dat ze van tevoren op zijn minst zware pijnstilling krijgt?

Wat ontzettend zielig dat ze zo'n pijn aangeeft Hopelijk komt er snel duidelijkheid en kun je haar helpen. Sterkte

ranetje schreef:Ik begrijp wel dat je liever zonder een roesje foto's laat maken.
Maar als ze tijdens het onderzoek al zo veel pijn aan gaf.
Hoe denk je dan dat ze zich voelt als er van die heupen een foto wordt gemaakt?

Kan je zorgen dat ze van tevoren op zijn minst zware pijnstilling krijgt?

ze gaan niet de echte heupfoto's maken zeg maar, maar gewoon dat ze staat ofzo... ik heb ze nog nooit van een hond laten maken maar als ze echt alles moeten buigen etc dan kan dat niet zonder een roesje, dat weet ik zelf ter dege.. zelf denkt de da dat het meer in de ruggewervel zit en mocht er toch iets bij de heupen oid zijn dan het ook op de foto's tezien is zonder moeilijke poses...

Zorg dat je dat weet voor de foto's gemaakt worden en waarschuw in ieder geval dat ze veel pijn heeft.
Voor foto's van de heupen ligt een hond normaal gesproken op zijn rug en de achterpoten worden gestrekt.
Voor een foto van de ruggengraat kunnen de honden meestal op hun zij liggen.

Fizgig schreef:Ik heb er geen verstand van hoor, maar het klinkt alsof ze luxeert, dus dat de bol van de heup uit de kom schiet. Als ze een soort spagaat doet. Goed dat je foto's laat maken iig. Ik vraag me af of ze nog wel toekomstperspectief heeft, 10 jaar oud en dan zoveel pijn aan de heupen. Veel sterkte toegewenst, duimen dat het iets is waar iets aan gedaan kan worden iig!

ik ben helemaal niet thuis is afwijkingen aan heupen enzo... eet alleen dat ze soms heel erg pijn heeft... met het lopen etc merk ik eigenlijk niets, maar ik weet ook wel dat het een keiharde tante is die ws meer pijn heeft dan dat ze laat zien alleen dat die pijn voor haar normaal of acceptabel is.
Als het idd zoiets is wat jij denkt dan is er geen toekomst perspectief, heel simpel, dan neem ik haar mee naar huis .. ze staat al onder de pijnstilling en dan moeten we afscheid nemen.
Ik heb haar hier gehaald voor nog een paar leuke jaren maar pijn is geen optie, maar ik wil uiteraard wel weten wat het is.. stel dat het toch iets heel lulligs is wat verholpen kan worden dat wil ik dat wel weten... en is het iets waar ik helemaal niets aan kan doen wil ik dat ook weten...
Ze is nu nog blij, wil graag lopen, eet prima, speelt en doet.. alleen als ze uitglijdt kan ze niet meer overeind en doet dat zeer.
heb inmiddels 3 grote, helaas spuuglelijke kleden ( er waren geen leuke) gekocht voor op de vloer zodat uitgelijden niet meer mogelijk is als ze gek doet.
Door de pijnstillers is denk de bovenlaag van de pijn/ongemak weggehaald en doet ze rare gekke sprongen maken die ze niet kan handelen met haar slappe lijf en gaat ze onderuit op onze plavuizen vloer....

Misschien een hernia?

ranetje schreef:Zorg dat je dat weet voor de foto's gemaakt worden en waarschuw in ieder geval dat ze veel pijn heeft.
Voor foto's van de heupen ligt een hond normaal gesproken op zijn rug en de achterpoten worden gestrekt.
Voor een foto van de ruggengraat kunnen de honden meestal op hun zij liggen.

ja ik blijf erbij en de da die deze foto's gaat maken heeft haar ook in de praktijk van mijn eigen da gezien dus weet dat ze pijn heeft... en ik laat niet toe dat ze haar nog meer pijn doen.. dus mocht er op de foto's waarbij ze gewoon kan liggen of staan in ieder geval een pose waarbij ze geen pijn heeft niets duidelijks uitkomen dan moeten we mss toch maar een roesje doen.. daar ben ik nog niet uit, vind het risico tegroot, maar haar lang zo rond laten lopen is ook geen optie, en wil echt graag weten wat er is zodat ik een behandeling kan doen .. of wat dan ook.... daarom vind ik het ook zo moeilijk.

