Het HondenForum

Ik denk dat Enzi een bloedoor heeft. Hij was gisteren al aan het wapperen met z'n kop een aantal keer maar daar had ik niet echt aandacht aan besteed. Dat doet hij immers wel eens vaker. Nu is hij vanmiddag bij mijn moeder geweest en hij had een kwijldraad in zijn oog hangen waardoor hij dus woest begon te wapperen met zijn kop om die kwijldraad daar weg te krijgen. Vervolgens is zijn oor ontzettend warm en iets dikker. Het zit zeg maar in het hangende gedeelte, ik weet niet beter hoe ik het moet omschrijven. Moet ik nu gelijk met hem naar de DA of toch nog even afwachten? Ik ben nogal van het naar de DA toe vliegen maar dat is niet altijd nodig natuurlijk. Nu heb ik gelezen dat je 10 dagen moet wachten, zodat het adertje dicht kan groeien en het dan misschien vanzelf over gaat? Morgen moet ik eigenlijk de hele dag werken, vrijdag wel vrij dus zou ik met hem kunnen gaan. Ik kan natuurlijk wel iets gaan regelen op mijn werk, maar is dit echt nodig?
Of zou die verdikking van de flap van zijn oor nog door iets anders kunnen komen?

Grote kans dat het een bloedoor is en dan hoef je niet te vliegen. Een bloedoor is eigenlijk gewoon een blauwe plek, maar dan in het oor. Je kunt dat leeg laten zuigen en hopen dat het wegblijft of operatief laten verhelpen, dan maken ze er een snee in, halen het bloed eruit en zetten er door en door hechtingen op. Leegzuigen doe je best na 7 tot 10 dagen omdat de oorspronkelijke bloeding dan (hopelijk) gestopt is, doe je het meteen, dan loopt het geheid weer opnieuw vol.
Overigens, als het maar een kleine 'bult' is, hoef je er misschien helemaal niks aan te doen.

Hij kan dat bloedoor ook hebben gekregen van het wapperen.
En waarom wappert hij?

Misschien een kruiper in zijn oor?

Dat zou ik dus wel even na laten kijken

Hm, maar wel morgen even bellen dus om te overleggen. En ik denk dat ik toch maar een afspraak maak om even te kijken in zijn oor. Over dat leegzuigen heb ik niet heel veel positieve verhalen over gehoord, iemand ervaringen daarmee?

bij de DA kunnen ze inderdaad pas na een 7 a 10 dagen iets aan het oor doen. maar je kunt natuurlijk altijd even naar de DA gaan om te kijken of er inderdaad iets in zijn oor zit wat het flapperen veroorzaakt

Hier geen positieve ervaring met leeg zuigen. oor liep naderhand alleenmaar voller
sindsdien gaat meneer met een flapoortje door het leven

In ons clubblaadje stond de tip om bij bloedoren aambeienzalf op het oor te smeren. Schijnt heel goed te werken. Dat scheelt weer een operatie!

Maar ik zou inderdaad ook even nakijken of er niet iets in het oor zit, waardoor hij met zijn kop ging schudden.

Straks krijgt ie zo'n bloemkooloor en dat kan ook nog eens pijnlijk zijn heb ik gelezen.

Maar stel he, ik loop even op de zaken vooruit. Hij heeft het en 't gaat niet vanzelf weg. Is opereren dan een betere optie dan het leegzuigen? Ik vind het nogal wat.. Op deze site http://whgdierenartsen.nl/Bibliotheek/t ... meopathie) staat namelijk 'Als het haematoom zonder hulp van buitenaf verdwijnt, dan zal de oorschelp na lange tijd volledig verschrompelen, waardoor een soort bloemkooloor ontstaat. Dit is pijnlijk. Het is daarom verstandig om een behandeling in te zetten'. En hun raden dus ook het leegzuigen af.

Ik vraag me af of een bloemkooloor echt wel zo pijnlijk is...
oudste hond van mij heeft er jaren mee geleefd, was uiteindelijk gewoon littekenweefsel.
Onderste helft van 1 oor bobbelig.

Tsja dat weet ik niet, straks even de DA bellen!

