Het HondenForum

Vanmiddag was ik met mijn hond bij de dierenarts, omdat ze na haar eerste loopsheid in juli, nog steeds wat gezwollen klierweefsel heeft en zeer aantrekkelijk is voor reuen. Ik wilde eventjes weten hoe de vork in de steel zat, aangezien ik dit nog nooit bij één van de honden bij mijn ouders gezien had.

Uiteindelijk zei de DA dat het waarschijnlijk om een te lange schijnzwangerschap zou gaan, en dat ze me sterk adviseert om haar te laten steriliseren.
Haar redenatie was, dat ze kennelijk hormonaal behoorlijk in de war was en dat de fluctuerende hormonen haar melkklierweefsel stimuleerden en dat daardoor de kans op mammatumoren zou vergroten.

Nou ben ik zelf bepaald geen voorstander van sterilisatie/castratie en heb het ook kunnen onderbouwen, in de lange discussie die volgde. Haar redenatie klopt op zich ook wel, indien de hond inderdaad zich in een lange schijnzwangerschap bevindt, maar dit is nu nog niet bewezen (ze vertoont geen bijzonder gedrag) en ik vind eigenlijk niet dat je na één loopsheid -die verder perfect verliep- meteen kunt spreken over een 'problematische cyclus'. En kan dat dan niet in eerste instantie met medicatie behandeld worden?
Ik laat niet in een gezonde hond snijden, maar ik ben nu wel een beetje aan het twijfelen geslagen door haar verhaal. Ik wil gewoon het beste voor mijn hond.
Ik heb net even wat research gedaan en kwam dit artikel tegen. Eigenlijk lijkt mij, als ik dit zo lees, sterilisatie sowieso het blussen van een vlam in de pan met een tsunami: het eerste probleem is opgelost, maar je krijgt er ontzettend veel schade voor in de plaats.
Maar aan de andere kant wil ik ook niet dat ze mammatumoren krijgt. Ik kan geen specifiek artikel vinden over de relatie tussen schijndracht en deze maligniteit, vandaar dat ik ook twijfel. Over alles, eigenlijk: over de schijndracht, over de risico's, over de kosten/baten vergelijking...ik kom er niet meer uit.

Hebben jullie hier ervaring mee, met steriliseren i.v.m. zo'n schijndracht? Wat zouden jullie doen?
Dit is mijn eerste eigen hond, dus vandaar dat ik nu een beetje onzeker ben. Alvast bedankt voor jullie reacties!

Als de hond er zelf geen last van heeft zoals humeurig zijn en geen zin hebben in wandelen zou ik het lekker zo laten. Ik heb ook een teef die altijd schijnzwanger is na haar loopsheid en altijd aantrekkelijk voor reuen maar er geen last van heeft verder.

Even voorop, dit was haar eerste loopsheid, ik heb bemerkt bij mijn teefjes dat daarna hun vulva en tepels wat groter blijven als voorheen. Voorheen was het nog puppy en na de loopsheid groeit het tot volwassen grootte.

Mijn Wanda is ook altijd iets schijndrachtig, ik geef haar dan bij het begin van de loopsheid Puur Utero.
En moet zeggen dat hetvgoed werkt.

Bij mijn jongste merk ik dat ze behoorlijk wat klierweefsel heeft, maar dat had ze al voor haar loopsheid.


En als je gaat castreren, dan pas als je teefje klaar is met groeien. Te jong castreren geeft hele nare gevolgen.
Mijn eerste hond was zelfs zo schijnzwanger dat ze melk gaf, zij is wel gecastreert en twee keer geopereerd aan mammatumoren. Ze is bijna 16 geworden. Elke maand tastte ik haar llierweefsel af op kleine erwtjes, als ze nog klein zijn kunnen ze verwijderd worden.
Ik heb het niet laten zitten, want goedaardig kan snel opwandelen naar kwaadaardig verklaarde mijn dierenarts.

Succes met je afweging, in ieder geval luister je niet kwakkeloos en wil je een wel overwogen beslissing maken.

Nanna schreef:

Melanie 74 schreef: in ieder geval luister je niet kwakkeloos

Jij bent slecht Nanna, bad to the bone

Melanie 74 schreef:

Nanna schreef:

Melanie 74 schreef: in ieder geval luister je niet kwakkeloos

Jij bent slecht Nanna, bad to the bone

Ik lees ff mee, mijn pinschertje heeft hetzelfde, ik vind haar nog te jong om te laten steriliseren, ze is nog geen jaar!

Ik heb besloten dat ik mijn hond nu nog niet ga steriliseren. Ze heeft geen last en gedraagt zich normaal, dus ik begin er niet aan.
De literatuur bewijst dat het gewoon niet de meest gunstige oplossing is.

Ik ga haar tweewekelijks controleren op eventuele zwellingen rondom de tepels, die techniek heb ik toch al in de vingers, dus dat lukt wel.
Daarnaast wil ik overleggen met de dierenarts om elk kwartaal een bloedtest te doen om ontstekingswaarden te bepalen. Mocht daar wat uit komen, dan kan er een echo gemaakt worden om te kijken of er een (symptoomloze) baarmoederontsteking aanwezig is.
Op die manier kan ik haar deze ingreep besparen, en ben ik toch op tijd bij het optreden van problemen.

De DA heeft dan ook niets te klagen, want zij verdient genoeg aan de tests. Iedereen blij.

Bedankt voor jullie reacties!

Onze Niké had dit ook, zij was echter zeer humeurig en viel andere honden aan voor niets. We hebben haar laten steriliseren (wat toch wilden laten doen om bepaalde kankers te voorkomen), na de operatie werd ze terug kalmer. Niké ís wel een vaatje buskruit maar dit was echt niet normaal.

Mag ik weten wat je tegen steriliseren hebt? (als je niet wil fokken tenminste )