Misschien is het mogelijk om haar een uur bijvoorbeeld voor de foto een zware pijnstiller en een kalmerend middel te geven, van de dierenarts, zodat ze lekker van de wereld is als de foto gemaakt wordt? Ik snap dat je een roesje eng vindt, is dat bij whippets een groter risico dan? Op zich is 10 jaar oud nog wel te doen met een roesje. Boven de 10 wordt het enger. Maar ik snap je angst ook wel hoor. Erg moeilijk! Ik heb een kat die al een keer een hartstilstand heeft gehad door een roesje en die moet eigenlijk geopereerd worden aan zijn schildklier. Ik durf het niet met hem omdat ie er al bijna een keer tussen uit piepte.

Maar ja, zoveel pijn is toch ook geen leven? Als je je dierenarts vertelt over je zorgen over de narcose, wat zegt ie dan? Misschien kun je het eens met hem/haar bespreken op een rustig moment. Mijn dierenarts houdt altijd eerst een uur telefonisch spreekuur, dat is wel fijn want dan kun je hem zelf even spreken, wat overdag niet altijd kan. Ik zou dat doen want het is geen makkelijke beslissing dus kun je zoveel mogelijk steun en informatie gebruiken.

Windhonden zijn veel gevoeliger voor een narcose doordat ze veel lager in hun vetpercentage zitten en hun bloed stroperiger is , plus de werking van de lever is minder dan bij een geen windhond..allemaal factoren waardoor een narcose heftiger en langer werkt bij een windhond en het risico dat ze het niet overleven dus flink groter is.

Nee veel pijn is zeker geen leven... ik hoop dan ook maar dat er op de makkelijke manier foto's gemaakt kunnen worden die duidelijk maken waardoor ze zoveel pijn heeft... en anders moeten we het daar nog maar eens flink overhebben.

Nou ben redelijk opgelucht weer terug... het is duidelijk artrose in haar rug en haar heupen.. we hebben foto gemaakt van haar rug en buik , en er is in kikkerhouding een foto gemaakt van de achterkant/heupen.. voor deze opties gekozen omdat deze niet onder een roesje hoeven plus de kikkerhouding is niet pijnlijk, echte heupfoto's zonder roesje zouden te pijnlijk zijn en dat wil ik pertinent niet.
Maar de plekken waren dus duidelijk tezien, op haar rug geeft het klinische onderzoek weinig reactie, die van haar rechterheup des temeer. die deed echt wel pijn en dan voornamelijk het optillen van de achterpoot en dan het kantelen van de heup...
Ze gaat dus op een lagere dosis pijnstillers, wordt even zoeken naar de juiste dosis, zodat ze zo goed als pijnvrij mee kan hobbelen maar niet te overmoedig wordt en in een positie komt waar ze zichzelf niet meer uit kan krijgen en dan erg veel pijn heeft..
We kunnen gewoon lekker blijven wandelen wat we nu ook doen...
Er waren op deze foto's geen oude breuken oid tezien, geen tumoren of andere rare dingen dus het is voor mij de meest beste " optie" die er was ...
Er zaten allerlei scenario's in mijn hoofd al en dit was de enige waar ik eigenlijk echt wat mee zou kunnen.. en we hebben geluk
Ze onderging het allemaal gelaten, vond het erg gezellig al die mensen die aan haar zaten , ze wilde wel een koekje of 10 en vooral veel gekriebeld worden.. het was een soort van leuk uitje.. op het heup onderzoekje na dan... gelukkig was het leed na een koekje weer verdwenen.

Dat klinkt gezien haar leeftijd en de andere mogelijkheden toch best positief dat het "alleen maar" artrose blijkt te zijn.
Hopelijk kan ze nog een hele tijd genieten van haar lekkere leventje bij jullie!

Als ik het zo lees op internet is het eigenlijk dus reuma voor honden. Krijgt ze al glucosamine? Dat helpt ook. Nou ben blij voor je dat het 'meevalt' en dat ze nog een tijdje mee kan!

Fizgig schreef:Als ik het zo lees op internet is het eigenlijk dus reuma voor honden. Krijgt ze al glucosamine? Dat helpt ook. Nou ben blij voor je dat het 'meevalt' en dat ze nog een tijdje mee kan!

Glucasomine kreeg ze idd al van groene Os...

LongFields schreef:Dat klinkt gezien haar leeftijd en de andere mogelijkheden toch best positief dat het "alleen maar" artrose blijkt te zijn.
Hopelijk kan ze nog een hele tijd genieten van haar lekkere leventje bij jullie!