Nou, ik heb de DA gesproken en samengevat gaan ze er inderdaad nu niets aan doen. Ook omdat het nog niet zo erg is. Maar wat de DA wel zei was dat hij sowieso een verfrummeld oortje zal krijgen aan de onderkant. Maar blijft hij daar dan echt last van houden? Nu gewoon in de gaten houden en zorgen dat hij zo min mogelijk wappert met zijn oren. En ik ga toch maar even aambeien zalf halen dan, zal sowieso geen kwaad kunnen toch? Ohja, de DA zei ook dat het wel 6 weken kon duren voordat dat adertje echt geheeld is?

Onze Babs (de rood/wit gevlekte stafford in mijn onderschrift) heeft een bloedoor gehad ongeveer een half jaar terug. Het begin was vrij hoog bij het hoofd en het zakte langzaam het hele oor in. Ik heb het eerst met een homeopatisch goedje geprobeerd omdat ik ook geen goede verhalen had gehoord over het leeg zuigen en de operatie. Maar Babs had er heel erg last van. Het oor was echt mega dik. Dus toch een tripje dierenarts en ze is onder het mes gegaan. Tijdens de operatie kwam men er achter dat het bij haar door liep op haar hoofd. De dierenarts vond het een pittig verhaal. Haar hele oor is doorgestikt en ik heb het nog een hele poos moeten verzorgen met schoonmaken aan de binnenkant van het oor en in het oor en aan de buitenkant. Het heeft zeker een maand of 2 geduurd dat het aardig ging maar nog niet goed. En ook 3 antibiotica kuren gehad. Na de operatie heeft ze met een mooncollar gelopen zodat ze niet kon krabben. En ik heb haar nog een maand 's nachts de band om gedaan.

En nu gaat het al een poosje hartstikke goed. Ze heeft geen rozenoor meer maar een flapoor. Het oor is vrij soepel geworden en ook minder gevoelig dan in het begin. Je kan nu het oor gewoon aaien. Je ziet nog wel duidelijk de doorstiksels aan de binnenkant maar dat boeit verder niet. Tot op heden geen bloemkool oor of een over gevoelig oor er aan over gehouden. Daar was ik wel bang voor na alle verhalen.

Ik heb er eventueel voor, tijdens en na foto's van.

Bij Enzi zit het al onder aan zijn oor. Heb gelezen dat dat beter is dan dat het boven aan het oor zou zitten? Over de homeopathische middelen heb ik ook wat gelezen. Welke middelen heb jij gebruikt? Ik gelezen dat je Arnica D6 kunt gebruiken en Hamamelis D3? En dat dan 3 maal daags, 5 keer druppels van beide middelen.

En de foto's zou ik wel eens willen zien, kijken of het vergelijkbaar is met wat Enzi heeft. Dat hij een wat minder mooi oortje eraan over zou houden maakt me geen fluit uit, maar zou het wel vervelend voor hem vinden als het gevoelig blijft.

Ik heb druppels gebruikt waar dat Hamamelis D3 in zit en een koel gel. Ik heb ook gelezen dat het "beter" is dat het onder in het oor zit. Maar wel weer opletten dat het niet naar boven "kruipt".

Dit is hoe het oor was de dag voordat we de afspraak bij de dierenarts hadden (Ja, dat is een eend die ze aan het apporteren is. Was tijdens het Multi Purpose Festival ):


Na de operatie was het eerst mooi plat en een paar dagen daarna heel erg opgezwollen. Daarna zag het een lange tijd zo uit:
(wisselend van een dik naar dun oor ivm ontstekingen)


Na 3 antibiotica kuren, dagelijks schoonmaken en het verwijderen van de hechtingen waar ze waarschijnlijk allergisch op reageerde:


En dit is hoe de buitenkant er nu uit ziet. Gewoon een keurig oortje:

Ziet er netjes uit...

Shadow* heeft ooit aan beide kanten een bloedoor gehad, ik ben heel lang in de weer geweest met het alle dagen 3x leegtrekken en homeopatische druppels, maar niets hielp er tegen en ben er uiteindelijk mee gestopt en zijn zijn oren geslonken
zo waren Shadow zijn oren voor de bloedoren

zo begon het bij Shadow

zijn linkse oor, met bloed in

hier zie je rechts zijn bloedoor, links is al "genezen"

zo waren zijn oortjes na de bloedoren

Vanavond uit het werk dan maar eens op zoek naar de druppels. welke koelgel heb je gebruikt? Of maakt dat verder niets uit? Enzi heeft het overigens (nog) niet zo erg als bij jullie op de foto's. En dat wil ik natuurlijk zo houden. En als ik het zo lees is het best een 'lastig iets' om goed te laten verdwijnen.

Merkte jullie verder iets aan je hond? Enzi was gisteravond namelijk verdacht rustig en mijn moeder vond dat gedurende de dag ook. Hij heeft er dus wel echt last van...

Ik heb een menthol gel gebruikt. Het exacte merk weet ik zo even niet. Zou ik vanavond thuis moeten kijken. Maar ik denk dat het merk er niet echt toe doet. Het gaat er om dat de boel gekoeld wordt. Er was toen ook tegen mij gezegd om het zachtjes in te masseren totdat het tegen het droge aan ging.

Ik vond Babs in de dagelijkse omgang ook rustiger dan normaal. In het begin niet maar hoe erger het oor werd hoe meer het op begon te vallen. Tijdens de Multi Purpose hebben we niets aan haar gemerkt maar daar was ze iets aan het doen wat ze geweldig vind dus dan laat ze het niet merken. Dat is niet zo raar. Maar gewoon thuis was ze wel duidelijk rustiger. Het doet ook gewoon pijn.

zijn oor is bijna weer helemaal 'normaal'. Nog wel warm en hij vind het nog niet prettig als je aan het onderste puntje zit want dat is nog een klein beetje dik. Ik heb de druppels gebruikt en koelgel en gelukkig heeft het geholpen.

Super zeg!

Mijn Ylena heeft viermaal een bloedoor gehad. Dit was allemaal kort achter elkaar. De vierde keer is de operatie uitgevoerd.
Dan ze in de onderkant van de oorflap een incisie in de vorm van een S aan de bovenzijde werd een rubber plaatje genaaid. Na tien dagen mochten de draadjes eruit en het plaatje eraf. Zij hield enkel een litteken in de vorm van een S over maar geen bloemkool oor, ze heeft het ook nooit meer gehad. Ik zou laten opereren na de tweede keer nu. Je kan de eerste keer laten leegzuigen en afwachten maar als het dan terug komt doe je ze, denk ik, een plezier met de operatie. Dat leegzuigen vinden ze nou ook weer niet zo leuk!

Gelukkig

Vitalia schreef:Mijn Ylena heeft viermaal een bloedoor gehad. Dit was allemaal kort achter elkaar. De vierde keer is de operatie uitgevoerd.
Dan ze in de onderkant van de oorflap een incisie in de vorm van een S aan de bovenzijde werd een rubber plaatje genaaid. Na tien dagen mochten de draadjes eruit en het plaatje eraf. Zij hield enkel een litteken in de vorm van een S over maar geen bloemkool oor, ze heeft het ook nooit meer gehad. Ik zou laten opereren na de tweede keer nu. Je kan de eerste keer laten leegzuigen en afwachten maar als het dan terug komt doe je ze, denk ik, een plezier met de operatie. Dat leegzuigen vinden ze nou ook weer niet zo leuk!

Ik denk dat ik sowieso niet aan het leegzuigen was begonnen na de verhalen die ik daarover gelezen heb. Mijn DA deelde mijn mening daarin. Gelukkig is het 'vanzelf' wat minder geworden want hij voelde zichzelf echt niet fijn.

En nu is hij gewoon weer mijn heerlijke vent

Mijn oude Zosia had een bleodoor en op aanraden van mijn dierenarts heb ik niks aan gedaan! Het is vanzelf overgegaan na een tijd en ze had niet eens een litteken daarna.

Mijn oude Zosia had een bleodoor en op aanraden van mijn dierenarts heb ik niks aan gedaan! Het is vanzelf overgegaan na een tijd en ze had niet eens een litteken daarna.

Mijn oude Zosia had een bleodoor en op aanraden van mijn dierenarts heb ik niks aan gedaan! Het is vanzelf overgegaan na een tijd en ze had niet eens een litteken daarna.

Bij Ylena moest het wel, haar oor was zo dik en voelde aan als een met water gevulde ballon. Dat deed ook pijn.